Atos 22
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ACF
1 «N dhegluzë ‑nu, n dë ‑nu, ‑ka ka 'to 'to n ‑de ‑bho ka kwɛɛ ‑wun 'a 'dhoë‑ ꞊blɛɛ ka ‑dhë ꞊nɛ ‑a ‑bha!»
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑bha 'wun ‑blɛɛ wo ‑wo 'gü ‑sü ma, 'ö ‑dhɛ ‑yö ga diindhö 'zü ꞊duö ‑an ‑ta. 'Ö Pɔlö ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'ö dho ‑a 'ka 'dhiö 'ö‑ pö:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 «Zuifö ‑mü n 'ka, a ‑bhɔ Taasö ‑pö 'ö Silisi ‑sɛ 'gü bhë ‑a 'gü, 'kɛɛ 'a ꞊kpɛa Zeluzalɛmë zö. 'Ö n ꞊daanmɛ ‑yö ‑kë Gamaliɛlö 'ka, 'yö n ꞊daan ‑së 'ka kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha tɔng 'kun ‑kɔ 'ka. A ‑pa ‑kë 'siözë ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha yuö kë ‑sü 'gü ꞊nɛ ‑kɔ ka gia‑ 'ka‑ 'ka ꞊dɛɛ ꞊nɛ ‑a 'dhö 'pö.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 A mɛ ‑nu 'wo kwa Dëmɛ ‑bha 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑zian ‑dëü gbɛ 'ö bhë ‑a sü, a ‑an 'klo ‑bhɔ, 'a ‑an zë ‑a 'ka. A gɔɔn‑ ‑nu, dhoo ‑nu ‑an ‑kun, 'a ‑an ‑zuö ‑kanso 'gü.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Slabhomɛ ꞊va waa‑ mɛ ziizii ‑nu 'wo Zeluzalɛmë zö, ‑wo ‑dho ꞊yɔɔn n ‑wo ‑ta ꞊nɛ 'wun gia‑ 'a‑ ꞊blɛɛ. Mɛ gia‑ 'wo bhë ‑wo 'sëëdhɛ ‑nu n ‑dhë kö 'a dhoë 'aan‑ ‑zɔn kwa dhegluzë ‑nu 'wo Zuifö 'ka 'wo Damasö plöö ‑an ‑dhë. 'A dho kö 'aan‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo 'ma ‑an 'kun, 'aan‑ nu ‑an 'ka Zeluzalɛmë kö ‑an 'klo ‑yaan bhɔ.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ꞊Dhɛ 'ma ‑da zian ‑ta, 'a ꞊yɔɔn ‑na Damasö ‑dhɛ 'sɔɔ, 'ö to mü kö lënng 'gü ‑dhɛ ꞊ya dɔ bhë, 'ö ‑dhɛpuudhɛ ꞊va ‑yö go dhang‑ 'gü, 'ö bhü n ‑zü 'to,
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 'a ‑püö sia‑, 'ö 'a ‑wo do ma. 'Ö 'we ‑wo bhë 'ö‑ pö: ‹Sɔlö, Sɔlö, ‑më 'yö ‑kë 'ü n 'klo bhɔ ꞊ɛ?›
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 'A‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'a‑ pö: ‹Dö ‑mü ü 'ka ɛ, n Dëmɛ?› 'Ö‑ pö n ‑dhë: ‹Ma Yesu 'go Nazalɛtë 'ü n 'klo bhɔ ‑na bhë.›
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë n 'piö, ‑wo ‑dhɛpuudhɛ bhë ‑a ‑yö, 'kɛɛ 'we ‑wo 'ö 'wun ꞊blɛɛ n ‑dhë bhë waa‑ ma.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 'A‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'zü 'a‑ pö: ‹‑Më 'a dho ‑a kë ꞊ɛ, n Dëmɛ?› 'Yö‑ pö: ‹‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'dho Damasö! ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü ꞊nɛ pë 'ö ‑Zlan 'dhö ‑a 'piö kö 'ü‑ kë bhë, 'wo dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑bha ü ‑dhë.›
