Atos 10
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARC
1 Gɔɔn‑ do ‑yö ‑kë Sezale ‑pö 'gü, 'wo‑ ‑dhɛ Kɔɔnɛɛ. ‑Yö ‑kë Wlɔmë 'dhasi ꞊këng' do ‑gɔmɛ 'ka, 'dhasi kpö ‑nu 'wo‑ ‑dhɛ Itali 'dhasi kpö bhë ‑a 'gü.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Gɔɔn‑ 'ö bhë waa‑ ö ‑bha 'kɔɔmɛ ‑nu ‑wo ‑kë ‑Zlan gbamɛ 'ö 'wo ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑an 'ka; ‑yö ‑nu Zuifö ‑nu 'wo 'fɛɛzë 'sɛ 'ö bhë ‑a 'gü ‑an ‑dhë, 'ö ꞊bhɛa ‑Zlan ‑dhë ‑dhɛkpaɔyi 'saadhö 'ka.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Yi do 'ka bhë ꞊dhɛ 'kwa dɔ 'wɔ 'yɛ ‑lan 'ka, 'ö 'yanpiöpë do yö. 'Ö 'yanpiöpë bhë ‑a 'gü, 'ö ‑kpën ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ö ‑da ‑a 'piö kɔɔ ‑a ‑bha. 'Ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ bhë 'ö yö ‑a 'tɔ ‑bha, 'ö‑ pö: «Kɔɔnɛɛ!»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 'Ö Kɔɔnɛɛ ‑ya ‑ga ‑piindhö, 'ö 'siö ‑yö ‑kan ‑a 'gluu, 'ö‑ pö: «Ü‑ ‑pö ꞊dhɛɛ, n Dëmɛ?»
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö 'sabla, ‑bhö mɛ ‑nu bɔ Zɔpe ‑pö 'gü kö ‑waan pö gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë ‑a ‑dhë kö ‑yö nu.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 ‑Yö wü kwi ‑yuökëmɛ 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'ö‑ ‑bha 'kɔ ‑yö dɔ 'yoo 'sɔɔ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ.»
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 ꞊Dhɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ 'ö 'wun ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë bhë ꞊ya ziö, 'ö Kɔɔnɛɛ ‑yö ö ‑bha yuökëmɛ ‑nu 'wo‑ ‑gɔ kɔɔ bhë ‑an ꞊plɛ waa‑ ö ‑bha 'dhasi ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ do 'ö ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 'Ö 'wun ‑nu 'wo ‑kë 'töüdhö bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö ‑an bɔ Zɔpe.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 ‑A ‑dhɛ mɛ 'ö ‑po ‑a 'piö kö ꞊wa ‑da zian ‑ta, ‑wo ꞊yɔɔn ‑na Zɔpe ‑dhɛ 'sɔɔ, lënnggüdhɛ ꞊tɛi' 'ka, 'ö Piɛɛ 'ö to plöö bhë, 'yö ‑da 'kɔ ‑ta dhuö kö ‑yaan ꞊bhɛa'‑, (bhii 'ö tɔɔ 'kɔ 'ö bhë ‑a ‑ta dhuö ‑dhɛ ‑yö ‑kë 'gbɛgbɛ ‑së 'ka).
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Din ‑ya ‑kun, ‑dhɛ do bhë ‑a 'gü. Mɛ ‑nu 'ö ‑kë ‑an ‑gɔ kɔɔ bhë ‑wo ‑kë ‑a ‑bha ‑bhöpë ‑yuö kë ‑sü 'gü, 'yö 'yanpiöpë do ‑yö.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 'Ö dhang‑ yö kö ‑a 'dhi ꞊ya 'po, kö pë do 'bhaa ‑yö 'go ‑na dhang‑ 'gü ‑yö ꞊yɔɔ' ‑na. Pë bhë ‑yö ‑kë ꞊nɛ sɔ ꞊va ꞊suu'‑ do 'bhaa 'ö‑ 'to 'dhiö ‑dhɛ ‑yiisië 'dhö mɛ kwɛɛ ‑a 'dhö, ‑yö ‑yɔɔ sia‑ 'sengdhö.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 'Ö pë bhë ‑a 'gü, wü ꞊suu'‑ 'oo ꞊suu'‑ 'ö 'wo ‑kë ꞊soo ‑ta ‑wü ‑nu, ‑gblëë 'gu ‑ta ‑wü ‑nu, waa‑ ‑ma ‑nu ꞊suu'‑ 'kpɛkpɛ 'ka ‑wo ‑kë mü.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 'Ö ‑wo do ‑yö ‑we 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Piɛɛ, ‑bhö ꞊luu'‑, 'ü ‑an zë, 'ü ‑an ‑bhö!»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 'Yö Piɛɛ ‑ya pö: «‑Abi', n Dëmɛ, pë 'ö yië‑ tɔng ‑ya pö kö ꞊kun 'yi‑ ‑bhö bhë, n 'ka‑ ‑bhö do ꞊kun.»
