Atos 23

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 'Ö Pɔlö ‑yö ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'plɛ ‑ga, 'go mü 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Dhegluzë ‑nu, n ‑ma ‑tosiadhe 'a‑ ‑kë 'ö dho 'ö yöë ꞊dɛɛ ‑bha ‑Zlan wö 'dhiö bhë, a‑ ‑kë ꞊zuö' 'puu 'ka.»
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 'Ö slabhomɛ ꞊va Ananiasö ‑ya pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë Pɔlö 'sɔɔ bhë ‑wa 'dhi ‑ma.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 'Ö Pɔlö ‑ya pö: «‑Zlan ꞊nɛ 'ö dho ü ‑ma, bhi 'ü ‑kë ꞊nɛ 'kɔ bun 'ö 'wo 'yɔɔ 'puu ‑da ‑a ‑bha bhë ‑a 'dhö 'ü ꞊nɛ! Ü ‑ya ‑dhɛ bhë ‑a 'gü kö 'üën‑ za 'ö tɔng ‑ya ‑zɔn ‑a dɔ n ‑ma, 'ö‑ mɛ yaa bhɔ tɔng ‑bha, 'ü‑ ‑kë ü ‑wo ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ, ‑wo n ‑ma ‑a!»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë Pɔlö 'sɔɔ 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «'Bha 'si bho ‑Zlan ‑bha slabhomɛ ꞊va ‑gɔ!»
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 'Ö Pɔlö ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «Dhegluzë ‑nu, n 'ka‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ slabhomɛ ꞊va ‑mü, 'ö tɔɔ pë 'ö ‑ya ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya ‑pö: Kö ꞊kun 'ü 'wun yaa ꞊blɛɛ ü ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka! »
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pɔlö ‑ya ꞊dɔa' ꞊nɛ ‑ya za 'gü ‑mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an mɛ ‑kɔ 'pian do ‑wo ‑kë Saduse ‑mɛ ‑nu 'ka, 'ö ‑an mɛ ‑kɔ 'pian do 'dhö Falizi ‑mɛ ‑nu 'ka 'pö. ‑A ‑wun 'gü 'yö ‑we 'gbee‑ 'ka ‑an 'dhiö mü 'ö‑ pö: «Dhegluzë ‑nu, Falizi ‑mɛ ‑mü n 'ka, 'ö n dë ‑yö ‑kë Falizi ‑mɛ 'ka 'pö. A ‑ya ‑sü 'ka n ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑yö ‑dho ‑a kë kö gamɛ ‑nu ‑wo 'go ga 'gü. Pë 'yö ‑kë 'wo za ‑ya ‑na n ‑ma bhë 'yö bhë.»
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya yën 'wun bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, 'ö Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wo yö zaɔdhe ‑kë wo 'kuë ‑sü 'gü. 'Ö 'gügludhe ‑yö ‑da ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ziën.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Bhii 'ö tɔɔ Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑pö gamɛ ‑nu wo 'ka 'dho go ga 'gü, 'iin ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu, ‑zuu ‑nu ‑an gbɛ 'waa 'dhö, 'kɛɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo 'wun ‑nu 'wo bhë ‑an 'plɛ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 'Ö ‑an 'plɛ ‑bha 'we ‑wo ‑yö dho 'dhiö 'gbee‑ 'ka. 'Ö tɔnggɔmɛ ‑nu 'bhaa ‑nu 'wo ‑kë Falizi ‑mɛ ‑nu 'ka bhë, 'wo ꞊luu bhii ‑an ‑wo yaa ‑mɔ 'kuë 'gbönggböng 'wo‑ pö: «'Wun yaa 'ö gɔɔn‑ ꞊nɛ 'ö dho ‑a kë 'yaa ‑dhö. ‑Yö ‑dho kë ‑zuu 'bhaa 'iin ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ꞊nɛ 'ö 'wun ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë.»
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 ꞊Dhɛ 'ö 'toë‑ zlöö kö ‑an ‑bha zaɔdhekëwo ꞊ya kë 'gbee‑, 'ö 'suö ‑yö ‑da 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'gü kö ꞊kun 'wo dho Pɔlö ꞊gaan gan ‑yaan 'to ‑an kwɛɛ ‑yaan ga. ‑A ‑wun 'gü 'yö‑ pö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑dhë ꞊nɛ ‑wo ꞊yɔɔ'‑ mɛ ‑nu gbung 'gü 'ma, ‑wo Pɔlö bho ‑an ziën, ‑wo dhoë ‑an ‑gɔ ‑yadhɛ ‑bha.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 ‑A gbeng ‑yi mɛ 'ö yö ‑a 'piö, 'ö kwa Dëmɛ ‑yö ö ‑de ‑zɔn Pɔlö ‑dhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö ü 'gü dɔ 'gbee‑! 'Ö tɔɔ 'bha n ‑ma ‑tɔmɔdhɛ kë Zeluzalɛmë zö. ‑Yö ü ‑bha 'pö kö 'ü 'dho 'ü n ‑ma ‑tɔmɔdhɛ kë 'pö Wlɔmë plöö.»
