Atos 10
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA
1 Gɔɔn‑ do ‑yö ‑kë Sezale ‑pö 'gü, 'wo‑ ‑dhɛ Kɔɔnɛɛ. ‑Yö ‑kë Wlɔmë 'dhasi ꞊këng' do ‑gɔmɛ 'ka, 'dhasi kpö ‑nu 'wo‑ ‑dhɛ Itali 'dhasi kpö bhë ‑a 'gü.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Gɔɔn‑ 'ö bhë waa‑ ö ‑bha 'kɔɔmɛ ‑nu ‑wo ‑kë ‑Zlan gbamɛ 'ö 'wo ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑an 'ka; ‑yö ‑nu Zuifö ‑nu 'wo 'fɛɛzë 'sɛ 'ö bhë ‑a 'gü ‑an ‑dhë, 'ö ꞊bhɛa ‑Zlan ‑dhë ‑dhɛkpaɔyi 'saadhö 'ka.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Yi do 'ka bhë ꞊dhɛ 'kwa dɔ 'wɔ 'yɛ ‑lan 'ka, 'ö 'yanpiöpë do yö. 'Ö 'yanpiöpë bhë ‑a 'gü, 'ö ‑kpën ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ö ‑da ‑a 'piö kɔɔ ‑a ‑bha. 'Ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ bhë 'ö yö ‑a 'tɔ ‑bha, 'ö‑ pö: «Kɔɔnɛɛ!»
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 'Ö Kɔɔnɛɛ ‑ya ‑ga ‑piindhö, 'ö 'siö ‑yö ‑kan ‑a 'gluu, 'ö‑ pö: «Ü‑ ‑pö ꞊dhɛɛ, n Dëmɛ?»
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö 'sabla, ‑bhö mɛ ‑nu bɔ Zɔpe ‑pö 'gü kö ‑waan pö gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë ‑a ‑dhë kö ‑yö nu.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 ‑Yö wü kwi ‑yuökëmɛ 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'ö‑ ‑bha 'kɔ ‑yö dɔ 'yoo 'sɔɔ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ.»
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 ꞊Dhɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ 'ö 'wun ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë bhë ꞊ya ziö, 'ö Kɔɔnɛɛ ‑yö ö ‑bha yuökëmɛ ‑nu 'wo‑ ‑gɔ kɔɔ bhë ‑an ꞊plɛ waa‑ ö ‑bha 'dhasi ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ do 'ö ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 'Ö 'wun ‑nu 'wo ‑kë 'töüdhö bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö ‑an bɔ Zɔpe.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 ‑A ‑dhɛ mɛ 'ö ‑po ‑a 'piö kö ꞊wa ‑da zian ‑ta, ‑wo ꞊yɔɔn ‑na Zɔpe ‑dhɛ 'sɔɔ, lënnggüdhɛ ꞊tɛi' 'ka, 'ö Piɛɛ 'ö to plöö bhë, 'yö ‑da 'kɔ ‑ta dhuö kö ‑yaan ꞊bhɛa'‑, (bhii 'ö tɔɔ 'kɔ 'ö bhë ‑a ‑ta dhuö ‑dhɛ ‑yö ‑kë 'gbɛgbɛ ‑së 'ka).
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Din ‑ya ‑kun, ‑dhɛ do bhë ‑a 'gü. Mɛ ‑nu 'ö ‑kë ‑an ‑gɔ kɔɔ bhë ‑wo ‑kë ‑a ‑bha ‑bhöpë ‑yuö kë ‑sü 'gü, 'yö 'yanpiöpë do ‑yö.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 'Ö dhang‑ yö kö ‑a 'dhi ꞊ya 'po, kö pë do 'bhaa ‑yö 'go ‑na dhang‑ 'gü ‑yö ꞊yɔɔ' ‑na. Pë bhë ‑yö ‑kë ꞊nɛ sɔ ꞊va ꞊suu'‑ do 'bhaa 'ö‑ 'to 'dhiö ‑dhɛ ‑yiisië 'dhö mɛ kwɛɛ ‑a 'dhö, ‑yö ‑yɔɔ sia‑ 'sengdhö.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 'Ö pë bhë ‑a 'gü, wü ꞊suu'‑ 'oo ꞊suu'‑ 'ö 'wo ‑kë ꞊soo ‑ta ‑wü ‑nu, ‑gblëë 'gu ‑ta ‑wü ‑nu, waa‑ ‑ma ‑nu ꞊suu'‑ 'kpɛkpɛ 'ka ‑wo ‑kë mü.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 'Ö ‑wo do ‑yö ‑we 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Piɛɛ, ‑bhö ꞊luu'‑, 'ü ‑an zë, 'ü ‑an ‑bhö!»
