Atos 23
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ACF
1 'Ö Pɔlö ‑yö ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'plɛ ‑ga, 'go mü 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Dhegluzë ‑nu, n ‑ma ‑tosiadhe 'a‑ ‑kë 'ö dho 'ö yöë ꞊dɛɛ ‑bha ‑Zlan wö 'dhiö bhë, a‑ ‑kë ꞊zuö' 'puu 'ka.»
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 'Ö slabhomɛ ꞊va Ananiasö ‑ya pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë Pɔlö 'sɔɔ bhë ‑wa 'dhi ‑ma.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 'Ö Pɔlö ‑ya pö: «‑Zlan ꞊nɛ 'ö dho ü ‑ma, bhi 'ü ‑kë ꞊nɛ 'kɔ bun 'ö 'wo 'yɔɔ 'puu ‑da ‑a ‑bha bhë ‑a 'dhö 'ü ꞊nɛ! Ü ‑ya ‑dhɛ bhë ‑a 'gü kö 'üën‑ za 'ö tɔng ‑ya ‑zɔn ‑a dɔ n ‑ma, 'ö‑ mɛ yaa bhɔ tɔng ‑bha, 'ü‑ ‑kë ü ‑wo ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ, ‑wo n ‑ma ‑a!»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë Pɔlö 'sɔɔ 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «'Bha 'si bho ‑Zlan ‑bha slabhomɛ ꞊va ‑gɔ!»
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 'Ö Pɔlö ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «Dhegluzë ‑nu, n 'ka‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ slabhomɛ ꞊va ‑mü, 'ö tɔɔ pë 'ö ‑ya ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya ‑pö: Kö ꞊kun 'ü 'wun yaa ꞊blɛɛ ü ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka! »
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pɔlö ‑ya ꞊dɔa' ꞊nɛ ‑ya za 'gü ‑mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an mɛ ‑kɔ 'pian do ‑wo ‑kë Saduse ‑mɛ ‑nu 'ka, 'ö ‑an mɛ ‑kɔ 'pian do 'dhö Falizi ‑mɛ ‑nu 'ka 'pö. ‑A ‑wun 'gü 'yö ‑we 'gbee‑ 'ka ‑an 'dhiö mü 'ö‑ pö: «Dhegluzë ‑nu, Falizi ‑mɛ ‑mü n 'ka, 'ö n dë ‑yö ‑kë Falizi ‑mɛ 'ka 'pö. A ‑ya ‑sü 'ka n ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑yö ‑dho ‑a kë kö gamɛ ‑nu ‑wo 'go ga 'gü. Pë 'yö ‑kë 'wo za ‑ya ‑na n ‑ma bhë 'yö bhë.»
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya yën 'wun bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, 'ö Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wo yö zaɔdhe ‑kë wo 'kuë ‑sü 'gü. 'Ö 'gügludhe ‑yö ‑da ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ziën.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Bhii 'ö tɔɔ Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑pö gamɛ ‑nu wo 'ka 'dho go ga 'gü, 'iin ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu, ‑zuu ‑nu ‑an gbɛ 'waa 'dhö, 'kɛɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo 'wun ‑nu 'wo bhë ‑an 'plɛ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 'Ö ‑an 'plɛ ‑bha 'we ‑wo ‑yö dho 'dhiö 'gbee‑ 'ka. 'Ö tɔnggɔmɛ ‑nu 'bhaa ‑nu 'wo ‑kë Falizi ‑mɛ ‑nu 'ka bhë, 'wo ꞊luu bhii ‑an ‑wo yaa ‑mɔ 'kuë 'gbönggböng 'wo‑ pö: «'Wun yaa 'ö gɔɔn‑ ꞊nɛ 'ö dho ‑a kë 'yaa ‑dhö. ‑Yö ‑dho kë ‑zuu 'bhaa 'iin ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ꞊nɛ 'ö 'wun ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë.»
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 ꞊Dhɛ 'ö 'toë‑ zlöö kö ‑an ‑bha zaɔdhekëwo ꞊ya kë 'gbee‑, 'ö 'suö ‑yö ‑da 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'gü kö ꞊kun 'wo dho Pɔlö ꞊gaan gan ‑yaan 'to ‑an kwɛɛ ‑yaan ga. ‑A ‑wun 'gü 'yö‑ pö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑dhë ꞊nɛ ‑wo ꞊yɔɔ'‑ mɛ ‑nu gbung 'gü 'ma, ‑wo Pɔlö bho ‑an ziën, ‑wo dhoë ‑an ‑gɔ ‑yadhɛ ‑bha.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 ‑A gbeng ‑yi mɛ 'ö yö ‑a 'piö, 'ö kwa Dëmɛ ‑yö ö ‑de ‑zɔn Pɔlö ‑dhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö ü 'gü dɔ 'gbee‑! 'Ö tɔɔ 'bha n ‑ma ‑tɔmɔdhɛ kë Zeluzalɛmë zö. ‑Yö ü ‑bha 'pö kö 'ü 'dho 'ü n ‑ma ‑tɔmɔdhɛ kë 'pö Wlɔmë plöö.»
