Atos 10
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC
1 Gɔɔn‑ do ‑yö ‑kë Sezale ‑pö 'gü, 'wo‑ ‑dhɛ Kɔɔnɛɛ. ‑Yö ‑kë Wlɔmë 'dhasi ꞊këng' do ‑gɔmɛ 'ka, 'dhasi kpö ‑nu 'wo‑ ‑dhɛ Itali 'dhasi kpö bhë ‑a 'gü.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Gɔɔn‑ 'ö bhë waa‑ ö ‑bha 'kɔɔmɛ ‑nu ‑wo ‑kë ‑Zlan gbamɛ 'ö 'wo ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑an 'ka; ‑yö ‑nu Zuifö ‑nu 'wo 'fɛɛzë 'sɛ 'ö bhë ‑a 'gü ‑an ‑dhë, 'ö ꞊bhɛa ‑Zlan ‑dhë ‑dhɛkpaɔyi 'saadhö 'ka.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Yi do 'ka bhë ꞊dhɛ 'kwa dɔ 'wɔ 'yɛ ‑lan 'ka, 'ö 'yanpiöpë do yö. 'Ö 'yanpiöpë bhë ‑a 'gü, 'ö ‑kpën ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ö ‑da ‑a 'piö kɔɔ ‑a ‑bha. 'Ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ bhë 'ö yö ‑a 'tɔ ‑bha, 'ö‑ pö: «Kɔɔnɛɛ!»
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 'Ö Kɔɔnɛɛ ‑ya ‑ga ‑piindhö, 'ö 'siö ‑yö ‑kan ‑a 'gluu, 'ö‑ pö: «Ü‑ ‑pö ꞊dhɛɛ, n Dëmɛ?»
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö 'sabla, ‑bhö mɛ ‑nu bɔ Zɔpe ‑pö 'gü kö ‑waan pö gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë ‑a ‑dhë kö ‑yö nu.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 ‑Yö wü kwi ‑yuökëmɛ 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'ö‑ ‑bha 'kɔ ‑yö dɔ 'yoo 'sɔɔ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ.»
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 ꞊Dhɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ 'ö 'wun ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë bhë ꞊ya ziö, 'ö Kɔɔnɛɛ ‑yö ö ‑bha yuökëmɛ ‑nu 'wo‑ ‑gɔ kɔɔ bhë ‑an ꞊plɛ waa‑ ö ‑bha 'dhasi ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ do 'ö ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 'Ö 'wun ‑nu 'wo ‑kë 'töüdhö bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö ‑an bɔ Zɔpe.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 ‑A ‑dhɛ mɛ 'ö ‑po ‑a 'piö kö ꞊wa ‑da zian ‑ta, ‑wo ꞊yɔɔn ‑na Zɔpe ‑dhɛ 'sɔɔ, lënnggüdhɛ ꞊tɛi' 'ka, 'ö Piɛɛ 'ö to plöö bhë, 'yö ‑da 'kɔ ‑ta dhuö kö ‑yaan ꞊bhɛa'‑, (bhii 'ö tɔɔ 'kɔ 'ö bhë ‑a ‑ta dhuö ‑dhɛ ‑yö ‑kë 'gbɛgbɛ ‑së 'ka).
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Din ‑ya ‑kun, ‑dhɛ do bhë ‑a 'gü. Mɛ ‑nu 'ö ‑kë ‑an ‑gɔ kɔɔ bhë ‑wo ‑kë ‑a ‑bha ‑bhöpë ‑yuö kë ‑sü 'gü, 'yö 'yanpiöpë do ‑yö.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 'Ö dhang‑ yö kö ‑a 'dhi ꞊ya 'po, kö pë do 'bhaa ‑yö 'go ‑na dhang‑ 'gü ‑yö ꞊yɔɔ' ‑na. Pë bhë ‑yö ‑kë ꞊nɛ sɔ ꞊va ꞊suu'‑ do 'bhaa 'ö‑ 'to 'dhiö ‑dhɛ ‑yiisië 'dhö mɛ kwɛɛ ‑a 'dhö, ‑yö ‑yɔɔ sia‑ 'sengdhö.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 'Ö pë bhë ‑a 'gü, wü ꞊suu'‑ 'oo ꞊suu'‑ 'ö 'wo ‑kë ꞊soo ‑ta ‑wü ‑nu, ‑gblëë 'gu ‑ta ‑wü ‑nu, waa‑ ‑ma ‑nu ꞊suu'‑ 'kpɛkpɛ 'ka ‑wo ‑kë mü.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 'Ö ‑wo do ‑yö ‑we 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Piɛɛ, ‑bhö ꞊luu'‑, 'ü ‑an zë, 'ü ‑an ‑bhö!»
