Atos 10

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Gɔɔn‑ do ‑yö ‑kë Sezale ‑pö 'gü, 'wo‑ ‑dhɛ Kɔɔnɛɛ. ‑Yö ‑kë Wlɔmë 'dhasi ꞊këng' do ‑gɔmɛ 'ka, 'dhasi kpö ‑nu 'wo‑ ‑dhɛ Itali 'dhasi kpö bhë ‑a 'gü.
1 Havia em Cesaréia um homem chamado Cornélio, centurião do regimento conhecido como Italiano.
2 Gɔɔn‑ 'ö bhë waa‑ ö ‑bha 'kɔɔmɛ ‑nu ‑wo ‑kë ‑Zlan gbamɛ 'ö 'wo ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑an 'ka; ‑yö ‑nu Zuifö ‑nu 'wo 'fɛɛzë 'sɛ 'ö bhë ‑a 'gü ‑an ‑dhë, 'ö ꞊bhɛa ‑Zlan ‑dhë ‑dhɛkpaɔyi 'saadhö 'ka.
2 Ele e toda a sua família eram piedosos e tementes a Deus; dava muitas esmolas ao povo e orava continuamente a Deus.
3 Yi do 'ka bhë ꞊dhɛ 'kwa dɔ 'wɔ 'yɛ ‑lan 'ka, 'ö 'yanpiöpë do yö. 'Ö 'yanpiöpë bhë ‑a 'gü, 'ö ‑kpën ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ö ‑da ‑a 'piö kɔɔ ‑a ‑bha. 'Ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ bhë 'ö yö ‑a 'tɔ ‑bha, 'ö‑ pö: «Kɔɔnɛɛ!»
3 Certo dia, por volta das três horas da tarde, ele teve uma visão. Viu claramente um anjo de Deus que se aproximava dele e dizia: "Cornélio! "
4 'Ö Kɔɔnɛɛ ‑ya ‑ga ‑piindhö, 'ö 'siö ‑yö ‑kan ‑a 'gluu, 'ö‑ pö: «Ü‑ ‑pö ꞊dhɛɛ, n Dëmɛ?»
4 Atemorizado, Cornélio olhou para ele e perguntou: "Que é, Senhor? " O anjo respondeu: "Suas orações e esmolas subiram como oferta memorial diante de Deus.
5 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö 'sabla, ‑bhö mɛ ‑nu bɔ Zɔpe ‑pö 'gü kö ‑waan pö gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë ‑a ‑dhë kö ‑yö nu.
5 Agora, mande alguns homens a Jope para trazerem um certo Simão, também conhecido como Pedro,
6 ‑Yö wü kwi ‑yuökëmɛ 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'ö‑ ‑bha 'kɔ ‑yö dɔ 'yoo 'sɔɔ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ.»
6 que está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que fica perto do mar".
7 ꞊Dhɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ 'ö 'wun ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë bhë ꞊ya ziö, 'ö Kɔɔnɛɛ ‑yö ö ‑bha yuökëmɛ ‑nu 'wo‑ ‑gɔ kɔɔ bhë ‑an ꞊plɛ waa‑ ö ‑bha 'dhasi ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ do 'ö ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë.
7 Depois que o anjo que lhe falou se foi, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dentre os seus auxiliares,
8 'Ö 'wun ‑nu 'wo ‑kë 'töüdhö bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö ‑an bɔ Zɔpe.
8 e, contando-lhes tudo o que tinha acontecido, enviou-os a Jope.
9 ‑A ‑dhɛ mɛ 'ö ‑po ‑a 'piö kö ꞊wa ‑da zian ‑ta, ‑wo ꞊yɔɔn ‑na Zɔpe ‑dhɛ 'sɔɔ, lënnggüdhɛ ꞊tɛi' 'ka, 'ö Piɛɛ 'ö to plöö bhë, 'yö ‑da 'kɔ ‑ta dhuö kö ‑yaan ꞊bhɛa'‑, (bhii 'ö tɔɔ 'kɔ 'ö bhë ‑a ‑ta dhuö ‑dhɛ ‑yö ‑kë 'gbɛgbɛ ‑së 'ka).