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 'Yö Piɛɛ ‑ya pö: «‑Abi', n Dëmɛ, pë 'ö yië‑ tɔng ‑ya pö kö ꞊kun 'yi‑ ‑bhö bhë, n 'ka‑ ‑bhö do ꞊kun.»
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 'Ö ‑wo do bhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'zü: «Pë mɛ 'ö ‑Zlan ‑ya pö ꞊yö ‑së kö ‑wa ‑bhö, kö ꞊kun 'ü‑ pö 'yaa ‑së kö ‑wa ‑bhö!»
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 ‑Yö ‑kë 'dhö ‑gwaa ‑yaaga, 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo ꞊luu, 'wo dho dhang‑ 'gü 'zü.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Piɛɛ ‑yö ‑kë ö ‑de ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑dhiadhö 'yanpiöpë 'ö‑ yö bhë ‑a ‑gɛn ‑wun 'gü. 'Kɛɛ ‑a 'töng gia‑ bhë ‑a 'ka kö Kɔɔnɛɛ ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊wa ‑lo plöö, ‑wo Simɔ ‑bha 'kɔ ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑na mɛ ‑nu ‑gɔ. 'Wo dho 'wo ‑lo Simɔ ‑gɔ 'kɔ 'dhiö.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 'Wo 'kɔdëmɛ ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö 'wo ꞊dhɛɛkpɔdhe ‑kë ‑a ‑gɔ ꞊nɛɛ: «Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë ‑yö zö ꞊a?»
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Piɛɛ ‑yö ‑kë ö ‑zo 'ta ꞊dhia ‑kplawo, 'yanpiöpë 'ö‑ yö bhë ‑a ‑wun 'gü, 'ö to mü 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Dɔ, gɔɔn‑ ‑nu ‑yaaga ‑wo ü ꞊mɛɛ' ‑na.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 ‑Bhö 'go 'kɔ ‑ta dhuö, 'ü yö sia‑, 'ü ziö ‑an 'piö, kö ꞊kun ü ꞊zuö' ‑yö to zlöö, bhii 'ö tɔɔ ma ꞊nɛ 'a ‑an bɔ!»
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Piɛɛ ‑yö ꞊yɔɔ, 'ö dho mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an 'piö. 'Ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Mɛ 'ka‑ ꞊mɛɛ' ‑na bhë 'ö tɔɔ ma. ‑Më 'ö ‑kë ‑ɛ?»
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Glukɔɔnmɛ Kɔɔnɛɛ ꞊nɛ 'ö yi bɔ. ‑Yö gɔɔn‑ 'kpëdhö 'ö ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑a 'ka. 'Go mü 'ö Zuifö ‑nu 'plɛ 'wo‑ ‑bha ‑tɔmɔdhɛ ‑së ‑kë. ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë ‑ya pö ü ‑dhë 'ü nu ‑a ‑gɔ kɔɔ kö 'yaan‑ ö 'to 'to 'wun 'ü dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑bha!»
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 'Ö Piɛɛ ‑yö ‑an ‑da kɔɔ 'ö ‑an gbaa wɔdhɛ 'ka, 'wo ‑wɔ mü.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 ‑A ‑ta ‑dhɛ mɛ 'ö ꞊kpaɔ ‑a 'piö, 'wo ‑lo Sezale ‑pö 'gü. Kɔɔnɛɛ waa‑ ö dheglu ‑nu 'iin ö 'bhamɛ ‑nu kpinngdhö 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë wo 'plɛ ‑wo ‑kë ‑ya Piɛɛ ‑gɔ ꞊dhia.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 ꞊Dhɛ 'ö Piɛɛ 'dhö ‑da ‑na kɔɔ, Kɔɔnɛɛ ‑yö ‑dho ‑a ‑gɔ zian, 'yö yö ö kpɔn 'gü ‑a 'dhiö ‑a ꞊bhlë ‑ya ‑sü 'ka.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 'Ö Piɛɛ ‑ya ꞊luu ‑a ‑pö ‑a ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «‑Bhö ꞊luu'‑, bhii mɛ 'bhee‑ ‑mü n 'ka 'pö ꞊nɛ ü 'dhö!»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö yö 'wun ‑blɛɛ Kɔɔnɛɛ ‑dhë ‑sü 'gü, 'wo dho 'wo ꞊daa' kɔɔ, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑da mɛ ‑nu ꞊plëëzë 'wo ‑kë wo 'ko ꞊bhaa bhë ‑an ‑ta,
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Ka gia‑ ka‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ Zuifö ‑nu ‑bha tɔng 'gü, waa‑ ‑nia ‑nu 'waa kë wo 'kuë‑, 'iin 'waa ‑da ‑an ‑gɔ kɔɔ. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑ya ‑pö n ‑dhë ꞊nɛɛ kö ꞊kun 'a mɛ gbɛ sü mɛ yaa 'ka 'a ‑kan ‑a ‑bha.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 'Ö tɔɔ 'wun 'ö ‑Zlan ‑ya ‑blɛɛ n ‑dhë ‑a ‑wun 'gü ꞊nɛ, ꞊dhɛ 'ö 'ka n ꞊dhɔɔ ‑kë, n 'ka ꞊dhɛɛ' gbɛ 'kpɔ, 'a nu. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ꞊nɛ, ‑më 'ö 'ka n ‑dhɛ ‑a 'ka ɛ?»
