Atos 27

dne (DNE) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bhahe, pubhahamwila kujhenda ade ku Italiya, bhajhakummeka Pauli na pamo akapungwa bhange mu mabhoko gha nkolongwa jhumo jwa akakomana ngondo liina lyake Yulio. Jwenio akibha munahota jwa lilongo lya akakomana ngondo lilikemitwa “Ikunde ya akakomana ngondo ya Agusito.”
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Tujhakujhingii mu mele jha Adilamito, jhikibha ipetila mu bandale jha ku boma jha ku Asiya, tujhakutumbu mwanja. Na mundo jhumo jwakemitwa Alisitako jwabhelukilwe ku Makedoniya, jwahumii ku Tesolonike, akibha pamo na twenga mu mwanja gwenio.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Kilabho jhake tukahikite ku Sidone na kujhema peniya. Yulio akantendii Pauli mambu ghambone, kwa kunenekeya akongane na akakoche mundo, na apate ilebhe yapalita jwenio.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Kubhoke kola, tujhakujhendelela na mwanja, nambo nhwalo gwa upepo utehila kupogha kanonoha palonge jhito utehila kutuhibhilikiya tujhakupetela upandi gwa kilendela cha ku Kipulo kwenio upepo upoghita jhe kanonoha.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Bhahe, tujhakujhomboka kwiye jha mbwane jha ku Kilikiya na ku Pamfiliya, tujhakujhema ku muche gwa Mila ku kilambo cha ku Likiya.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Kwenio nkolongwa jwa nkomana ngondo jhola ajhakuibhona mele jhimo kwenio ku Mila jhibhokita ku Alekichanduliya ijhawila ku Italiya, na jwenio ajhakutubheka nkate jha mele jwenie.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Tujhakujhenda kachoko kachoko kwa machiko ghamahele, na kwa malola tujhakuhika pahina na muche gwa ku Nido. Nhwalo gwa upepo utehila kutupenganikila, tujhakujhendelela chomola na tujhakupeta upandi gwa Kelete, pahina na Solomone upepo upoghita mahajhe.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Tujhakujhendelela na mwanja kupete mupele jha mbwane kachoko kachoko kwa malola makolongwa ade kuhika chehemo pupakemitwa, “Bandale jhambone,” pahina na muche gwa ku Laseya.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Kwa machiko gha mahele ghakapetite, ukibha unyagho gwa kulekekewa kwa uhakaho likapetite. Ikibha njelembo ndeka kujhendelela mwanja na mele, bhahe, Pauli ajhakupiya lupwato,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Makalongo bhango, nibhona mwanja gwito naubhaha njelembo jhe natuhobhecha ilebhe twe, nambo chi kwa mihigho na mele hilu kwa ughome gwito.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Nambo kilongoche jwa akakomana ngondo jhola ajhakujheketela malobhe gha nnongocha mele na akolo mele kuliku ghalongila Pauli.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Nhwalo bandale jwenie jhikibha jhe na pwache jha kutama machiko gha malile, bhando bhamahele bhajhakujheketela kujhendelela na mwanja, anda tuhotola tujhende ade ku Foinike, na kutama kola kwa machiko gha malile. Foinike bandale jha kilendela jha ku Kelete, chikilolihine upandi gwa kuchine mwa militipikii lyobha na kachikachine mu litipikii lyobha.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Bhahe, upepo gwambone ukatumbwii kupogha kuhumii kuche, nabhene bhajhakuwacha mu miojho jhabhe bhahoto kujhendelela na mwanja, bhajhakubhilinga nanga na kutumbuu mwanja, ade pahina na mbwane jha Kelete.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Nambo pakatoi ndeka machaa ghamahele, kimbonga kikolongwa chikikemitwa, “Upepo gwa kachekache” kijhakutumbuu kupogha kuhumii mu kilendela.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Kimbonga kijhakuikanga kanga mele jhela, na twenga tukahotwi ndeka kuhibhilikiya, tujhakuileka mele ikokolwe na chenie kimbonga.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Na kilendela chimo chikikemwa Kauda, kikahotwi kutukengelela na kimbonga chela na putupetita upandi gwa kuchine tukahotwi kubheka njelembo ntumbwi gwa kwakombolela bhando, kwa malola, kwa kulamicha ntumbwi gwa mele.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Akatumiche bha ntumbwi bhala pubhajhomolela kuhuta ntumbi nkate jha mele, kwa kuibhilingilila lughojhe lwa mele nganganga. Nhwalo bhajhogwipa kupwetekelela mupele jha mbwane jha ku Libiya. Bhajhakuhuluwa matanga na kuileka mele ijhende na kimbonga.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Kimbonga kijhakuchocha kupogha na kilabho jhake kimbonga kikatekuhinyuha nyuha mele kwa likakala, bhajhakutola mihigho na kutagha umache.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Lichiko lyutato, bhajhakutagha yombo ya mele kwa mabhoko ghabhe.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Kwa machiko ghamahele tukaliwene ndeka lyobha hilu ndondwa, na chenie kimbonga kijhakuchochekeya kupogha, lihobholelo lya kujhendelela kubhehe ghome lijhakuhobholela.