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 'Yö Piɛɛ ‑ya pö: «‑Abi', n Dëmɛ, pë 'ö yië‑ tɔng ‑ya pö kö ꞊kun 'yi‑ ‑bhö bhë, n 'ka‑ ‑bhö do ꞊kun.»
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 'Ö ‑wo do bhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'zü: «Pë mɛ 'ö ‑Zlan ‑ya pö ꞊yö ‑së kö ‑wa ‑bhö, kö ꞊kun 'ü‑ pö 'yaa ‑së kö ‑wa ‑bhö!»
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 ‑Yö ‑kë 'dhö ‑gwaa ‑yaaga, 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo ꞊luu, 'wo dho dhang‑ 'gü 'zü.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Piɛɛ ‑yö ‑kë ö ‑de ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑dhiadhö 'yanpiöpë 'ö‑ yö bhë ‑a ‑gɛn ‑wun 'gü. 'Kɛɛ ‑a 'töng gia‑ bhë ‑a 'ka kö Kɔɔnɛɛ ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊wa ‑lo plöö, ‑wo Simɔ ‑bha 'kɔ ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑na mɛ ‑nu ‑gɔ. 'Wo dho 'wo ‑lo Simɔ ‑gɔ 'kɔ 'dhiö.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 'Wo 'kɔdëmɛ ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö 'wo ꞊dhɛɛkpɔdhe ‑kë ‑a ‑gɔ ꞊nɛɛ: «Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë ‑yö zö ꞊a?»
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Piɛɛ ‑yö ‑kë ö ‑zo 'ta ꞊dhia ‑kplawo, 'yanpiöpë 'ö‑ yö bhë ‑a ‑wun 'gü, 'ö to mü 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Dɔ, gɔɔn‑ ‑nu ‑yaaga ‑wo ü ꞊mɛɛ' ‑na.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 ‑Bhö 'go 'kɔ ‑ta dhuö, 'ü yö sia‑, 'ü ziö ‑an 'piö, kö ꞊kun ü ꞊zuö' ‑yö to zlöö, bhii 'ö tɔɔ ma ꞊nɛ 'a ‑an bɔ!»
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Piɛɛ ‑yö ꞊yɔɔ, 'ö dho mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an 'piö. 'Ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Mɛ 'ka‑ ꞊mɛɛ' ‑na bhë 'ö tɔɔ ma. ‑Më 'ö ‑kë ‑ɛ?»
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Glukɔɔnmɛ Kɔɔnɛɛ ꞊nɛ 'ö yi bɔ. ‑Yö gɔɔn‑ 'kpëdhö 'ö ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑a 'ka. 'Go mü 'ö Zuifö ‑nu 'plɛ 'wo‑ ‑bha ‑tɔmɔdhɛ ‑së ‑kë. ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë ‑ya pö ü ‑dhë 'ü nu ‑a ‑gɔ kɔɔ kö 'yaan‑ ö 'to 'to 'wun 'ü dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑bha!»
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 'Ö Piɛɛ ‑yö ‑an ‑da kɔɔ 'ö ‑an gbaa wɔdhɛ 'ka, 'wo ‑wɔ mü.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 ‑A ‑ta ‑dhɛ mɛ 'ö ꞊kpaɔ ‑a 'piö, 'wo ‑lo Sezale ‑pö 'gü. Kɔɔnɛɛ waa‑ ö dheglu ‑nu 'iin ö 'bhamɛ ‑nu kpinngdhö 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë wo 'plɛ ‑wo ‑kë ‑ya Piɛɛ ‑gɔ ꞊dhia.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 ꞊Dhɛ 'ö Piɛɛ 'dhö ‑da ‑na kɔɔ, Kɔɔnɛɛ ‑yö ‑dho ‑a ‑gɔ zian, 'yö yö ö kpɔn 'gü ‑a 'dhiö ‑a ꞊bhlë ‑ya ‑sü 'ka.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 'Ö Piɛɛ ‑ya ꞊luu ‑a ‑pö ‑a ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «‑Bhö ꞊luu'‑, bhii mɛ 'bhee‑ ‑mü n 'ka 'pö ꞊nɛ ü 'dhö!»
