Atos 22
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVI
1 «N dhegluzë ‑nu, n dë ‑nu, ‑ka ka 'to 'to n ‑de ‑bho ka kwɛɛ ‑wun 'a 'dhoë‑ ꞊blɛɛ ka ‑dhë ꞊nɛ ‑a ‑bha!»
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑bha 'wun ‑blɛɛ wo ‑wo 'gü ‑sü ma, 'ö ‑dhɛ ‑yö ga diindhö 'zü ꞊duö ‑an ‑ta. 'Ö Pɔlö ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'ö dho ‑a 'ka 'dhiö 'ö‑ pö:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 «Zuifö ‑mü n 'ka, a ‑bhɔ Taasö ‑pö 'ö Silisi ‑sɛ 'gü bhë ‑a 'gü, 'kɛɛ 'a ꞊kpɛa Zeluzalɛmë zö. 'Ö n ꞊daanmɛ ‑yö ‑kë Gamaliɛlö 'ka, 'yö n ꞊daan ‑së 'ka kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha tɔng 'kun ‑kɔ 'ka. A ‑pa ‑kë 'siözë ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha yuö kë ‑sü 'gü ꞊nɛ ‑kɔ ka gia‑ 'ka‑ 'ka ꞊dɛɛ ꞊nɛ ‑a 'dhö 'pö.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 A mɛ ‑nu 'wo kwa Dëmɛ ‑bha 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑zian ‑dëü gbɛ 'ö bhë ‑a sü, a ‑an 'klo ‑bhɔ, 'a ‑an zë ‑a 'ka. A gɔɔn‑ ‑nu, dhoo ‑nu ‑an ‑kun, 'a ‑an ‑zuö ‑kanso 'gü.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Slabhomɛ ꞊va waa‑ mɛ ziizii ‑nu 'wo Zeluzalɛmë zö, ‑wo ‑dho ꞊yɔɔn n ‑wo ‑ta ꞊nɛ 'wun gia‑ 'a‑ ꞊blɛɛ. Mɛ gia‑ 'wo bhë ‑wo 'sëëdhɛ ‑nu n ‑dhë kö 'a dhoë 'aan‑ ‑zɔn kwa dhegluzë ‑nu 'wo Zuifö 'ka 'wo Damasö plöö ‑an ‑dhë. 'A dho kö 'aan‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo 'ma ‑an 'kun, 'aan‑ nu ‑an 'ka Zeluzalɛmë kö ‑an 'klo ‑yaan bhɔ.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 ꞊Dhɛ 'ma ‑da zian ‑ta, 'a ꞊yɔɔn ‑na Damasö ‑dhɛ 'sɔɔ, 'ö to mü kö lënng 'gü ‑dhɛ ꞊ya dɔ bhë, 'ö ‑dhɛpuudhɛ ꞊va ‑yö go dhang‑ 'gü, 'ö bhü n ‑zü 'to,
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 'a ‑püö sia‑, 'ö 'a ‑wo do ma. 'Ö 'we ‑wo bhë 'ö‑ pö: ‹Sɔlö, Sɔlö, ‑më 'yö ‑kë 'ü n 'klo bhɔ ꞊ɛ?›
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 'A‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'a‑ pö: ‹Dö ‑mü ü 'ka ɛ, n Dëmɛ?› 'Ö‑ pö n ‑dhë: ‹Ma Yesu 'go Nazalɛtë 'ü n 'klo bhɔ ‑na bhë.›
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë n 'piö, ‑wo ‑dhɛpuudhɛ bhë ‑a ‑yö, 'kɛɛ 'we ‑wo 'ö 'wun ꞊blɛɛ n ‑dhë bhë waa‑ ma.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 'A‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'zü 'a‑ pö: ‹‑Më 'a dho ‑a kë ꞊ɛ, n Dëmɛ?› 'Yö‑ pö: ‹‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'dho Damasö! ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü ꞊nɛ pë 'ö ‑Zlan 'dhö ‑a 'piö kö 'ü‑ kë bhë, 'wo dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑bha ü ‑dhë.›
