Atos 13
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu waa‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ꞊daan' ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑kë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'ö Antiɔsö plöö ‑a 'gü. Mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an 'tɔ tɔɔ Baanabasö, Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ «mɛ tii» 'ka, Lusiusö 'ö go Silɛnë ‑sɛ 'gü, Manaɛ 'ö ‑kë ‑gludë Elɔdö 'bhamɛ kpinngdhö 'wo ꞊kpɛa wo 'kuë 'kɔ do 'gü ‑a 'ka, waa‑ Sɔlö 'dhö.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Yi do 'ka, ‑wo ‑kë kwa Dëmɛ ‑bha yuö kë ‑sü 'gü, kö ‑wo wo ‑bɛn 'to ‑na bhë, 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pö ‑an ‑dhë: «‑Ka Baanabasö waa‑ Sɔlö ‑an ‑ya ‑de ‑ta kö yuö 'a ‑an ꞊dhɔɔ ꞊kaa' bhë ‑waan ‑a kë!»
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo wo ‑bɛn to 'ö 'wo ꞊bhɛa, 'ö 'wo wo ‑kɔ ‑nu kpa ‑an ‑ta, 'dhuë‑ kpɔ ‑an ‑bha ‑sü 'ka, 'ö 'wo wo ꞊kwaa ‑an ‑zü, 'wo dho.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Baanabasö waa‑ Sɔlö 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö ‑an bɔ bhë, ‑wo ‑dho Selösi plöö. ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ, 'wo ‑ya ‑a ‑bha 'yitagɔ 'gü, 'wo dho 'sɛgɔ ‑dhɛ 'ö ‑ya ‑sü 'ka 'yi ziën 'wo‑ ‑dhɛ Siplë bhë ‑a 'gü.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 ꞊Dhɛ ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo Siplë, pö‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Salaminö bhë ‑a 'gü, 'wo yö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü. Zan Maakö ‑yö ‑kë ‑an 'piö, ‑nu ‑an ‑dhë ‑sü 'ka.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 'Sɛgɔ 'ö ‑ya ‑sü 'ka 'yi ziën bhë 'wo bɔ ‑a 'gü, 'wo dho 'wo loë Pafɔsö plöö. ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü 'wo ‑kpën Zuifö mi do 'wo‑ ‑dhɛ Baa Yesu 'ö ‑kë ‑dɛbɔmɛ do 'ka ‑a ‑bha mü. Mɛ 'ö bhë ‑yö ö ‑de ‑sü ‑Zlan ‑wodhiölomɛ do 'ka.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 'Go mü 'zü ‑yö ‑kë 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ 'wo‑ ‑dhɛ Sɛɛziusö Pɔlusö bhë ‑a 'bhamɛ 'ka. 'Sɛ ꞊kɔɔnmɛ bhë ‑yö ‑kë mɛ 'kpaakpa 'ka; 'yö Baanabasö waa‑ Sɔlö 'ö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë, bhii 'ö tɔɔ ‑ya 'piö kö 'ö ‑Zlan ‑wo ma.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 'Kɛɛ ‑dɛbɔmɛ ('wo‑ 'tɔ kpɔ Glɛkö ‑wo 'gü «Elimasö») bhë yaa 'we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ; 'ö‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö 'yaan‑ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊zuö' bho ‑zo ‑yö Yesu ‑bha ‑sü ‑zian ‑ta.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Sɔlö 'wo‑ 'tɔ kpɔ 'pö Pɔlö 'ka bhë, 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pa, 'yö ö 'yan ꞊dhië ‑a 'piö 'ö‑ ‑ga ‑piindhö,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «'Yö Satan gbö, 'wun ‑sɛɛbɔ ‑nu yaagümɛ, 'ü pa ‑sü 'ka 'slë yaa ꞊suu'‑ 'kpɛkpɛ 'ka; këpëyaamɛ ‑mü ü 'ka! Bhi kun 'ü‑ pö mɛ ‑nu ‑dhë ꞊nɛ 'wun giagia 'ö ‑gban yi Dëmɛ ‑bha ‑yö ꞊sua 'ka a?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Dɔ, ü 'to 'to! ‑A 'töng ꞊ya ‑lo kö yi Dëmɛ ‑yö ü 'klo bhɔ; ü 'yënng‑ ‑dho trö, ü 'ka 'dho ‑dhɛ yö 'töng 'bhaa 'piö!»