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö yö 'wun ‑blɛɛ Kɔɔnɛɛ ‑dhë ‑sü 'gü, 'wo dho 'wo ꞊daa' kɔɔ, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑da mɛ ‑nu ꞊plëëzë 'wo ‑kë wo 'ko ꞊bhaa bhë ‑an ‑ta,
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Ka gia‑ ka‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ Zuifö ‑nu ‑bha tɔng 'gü, waa‑ ‑nia ‑nu 'waa kë wo 'kuë‑, 'iin 'waa ‑da ‑an ‑gɔ kɔɔ. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑ya ‑pö n ‑dhë ꞊nɛɛ kö ꞊kun 'a mɛ gbɛ sü mɛ yaa 'ka 'a ‑kan ‑a ‑bha.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 'Ö tɔɔ 'wun 'ö ‑Zlan ‑ya ‑blɛɛ n ‑dhë ‑a ‑wun 'gü ꞊nɛ, ꞊dhɛ 'ö 'ka n ꞊dhɔɔ ‑kë, n 'ka ꞊dhɛɛ' gbɛ 'kpɔ, 'a nu. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ꞊nɛ, ‑më 'ö 'ka n ‑dhɛ ‑a 'ka ɛ?»
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 'Ö Kɔɔnɛɛ ‑ya pö: «‑A ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ö ꞊nɛ 'töng gia‑ ꞊nɛ ‑a 'ka, a ‑kë n ‑gɔ kɔɔ 'wɔ 'yɛ ‑lan ꞊bhɛa' ‑wo ꞊dhia, 'ö to mü 'ö gɔɔn‑ do 'ö sɔ 'bhü ‑sü 'dhö ‑a ‑bha, 'yö ‑wo n 'dhiö mü,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹Kɔɔnɛɛ, ‑Zlan ꞊ya ü ‑bha ꞊bhɛawo ma, 'ö ü ‑bha nu 'ü‑ wo ‑na 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë bhë, ꞊yaa‑ yö 'pö.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, ‑bhö mɛ bɔ Zope kö mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë kö ‑yö nu. ‑Yö Simɔ mɛ 'ö ‑kë wü kwi ‑yuökëmɛ 'ka, 'ö‑ ‑bha 'kɔ dɔ 'yoo 'dhiö bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ!›
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Pë ‑kë 'a mɛ bɔ vɛɛdhö ü 'piö, 'ö 'ü‑ ‑kë 'glusë 'gü 'ü nu bhë 'ö bhë. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ 'plɛ kwa ‑Zlan wö 'dhiö zö, yi 'to ‑yö ü ‑bha kö ‑wo 'ö kwa Dëmɛ ꞊ya dɔ ü 'dhii kö 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë.»
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 'Ö Piɛɛ ‑yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü zü dɔ, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Ma‑ dɔ giagia 'ka zlöö ꞊nɛ, ‑Zlan 'yaa mɛ gbɛ zë 'gü ö ‑bha 'wun ‑nu kë ‑sü 'gü.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Mɛ 'oo mɛ 'ö go 'sɛ ꞊suu'‑ 'oo ꞊suu'‑ ‑ta 'ö ꞊yaa‑ ꞊bhlë ‑ya, 'go mü 'ö 'wun kpengdhö ‑nu kë ‑na bhë, ‑a ‑mɛ ‑yö ‑Zlan ‑dhë ‑së.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 ‑Wo 'ö ‑Zlan ‑ya bɔ Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑dhë bhë 'ka‑ ‑dɔ. Yö ꞊nɛ 'ö 'wuntaɔsë 'ö ‑gban ꞊zuöyagluu 'ö ‑Zlan ‑ya ‑kë yö ‑zë waa‑ mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑an ziën, ‑bɔa Yesu Klito ‑ta ‑sü 'ka bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ. Yesu Klito bhë ‑yö mɛ 'plɛ kwa Dëmɛ 'ka.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 'Wun ‑gɔ ‑nu 'wo ‑kë ‑blɛɛzë 'ka Galile ‑sɛ 'gü 'ö ‑kë 'zü Zude ‑sɛ ‑dhɛ 'saadhö 'gü kö 'wun 'ö ‑gban ‑bɔyiödhe kë ‑sü 'ö Zan ‑ya ꞊blɛɛ ‑a ‑bha bhë ka‑ ‑dɔ.