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ n 'yënng ‑yö ‑trö ‑sü 'ka, ‑dhɛpuudhɛ 'bhü 'ö yö n 'yënng bhë ‑a ‑wun 'gü, n ‑ma mɛ ‑nu ‑wo ‑ya n ꞊kwɛɛ' ‑bha, 'wo ‑da n 'ka Damasö plöö.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 Gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö 'ö ‑Zlan ꞊bhlëyamɛ giagia 'ka, 'ö ‑kë mɛ 'ö kwa ‑bha tɔng ‑nu kun ‑a 'ka, 'ö Zuifö ‑nu 'wo Damasö plöö 'wo‑ ‑wun ‑sɛɛbɔ ‑nu ꞊blɛɛ bhë ‑yö ‑kë mü.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 ‑Yö ‑nu 'yö n yö, 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹Sɔlö, n dheglu, ü 'yan ‑yö ‑dhɛ yö 'zü ‑dëüwo!› 'Ö to mü, 'a ‑dhɛ yö 'zü 'ö 'a‑ ‑ga.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 'Ö‑ pö n ‑dhë: ‹Kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha ‑Zlan ‑yö ü ‑sü 'dhiö kö 'üën‑ pë 'ö‑ ‑zo 'kun ‑pë 'ka ‑a dɔ kö mɛ 'ö mɛ do 'kpaan 'ö kpengdhö 'ö‑ Gbö 'ka bhë 'üën‑ yö, 'go mü kö 'üën‑ ‑a dhiö ‑wo ‑nu ma.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Bhii ü ‑dho kë ‑a ‑bha ‑tɔmɔ 'ka, kö pë 'ü‑ yö ‑waa pë 'ü‑ ma, ‑a ꞊blɛɛ'‑ mɛ ‑nu 'saadhö wö 'dhiö.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, ‑më 'ü ‑ya ‑a ‑gɔ ‑ɛ? ‑Bhö ꞊luu'‑, 'ü‑ kë kö ‑wo ü ‑bɔ yiö, 'ü‑ kë 'zü kö ‑Zlan ‑yö ziö ü ‑bha 'wun yaa ‑nu ‑ta Dëmɛ ‑dhɛ ‑sü 'ka kö ‑yaan nu ü ‑dhë.› »
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 Pɔlö ‑yö 'wun ‑blɛɛ 'ö dho ‑a 'ka 'dhiö 'ö‑ pö: «꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, a ‑yɛ n 'zü 'a nu Zeluzalɛmë. Yi do 'ka, ꞊dhɛ 'a ‑kë ꞊bhɛa' ‑sü 'gü ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü bhë, 'ö 'a 'yanpiöpë do ‑yö.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 'Yanpiöpë 'ö bhë ‑a 'gü, a kwa Dëmɛ ‑yö, 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹‑A kë 'siösiö 'ü 'go Zeluzalɛmë ‑dhɛ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha! Bhii ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu waa 'dho we n ‑wun 'ü‑ ꞊blɛɛ' ‑na ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑bha.›
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 'A‑ ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'a‑ pö: ‹N Dëmɛ, wo gia‑ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ, mɛ ‑nu 'wo ü ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑, a ‑an ‑zuö ‑kanso 'gü. 'Go mü 'zü 'a‑ ‑kë 'wo ‑an ‑ma ‑klaa 'ka Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 'Ö go mü, yi 'wo Etiɛnë 'ö ü ‑bha 'wun ‑nu ꞊blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë bhë 'wo‑ zaa bhë, a ‑kë mü, 'ö ma ‑de 'pö 'ö‑ 'yi ‑yö ‑kan n ‑dhë 'ö 'a ‑an ‑bha gblang ‑nu ꞊waannu.›
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 'Kɛɛ kwa Dëmɛ ‑ya ‑pö n ‑dhë: ‹‑Bhö 'dho, bhii a ü ‑bɔ 'ma ꞊gbiin mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö!› »
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Mɛ gbung ‑nu 'wo bhë ‑wo wo 'to ‑to ‑a ‑wo ‑bha 'ö dhoë 'ö 'wun ‑nu bhë 'ö‑ 'plɛ ꞊blɛɛ ‑a 'ka. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö‑ ‑wo ‑kaanta 'ö ‑kë ‑a ‑bha 'dho ‑sü mɛ 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö bhë 'wo‑ ma, 'ö ‑an 'plɛ ‑wo yö ꞊gblaa 'gbla ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: «Gɔɔn‑ bhë, ‑kaa zë, 'ka‑ bho mɛ ‑nu 'yan 'dhiö! ‑Tosiadhe kë ‑sü yaa‑ ‑ma 'kun!»