9 No dia seguinte, por volta do meio dia, enquanto eles viajavam e se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar.
10 Din ‑ya ‑kun, ‑dhɛ do bhë ‑a 'gü. Mɛ ‑nu 'ö ‑kë ‑an ‑gɔ kɔɔ bhë ‑wo ‑kë ‑a ‑bha ‑bhöpë ‑yuö kë ‑sü 'gü, 'yö 'yanpiöpë do ‑yö.
10 Tendo fome, queria comer; enquanto a refeição estava sendo preparada, caiu em êxtase.
11 'Ö dhang‑ yö kö ‑a 'dhi ꞊ya 'po, kö pë do 'bhaa ‑yö 'go ‑na dhang‑ 'gü ‑yö ꞊yɔɔ' ‑na. Pë bhë ‑yö ‑kë ꞊nɛ sɔ ꞊va ꞊suu'‑ do 'bhaa 'ö‑ 'to 'dhiö ‑dhɛ ‑yiisië 'dhö mɛ kwɛɛ ‑a 'dhö, ‑yö ‑yɔɔ sia‑ 'sengdhö.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol que descia à terra, preso pelas quatro pontas,
12 'Ö pë bhë ‑a 'gü, wü ꞊suu'‑ 'oo ꞊suu'‑ 'ö 'wo ‑kë ꞊soo ‑ta ‑wü ‑nu, ‑gblëë 'gu ‑ta ‑wü ‑nu, waa‑ ‑ma ‑nu ꞊suu'‑ 'kpɛkpɛ 'ka ‑wo ‑kë mü.
12 contendo toda espécie de quadrúpedes, bem como de répteis da terra e aves do céu.
13 'Ö ‑wo do ‑yö ‑we 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Piɛɛ, ‑bhö ꞊luu'‑, 'ü ‑an zë, 'ü ‑an ‑bhö!»
13 Então uma voz lhe disse: "Levante-se, Pedro; mate e coma".
14 'Yö Piɛɛ ‑ya pö: «‑Abi', n Dëmɛ, pë 'ö yië‑ tɔng ‑ya pö kö ꞊kun 'yi‑ ‑bhö bhë, n 'ka‑ ‑bhö do ꞊kun.»
14 Mas Pedro respondeu: "De modo nenhum, Senhor! Jamais comi algo impuro ou imundo! "
15 'Ö ‑wo do bhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'zü: «Pë mɛ 'ö ‑Zlan ‑ya pö ꞊yö ‑së kö ‑wa ‑bhö, kö ꞊kun 'ü‑ pö 'yaa ‑së kö ‑wa ‑bhö!»
15 A voz lhe falou segunda vez: "Não chame impuro ao que Deus purificou".
16 ‑Yö ‑kë 'dhö ‑gwaa ‑yaaga, 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo ꞊luu, 'wo dho dhang‑ 'gü 'zü.
16 Isso aconteceu três vezes, e em seguida o lençol foi recolhido ao céu.
17 Piɛɛ ‑yö ‑kë ö ‑de ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑dhiadhö 'yanpiöpë 'ö‑ yö bhë ‑a ‑gɛn ‑wun 'gü. 'Kɛɛ ‑a 'töng gia‑ bhë ‑a 'ka kö Kɔɔnɛɛ ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊wa ‑lo plöö, ‑wo Simɔ ‑bha 'kɔ ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑na mɛ ‑nu ‑gɔ. 'Wo dho 'wo ‑lo Simɔ ‑gɔ 'kɔ 'dhiö.
17 Enquanto Pedro estava refletindo no significado da visão, os homens enviados por Cornélio descobriram onde era a casa de Simão e chegaram à porta.