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 'Go mü 'zü ‑kɔ ‑Zlan ‑yö Yesu 'go Nazalɛtë süë 'ö‑ ‑kë kö ‑Zuu 'slööslö ‑yö ‑da ‑a 'gü 'ö 'piigbeedhɛ nu ‑a ‑dhë bhë, ka‑ ‑yö. 'Ö 'go mü 'zü, ‑kɔ 'ö Yesu ‑yö ꞊nië ‑a 'ka kwaa‑ 'sɛ ‑ta, 'wun ‑së kë ‑sü waa‑ mɛ ‑nu 'ö dü ‑bha ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ ‑sü 'dhö ‑an ‑ta, ‑an ‑dhɛ bo ‑sü 'ka bhë, 'ka‑ yö. 'Wun ‑nu 'wo bhë ‑a kë 'ö‑ wo 'dhö bhë 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑yö ‑kë ‑a 'piö.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Pë ‑nu 'saadhö 'ö‑ ‑kë Zeluzalɛmë waa‑ Zuifö 'sɛgɔ ‑nu mɛ 'wo to ‑an 'gü, yi‑ ꞊goo‑ 'ka. Mɛ ‑nu ‑wo Yesu 'ö bhë ‑a ‑zë ‑a ‑dɔ ‑gaatalü ‑bha ‑sü 'ka.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 'Kɛɛ ‑Zlan ‑ya ‑bho ga 'gü ‑a ‑dhɛkpaɔyi kë ‑yaaga ‑naa 'ka. 'Ö‑ ‑kë 'ö ö ‑de ‑zɔn ꞊nɛ ö 'bhee‑ mɛ ‑nu ‑dhë.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Mɛ ‑nu 'wo 'dhö bhë 'waa ‑mü 'sɛgümɛ ‑nu 'ka 'kɛɛ mɛ ‑nu 'ö ‑Zlan ‑yö yi sü 'dhiö 'ö yi ‑ya kö 'yiën‑ kë ‑a ꞊goo‑ 'ka ‑a yi 'ka bhë yö ꞊nɛ 'ö ö ‑de ‑zɔn yi ‑dhë. 'Ö ko 'zü, ꞊dhɛ 'ö ‑Zlan ‑ya bho ga 'gü, yi ‑bhöpë ‑nu ‑bhö, 'yi müpë ‑nu mü yi 'ko ꞊bhaa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 'Ö Yesu ‑ya pö yi ‑dhë 'yi 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ' Zuifö ‑nu ‑dhë. 'Go mü 'yi‑ pö ‑an ‑dhë 'zü ꞊nɛɛ, yö ꞊nɛ 'ö ‑Zlan ‑yö ö ‑ya kö 'yaan‑ mɛ 'bhee‑ ‑nu 'wo 'kpongtaa zö waa‑ ‑an mɛ ‑nu 'ö ꞊wa ga ‑yaan ‑an ‑bha za 'kan.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yesu 'ö bhë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'plɛ ‑wo 'wun 'ö ‑gban ‑a ‑bha, 'wo‑ ꞊blɛɛ; 'wo‑ pö ꞊nɛɛ mɛ 'oo mɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑a 'tɔ ‑wun 'gü, ‑Zlan ‑yö ‑dho ziö ‑a ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Piɛɛ ‑yö ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö ꞊yɔɔ mɛ 'saadhö 'wo ‑kë wo 'to ‑to ‑a ‑wo ‑bha ꞊dhia bhë ‑an ‑ta.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Zuifö mɛ ‑nu 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ka 'ö waa‑ Piɛɛ ‑nu 'wo nu bhë, ꞊dhɛ 'wun 'ö bhë ꞊waa‑ yö, 'yö 'tetundhe ‑yö ‑da ‑an 'gü ‑Zlan ‑bha ö ‑bha ‑Zuu 'slööslö nu 'ö‑ wo mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an ‑dhë 'pö bhë ‑a ‑wun 'gü.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Bhii ‑wo ‑an ‑wo ‑ma kö ‑wo 'wun ‑nu ꞊blɛɛ' ‑na ‑wo 'waa gbɛ 'gü; 'go mü kö ‑wo ‑Zlan ‑bha ‑kë ꞊va ‑sü 'tɔ ‑blü ‑na. ꞊Dhɛ ꞊ya ‑kë 'pö 'ö Piɛɛ ‑ya pö:
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 «Mɛ ‑nu 'ö ‑Zuu 'slööslö ꞊ya nu ‑an ‑ta ꞊nɛ kwa 'dhö wo ꞊nɛ, kwa 'ka 'dho we ‑an ‑bha ‑bɔ yiö ‑sü ‑wun ‑bha ‑a?»
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë ‑wo ‑an bɔ yiö Yesu Klito 'tɔ 'ka. 'Ö 'wo ‑an bɔ yiö. 'Ö mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo‑ pö Piɛɛ ‑dhë ‑yö ‑dhɛkpaɔyi 'bhe 'tee kë wo 'piö mü. 'Ö Piɛɛ ‑yö ‑we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.