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 'Ö ‑wo do bhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'zü: «Pë mɛ 'ö ‑Zlan ‑ya pö ꞊yö ‑së kö ‑wa ‑bhö, kö ꞊kun 'ü‑ pö 'yaa ‑së kö ‑wa ‑bhö!»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 ‑Yö ‑kë 'dhö ‑gwaa ‑yaaga, 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo ꞊luu, 'wo dho dhang‑ 'gü 'zü.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Piɛɛ ‑yö ‑kë ö ‑de ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑dhiadhö 'yanpiöpë 'ö‑ yö bhë ‑a ‑gɛn ‑wun 'gü. 'Kɛɛ ‑a 'töng gia‑ bhë ‑a 'ka kö Kɔɔnɛɛ ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊wa ‑lo plöö, ‑wo Simɔ ‑bha 'kɔ ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑na mɛ ‑nu ‑gɔ. 'Wo dho 'wo ‑lo Simɔ ‑gɔ 'kɔ 'dhiö.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 'Wo 'kɔdëmɛ ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö 'wo ꞊dhɛɛkpɔdhe ‑kë ‑a ‑gɔ ꞊nɛɛ: «Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë ‑yö zö ꞊a?»
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Piɛɛ ‑yö ‑kë ö ‑zo 'ta ꞊dhia ‑kplawo, 'yanpiöpë 'ö‑ yö bhë ‑a ‑wun 'gü, 'ö to mü 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Dɔ, gɔɔn‑ ‑nu ‑yaaga ‑wo ü ꞊mɛɛ' ‑na.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 ‑Bhö 'go 'kɔ ‑ta dhuö, 'ü yö sia‑, 'ü ziö ‑an 'piö, kö ꞊kun ü ꞊zuö' ‑yö to zlöö, bhii 'ö tɔɔ ma ꞊nɛ 'a ‑an bɔ!»
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Piɛɛ ‑yö ꞊yɔɔ, 'ö dho mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an 'piö. 'Ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Mɛ 'ka‑ ꞊mɛɛ' ‑na bhë 'ö tɔɔ ma. ‑Më 'ö ‑kë ‑ɛ?»
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Glukɔɔnmɛ Kɔɔnɛɛ ꞊nɛ 'ö yi bɔ. ‑Yö gɔɔn‑ 'kpëdhö 'ö ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑a 'ka. 'Go mü 'ö Zuifö ‑nu 'plɛ 'wo‑ ‑bha ‑tɔmɔdhɛ ‑së ‑kë. ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë ‑ya pö ü ‑dhë 'ü nu ‑a ‑gɔ kɔɔ kö 'yaan‑ ö 'to 'to 'wun 'ü dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑bha!»
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 'Ö Piɛɛ ‑yö ‑an ‑da kɔɔ 'ö ‑an gbaa wɔdhɛ 'ka, 'wo ‑wɔ mü.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 ‑A ‑ta ‑dhɛ mɛ 'ö ꞊kpaɔ ‑a 'piö, 'wo ‑lo Sezale ‑pö 'gü. Kɔɔnɛɛ waa‑ ö dheglu ‑nu 'iin ö 'bhamɛ ‑nu kpinngdhö 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë wo 'plɛ ‑wo ‑kë ‑ya Piɛɛ ‑gɔ ꞊dhia.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 ꞊Dhɛ 'ö Piɛɛ 'dhö ‑da ‑na kɔɔ, Kɔɔnɛɛ ‑yö ‑dho ‑a ‑gɔ zian, 'yö yö ö kpɔn 'gü ‑a 'dhiö ‑a ꞊bhlë ‑ya ‑sü 'ka.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 'Ö Piɛɛ ‑ya ꞊luu ‑a ‑pö ‑a ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «‑Bhö ꞊luu'‑, bhii mɛ 'bhee‑ ‑mü n 'ka 'pö ꞊nɛ ü 'dhö!»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö yö 'wun ‑blɛɛ Kɔɔnɛɛ ‑dhë ‑sü 'gü, 'wo dho 'wo ꞊daa' kɔɔ, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑da mɛ ‑nu ꞊plëëzë 'wo ‑kë wo 'ko ꞊bhaa bhë ‑an ‑ta,
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Ka gia‑ ka‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ Zuifö ‑nu ‑bha tɔng 'gü, waa‑ ‑nia ‑nu 'waa kë wo 'kuë‑, 'iin 'waa ‑da ‑an ‑gɔ kɔɔ. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑ya ‑pö n ‑dhë ꞊nɛɛ kö ꞊kun 'a mɛ gbɛ sü mɛ yaa 'ka 'a ‑kan ‑a ‑bha.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 'Ö tɔɔ 'wun 'ö ‑Zlan ‑ya ‑blɛɛ n ‑dhë ‑a ‑wun 'gü ꞊nɛ, ꞊dhɛ 'ö 'ka n ꞊dhɔɔ ‑kë, n 'ka ꞊dhɛɛ' gbɛ 'kpɔ, 'a nu. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ꞊nɛ, ‑më 'ö 'ka n ‑dhɛ ‑a 'ka ɛ?»