18 'Wo 'kɔdëmɛ ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö 'wo ꞊dhɛɛkpɔdhe ‑kë ‑a ‑gɔ ꞊nɛɛ: «Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë ‑yö zö ꞊a?»
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, conhecido como Pedro.
19 Piɛɛ ‑yö ‑kë ö ‑zo 'ta ꞊dhia ‑kplawo, 'yanpiöpë 'ö‑ yö bhë ‑a ‑wun 'gü, 'ö to mü 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Dɔ, gɔɔn‑ ‑nu ‑yaaga ‑wo ü ꞊mɛɛ' ‑na.
19 Enquanto Pedro ainda estava pensando na visão, o Espírito lhe disse: "Simão, três homens estão procurando por você.
20 ‑Bhö 'go 'kɔ ‑ta dhuö, 'ü yö sia‑, 'ü ziö ‑an 'piö, kö ꞊kun ü ꞊zuö' ‑yö to zlöö, bhii 'ö tɔɔ ma ꞊nɛ 'a ‑an bɔ!»
20 Portanto, levante-se e desça. Não hesite em ir com eles, pois eu os enviei".
21 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Piɛɛ ‑yö ꞊yɔɔ, 'ö dho mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an 'piö. 'Ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Mɛ 'ka‑ ꞊mɛɛ' ‑na bhë 'ö tɔɔ ma. ‑Më 'ö ‑kë ‑ɛ?»
21 Pedro desceu e disse aos homens: "Eu sou quem vocês estão procurando. Por que motivo vieram? "
22 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Glukɔɔnmɛ Kɔɔnɛɛ ꞊nɛ 'ö yi bɔ. ‑Yö gɔɔn‑ 'kpëdhö 'ö ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya ‑a 'ka. 'Go mü 'ö Zuifö ‑nu 'plɛ 'wo‑ ‑bha ‑tɔmɔdhɛ ‑së ‑kë. ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë ‑ya pö ü ‑dhë 'ü nu ‑a ‑gɔ kɔɔ kö 'yaan‑ ö 'to 'to 'wun 'ü dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑bha!»
22 Os homens responderam: "Viemos da parte do centurião Cornélio. Ele é um homem justo e temente a Deus, respeitado por todo o povo judeu. Um santo anjo lhe disse que o chamasse à sua casa, para que ele ouça o que você tem para dizer".
23 'Ö Piɛɛ ‑yö ‑an ‑da kɔɔ 'ö ‑an gbaa wɔdhɛ 'ka, 'wo ‑wɔ mü.
23 Pedro os convidou a entrar e os hospedou. No dia seguinte Pedro partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 ‑A ‑ta ‑dhɛ mɛ 'ö ꞊kpaɔ ‑a 'piö, 'wo ‑lo Sezale ‑pö 'gü. Kɔɔnɛɛ waa‑ ö dheglu ‑nu 'iin ö 'bhamɛ ‑nu kpinngdhö 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë wo 'plɛ ‑wo ‑kë ‑ya Piɛɛ ‑gɔ ꞊dhia.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os esperava com seus parentes e amigos mais íntimos que tinha convidado.
25 ꞊Dhɛ 'ö Piɛɛ 'dhö ‑da ‑na kɔɔ, Kɔɔnɛɛ ‑yö ‑dho ‑a ‑gɔ zian, 'yö yö ö kpɔn 'gü ‑a 'dhiö ‑a ꞊bhlë ‑ya ‑sü 'ka.
25 Quando Pedro ia entrando na casa, Cornélio dirigiu-se a ele e prostrou-se aos seus pés, adorando-o.
26 'Ö Piɛɛ ‑ya ꞊luu ‑a ‑pö ‑a ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «‑Bhö ꞊luu'‑, bhii mɛ 'bhee‑ ‑mü n 'ka 'pö ꞊nɛ ü 'dhö!»