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ n 'yënng ‑yö ‑trö ‑sü 'ka, ‑dhɛpuudhɛ 'bhü 'ö yö n 'yënng bhë ‑a ‑wun 'gü, n ‑ma mɛ ‑nu ‑wo ‑ya n ꞊kwɛɛ' ‑bha, 'wo ‑da n 'ka Damasö plöö.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 Gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö 'ö ‑Zlan ꞊bhlëyamɛ giagia 'ka, 'ö ‑kë mɛ 'ö kwa ‑bha tɔng ‑nu kun ‑a 'ka, 'ö Zuifö ‑nu 'wo Damasö plöö 'wo‑ ‑wun ‑sɛɛbɔ ‑nu ꞊blɛɛ bhë ‑yö ‑kë mü.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 ‑Yö ‑nu 'yö n yö, 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹Sɔlö, n dheglu, ü 'yan ‑yö ‑dhɛ yö 'zü ‑dëüwo!› 'Ö to mü, 'a ‑dhɛ yö 'zü 'ö 'a‑ ‑ga.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 'Ö‑ pö n ‑dhë: ‹Kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha ‑Zlan ‑yö ü ‑sü 'dhiö kö 'üën‑ pë 'ö‑ ‑zo 'kun ‑pë 'ka ‑a dɔ kö mɛ 'ö mɛ do 'kpaan 'ö kpengdhö 'ö‑ Gbö 'ka bhë 'üën‑ yö, 'go mü kö 'üën‑ ‑a dhiö ‑wo ‑nu ma.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Bhii ü ‑dho kë ‑a ‑bha ‑tɔmɔ 'ka, kö pë 'ü‑ yö ‑waa pë 'ü‑ ma, ‑a ꞊blɛɛ'‑ mɛ ‑nu 'saadhö wö 'dhiö.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, ‑më 'ü ‑ya ‑a ‑gɔ ‑ɛ? ‑Bhö ꞊luu'‑, 'ü‑ kë kö ‑wo ü ‑bɔ yiö, 'ü‑ kë 'zü kö ‑Zlan ‑yö ziö ü ‑bha 'wun yaa ‑nu ‑ta Dëmɛ ‑dhɛ ‑sü 'ka kö ‑yaan nu ü ‑dhë.› »
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Pɔlö ‑yö 'wun ‑blɛɛ 'ö dho ‑a 'ka 'dhiö 'ö‑ pö: «꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, a ‑yɛ n 'zü 'a nu Zeluzalɛmë. Yi do 'ka, ꞊dhɛ 'a ‑kë ꞊bhɛa' ‑sü 'gü ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü bhë, 'ö 'a 'yanpiöpë do ‑yö.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 'Yanpiöpë 'ö bhë ‑a 'gü, a kwa Dëmɛ ‑yö, 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹‑A kë 'siösiö 'ü 'go Zeluzalɛmë ‑dhɛ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha! Bhii ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu waa 'dho we n ‑wun 'ü‑ ꞊blɛɛ' ‑na ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑bha.›
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 'A‑ ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'a‑ pö: ‹N Dëmɛ, wo gia‑ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ, mɛ ‑nu 'wo ü ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑, a ‑an ‑zuö ‑kanso 'gü. 'Go mü 'zü 'a‑ ‑kë 'wo ‑an ‑ma ‑klaa 'ka Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 'Ö go mü, yi 'wo Etiɛnë 'ö ü ‑bha 'wun ‑nu ꞊blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë bhë 'wo‑ zaa bhë, a ‑kë mü, 'ö ma ‑de 'pö 'ö‑ 'yi ‑yö ‑kan n ‑dhë 'ö 'a ‑an ‑bha gblang ‑nu ꞊waannu.›
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 'Kɛɛ kwa Dëmɛ ‑ya ‑pö n ‑dhë: ‹‑Bhö 'dho, bhii a ü ‑bɔ 'ma ꞊gbiin mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö!› »
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Mɛ gbung ‑nu 'wo bhë ‑wo wo 'to ‑to ‑a ‑wo ‑bha 'ö dhoë 'ö 'wun ‑nu bhë 'ö‑ 'plɛ ꞊blɛɛ ‑a 'ka. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö‑ ‑wo ‑kaanta 'ö ‑kë ‑a ‑bha 'dho ‑sü mɛ 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö bhë 'wo‑ ma, 'ö ‑an 'plɛ ‑wo yö ꞊gblaa 'gbla ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: «Gɔɔn‑ bhë, ‑kaa zë, 'ka‑ bho mɛ ‑nu 'yan 'dhiö! ‑Tosiadhe kë ‑sü yaa‑ ‑ma 'kun!»