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 — ausente —
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 — ausente —
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 'Wo dho 'wo bɔ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu ‑an 'piö, 'wo‑ pö ‑an ‑dhë: «'Yië 'dho yi 'kuë‑ 'yië yi ‑wo ‑bhö yi ‑de 'piö ꞊nɛ, yi 'ka 'dho pë gbɛ ‑bhö 'ö dho 'ö yöë ‑a 'ka Pɔlö zë ‑yi ‑bha.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 ꞊Dhɛ 'ö 'pö, ka gia‑ kaa‑ zakanmɛ ꞊va, ‑kaa ‑dhɛ 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑gɔ kö ‑yö nu Pɔlö 'ka ka ꞊dhia, ‑a ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ, kaa‑ 'piö kö 'wun 'ö bhë 'ka ka ‑bha giagia ma. Yi ‑zë, yi ‑mɔa 'gü ‑sü ‑mü kö 'yiën‑ ‑a 'to zian ‑ta, 'yiën‑ zë.»
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 'Kɛɛ Pɔlö dheglu 'nëdhezë do gbö ‑yö Zuifö ‑nu ‑bha ‑dho 'ko ꞊zlöö ‑sü bhë ‑a ‑ma. 'Ö dho 'dhasi ‑nu ‑bha ‑yadhɛ ‑bha 'ma, 'ö ‑da kɔɔ 'ö‑ ‑gɛn ‑bho Pɔlö ‑dhë.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 'Ö Pɔlö ‑yö 'dhasi ‑gɔmɛ ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ do ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö 'dho ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'piö! 'Wun ‑ya ‑gɔ kö ‑yaan ‑a ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑dhë.»
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 'Ö 'dhasi ‑gɔmɛ bhë, 'ö yö ‑a ‑dhë 'dhiö, 'ö dhoë 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'piö, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Pɔlö 'yö ‑kanso 'kɔɔdhö bhë ‑ya ‑dhɛ n ‑gɔ kö 'a nu ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka ü 'piö, 'ö tɔɔ 'wun ‑ya ‑gɔ kö ‑yaan ‑a ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë.»
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑yö ‑ya ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ bhë ‑a ‑kɔ ‑bha, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë ‑wo 'dho wo 'sloo 'ka, 'yö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «‑Më ü‑ 'piö kö 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë ‑ɛ?»
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 'Ö‑ ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «꞊Dhia' Zuifö ‑nu ‑dho nu ü 'piö; 'ö tɔɔ ꞊wa 'dho wo 'ko ꞊bhaa kö ‑waan Pɔlö ‑dhɛ ü ‑gɔ, ‑yaan nu ‑an ‑bha ‑yakuëkëmɛ nu 'dhiö wo ‑wo 'ka ꞊nɛ, ‑yakuëkëmɛ ‑nu ‑wa 'piö kö 'wun 'ö bhë 'wo wo ‑bha kpinngdhö ma ‑a 'gü.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 'Kɛɛ kö ꞊kun 'ü‑ ‑dhɛ 'wun gia‑! Bhii mɛ 'wo ‑ziö mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ ‑yiisië ‑ta bhë, ꞊wa ‑bin kö ‑waan ‑püö ‑a ‑ta zian ‑ta, ‑waan ‑a zë 'ö tɔɔ ꞊wa wo ‑wo 'kpɔ 'kuë‑ do, ‑wo ‑bhö ‑sü 'ka ꞊nɛ wo 'ka 'dho pë ‑bhö, 'iin müpë mü, ‑a 'ke 'ö waa‑ zë ‑a 'ka. ꞊Wa ‑mɔa 'gü 'saadhö, pë 'wo ‑yaa ‑gɔ zlöö 'ö tɔɔ ü ‑bha ‑we ‑a ‑bha ‑sü kö 'üën‑ ‑a bɔ.»
