Atos 22
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC
1 «N dhegluzë ‑nu, n dë ‑nu, ‑ka ka 'to 'to n ‑de ‑bho ka kwɛɛ ‑wun 'a 'dhoë‑ ꞊blɛɛ ka ‑dhë ꞊nɛ ‑a ‑bha!»
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑bha 'wun ‑blɛɛ wo ‑wo 'gü ‑sü ma, 'ö ‑dhɛ ‑yö ga diindhö 'zü ꞊duö ‑an ‑ta. 'Ö Pɔlö ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'ö dho ‑a 'ka 'dhiö 'ö‑ pö:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 «Zuifö ‑mü n 'ka, a ‑bhɔ Taasö ‑pö 'ö Silisi ‑sɛ 'gü bhë ‑a 'gü, 'kɛɛ 'a ꞊kpɛa Zeluzalɛmë zö. 'Ö n ꞊daanmɛ ‑yö ‑kë Gamaliɛlö 'ka, 'yö n ꞊daan ‑së 'ka kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha tɔng 'kun ‑kɔ 'ka. A ‑pa ‑kë 'siözë ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha yuö kë ‑sü 'gü ꞊nɛ ‑kɔ ka gia‑ 'ka‑ 'ka ꞊dɛɛ ꞊nɛ ‑a 'dhö 'pö.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 A mɛ ‑nu 'wo kwa Dëmɛ ‑bha 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑zian ‑dëü gbɛ 'ö bhë ‑a sü, a ‑an 'klo ‑bhɔ, 'a ‑an zë ‑a 'ka. A gɔɔn‑ ‑nu, dhoo ‑nu ‑an ‑kun, 'a ‑an ‑zuö ‑kanso 'gü.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Slabhomɛ ꞊va waa‑ mɛ ziizii ‑nu 'wo Zeluzalɛmë zö, ‑wo ‑dho ꞊yɔɔn n ‑wo ‑ta ꞊nɛ 'wun gia‑ 'a‑ ꞊blɛɛ. Mɛ gia‑ 'wo bhë ‑wo 'sëëdhɛ ‑nu n ‑dhë kö 'a dhoë 'aan‑ ‑zɔn kwa dhegluzë ‑nu 'wo Zuifö 'ka 'wo Damasö plöö ‑an ‑dhë. 'A dho kö 'aan‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo 'ma ‑an 'kun, 'aan‑ nu ‑an 'ka Zeluzalɛmë kö ‑an 'klo ‑yaan bhɔ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ꞊Dhɛ 'ma ‑da zian ‑ta, 'a ꞊yɔɔn ‑na Damasö ‑dhɛ 'sɔɔ, 'ö to mü kö lënng 'gü ‑dhɛ ꞊ya dɔ bhë, 'ö ‑dhɛpuudhɛ ꞊va ‑yö go dhang‑ 'gü, 'ö bhü n ‑zü 'to,
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 'a ‑püö sia‑, 'ö 'a ‑wo do ma. 'Ö 'we ‑wo bhë 'ö‑ pö: ‹Sɔlö, Sɔlö, ‑më 'yö ‑kë 'ü n 'klo bhɔ ꞊ɛ?›
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 'A‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'a‑ pö: ‹Dö ‑mü ü 'ka ɛ, n Dëmɛ?› 'Ö‑ pö n ‑dhë: ‹Ma Yesu 'go Nazalɛtë 'ü n 'klo bhɔ ‑na bhë.›
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë n 'piö, ‑wo ‑dhɛpuudhɛ bhë ‑a ‑yö, 'kɛɛ 'we ‑wo 'ö 'wun ꞊blɛɛ n ‑dhë bhë waa‑ ma.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 'A‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'zü 'a‑ pö: ‹‑Më 'a dho ‑a kë ꞊ɛ, n Dëmɛ?› 'Yö‑ pö: ‹‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'dho Damasö! ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü ꞊nɛ pë 'ö ‑Zlan 'dhö ‑a 'piö kö 'ü‑ kë bhë, 'wo dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑bha ü ‑dhë.›