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 'Wo yö ꞊gblaa 'gbla ‑sü 'gü kö ‑wo wo ‑bha sɔ ‑nu ꞊pɛɛ' ‑na wo ‑de ‑bha, 'go mü kö ‑wo ‑büöbi ‑nu ‑pɛn ‑na 'dhuu, 'ö tɔɔ kö Pɔlö ꞊ya 'wun yaa ꞊blɛɛ'‑ ‑Zlan ‑gɔ wo 'gü.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑dhë ‑wo 'dho Pɔlö 'ka wo ‑yadhɛ ‑bha, 'go mü kö ‑wa ‑ma ‑klaa 'ka kö pë 'ö ‑kë 'ö mɛ gbung ‑nu 'dhö ꞊gblaa 'gbla ‑na ‑a 'piö bhë ‑yaan ‑a ꞊blɛɛ'‑. 'Ö 'wo dho ‑a 'ka 'dhasi ‑nu ‑gɔ ‑yadhɛ ‑bha.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 'Yö ꞊dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑lö kö ‑waan ‑a ‑ma ‑klaa 'ka, 'ö Pɔlö ‑ya pö 'dhasi ‑nu ‑gɔmɛ 'ö ‑kë mü bhë ‑a ‑dhë: «Wlɔmë 'në ‑mü n 'ka; ka ꞊dua' ‑mü kö Wlɔmë 'në 'ö za 'yaa‑ 'kun, 'ka‑ ‑ma ‑klaa 'ka a?»
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑wo bhë ꞊yaa‑ ma, 'ö dho 'ö‑ ꞊blɛɛ 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑dhë 'ö‑ pö: «'E, ‑më 'ü 'dhoë‑ ‑a kë bhë ꞊ɛ? Mɛ bhë Wlɔmë 'në ‑mü ‑a 'ka!»
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va gia‑ ‑yö nu Pɔlö 'piö, 'ö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «꞊Ya kë ꞊nɛ Wlɔmë 'në ‑mü ü 'ka, ‑bhö ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë!»
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma 'pö 'wëüga ꞊va 'a‑ go 'aan‑ ꞊tun kë ‑na Wlɔmë 'në 'ka.» 'Ö Pɔlö ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma 'pö, n 'ka 'wëüga nu 'aan‑ ꞊tun kë ‑na ‑a 'gü 'në 'ka, 'kɛɛ 'a ‑bhɔ ‑a 'ka.»
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 ꞊Dhɛ do bhë 'wo to ‑a ‑bha 'ö mɛ 'wo‑ ‑kë 'waan‑ ‑a ‑ma kö ‑yaan 'wun ꞊blɛɛ'‑ bhë, 'wo bhɔ ‑a ‑dhë ꞊taa'. 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑de 'pö, ꞊dhɛ 'ö ꞊yaa‑ 'wun dɔ ꞊nɛ Pɔlö 'ö Wlɔmë 'në 'ka bhë, 'ya‑ ‑lö ꞊yɔɔ' 'ka, 'suö ‑yö ‑da ‑a 'gü, 'ö tɔɔ Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va ‑yö ‑dho za dɔ ‑a ‑bha pë 'ö‑ ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 'Kɛɛ 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑yö ‑kë ‑a 'piö kö pë 'bhle 'ö ‑kë 'ö Zuifö ‑nu ‑wo 'wun dɔ Pɔlö ‑bha bhë 'ö‑ ‑gɛn ma. ‑A ‑wun 'gü, ꞊dhɛ ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'ö ꞊yɔɔ' bho Pɔlö ‑bha, 'yö ö ‑wo pö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakuëkëmɛ ‑nu ‑an ‑dhë 'wo nu wo 'ko ꞊bhaa. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'wo Pɔlö sü 'wo nuë 'wo‑ dɔ ‑an ziën.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.