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 — ausente —
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 'Wo dho 'wo bɔ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu ‑an 'piö, 'wo‑ pö ‑an ‑dhë: «'Yië 'dho yi 'kuë‑ 'yië yi ‑wo ‑bhö yi ‑de 'piö ꞊nɛ, yi 'ka 'dho pë gbɛ ‑bhö 'ö dho 'ö yöë ‑a 'ka Pɔlö zë ‑yi ‑bha.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 ꞊Dhɛ 'ö 'pö, ka gia‑ kaa‑ zakanmɛ ꞊va, ‑kaa ‑dhɛ 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑gɔ kö ‑yö nu Pɔlö 'ka ka ꞊dhia, ‑a ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ, kaa‑ 'piö kö 'wun 'ö bhë 'ka ka ‑bha giagia ma. Yi ‑zë, yi ‑mɔa 'gü ‑sü ‑mü kö 'yiën‑ ‑a 'to zian ‑ta, 'yiën‑ zë.»
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 'Kɛɛ Pɔlö dheglu 'nëdhezë do gbö ‑yö Zuifö ‑nu ‑bha ‑dho 'ko ꞊zlöö ‑sü bhë ‑a ‑ma. 'Ö dho 'dhasi ‑nu ‑bha ‑yadhɛ ‑bha 'ma, 'ö ‑da kɔɔ 'ö‑ ‑gɛn ‑bho Pɔlö ‑dhë.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 'Ö Pɔlö ‑yö 'dhasi ‑gɔmɛ ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ do ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö 'dho ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'piö! 'Wun ‑ya ‑gɔ kö ‑yaan ‑a ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑dhë.»
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 'Ö 'dhasi ‑gɔmɛ bhë, 'ö yö ‑a ‑dhë 'dhiö, 'ö dhoë 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'piö, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Pɔlö 'yö ‑kanso 'kɔɔdhö bhë ‑ya ‑dhɛ n ‑gɔ kö 'a nu ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka ü 'piö, 'ö tɔɔ 'wun ‑ya ‑gɔ kö ‑yaan ‑a ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë.»
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑yö ‑ya ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ bhë ‑a ‑kɔ ‑bha, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë ‑wo 'dho wo 'sloo 'ka, 'yö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «‑Më ü‑ 'piö kö 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë ‑ɛ?»
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 'Ö‑ ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «꞊Dhia' Zuifö ‑nu ‑dho nu ü 'piö; 'ö tɔɔ ꞊wa 'dho wo 'ko ꞊bhaa kö ‑waan Pɔlö ‑dhɛ ü ‑gɔ, ‑yaan nu ‑an ‑bha ‑yakuëkëmɛ nu 'dhiö wo ‑wo 'ka ꞊nɛ, ‑yakuëkëmɛ ‑nu ‑wa 'piö kö 'wun 'ö bhë 'wo wo ‑bha kpinngdhö ma ‑a 'gü.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 'Kɛɛ kö ꞊kun 'ü‑ ‑dhɛ 'wun gia‑! Bhii mɛ 'wo ‑ziö mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ ‑yiisië ‑ta bhë, ꞊wa ‑bin kö ‑waan ‑püö ‑a ‑ta zian ‑ta, ‑waan ‑a zë 'ö tɔɔ ꞊wa wo ‑wo 'kpɔ 'kuë‑ do, ‑wo ‑bhö ‑sü 'ka ꞊nɛ wo 'ka 'dho pë ‑bhö, 'iin müpë mü, ‑a 'ke 'ö waa‑ zë ‑a 'ka. ꞊Wa ‑mɔa 'gü 'saadhö, pë 'wo ‑yaa ‑gɔ zlöö 'ö tɔɔ ü ‑bha ‑we ‑a ‑bha ‑sü kö 'üën‑ ‑a bɔ.»