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 'Ö Kɔɔnɛɛ ‑ya pö: «‑A ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ö ꞊nɛ 'töng gia‑ ꞊nɛ ‑a 'ka, a ‑kë n ‑gɔ kɔɔ 'wɔ 'yɛ ‑lan ꞊bhɛa' ‑wo ꞊dhia, 'ö to mü 'ö gɔɔn‑ do 'ö sɔ 'bhü ‑sü 'dhö ‑a ‑bha, 'yö ‑wo n 'dhiö mü,
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹Kɔɔnɛɛ, ‑Zlan ꞊ya ü ‑bha ꞊bhɛawo ma, 'ö ü ‑bha nu 'ü‑ wo ‑na 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë bhë, ꞊yaa‑ yö 'pö.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, ‑bhö mɛ bɔ Zope kö mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë kö ‑yö nu. ‑Yö Simɔ mɛ 'ö ‑kë wü kwi ‑yuökëmɛ 'ka, 'ö‑ ‑bha 'kɔ dɔ 'yoo 'dhiö bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ!›
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Pë ‑kë 'a mɛ bɔ vɛɛdhö ü 'piö, 'ö 'ü‑ ‑kë 'glusë 'gü 'ü nu bhë 'ö bhë. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ 'plɛ kwa ‑Zlan wö 'dhiö zö, yi 'to ‑yö ü ‑bha kö ‑wo 'ö kwa Dëmɛ ꞊ya dɔ ü 'dhii kö 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë.»
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 'Ö Piɛɛ ‑yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü zü dɔ, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Ma‑ dɔ giagia 'ka zlöö ꞊nɛ, ‑Zlan 'yaa mɛ gbɛ zë 'gü ö ‑bha 'wun ‑nu kë ‑sü 'gü.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Mɛ 'oo mɛ 'ö go 'sɛ ꞊suu'‑ 'oo ꞊suu'‑ ‑ta 'ö ꞊yaa‑ ꞊bhlë ‑ya, 'go mü 'ö 'wun kpengdhö ‑nu kë ‑na bhë, ‑a ‑mɛ ‑yö ‑Zlan ‑dhë ‑së.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 ‑Wo 'ö ‑Zlan ‑ya bɔ Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑dhë bhë 'ka‑ ‑dɔ. Yö ꞊nɛ 'ö 'wuntaɔsë 'ö ‑gban ꞊zuöyagluu 'ö ‑Zlan ‑ya ‑kë yö ‑zë waa‑ mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑an ziën, ‑bɔa Yesu Klito ‑ta ‑sü 'ka bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ. Yesu Klito bhë ‑yö mɛ 'plɛ kwa Dëmɛ 'ka.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 'Wun ‑gɔ ‑nu 'wo ‑kë ‑blɛɛzë 'ka Galile ‑sɛ 'gü 'ö ‑kë 'zü Zude ‑sɛ ‑dhɛ 'saadhö 'gü kö 'wun 'ö ‑gban ‑bɔyiödhe kë ‑sü 'ö Zan ‑ya ꞊blɛɛ ‑a ‑bha bhë ka‑ ‑dɔ.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 'Go mü 'zü ‑kɔ ‑Zlan ‑yö Yesu 'go Nazalɛtë süë 'ö‑ ‑kë kö ‑Zuu 'slööslö ‑yö ‑da ‑a 'gü 'ö 'piigbeedhɛ nu ‑a ‑dhë bhë, ka‑ ‑yö. 'Ö 'go mü 'zü, ‑kɔ 'ö Yesu ‑yö ꞊nië ‑a 'ka kwaa‑ 'sɛ ‑ta, 'wun ‑së kë ‑sü waa‑ mɛ ‑nu 'ö dü ‑bha ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ ‑sü 'dhö ‑an ‑ta, ‑an ‑dhɛ bo ‑sü 'ka bhë, 'ka‑ yö. 