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 'Ö Kɔɔnɛɛ ‑ya pö: «‑A ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ö ꞊nɛ 'töng gia‑ ꞊nɛ ‑a 'ka, a ‑kë n ‑gɔ kɔɔ 'wɔ 'yɛ ‑lan ꞊bhɛa' ‑wo ꞊dhia, 'ö to mü 'ö gɔɔn‑ do 'ö sɔ 'bhü ‑sü 'dhö ‑a ‑bha, 'yö ‑wo n 'dhiö mü,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹Kɔɔnɛɛ, ‑Zlan ꞊ya ü ‑bha ꞊bhɛawo ma, 'ö ü ‑bha nu 'ü‑ wo ‑na 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë bhë, ꞊yaa‑ yö 'pö.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, ‑bhö mɛ bɔ Zope kö mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë kö ‑yö nu. ‑Yö Simɔ mɛ 'ö ‑kë wü kwi ‑yuökëmɛ 'ka, 'ö‑ ‑bha 'kɔ dɔ 'yoo 'dhiö bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ!›
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Pë ‑kë 'a mɛ bɔ vɛɛdhö ü 'piö, 'ö 'ü‑ ‑kë 'glusë 'gü 'ü nu bhë 'ö bhë. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ 'plɛ kwa ‑Zlan wö 'dhiö zö, yi 'to ‑yö ü ‑bha kö ‑wo 'ö kwa Dëmɛ ꞊ya dɔ ü 'dhii kö 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë.»
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 'Ö Piɛɛ ‑yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü zü dɔ, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Ma‑ dɔ giagia 'ka zlöö ꞊nɛ, ‑Zlan 'yaa mɛ gbɛ zë 'gü ö ‑bha 'wun ‑nu kë ‑sü 'gü.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Mɛ 'oo mɛ 'ö go 'sɛ ꞊suu'‑ 'oo ꞊suu'‑ ‑ta 'ö ꞊yaa‑ ꞊bhlë ‑ya, 'go mü 'ö 'wun kpengdhö ‑nu kë ‑na bhë, ‑a ‑mɛ ‑yö ‑Zlan ‑dhë ‑së.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 ‑Wo 'ö ‑Zlan ‑ya bɔ Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑dhë bhë 'ka‑ ‑dɔ. Yö ꞊nɛ 'ö 'wuntaɔsë 'ö ‑gban ꞊zuöyagluu 'ö ‑Zlan ‑ya ‑kë yö ‑zë waa‑ mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑an ziën, ‑bɔa Yesu Klito ‑ta ‑sü 'ka bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ. Yesu Klito bhë ‑yö mɛ 'plɛ kwa Dëmɛ 'ka.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 'Wun ‑gɔ ‑nu 'wo ‑kë ‑blɛɛzë 'ka Galile ‑sɛ 'gü 'ö ‑kë 'zü Zude ‑sɛ ‑dhɛ 'saadhö 'gü kö 'wun 'ö ‑gban ‑bɔyiödhe kë ‑sü 'ö Zan ‑ya ꞊blɛɛ ‑a ‑bha bhë ka‑ ‑dɔ.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 'Go mü 'zü ‑kɔ ‑Zlan ‑yö Yesu 'go Nazalɛtë süë 'ö‑ ‑kë kö ‑Zuu 'slööslö ‑yö ‑da ‑a 'gü 'ö 'piigbeedhɛ nu ‑a ‑dhë bhë, ka‑ ‑yö. 'Ö 'go mü 'zü, ‑kɔ 'ö Yesu ‑yö ꞊nië ‑a 'ka kwaa‑ 'sɛ ‑ta, 'wun ‑së kë ‑sü waa‑ mɛ ‑nu 'ö dü ‑bha ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ ‑sü 'dhö ‑an ‑ta, ‑an ‑dhɛ bo ‑sü 'ka bhë, 'ka‑ yö. 