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ n 'yënng ‑yö ‑trö ‑sü 'ka, ‑dhɛpuudhɛ 'bhü 'ö yö n 'yënng bhë ‑a ‑wun 'gü, n ‑ma mɛ ‑nu ‑wo ‑ya n ꞊kwɛɛ' ‑bha, 'wo ‑da n 'ka Damasö plöö.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö 'ö ‑Zlan ꞊bhlëyamɛ giagia 'ka, 'ö ‑kë mɛ 'ö kwa ‑bha tɔng ‑nu kun ‑a 'ka, 'ö Zuifö ‑nu 'wo Damasö plöö 'wo‑ ‑wun ‑sɛɛbɔ ‑nu ꞊blɛɛ bhë ‑yö ‑kë mü.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 ‑Yö ‑nu 'yö n yö, 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹Sɔlö, n dheglu, ü 'yan ‑yö ‑dhɛ yö 'zü ‑dëüwo!› 'Ö to mü, 'a ‑dhɛ yö 'zü 'ö 'a‑ ‑ga.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 'Ö‑ pö n ‑dhë: ‹Kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha ‑Zlan ‑yö ü ‑sü 'dhiö kö 'üën‑ pë 'ö‑ ‑zo 'kun ‑pë 'ka ‑a dɔ kö mɛ 'ö mɛ do 'kpaan 'ö kpengdhö 'ö‑ Gbö 'ka bhë 'üën‑ yö, 'go mü kö 'üën‑ ‑a dhiö ‑wo ‑nu ma.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Bhii ü ‑dho kë ‑a ‑bha ‑tɔmɔ 'ka, kö pë 'ü‑ yö ‑waa pë 'ü‑ ma, ‑a ꞊blɛɛ'‑ mɛ ‑nu 'saadhö wö 'dhiö.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, ‑më 'ü ‑ya ‑a ‑gɔ ‑ɛ? ‑Bhö ꞊luu'‑, 'ü‑ kë kö ‑wo ü ‑bɔ yiö, 'ü‑ kë 'zü kö ‑Zlan ‑yö ziö ü ‑bha 'wun yaa ‑nu ‑ta Dëmɛ ‑dhɛ ‑sü 'ka kö ‑yaan nu ü ‑dhë.› »
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Pɔlö ‑yö 'wun ‑blɛɛ 'ö dho ‑a 'ka 'dhiö 'ö‑ pö: «꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, a ‑yɛ n 'zü 'a nu Zeluzalɛmë. Yi do 'ka, ꞊dhɛ 'a ‑kë ꞊bhɛa' ‑sü 'gü ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü bhë, 'ö 'a 'yanpiöpë do ‑yö.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 'Yanpiöpë 'ö bhë ‑a 'gü, a kwa Dëmɛ ‑yö, 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹‑A kë 'siösiö 'ü 'go Zeluzalɛmë ‑dhɛ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha! Bhii ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu waa 'dho we n ‑wun 'ü‑ ꞊blɛɛ' ‑na ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑bha.›
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 'A‑ ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'a‑ pö: ‹N Dëmɛ, wo gia‑ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ, mɛ ‑nu 'wo ü ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑, a ‑an ‑zuö ‑kanso 'gü. 'Go mü 'zü 'a‑ ‑kë 'wo ‑an ‑ma ‑klaa 'ka Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 'Ö go mü, yi 'wo Etiɛnë 'ö ü ‑bha 'wun ‑nu ꞊blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë bhë 'wo‑ zaa bhë, a ‑kë mü, 'ö ma ‑de 'pö 'ö‑ 'yi ‑yö ‑kan n ‑dhë 'ö 'a ‑an ‑bha gblang ‑nu ꞊waannu.›
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 'Kɛɛ kwa Dëmɛ ‑ya ‑pö n ‑dhë: ‹‑Bhö 'dho, bhii a ü ‑bɔ 'ma ꞊gbiin mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö!› »
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Mɛ gbung ‑nu 'wo bhë ‑wo wo 'to ‑to ‑a ‑wo ‑bha 'ö dhoë 'ö 'wun ‑nu bhë 'ö‑ 'plɛ ꞊blɛɛ ‑a 'ka. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö‑ ‑wo ‑kaanta 'ö ‑kë ‑a ‑bha 'dho ‑sü mɛ 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö bhë 'wo‑ ma, 'ö ‑an 'plɛ ‑wo yö ꞊gblaa 'gbla ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: «Gɔɔn‑ bhë, ‑kaa zë, 'ka‑ bho mɛ ‑nu 'yan 'dhiö! ‑Tosiadhe kë ‑sü yaa‑ ‑ma 'kun!»