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 'Wo yö ꞊gblaa 'gbla ‑sü 'gü kö ‑wo wo ‑bha sɔ ‑nu ꞊pɛɛ' ‑na wo ‑de ‑bha, 'go mü kö ‑wo ‑büöbi ‑nu ‑pɛn ‑na 'dhuu, 'ö tɔɔ kö Pɔlö ꞊ya 'wun yaa ꞊blɛɛ'‑ ‑Zlan ‑gɔ wo 'gü.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑dhë ‑wo 'dho Pɔlö 'ka wo ‑yadhɛ ‑bha, 'go mü kö ‑wa ‑ma ‑klaa 'ka kö pë 'ö ‑kë 'ö mɛ gbung ‑nu 'dhö ꞊gblaa 'gbla ‑na ‑a 'piö bhë ‑yaan ‑a ꞊blɛɛ'‑. 'Ö 'wo dho ‑a 'ka 'dhasi ‑nu ‑gɔ ‑yadhɛ ‑bha.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 'Yö ꞊dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑lö kö ‑waan ‑a ‑ma ‑klaa 'ka, 'ö Pɔlö ‑ya pö 'dhasi ‑nu ‑gɔmɛ 'ö ‑kë mü bhë ‑a ‑dhë: «Wlɔmë 'në ‑mü n 'ka; ka ꞊dua' ‑mü kö Wlɔmë 'në 'ö za 'yaa‑ 'kun, 'ka‑ ‑ma ‑klaa 'ka a?»
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑wo bhë ꞊yaa‑ ma, 'ö dho 'ö‑ ꞊blɛɛ 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑dhë 'ö‑ pö: «'E, ‑më 'ü 'dhoë‑ ‑a kë bhë ꞊ɛ? Mɛ bhë Wlɔmë 'në ‑mü ‑a 'ka!»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va gia‑ ‑yö nu Pɔlö 'piö, 'ö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «꞊Ya kë ꞊nɛ Wlɔmë 'në ‑mü ü 'ka, ‑bhö ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë!»
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma 'pö 'wëüga ꞊va 'a‑ go 'aan‑ ꞊tun kë ‑na Wlɔmë 'në 'ka.» 'Ö Pɔlö ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma 'pö, n 'ka 'wëüga nu 'aan‑ ꞊tun kë ‑na ‑a 'gü 'në 'ka, 'kɛɛ 'a ‑bhɔ ‑a 'ka.»
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 ꞊Dhɛ do bhë 'wo to ‑a ‑bha 'ö mɛ 'wo‑ ‑kë 'waan‑ ‑a ‑ma kö ‑yaan 'wun ꞊blɛɛ'‑ bhë, 'wo bhɔ ‑a ‑dhë ꞊taa'. 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑de 'pö, ꞊dhɛ 'ö ꞊yaa‑ 'wun dɔ ꞊nɛ Pɔlö 'ö Wlɔmë 'në 'ka bhë, 'ya‑ ‑lö ꞊yɔɔ' 'ka, 'suö ‑yö ‑da ‑a 'gü, 'ö tɔɔ Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va ‑yö ‑dho za dɔ ‑a ‑bha pë 'ö‑ ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 'Kɛɛ 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑yö ‑kë ‑a 'piö kö pë 'bhle 'ö ‑kë 'ö Zuifö ‑nu ‑wo 'wun dɔ Pɔlö ‑bha bhë 'ö‑ ‑gɛn ma. ‑A ‑wun 'gü, ꞊dhɛ ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'ö ꞊yɔɔ' bho Pɔlö ‑bha, 'yö ö ‑wo pö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakuëkëmɛ ‑nu ‑an ‑dhë 'wo nu wo 'ko ꞊bhaa. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'wo Pɔlö sü 'wo nuë 'wo‑ dɔ ‑an ziën.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.