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 ꞊Dhɛ pë ‑kë Elimasö 'ka bhë 'ö 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊yaa‑ yö, 'ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑, 'ö kwa Dëmɛ ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo bhë 'ö‑ ‑wun ‑ya 'te tun.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Pɔlö waa‑ ö 'bhamɛ ‑nu ‑wo ‑da 'yitagɔ 'gü Paafɔsö plöö, 'wo dho Pɛɛzö ‑pö 'ö Panfili ‑sɛ 'gü bhë ‑a 'gü; 'ö Zan Maakö ‑yö go ‑an 'piö 'ö ‑yɛ ö 'zü 'ö dho Zeluzalɛmë.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 'Ö 'wo dho wo ‑bha 'ta 'ka 'dhiö, 'wo go Pɛɛzö plöö, 'wo dho 'wo ‑lo Antiɔsö ‑pö 'ö Pisidi ‑sɛ 'gü bhë ‑a 'gü. 'Ö Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi 'ka, 'wo ‑da ‑an ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü 'wo ꞊yaannu.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 ꞊Dhɛ ꞊wa yën ‑Zlan ‑bha tɔng ‑nu 'bhaa ‑nu waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑wo 'bhaa ‑nu pö ‑sü ‑bha ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, 'ö ‑bhɔkuëkɔ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ‑wa ‑dhɛ Pɔlö waa‑ Baanabasö ‑an ‑gɔ ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Dhegluzë ‑nu, ꞊ya kë ꞊nɛ 'wun 'bhaa ‑yö ka ‑gɔ kö 'kaan‑ ‑a ꞊blɛɛ'‑ mɛ ‑nu 'wo dho wo 'kuë‑ ꞊nɛ ‑an ‑dhë ‑an ꞊faan' 'më ‑wo 'ka kö ‑potaasü ‑yö ka ‑gɔ 'sabla.»
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'pö, 'ö Pɔlö ‑yö ꞊luu 'ö ö ‑kɔ ‑ta zë ‑an ‑dhë, 'go mü 'ö‑ pö: «Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu waa‑ mɛ ‑nu 'kaa Izlaɛlö ‑mɛ 'ka, 'ö 'ka ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya, ‑ka ka 'to 'to n ‑ma!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu, kwa ‑bha ‑Zlan ‑yö kwa 'bhɛma ‑nu ‑sü 'ö ‑an ꞊bhɛɛ kö ‑wo ꞊tun ‑nia 'ka Ezitö ‑sɛ 'gü. 'Ö 'go mü 'zü 'yö ‑an bho Ezitö ‑sɛ 'gü ö ‑bha 'piigbeedhɛ 'ka.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 'Yö ‑an bun 'töng 'ö ‑mɔ ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië ‑bha ‑an 'piö 'yënng ꞊taa.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 'Yö Kanaa 'sɛgɔ 'slaplɛ 'gü ꞊siö, ‑glu 'ö Izlaɛlö 'në ‑nu ‑wo nuë 'sɛgɔ 'ö bhë ‑a ‑gɔ bhë ‑a 'ka. 'Ö ‑an ‑bha 'sɛgɔ ‑nu 'wo bhë 'yö‑ nu kwa 'bhɛma ‑nu ‑dhë kö ‑waan kë mü. 'Ö 'wo ‑kwɛ ꞊këng' ‑yiisië waa‑ ‑kwɛ 'gɔɔ‑ 'sɔɔdhu ‑kë ‑a 'gü mü.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö zakanmɛ ‑nu ‑ya kwa 'bhɛma ‑nu ‑gɔ ‑ta, 'ö dho 'ö yöë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ Samiɛlö ‑bha 'töng ‑bha.