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Na tukatamite machiko ghamahele changa lyegha kilebhe, Pauli ajhakujhema palonge jhabhe nu kulonge, “Akanahota, ngaibhii mbaha ngaunyokanikiye nenga kwa kuleka kutyanga kubhoke ku Kelete. Ngantenda gheniya ghanga ghoha ngaghatukolii jhe.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Nambo ngohe ninyopa nkangamale, nhwalo abhii jhe ata mundo jhumo chahobheya ughome gwake, nga mele ndi naihobholela.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Nhwalo dicho kilo ntumiche jwa kunane kwa Chapanga, ne ndi jwake na nenga jhuninyinamila ajhakumbitila,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 nu kunnobholela, ‘Pauli, nkotoka kujhoghopa! Chanyema palonge jha Kaichale, na jwenio Chapanga kwa kiya jhake kwino, abhatehi bhando bhubhabhiii nako umwanja nabhabha njelembo.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Bhahe, akanahota nkangamale mwojho! Nihobholela Chapanga naghapetila tugha ngita chanobholila.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Nambo itupala natutaghilwa tugha mupele jha kilendela chimo.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Tukahikiche uhiko gwa machiko kome na ncheche, tukangitwa kongo na kola mu mbwane jha ku Adiliya. Pakate jha uhiko gwa kilo akahenga mahengo mu mele bhahambwika tuhikite pa kilambo kijhomo.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Bhahe, bhajhakupema lunyole lwa mache kwa kuhuluwa lughojhe lulukongwitwe kilebhe kitopaho, ajhakupata unyole gwake uhikii meta makome ncheche kujhenda pahe. Bhajhakujhendelela kandina bhajhakuhuluwa kabhele kipemo na kupata meta makome matato.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Nhwalo gwa kujhoghopa kupwetekelela mu maghanga, bhajhakuuluwa nanga ncheche upandi gwa kuyeto jha mele na bhalendila kuchegha.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Akahenga mahengo mu mele bhala bhajhakupala kunyogholoka, na bhakahulwiye njwe ntumbwi ghola umache, bhakikopokeya bhajhenda kuhuluwa nanga upandi gwa nnonge jha mele.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Nambo Pauli ajhakunnobholela jhola nkolongwa jwa akakomana ngondo pamonga na akakomana ngondo bhake, “Anda bhamba akahenga mahengo mu mele bhahighalika ndeka mu mele, naghombokeka ndeka.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Bhahe, akakomana ngondo bhala bhajhakuheketa ngojhe ikakongwite mtumbwi ghola na kuleka ukokolwe na mache.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Pukubhandikila kuchegha, Pauli ajhakwapembelekeya bhando bhoha bhalyeghe, alongila, “Kwa machiko kome na ncheche mpipikiya changalyegha nhwalo gwa iholo.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Bhahe, ninyopa mukalyeghe, nhwalo chikintenda mme na ughome gwino. Nhwalo lijhunjo lya mu muto gwino naluhobhelela jhe.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Pajhomolila kulonge gheniya, Pauli ajhakutola libumunda, ajhakunnomba Chapanga palonge jhabhe, ajhakuumetula, na kutumbuu kulyegha.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Peniya bhoha bhajhakukangamala mwojho, na bhene helahela bhajhakulyegha.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Bhoha tukahikile bhando miya ibhele na chabine na chita nkate jha mele.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Bhahe, bhajhakulyegha nu kujhukuta, bhajhakupongocha kwa kuitagha mihigho umbwane.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Pukuchila, akahenga mahengo mu mele bhala bhakakimanyite jhe kilambo chibhabhile, nambo bhakakiwene chehemo jha liyela lina ncheke bhajhakujhemekecha mele kwenio.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Bhajhakuheketa ngojhe ya litanga na kuileka mu mbwane, na muda ghogho bhajhakujhoghola ngojhe ikakongwite mu nchukene, peniya bhajhakukonga ngobho yandina palonge jha mele ikokolwe na kimbonga. Na bhene bhajhakujhenda kuupele jha mbwane.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Nambo bhajhakuhika chehemo jha lilundo lya ncheke twe nkate jha umache na mele ijhakupwetekelela pwete changanyukanyuka. Chehemo jha nnonge jha mele ijhakupwetekelela pwete. Bhahe, chehemo jha kuyeto ijhakutumbuu kumetukana ipandiipandi nhwalo gwa kimbonga kikolongwa.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Bhahe, akakomana ngondo bhajhakuwacha kwakoma akapungwa bhoha, bhaholila nabhahotola kuhoghelela ade kwiye jha mbwane nu kutila.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Nambo nhwalo jwa nkolongwa jwa akakomana ngondo apalita Pauli ajhendelele kubhehe ghome, jwenio ajhakwakanakiya bhakotoka kutenda gheniya. Ajhakwalaghalikiya bhala bhibhahoto kuoghelela bhaombe kuhumii mu mele na bhahoghelela ade kwiye jha mbwane,
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 na bhange bhakengame kwa kukamulila mumbau amu muipande ya mele imetukine. Ndi twenga putuhikita njelembo kwiye jha mbwane.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.