'Wun ‑nu 'wo bhë ‑a kë 'ö‑ wo 'dhö bhë 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑yö ‑kë ‑a 'piö.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Pë ‑nu 'saadhö 'ö‑ ‑kë Zeluzalɛmë waa‑ Zuifö 'sɛgɔ ‑nu mɛ 'wo to ‑an 'gü, yi‑ ꞊goo‑ 'ka. Mɛ ‑nu ‑wo Yesu 'ö bhë ‑a ‑zë ‑a ‑dɔ ‑gaatalü ‑bha ‑sü 'ka.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 'Kɛɛ ‑Zlan ‑ya ‑bho ga 'gü ‑a ‑dhɛkpaɔyi kë ‑yaaga ‑naa 'ka. 'Ö‑ ‑kë 'ö ö ‑de ‑zɔn ꞊nɛ ö 'bhee‑ mɛ ‑nu ‑dhë.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Mɛ ‑nu 'wo 'dhö bhë 'waa ‑mü 'sɛgümɛ ‑nu 'ka 'kɛɛ mɛ ‑nu 'ö ‑Zlan ‑yö yi sü 'dhiö 'ö yi ‑ya kö 'yiën‑ kë ‑a ꞊goo‑ 'ka ‑a yi 'ka bhë yö ꞊nɛ 'ö ö ‑de ‑zɔn yi ‑dhë. 'Ö ko 'zü, ꞊dhɛ 'ö ‑Zlan ‑ya bho ga 'gü, yi ‑bhöpë ‑nu ‑bhö, 'yi müpë ‑nu mü yi 'ko ꞊bhaa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 'Ö Yesu ‑ya pö yi ‑dhë 'yi 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ' Zuifö ‑nu ‑dhë. 'Go mü 'yi‑ pö ‑an ‑dhë 'zü ꞊nɛɛ, yö ꞊nɛ 'ö ‑Zlan ‑yö ö ‑ya kö 'yaan‑ mɛ 'bhee‑ ‑nu 'wo 'kpongtaa zö waa‑ ‑an mɛ ‑nu 'ö ꞊wa ga ‑yaan ‑an ‑bha za 'kan.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Yesu 'ö bhë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'plɛ ‑wo 'wun 'ö ‑gban ‑a ‑bha, 'wo‑ ꞊blɛɛ; 'wo‑ pö ꞊nɛɛ mɛ 'oo mɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑a 'tɔ ‑wun 'gü, ‑Zlan ‑yö ‑dho ziö ‑a ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Piɛɛ ‑yö ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö ꞊yɔɔ mɛ 'saadhö 'wo ‑kë wo 'to ‑to ‑a ‑wo ‑bha ꞊dhia bhë ‑an ‑ta.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Zuifö mɛ ‑nu 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ka 'ö waa‑ Piɛɛ ‑nu 'wo nu bhë, ꞊dhɛ 'wun 'ö bhë ꞊waa‑ yö, 'yö 'tetundhe ‑yö ‑da ‑an 'gü ‑Zlan ‑bha ö ‑bha ‑Zuu 'slööslö nu 'ö‑ wo mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an ‑dhë 'pö bhë ‑a ‑wun 'gü.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Bhii ‑wo ‑an ‑wo ‑ma kö ‑wo 'wun ‑nu ꞊blɛɛ' ‑na ‑wo 'waa gbɛ 'gü; 'go mü kö ‑wo ‑Zlan ‑bha ‑kë ꞊va ‑sü 'tɔ ‑blü ‑na. ꞊Dhɛ ꞊ya ‑kë 'pö 'ö Piɛɛ ‑ya pö:
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 «Mɛ ‑nu 'ö ‑Zuu 'slööslö ꞊ya nu ‑an ‑ta ꞊nɛ kwa 'dhö wo ꞊nɛ, kwa 'ka 'dho we ‑an ‑bha ‑bɔ yiö ‑sü ‑wun ‑bha ‑a?»
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë ‑wo ‑an bɔ yiö Yesu Klito 'tɔ 'ka. 'Ö 'wo ‑an bɔ yiö. 'Ö mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo‑ pö Piɛɛ ‑dhë ‑yö ‑dhɛkpaɔyi 'bhe 'tee kë wo 'piö mü. 'Ö Piɛɛ ‑yö ‑we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.