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 'Ö 'wo ‑gludë do ‑dhɛ Samiɛlö ‑gɔ, 'ö ‑Zlan ‑yö Saulö 'ö ‑kë Kisö gbö 'ka 'ö go Bɛnzamɛ ‑gɔ 'gunng 'gü bhë ‑a nu ‑an ‑dhë. 'Ö Izlaɛlö ‑sɛ ꞊kɔɔn ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië 'piö.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 ꞊Dhɛ 'ö ‑Zlan ꞊ya ö ꞊kwaa' Saulö ‑wun ‑zü, 'ö ko 'zü 'yö Davidö nu ‑an ‑dhë ‑gludë 'ka. 'Ö‑ ‑bha ‑tɔmɔdhɛ ‑kë 'ö‑ pö: Zese gbö Davidö bhë, n ꞊dhɔɔbhaa ‑mɛ ‑mü. Yö ꞊nɛ 'ö dho n ꞊dhɔɔbhaa ‑wun 'plɛ kë.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Davidö 'ö bhë ‑a ꞊suu'‑ ‑ta 'në do ꞊nɛ 'ö ‑Zlan ‑ya ‑ya Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu Dhamɛ 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'ö‑ pöë bhë ‑a 'dhö. Mɛdhamɛ 'ö bhë 'ö tɔɔ Yesu.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Kö Yesu ‑yaan ꞊tun nu ‑na, Zan ‑yö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ, 'ö Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë ö ‑wo 'ka ꞊nɛ ‑wo wo ꞊kwaa' wo ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑zü kö ‑wo ‑an bɔ yiö.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 ꞊Dhɛ 'ö Zan ‑bha yi ꞊ya yö ꞊klöö' 'kpongtaa, 'yö‑ pö: ‹Ka ‑zo 'piö, dö ‑mü n 'ka ɛ? ‑Ka ka 'to 'to, 'maa mɛ ö 'ka ‑ya ‑a ‑gɔ bhë ‑a 'ka; 'kɛɛ mɛ 'ö bhë ‑yö nu ‑na n ꞊zlöö. Mɛ 'ö 'dhö bhë ‑a ꞊bhlë ꞊yö ꞊va 'ö ꞊zië' n ‑ta, 'ö n ‑kɔ yaa ‑mɔa ‑bha kö 'aan‑ ‑a ‑bha ‑sakpa yuun ‑bhüö ‑nu 'po 'aan‑ ‑a bho ‑a ‑gɛn ‑bha.› »
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 'Ö Piɛɛ ‑ya pö 'zü: «Dhegluzë ‑nu, ka 'ö 'ka ‑kë Ablaamö ꞊suu'‑ ‑ta 'në ‑nu 'ka, waa‑ mɛ ‑nu 'kaa Zuifö 'ka, 'ö 'ka ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya, kwa ꞊nɛ 'ö 'wuntaɔsë 'ö ‑kë dha ‑sü 'ka bhë, 'ö yö kwa ‑bha.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Mɛ ‑nu 'wo Zeluzalɛmë waa‑ ‑an ꞊kɔɔnmɛ ‑nu waa Yesu dɔ wo Dhamɛ 'ka; 'ö 'go mü ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑wo 'wo‑ pö ‑na ꞊glooyi 'saadhö 'ka bhë, waa‑ ‑gɛn ma. 'Kɛɛ pë 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑wa ꞊blɛɛ 'ö ‑kë ‑a zë ‑sü ‑wun 'ka bhë ꞊nɛ 'wo‑ ‑kë.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 ‑A zë ‑gɛn gbɛ yaa kë ‑dhö, 'kɛɛ ‑wa ‑dhɛ Pilatö ‑gɔ kö ‑ya zë.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 'Wun ‑nu 'wo ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö ‑gban Yesu ‑bha 'klobhɔdhe waa‑ ‑a ‑bha ga ‑sü ‑wun ‑bha, ꞊dhɛ 'ö ꞊wa ‑an 'plɛ 'dhiö ‑mɔ 'kuë, 'wo‑ bho ‑gaatalü ‑bha, 'ö 'wo‑ ‑da ‑guö ꞊duudhö.