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 'Wo yö ꞊gblaa 'gbla ‑sü 'gü kö ‑wo wo ‑bha sɔ ‑nu ꞊pɛɛ' ‑na wo ‑de ‑bha, 'go mü kö ‑wo ‑büöbi ‑nu ‑pɛn ‑na 'dhuu, 'ö tɔɔ kö Pɔlö ꞊ya 'wun yaa ꞊blɛɛ'‑ ‑Zlan ‑gɔ wo 'gü.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑dhë ‑wo 'dho Pɔlö 'ka wo ‑yadhɛ ‑bha, 'go mü kö ‑wa ‑ma ‑klaa 'ka kö pë 'ö ‑kë 'ö mɛ gbung ‑nu 'dhö ꞊gblaa 'gbla ‑na ‑a 'piö bhë ‑yaan ‑a ꞊blɛɛ'‑. 'Ö 'wo dho ‑a 'ka 'dhasi ‑nu ‑gɔ ‑yadhɛ ‑bha.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 'Yö ꞊dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑lö kö ‑waan ‑a ‑ma ‑klaa 'ka, 'ö Pɔlö ‑ya pö 'dhasi ‑nu ‑gɔmɛ 'ö ‑kë mü bhë ‑a ‑dhë: «Wlɔmë 'në ‑mü n 'ka; ka ꞊dua' ‑mü kö Wlɔmë 'në 'ö za 'yaa‑ 'kun, 'ka‑ ‑ma ‑klaa 'ka a?»
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑wo bhë ꞊yaa‑ ma, 'ö dho 'ö‑ ꞊blɛɛ 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑dhë 'ö‑ pö: «'E, ‑më 'ü 'dhoë‑ ‑a kë bhë ꞊ɛ? Mɛ bhë Wlɔmë 'në ‑mü ‑a 'ka!»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va gia‑ ‑yö nu Pɔlö 'piö, 'ö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «꞊Ya kë ꞊nɛ Wlɔmë 'në ‑mü ü 'ka, ‑bhö ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë!»
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma 'pö 'wëüga ꞊va 'a‑ go 'aan‑ ꞊tun kë ‑na Wlɔmë 'në 'ka.» 'Ö Pɔlö ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma 'pö, n 'ka 'wëüga nu 'aan‑ ꞊tun kë ‑na ‑a 'gü 'në 'ka, 'kɛɛ 'a ‑bhɔ ‑a 'ka.»
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 ꞊Dhɛ do bhë 'wo to ‑a ‑bha 'ö mɛ 'wo‑ ‑kë 'waan‑ ‑a ‑ma kö ‑yaan 'wun ꞊blɛɛ'‑ bhë, 'wo bhɔ ‑a ‑dhë ꞊taa'. 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑de 'pö, ꞊dhɛ 'ö ꞊yaa‑ 'wun dɔ ꞊nɛ Pɔlö 'ö Wlɔmë 'në 'ka bhë, 'ya‑ ‑lö ꞊yɔɔ' 'ka, 'suö ‑yö ‑da ‑a 'gü, 'ö tɔɔ Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va ‑yö ‑dho za dɔ ‑a ‑bha pë 'ö‑ ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 'Kɛɛ 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑yö ‑kë ‑a 'piö kö pë 'bhle 'ö ‑kë 'ö Zuifö ‑nu ‑wo 'wun dɔ Pɔlö ‑bha bhë 'ö‑ ‑gɛn ma. ‑A ‑wun 'gü, ꞊dhɛ ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'ö ꞊yɔɔ' bho Pɔlö ‑bha, 'yö ö ‑wo pö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakuëkëmɛ ‑nu ‑an ‑dhë 'wo nu wo 'ko ꞊bhaa. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'wo Pɔlö sü 'wo nuë 'wo‑ dɔ ‑an ziën.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.