26 Mas Pedro o fez levantar-se, dizendo: "Levante-se, eu sou homem como você".
27 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö yö 'wun ‑blɛɛ Kɔɔnɛɛ ‑dhë ‑sü 'gü, 'wo dho 'wo ꞊daa' kɔɔ, 'ö‑ 'yan ‑yö ‑da mɛ ‑nu ꞊plëëzë 'wo ‑kë wo 'ko ꞊bhaa bhë ‑an ‑ta,
27 Conversando com ele, Pedro entrou e encontrou ali reunidas muitas pessoas
28 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Ka gia‑ ka‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ Zuifö ‑nu ‑bha tɔng 'gü, waa‑ ‑nia ‑nu 'waa kë wo 'kuë‑, 'iin 'waa ‑da ‑an ‑gɔ kɔɔ. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑ya ‑pö n ‑dhë ꞊nɛɛ kö ꞊kun 'a mɛ gbɛ sü mɛ yaa 'ka 'a ‑kan ‑a ‑bha.
28 e lhes disse: "Vocês sabem muito bem que é contra a nossa lei um judeu associar-se a um gentio ou mesmo visitá-lo. Mas Deus me mostrou que eu não deveria chamar impuro ou imundo a homem nenhum.
29 'Ö tɔɔ 'wun 'ö ‑Zlan ‑ya ‑blɛɛ n ‑dhë ‑a ‑wun 'gü ꞊nɛ, ꞊dhɛ 'ö 'ka n ꞊dhɔɔ ‑kë, n 'ka ꞊dhɛɛ' gbɛ 'kpɔ, 'a nu. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ꞊nɛ, ‑më 'ö 'ka n ‑dhɛ ‑a 'ka ɛ?»
29 Por isso, quando fui procurado, vim sem qualquer objeção. Posso perguntar por que vocês me mandaram buscar? "
30 'Ö Kɔɔnɛɛ ‑ya pö: «‑A ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ö ꞊nɛ 'töng gia‑ ꞊nɛ ‑a 'ka, a ‑kë n ‑gɔ kɔɔ 'wɔ 'yɛ ‑lan ꞊bhɛa' ‑wo ꞊dhia, 'ö to mü 'ö gɔɔn‑ do 'ö sɔ 'bhü ‑sü 'dhö ‑a ‑bha, 'yö ‑wo n 'dhiö mü,
30 Cornélio respondeu: "Há quatro dias eu estava em minha casa orando a esta hora, às três horas da tarde. De repente, colocou-se diante de mim um homem com roupas resplandecentes
31 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹Kɔɔnɛɛ, ‑Zlan ꞊ya ü ‑bha ꞊bhɛawo ma, 'ö ü ‑bha nu 'ü‑ wo ‑na 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë bhë, ꞊yaa‑ yö 'pö.
31 e disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e lembrou-se de suas esmolas.
32 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, ‑bhö mɛ bɔ Zope kö mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë kö ‑yö nu. ‑Yö Simɔ mɛ 'ö ‑kë wü kwi ‑yuökëmɛ 'ka, 'ö‑ ‑bha 'kɔ dɔ 'yoo 'dhiö bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ!›
32 Mande buscar em Jope a Simão, chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que mora perto do mar’.
33 Pë ‑kë 'a mɛ bɔ vɛɛdhö ü 'piö, 'ö 'ü‑ ‑kë 'glusë 'gü 'ü nu bhë 'ö bhë. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ 'plɛ kwa ‑Zlan wö 'dhiö zö, yi 'to ‑yö ü ‑bha kö ‑wo 'ö kwa Dëmɛ ꞊ya dɔ ü 'dhii kö 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë.»
33 Assim, mandei buscar-te imediatamente, e foi bom que tenhas vindo. Agora estamos todos aqui na presença de Deus, para ouvir tudo que o Senhor te mandou dizer-nos".
34 'Ö Piɛɛ ‑yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü zü dɔ, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Ma‑ dɔ giagia 'ka zlöö ꞊nɛ, ‑Zlan 'yaa mɛ gbɛ zë 'gü ö ‑bha 'wun ‑nu kë ‑sü 'gü.
