Atos 27
dne (DNE) vs ARC
1 Bhahe, pubhahamwila kujhenda ade ku Italiya, bhajhakummeka Pauli na pamo akapungwa bhange mu mabhoko gha nkolongwa jhumo jwa akakomana ngondo liina lyake Yulio. Jwenio akibha munahota jwa lilongo lya akakomana ngondo lilikemitwa “Ikunde ya akakomana ngondo ya Agusito.”
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Tujhakujhingii mu mele jha Adilamito, jhikibha ipetila mu bandale jha ku boma jha ku Asiya, tujhakutumbu mwanja. Na mundo jhumo jwakemitwa Alisitako jwabhelukilwe ku Makedoniya, jwahumii ku Tesolonike, akibha pamo na twenga mu mwanja gwenio.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Kilabho jhake tukahikite ku Sidone na kujhema peniya. Yulio akantendii Pauli mambu ghambone, kwa kunenekeya akongane na akakoche mundo, na apate ilebhe yapalita jwenio.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Kubhoke kola, tujhakujhendelela na mwanja, nambo nhwalo gwa upepo utehila kupogha kanonoha palonge jhito utehila kutuhibhilikiya tujhakupetela upandi gwa kilendela cha ku Kipulo kwenio upepo upoghita jhe kanonoha.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Bhahe, tujhakujhomboka kwiye jha mbwane jha ku Kilikiya na ku Pamfiliya, tujhakujhema ku muche gwa Mila ku kilambo cha ku Likiya.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Kwenio nkolongwa jwa nkomana ngondo jhola ajhakuibhona mele jhimo kwenio ku Mila jhibhokita ku Alekichanduliya ijhawila ku Italiya, na jwenio ajhakutubheka nkate jha mele jwenie.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Tujhakujhenda kachoko kachoko kwa machiko ghamahele, na kwa malola tujhakuhika pahina na muche gwa ku Nido. Nhwalo gwa upepo utehila kutupenganikila, tujhakujhendelela chomola na tujhakupeta upandi gwa Kelete, pahina na Solomone upepo upoghita mahajhe.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Tujhakujhendelela na mwanja kupete mupele jha mbwane kachoko kachoko kwa malola makolongwa ade kuhika chehemo pupakemitwa, “Bandale jhambone,” pahina na muche gwa ku Laseya.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Kwa machiko gha mahele ghakapetite, ukibha unyagho gwa kulekekewa kwa uhakaho likapetite. Ikibha njelembo ndeka kujhendelela mwanja na mele, bhahe, Pauli ajhakupiya lupwato,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Makalongo bhango, nibhona mwanja gwito naubhaha njelembo jhe natuhobhecha ilebhe twe, nambo chi kwa mihigho na mele hilu kwa ughome gwito.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Nambo kilongoche jwa akakomana ngondo jhola ajhakujheketela malobhe gha nnongocha mele na akolo mele kuliku ghalongila Pauli.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Nhwalo bandale jwenie jhikibha jhe na pwache jha kutama machiko gha malile, bhando bhamahele bhajhakujheketela kujhendelela na mwanja, anda tuhotola tujhende ade ku Foinike, na kutama kola kwa machiko gha malile. Foinike bandale jha kilendela jha ku Kelete, chikilolihine upandi gwa kuchine mwa militipikii lyobha na kachikachine mu litipikii lyobha.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Bhahe, upepo gwambone ukatumbwii kupogha kuhumii kuche, nabhene bhajhakuwacha mu miojho jhabhe bhahoto kujhendelela na mwanja, bhajhakubhilinga nanga na kutumbuu mwanja, ade pahina na mbwane jha Kelete.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Nambo pakatoi ndeka machaa ghamahele, kimbonga kikolongwa chikikemitwa, “Upepo gwa kachekache” kijhakutumbuu kupogha kuhumii mu kilendela.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Kimbonga kijhakuikanga kanga mele jhela, na twenga tukahotwi ndeka kuhibhilikiya, tujhakuileka mele ikokolwe na chenie kimbonga.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Na kilendela chimo chikikemwa Kauda, kikahotwi kutukengelela na kimbonga chela na putupetita upandi gwa kuchine tukahotwi kubheka njelembo ntumbwi gwa kwakombolela bhando, kwa malola, kwa kulamicha ntumbwi gwa mele.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Akatumiche bha ntumbwi bhala pubhajhomolela kuhuta ntumbi nkate jha mele, kwa kuibhilingilila lughojhe lwa mele nganganga. Nhwalo bhajhogwipa kupwetekelela mupele jha mbwane jha ku Libiya. Bhajhakuhuluwa matanga na kuileka mele ijhende na kimbonga.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Kimbonga kijhakuchocha kupogha na kilabho jhake kimbonga kikatekuhinyuha nyuha mele kwa likakala, bhajhakutola mihigho na kutagha umache.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Lichiko lyutato, bhajhakutagha yombo ya mele kwa mabhoko ghabhe.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kwa machiko ghamahele tukaliwene ndeka lyobha hilu ndondwa, na chenie kimbonga kijhakuchochekeya kupogha, lihobholelo lya kujhendelela kubhehe ghome lijhakuhobholela.