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 'Kɛɛ ‑Zlan ‑ya ‑bho ga 'gü.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 'Ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë 'ka, 'yö ö ‑de ‑zɔn mɛ ‑nu 'wo ‑kë ‑ziö ‑a 'piö ‑mɛ ‑nu 'ka 'dhiö, 'wo goë Galile ‑sɛ 'gü, 'wo dho 'wo yöë Zeluzalɛmë bhë ‑an ‑dhë. Mɛ ‑nu 'wo 'dhö bhë, wo ꞊nɛ 'ö zlöö ꞊nɛ 'wo‑ ꞊goo‑ 'ka kö ‑waan Yesu ‑wun ꞊blɛɛ'‑ Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑dhë.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 'Ö yi gia‑, 'yi nu 'wuntaɔsë 'ka ka 'piö. 'Wuntaɔsë bhë 'ö tɔɔ pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go kwa 'bhɛma ‑nu ‑dhë 'dhiö bhë.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 ꞊Yaa‑ kë kwa 'ö 'kwa ‑an ‑bha 'në ‑nu 'ka kwa ‑dhë, Yesu ‑bho ga 'gü ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'tan ꞊plɛ ‑naa 'ö 'Tan 'sëëdhɛ 'gü ‑a 'dhö ꞊nɛɛ: (‑Zlan ‑ya ‑pö Yesu ‑dhë:) Ü n Gbö 'ka. 'Ö n ‑ma ‑kë ü Dë 'ka ‑sü bhë ꞊dɛɛ 'a‑ ꞊blɛɛ mɛ 'plɛ ‑dhë 'töüdhö ‑a ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ n Gbö ‑mü ü 'ka.
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 'Ö ‑Zlan ‑ya pö ꞊nɛ yö ‑dho ‑a bho ga 'gü; yö 'ka 'dho ga gbɔ. 'Yö‑ pö ꞊nɛɛ: A ‑dho 'dhuë‑ 'slööslö ‑nu 'ö 'a‑ 'tɔ go Davidö ‑dhë bhë ‑a kpɔ ka ‑bha. 'Dhuë‑ ‑nu 'wo bhë, a ‑dho ‑an kpɔ ka ‑bha 'wun gia‑ 'ka.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 'Wun 'ö bhë ‑yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ ‑dhɛ 'bhaa 'gü 'pö, 'ö tɔɔ mɛ 'ö 'Tan 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn bhë ‑ya ‑pö ‑Zlan ‑dhë: Ü 'ka 'dho we ‑a ‑bha kö ü ‑bha yuökëmɛ 'slööslö bun ‑yö 'bu.
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 ‑Wo 'ö ꞊nɛ yaa Davidö ‑bha 'wun ꞊blɛɛ'‑, 'kɛɛ Davidö ‑zë, yuö 'ö ‑Zlan ‑ya ‑ya ‑a ‑bha 'ka ‑ya ‑kë. 'Go mü 'yö ga, 'yö 'wo‑ ‑bin ö 'bhɛma ‑nu 'piö, 'ö‑ bun ‑yö ‑bu.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 'Kɛɛ mɛ 'ö ‑Zlan ‑ya bho ga 'gü bhë ‑a bun yaa 'bu.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 N dhegluzë ‑nu, ka 'plɛ ‑kaa dɔa ꞊nɛɛ pë 'ö Yesu ‑ya ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü, yi ‑mɔa ‑bha kö 'yi‑ pö mɛ ‑nu ‑dhë ꞊dɛɛ ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö ‑dho ziö ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta.
38 — ausente —
39 Moizö ‑bha tɔng yaa 'dho ka kë kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö; 'kɛɛ 'ka Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑, 'ka dho kë kpengdhö ‑a wö 'dhiö.