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'pö 'ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ‑dadhëü 'nëgɔɔnzë bhë ‑a ‑dhë: «'Wun 'ü‑ ꞊blɛɛ n ‑dhë ꞊nɛ kö ꞊kun 'ü‑ ꞊blɛɛ mɛ gbɛ ‑dhë!» 'Yö ö ꞊kwaa‑ ‑zü 'ö dho.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑yö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑gɔmɛ ꞊plɛ ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka 'dhasi ꞊këng' ꞊plɛ ‑dhɛ 'ko ꞊bhaa! 'Go mü 'zü 'ka ‑ya ꞊soo ꞊taa ‑mɛ ‑nu 'gɔɔ‑ 'slaplɛ 'sü; 'ka mɛ ꞊këng' ꞊plɛ 'ö 'dü 'dhö ‑an ‑gɔ ‑an 'sü! 'Ta ‑mü, 'ka dho ‑a sü 'kaan‑ dhoë Sezale 'lɛlɛ 'sɛisië ‑naa 'ka gbeng; ‑ka ka ‑de ‑pë kë!
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 ‑Ka Pɔlö ‑nu ‑bha ꞊soo ‑nu ꞊plëëzë ‑nu 'sü ka 'piö kö 'kaan‑ 'ta ‑së sü 'kaan‑ 'dho 'kaan‑ ꞊loë' 'sɛdë Felisö 'piö.»
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 'Ö 'sëëdhɛ ‑kë ö ‑wo 'ka ꞊nɛɛ:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 «Ma Klodö Lisia, 'a 'sëëdhɛ ꞊nɛ ‑a bɔ. N ‑gɔtaamɛ ꞊bhlëzë, 'sɛdë Felisö, 'bha ꞊büee!
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Zuifö ‑nu ꞊wa gɔɔn‑ 'a‑ bɔ ü ‑dhë 'ma bhë ‑a 'kun kö 'waan‑ ‑a zë. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ma‑ ma ꞊nɛ Wlɔmë 'në gia‑ ‑mü ‑a 'ka, 'ö 'a ma 'dhasi ‑nu bɔ 'wo ‑sɔ ‑an ziën 'ö 'wo‑ bho mü.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ a ‑kë ‑a 'piö kö pë 'ö ‑kë 'ö Zuifö ‑nu ‑wo 'wun dɔ ‑a ‑bha bhë 'aan‑ ‑a ma, 'a dho ‑a 'ka ‑an ‑bha ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'dhiö.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Pë 'a‑ ma mü 'ö tɔɔ ‑wo za ‑dɔ ‑a ‑bha, 'wun 'ö ‑gban ‑an ‑de ‑bha tɔng ‑nu ‑wun ‑bha ‑a ‑wun 'gü. 'Kɛɛ 'wun 'bhaa 'wo dho ‑a dɔ ‑a ‑bha kö ‑yaan kë ‑a ‑zuö ‑kanso 'gü ‑gɛn 'iin ‑a zë ‑gɛn 'ka yaa kë ‑dhö.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 'Ö 'go mü 'zü, ꞊dhɛ ꞊waa‑ pö n ‑dhë Zuifö 'bhaa ‑nu ꞊wa 'dho wo 'kuë‑ ‑a ‑gɔ, 'ö 'a to mü 'a‑ bɔ ü ‑dhë, 'a‑ pö mɛ ‑nu 'wo za dɔ ‑a ‑bha bhë ‑an ‑dhë ‑wo nu wo ‑bha za bhë ‑a 'ka ü 'dhiö 'ma.»
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 'Ö ‑wo 'ö ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ‑an ‑dhë bhë, 'wo‑ ‑kë. 'Wo Pɔlö sü gbeng ‑yi gia‑ bhë ‑a 'gü, 'wo dho ‑a 'ka Antipatrisö ‑pö 'gü.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'dhasi ‑nu mɛ 'wo 'ta sü wo ‑gɛn ‑ta bhë, ‑wo ‑yɛ wo 'zü 'wo nu Zeluzalɛmë plöö, 'ö ‑an mɛ 'wo ꞊soo ꞊taa bhë waa‑ Pɔlö ‑nu 'wo dho 'ta 'ka 'dhiö.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo Sezale plöö, 'ö 'dhasi ‑nu ‑wo 'sëëdhɛ bhë ‑a nu 'sɛdë ‑dhë, 'ö 'wo Pɔlö ‑lo ‑a kwɛɛ.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 'Ö 'sɛdë ‑yö 'sëëdhɛ bhë ‑a pö. 'Go mü 'ö Pɔlö ꞊dhɛɛ' kpɔ 'sɛ 'pian mɛ 'ö go ‑a ‑ta bhë ‑a ‑wun 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ ‑yö ‑go Silisi ‑sɛ 'gü,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 'yö‑ pö Pɔlö ‑dhë: «꞊Ya kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo 'wun dɔ ü ‑bha bhë ꞊wa nu ꞊sia, a ‑dho n 'to to ka ‑bha.»
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.