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'pö 'ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ‑dadhëü 'nëgɔɔnzë bhë ‑a ‑dhë: «'Wun 'ü‑ ꞊blɛɛ n ‑dhë ꞊nɛ kö ꞊kun 'ü‑ ꞊blɛɛ mɛ gbɛ ‑dhë!» 'Yö ö ꞊kwaa‑ ‑zü 'ö dho.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑yö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑gɔmɛ ꞊plɛ ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka 'dhasi ꞊këng' ꞊plɛ ‑dhɛ 'ko ꞊bhaa! 'Go mü 'zü 'ka ‑ya ꞊soo ꞊taa ‑mɛ ‑nu 'gɔɔ‑ 'slaplɛ 'sü; 'ka mɛ ꞊këng' ꞊plɛ 'ö 'dü 'dhö ‑an ‑gɔ ‑an 'sü! 'Ta ‑mü, 'ka dho ‑a sü 'kaan‑ dhoë Sezale 'lɛlɛ 'sɛisië ‑naa 'ka gbeng; ‑ka ka ‑de ‑pë kë!
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 ‑Ka Pɔlö ‑nu ‑bha ꞊soo ‑nu ꞊plëëzë ‑nu 'sü ka 'piö kö 'kaan‑ 'ta ‑së sü 'kaan‑ 'dho 'kaan‑ ꞊loë' 'sɛdë Felisö 'piö.»
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 'Ö 'sëëdhɛ ‑kë ö ‑wo 'ka ꞊nɛɛ:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 «Ma Klodö Lisia, 'a 'sëëdhɛ ꞊nɛ ‑a bɔ. N ‑gɔtaamɛ ꞊bhlëzë, 'sɛdë Felisö, 'bha ꞊büee!
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Zuifö ‑nu ꞊wa gɔɔn‑ 'a‑ bɔ ü ‑dhë 'ma bhë ‑a 'kun kö 'waan‑ ‑a zë. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ma‑ ma ꞊nɛ Wlɔmë 'në gia‑ ‑mü ‑a 'ka, 'ö 'a ma 'dhasi ‑nu bɔ 'wo ‑sɔ ‑an ziën 'ö 'wo‑ bho mü.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ a ‑kë ‑a 'piö kö pë 'ö ‑kë 'ö Zuifö ‑nu ‑wo 'wun dɔ ‑a ‑bha bhë 'aan‑ ‑a ma, 'a dho ‑a 'ka ‑an ‑bha ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'dhiö.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Pë 'a‑ ma mü 'ö tɔɔ ‑wo za ‑dɔ ‑a ‑bha, 'wun 'ö ‑gban ‑an ‑de ‑bha tɔng ‑nu ‑wun ‑bha ‑a ‑wun 'gü. 'Kɛɛ 'wun 'bhaa 'wo dho ‑a dɔ ‑a ‑bha kö ‑yaan kë ‑a ‑zuö ‑kanso 'gü ‑gɛn 'iin ‑a zë ‑gɛn 'ka yaa kë ‑dhö.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 'Ö 'go mü 'zü, ꞊dhɛ ꞊waa‑ pö n ‑dhë Zuifö 'bhaa ‑nu ꞊wa 'dho wo 'kuë‑ ‑a ‑gɔ, 'ö 'a to mü 'a‑ bɔ ü ‑dhë, 'a‑ pö mɛ ‑nu 'wo za dɔ ‑a ‑bha bhë ‑an ‑dhë ‑wo nu wo ‑bha za bhë ‑a 'ka ü 'dhiö 'ma.»
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 'Ö ‑wo 'ö ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ‑an ‑dhë bhë, 'wo‑ ‑kë. 'Wo Pɔlö sü gbeng ‑yi gia‑ bhë ‑a 'gü, 'wo dho ‑a 'ka Antipatrisö ‑pö 'gü.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'dhasi ‑nu mɛ 'wo 'ta sü wo ‑gɛn ‑ta bhë, ‑wo ‑yɛ wo 'zü 'wo nu Zeluzalɛmë plöö, 'ö ‑an mɛ 'wo ꞊soo ꞊taa bhë waa‑ Pɔlö ‑nu 'wo dho 'ta 'ka 'dhiö.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo Sezale plöö, 'ö 'dhasi ‑nu ‑wo 'sëëdhɛ bhë ‑a nu 'sɛdë ‑dhë, 'ö 'wo Pɔlö ‑lo ‑a kwɛɛ.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 'Ö 'sɛdë ‑yö 'sëëdhɛ bhë ‑a pö. 'Go mü 'ö Pɔlö ꞊dhɛɛ' kpɔ 'sɛ 'pian mɛ 'ö go ‑a ‑ta bhë ‑a ‑wun 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ ‑yö ‑go Silisi ‑sɛ 'gü,
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 'yö‑ pö Pɔlö ‑dhë: «꞊Ya kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo 'wun dɔ ü ‑bha bhë ꞊wa nu ꞊sia, a ‑dho n 'to to ka ‑bha.»
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.