39 — ausente —
40 ‑A ‑wun 'gü, ‑ka kë 'slë 'ka! ‑Yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö pë 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑wa ꞊blɛɛ bhë 'ö‑ ‑de dho kë ka 'ka:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑wa ‑pö: (‑Zlan ‑ya pö:) Mɛ ‑nu 'ö 'ka 'wun gia‑ ‑san zë ꞊nɛ, ‑ka ‑dhɛ ‑ga: 'Tetundhe ‑yö ‑dho ‑da ka 'gü, 'ka ga. Bhii ka ‑bha 'töng 'ka, a ‑dho yuö do 'ö ꞊waa‑ ‑wun ꞊blɛɛ'‑ ka ‑dhë, 'ö ka 'ka 'dho ‑a ‑dhɛ 'wun gia‑ bhë ‑a kë. »
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 — ausente —
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 — ausente —
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi mɛ 'ö yö ‑a 'piö, 'ö mɛ ‑nu ‑wo bhɔ 'kuë‑ ꞊va 'ö‑ ‑wun to 'tee kö pö‑ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu mɛ gbɛ yaa 'to kɔɔ; ‑wo ‑nu wo 'ko ꞊bhaa 'dhö kö ‑waan kwa Dëmɛ ‑wo ma.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 ꞊Dhɛ Zuifö ‑nu ꞊wa mɛ gbung bhë ‑an yö, 'ö ꞊druɛi ‑yö ‑da ‑an 'gü 'ö 'wo‑ pö: «'Wun 'ö Pɔlö 'dhoë‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë ꞊sua ‑wun ‑mü.» 'Go mü 'zü 'wo 'wun yaa ꞊blɛɛ ‑a ‑gɔ mɛ ‑nu ‑dhë.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 'Kɛɛ Pɔlö waa‑ Baanabasö ‑wo 'wun ‑blɛɛ Zuifö ‑nu ‑dhë ‑zogbandhe 'ka 'zü ꞊nɛɛ: «Pë mɛ 'ö këpë 'ka 'ö tɔɔ kö ‑Zlan ‑wo ‑yö ‑dho ꞊blɛɛ'‑ ka ‑blɛɛzë ka ‑dhë. 'Kɛɛ ꞊dhɛ ‑kë ꞊nɛ kaa 'we ‑a ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü ‑bha, 'ö 'ka‑ ‑zɔn ‑na ꞊nɛɛ yaa ka ‑ma 'kun kö 'ka ꞊toëpö ‑kë ‑a 'gü ‑sü yö bhë. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö bhë, yi ‑dho ziö 'yi dho mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Bhii pë 'ö kwa Dëmɛ ‑ya pö yi ‑dhë 'ö tɔɔ: A ü ‑ya 'sɛgümɛ ‑nu ‑bha ‑dhɛpuudhɛ 'ka. ‑Yö kë 'dhö kö 'ü 'dho dhasü 'ö bhë ‑a 'ka 'sɛ ‑dhɛ ‑nu 'wo 'ma ꞊gbiin ‑an 'gü. »
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 ꞊Dhɛ 'ö mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka, 'wo ‑an ‑wo bhë 'wo‑ ma, 'ö ‑an ꞊zuö' 'glu ‑yö dhi; 'ö 'wo‑ pö: «Kwa Dëmɛ ‑wo 'ö bhë ꞊yö ‑së!» 'Ö mɛ ‑nu 'saadhö 'ö ‑Zlan ‑yö ‑an sü kö ‑waan ꞊toëpö ‑kë ‑a 'gü ‑sü yö bhë, 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 'Ö kwa Dëmɛ ‑wo ‑yö ‑pɛn 'sɛgɔ 'ö bhë ‑a ‑dhɛ 'saadhö 'gü.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 'Kɛɛ mɛ ‑nu 'wo Zuifö 'ka, ‑wo dhebɔ ‑nu ꞊bhlëzë 'ö pö‑ bhë 'wo‑ 'gü 'ö ‑Zlan ‑dhɔ ‑yö ‑an ‑kë, waa‑ pö‑ ꞊kɔɔnmɛ ‑wo ‑an 'zü ‑blü 'ö 'wo‑ ‑kë kö mɛ ‑nu ‑wo Pɔlö waa‑ Baanabasö ‑an 'klo bhɔ; 'ö 'wo ‑an ‑kë, 'wo go 'sɛ ‑ta.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 'Ö mɛ ꞊plɛ 'wo bhë 'wo 'sɛ 'ö go pö‑ 'ö bhë ‑a 'gü, 'wo‑ bho wo ‑gɛn ‑bha, ‑a ‑zɔn pömɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ pë ‑nu 'wo‑ ‑kë bhë wo ꞊nɛ 'ö ‑an ‑bha 'wun 'dhö ‑mü. 'Ö 'wo dho Ikɔnë ‑pö 'gü.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Antiɔsö, ‑wo ‑kë pa ‑sü 'ka ꞊zuögludhi waa‑ ‑Zuu 'slööslö 'ka.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.