'Wun ‑nu 'wo bhë ‑a kë 'ö‑ wo 'dhö bhë 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑yö ‑kë ‑a 'piö.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Pë ‑nu 'saadhö 'ö‑ ‑kë Zeluzalɛmë waa‑ Zuifö 'sɛgɔ ‑nu mɛ 'wo to ‑an 'gü, yi‑ ꞊goo‑ 'ka. Mɛ ‑nu ‑wo Yesu 'ö bhë ‑a ‑zë ‑a ‑dɔ ‑gaatalü ‑bha ‑sü 'ka.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 'Kɛɛ ‑Zlan ‑ya ‑bho ga 'gü ‑a ‑dhɛkpaɔyi kë ‑yaaga ‑naa 'ka. 'Ö‑ ‑kë 'ö ö ‑de ‑zɔn ꞊nɛ ö 'bhee‑ mɛ ‑nu ‑dhë.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Mɛ ‑nu 'wo 'dhö bhë 'waa ‑mü 'sɛgümɛ ‑nu 'ka 'kɛɛ mɛ ‑nu 'ö ‑Zlan ‑yö yi sü 'dhiö 'ö yi ‑ya kö 'yiën‑ kë ‑a ꞊goo‑ 'ka ‑a yi 'ka bhë yö ꞊nɛ 'ö ö ‑de ‑zɔn yi ‑dhë. 'Ö ko 'zü, ꞊dhɛ 'ö ‑Zlan ‑ya bho ga 'gü, yi ‑bhöpë ‑nu ‑bhö, 'yi müpë ‑nu mü yi 'ko ꞊bhaa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 'Ö Yesu ‑ya pö yi ‑dhë 'yi 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ' Zuifö ‑nu ‑dhë. 'Go mü 'yi‑ pö ‑an ‑dhë 'zü ꞊nɛɛ, yö ꞊nɛ 'ö ‑Zlan ‑yö ö ‑ya kö 'yaan‑ mɛ 'bhee‑ ‑nu 'wo 'kpongtaa zö waa‑ ‑an mɛ ‑nu 'ö ꞊wa ga ‑yaan ‑an ‑bha za 'kan.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yesu 'ö bhë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'plɛ ‑wo 'wun 'ö ‑gban ‑a ‑bha, 'wo‑ ꞊blɛɛ; 'wo‑ pö ꞊nɛɛ mɛ 'oo mɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑a 'tɔ ‑wun 'gü, ‑Zlan ‑yö ‑dho ziö ‑a ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta.»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Piɛɛ ‑yö ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö ꞊yɔɔ mɛ 'saadhö 'wo ‑kë wo 'to ‑to ‑a ‑wo ‑bha ꞊dhia bhë ‑an ‑ta.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Zuifö mɛ ‑nu 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ka 'ö waa‑ Piɛɛ ‑nu 'wo nu bhë, ꞊dhɛ 'wun 'ö bhë ꞊waa‑ yö, 'yö 'tetundhe ‑yö ‑da ‑an 'gü ‑Zlan ‑bha ö ‑bha ‑Zuu 'slööslö nu 'ö‑ wo mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an ‑dhë 'pö bhë ‑a ‑wun 'gü.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Bhii ‑wo ‑an ‑wo ‑ma kö ‑wo 'wun ‑nu ꞊blɛɛ' ‑na ‑wo 'waa gbɛ 'gü; 'go mü kö ‑wo ‑Zlan ‑bha ‑kë ꞊va ‑sü 'tɔ ‑blü ‑na. ꞊Dhɛ ꞊ya ‑kë 'pö 'ö Piɛɛ ‑ya pö:
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 «Mɛ ‑nu 'ö ‑Zuu 'slööslö ꞊ya nu ‑an ‑ta ꞊nɛ kwa 'dhö wo ꞊nɛ, kwa 'ka 'dho we ‑an ‑bha ‑bɔ yiö ‑sü ‑wun ‑bha ‑a?»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë ‑wo ‑an bɔ yiö Yesu Klito 'tɔ 'ka. 'Ö 'wo ‑an bɔ yiö. 'Ö mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo‑ pö Piɛɛ ‑dhë ‑yö ‑dhɛkpaɔyi 'bhe 'tee kë wo 'piö mü. 'Ö Piɛɛ ‑yö ‑we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.