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Na tukatamite machiko ghamahele changa lyegha kilebhe, Pauli ajhakujhema palonge jhabhe nu kulonge, “Akanahota, ngaibhii mbaha ngaunyokanikiye nenga kwa kuleka kutyanga kubhoke ku Kelete. Ngantenda gheniya ghanga ghoha ngaghatukolii jhe.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Nambo ngohe ninyopa nkangamale, nhwalo abhii jhe ata mundo jhumo chahobheya ughome gwake, nga mele ndi naihobholela.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nhwalo dicho kilo ntumiche jwa kunane kwa Chapanga, ne ndi jwake na nenga jhuninyinamila ajhakumbitila,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 nu kunnobholela, ‘Pauli, nkotoka kujhoghopa! Chanyema palonge jha Kaichale, na jwenio Chapanga kwa kiya jhake kwino, abhatehi bhando bhubhabhiii nako umwanja nabhabha njelembo.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Bhahe, akanahota nkangamale mwojho! Nihobholela Chapanga naghapetila tugha ngita chanobholila.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Nambo itupala natutaghilwa tugha mupele jha kilendela chimo.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Tukahikiche uhiko gwa machiko kome na ncheche, tukangitwa kongo na kola mu mbwane jha ku Adiliya. Pakate jha uhiko gwa kilo akahenga mahengo mu mele bhahambwika tuhikite pa kilambo kijhomo.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Bhahe, bhajhakupema lunyole lwa mache kwa kuhuluwa lughojhe lulukongwitwe kilebhe kitopaho, ajhakupata unyole gwake uhikii meta makome ncheche kujhenda pahe. Bhajhakujhendelela kandina bhajhakuhuluwa kabhele kipemo na kupata meta makome matato.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Nhwalo gwa kujhoghopa kupwetekelela mu maghanga, bhajhakuuluwa nanga ncheche upandi gwa kuyeto jha mele na bhalendila kuchegha.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Akahenga mahengo mu mele bhala bhajhakupala kunyogholoka, na bhakahulwiye njwe ntumbwi ghola umache, bhakikopokeya bhajhenda kuhuluwa nanga upandi gwa nnonge jha mele.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Nambo Pauli ajhakunnobholela jhola nkolongwa jwa akakomana ngondo pamonga na akakomana ngondo bhake, “Anda bhamba akahenga mahengo mu mele bhahighalika ndeka mu mele, naghombokeka ndeka.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Bhahe, akakomana ngondo bhala bhajhakuheketa ngojhe ikakongwite mtumbwi ghola na kuleka ukokolwe na mache.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Pukubhandikila kuchegha, Pauli ajhakwapembelekeya bhando bhoha bhalyeghe, alongila, “Kwa machiko kome na ncheche mpipikiya changalyegha nhwalo gwa iholo.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Bhahe, ninyopa mukalyeghe, nhwalo chikintenda mme na ughome gwino. Nhwalo lijhunjo lya mu muto gwino naluhobhelela jhe.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Pajhomolila kulonge gheniya, Pauli ajhakutola libumunda, ajhakunnomba Chapanga palonge jhabhe, ajhakuumetula, na kutumbuu kulyegha.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Peniya bhoha bhajhakukangamala mwojho, na bhene helahela bhajhakulyegha.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Bhoha tukahikile bhando miya ibhele na chabine na chita nkate jha mele.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Bhahe, bhajhakulyegha nu kujhukuta, bhajhakupongocha kwa kuitagha mihigho umbwane.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Pukuchila, akahenga mahengo mu mele bhala bhakakimanyite jhe kilambo chibhabhile, nambo bhakakiwene chehemo jha liyela lina ncheke bhajhakujhemekecha mele kwenio.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Bhajhakuheketa ngojhe ya litanga na kuileka mu mbwane, na muda ghogho bhajhakujhoghola ngojhe ikakongwite mu nchukene, peniya bhajhakukonga ngobho yandina palonge jha mele ikokolwe na kimbonga. Na bhene bhajhakujhenda kuupele jha mbwane.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Nambo bhajhakuhika chehemo jha lilundo lya ncheke twe nkate jha umache na mele ijhakupwetekelela pwete changanyukanyuka. Chehemo jha nnonge jha mele ijhakupwetekelela pwete. Bhahe, chehemo jha kuyeto ijhakutumbuu kumetukana ipandiipandi nhwalo gwa kimbonga kikolongwa.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Bhahe, akakomana ngondo bhajhakuwacha kwakoma akapungwa bhoha, bhaholila nabhahotola kuhoghelela ade kwiye jha mbwane nu kutila.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Nambo nhwalo jwa nkolongwa jwa akakomana ngondo apalita Pauli ajhendelele kubhehe ghome, jwenio ajhakwakanakiya bhakotoka kutenda gheniya. Ajhakwalaghalikiya bhala bhibhahoto kuoghelela bhaombe kuhumii mu mele na bhahoghelela ade kwiye jha mbwane,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 na bhange bhakengame kwa kukamulila mumbau amu muipande ya mele imetukine. Ndi twenga putuhikita njelembo kwiye jha mbwane.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.