34 Então Pedro começou a falar: "Agora percebo verdadeiramente que Deus não trata as pessoas com parcialidade,
35 Mɛ 'oo mɛ 'ö go 'sɛ ꞊suu'‑ 'oo ꞊suu'‑ ‑ta 'ö ꞊yaa‑ ꞊bhlë ‑ya, 'go mü 'ö 'wun kpengdhö ‑nu kë ‑na bhë, ‑a ‑mɛ ‑yö ‑Zlan ‑dhë ‑së.
35 mas de todas as nações aceita todo aquele que o teme e faz o que é justo.
36 ‑Wo 'ö ‑Zlan ‑ya bɔ Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑dhë bhë 'ka‑ ‑dɔ. Yö ꞊nɛ 'ö 'wuntaɔsë 'ö ‑gban ꞊zuöyagluu 'ö ‑Zlan ‑ya ‑kë yö ‑zë waa‑ mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑an ziën, ‑bɔa Yesu Klito ‑ta ‑sü 'ka bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ. Yesu Klito bhë ‑yö mɛ 'plɛ kwa Dëmɛ 'ka.
36 Vocês conhecem a mensagem enviada por Deus ao povo de Israel, que fala das boas novas de paz por meio de Jesus Cristo, Senhor de todos.
37 'Wun ‑gɔ ‑nu 'wo ‑kë ‑blɛɛzë 'ka Galile ‑sɛ 'gü 'ö ‑kë 'zü Zude ‑sɛ ‑dhɛ 'saadhö 'gü kö 'wun 'ö ‑gban ‑bɔyiödhe kë ‑sü 'ö Zan ‑ya ꞊blɛɛ ‑a ‑bha bhë ka‑ ‑dɔ.
37 Sabem o que aconteceu em toda a Judéia, começando na Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 'Go mü 'zü ‑kɔ ‑Zlan ‑yö Yesu 'go Nazalɛtë süë 'ö‑ ‑kë kö ‑Zuu 'slööslö ‑yö ‑da ‑a 'gü 'ö 'piigbeedhɛ nu ‑a ‑dhë bhë, ka‑ ‑yö. 'Ö 'go mü 'zü, ‑kɔ 'ö Yesu ‑yö ꞊nië ‑a 'ka kwaa‑ 'sɛ ‑ta, 'wun ‑së kë ‑sü waa‑ mɛ ‑nu 'ö dü ‑bha ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ ‑sü 'dhö ‑an ‑ta, ‑an ‑dhɛ bo ‑sü 'ka bhë, 'ka‑ yö. 'Wun ‑nu 'wo bhë ‑a kë 'ö‑ wo 'dhö bhë 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑yö ‑kë ‑a 'piö.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e poder, e como ele andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Pë ‑nu 'saadhö 'ö‑ ‑kë Zeluzalɛmë waa‑ Zuifö 'sɛgɔ ‑nu mɛ 'wo to ‑an 'gü, yi‑ ꞊goo‑ 'ka. Mɛ ‑nu ‑wo Yesu 'ö bhë ‑a ‑zë ‑a ‑dɔ ‑gaatalü ‑bha ‑sü 'ka.
39 "Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém, onde o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 'Kɛɛ ‑Zlan ‑ya ‑bho ga 'gü ‑a ‑dhɛkpaɔyi kë ‑yaaga ‑naa 'ka. 'Ö‑ ‑kë 'ö ö ‑de ‑zɔn ꞊nɛ ö 'bhee‑ mɛ ‑nu ‑dhë.
40 Deus, porém, o ressuscitou no terceiro dia e fez que ele fosse visto,
41 Mɛ ‑nu 'wo 'dhö bhë 'waa ‑mü 'sɛgümɛ ‑nu 'ka 'kɛɛ mɛ ‑nu 'ö ‑Zlan ‑yö yi sü 'dhiö 'ö yi ‑ya kö 'yiën‑ kë ‑a ꞊goo‑ 'ka ‑a yi 'ka bhë yö ꞊nɛ 'ö ö ‑de ‑zɔn yi ‑dhë. 'Ö ko 'zü, ꞊dhɛ 'ö ‑Zlan ‑ya bho ga 'gü, yi ‑bhöpë ‑nu ‑bhö, 'yi müpë ‑nu mü yi 'ko ꞊bhaa.
41 não por todo o povo, mas por testemunhas que designara de antemão, por nós que comemos e bebemos com ele depois que ressuscitou dos mortos.
42 'Ö Yesu ‑ya pö yi ‑dhë 'yi 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ' Zuifö ‑nu ‑dhë. 'Go mü 'yi‑ pö ‑an ‑dhë 'zü ꞊nɛɛ, yö ꞊nɛ 'ö ‑Zlan ‑yö ö ‑ya kö 'yaan‑ mɛ 'bhee‑ ‑nu 'wo 'kpongtaa zö waa‑ ‑an mɛ ‑nu 'ö ꞊wa ga ‑yaan ‑an ‑bha za 'kan.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que este é aquele a quem Deus constituiu juiz de vivos e de mortos.
43 Yesu 'ö bhë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'plɛ ‑wo 'wun 'ö ‑gban ‑a ‑bha, 'wo‑ ꞊blɛɛ; 'wo‑ pö ꞊nɛɛ mɛ 'oo mɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑a 'tɔ ‑wun 'gü, ‑Zlan ‑yö ‑dho ziö ‑a ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta.»
43 Todos os profetas dão testemunho dele, de que todo aquele que nele crê recebe o perdão dos pecados mediante o seu nome".
44 Piɛɛ ‑yö ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö ꞊yɔɔ mɛ 'saadhö 'wo ‑kë wo 'to ‑to ‑a ‑wo ‑bha ꞊dhia bhë ‑an ‑ta.
44 Enquanto Pedro ainda estava falando estas palavras, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Zuifö mɛ ‑nu 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ka 'ö waa‑ Piɛɛ ‑nu 'wo nu bhë, ꞊dhɛ 'wun 'ö bhë ꞊waa‑ yö, 'yö 'tetundhe ‑yö ‑da ‑an 'gü ‑Zlan ‑bha ö ‑bha ‑Zuu 'slööslö nu 'ö‑ wo mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an ‑dhë 'pö bhë ‑a ‑wun 'gü.
45 Os judeus convertidos que vieram com Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo fosse derramado até sobre os gentios,
46 Bhii ‑wo ‑an ‑wo ‑ma kö ‑wo 'wun ‑nu ꞊blɛɛ' ‑na ‑wo 'waa gbɛ 'gü; 'go mü kö ‑wo ‑Zlan ‑bha ‑kë ꞊va ‑sü 'tɔ ‑blü ‑na. ꞊Dhɛ ꞊ya ‑kë 'pö 'ö Piɛɛ ‑ya pö:
46 pois os ouviam falando em línguas e exaltando a Deus. A seguir Pedro disse:
47 «Mɛ ‑nu 'ö ‑Zuu 'slööslö ꞊ya nu ‑an ‑ta ꞊nɛ kwa 'dhö wo ꞊nɛ, kwa 'ka 'dho we ‑an ‑bha ‑bɔ yiö ‑sü ‑wun ‑bha ‑a?»
47 "Pode alguém negar a água, impedindo que estes sejam batizados? Eles receberam o Espírito Santo como nós! "
48 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë ‑wo ‑an bɔ yiö Yesu Klito 'tɔ 'ka. 'Ö 'wo ‑an bɔ yiö. 'Ö mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo‑ pö Piɛɛ ‑dhë ‑yö ‑dhɛkpaɔyi 'bhe 'tee kë wo 'piö mü. 'Ö Piɛɛ ‑yö ‑we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois pediram a Pedro que ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.