Romanos 4

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yeŋö buk jäl lueel rin Abaram wundït thɛɛr kɔc Itharel? Yeŋö cï rot looi tënë ye?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Na Abaram la kënë cï looi bï yen la cök tënë Nhialic, ŋuɔ̈t ala kënë ye yen nhiam. Ku acïï loi këlä tënë Nhialic.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Cïmën ye wël cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ye lueel ëlä, “Abaram acï Nhialic gam ku rin gamde acï Nhialic cɔl ala cök tënë ye.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Raan luui aye riɔp, ku wëëu ye ye riɔp aacie miɔ̈c, ariöpden cï yen luui.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ku raan cie luui la gam tënë Nhialic, Nhialic yen kɔc cï kärɛc looi cɔl aala cök, ke gamde yen ë ye cɔl ala cök tënë Nhialic.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ku Debit acï wɛ̈t thöŋ kek ë wɛ̈t kënë lueel wäär yen jam rin raan mit puɔ̈u cï Nhialic gam ke la cök tënë ye, ke cie luɔi puɔth ye looi,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Kɔc mit puɔ̈th aa kɔc cï Nhialic awäcken päl piny,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Raan mit puɔ̈u ee raan cï Bɛ̈ny bï kuɛ̈n guɔ̈p kärɛc cï looi.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ye miɛt puɔ̈u cï Debit jam kën kɔc Itharel ë röt? Acie këden kepɛ̈c. Ee kën kɔc cie kɔc Itharel aya, ku wek aa we yeku lɛ̈k kë cuk yök athör wël Nhialic yic, rin acï wɛ̈t cï gɔ̈t thɛɛr lueel lɔn, “Abaram acï Nhialic gam, ku gamde acï yen a raan la cök tënë Nhialic.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ye nɛn yen looi kënë rot? Loi rot tueŋ wäär këc Abaram ŋoot aye wäär cï ye ŋoot? Ee tueŋ, acie ŋuɔ̈t cök ciëën.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ku ŋuɔ̈tden jɔl ye lɔ̈k ŋoot ciëën, aye nyuɔɔth lɔn gam Abaram acï Nhialic ye gam ke ye raan la cök tënë ye tueŋ wäär këc ye cak ŋoot. Ku këlä, Abaram ë wundït kɔc cï Nhialic gam, ku aaye gam ke ye kɔc la cök tënë ye cɔk alɔn këc ke ŋoot.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ku yen ë wundït kɔc cï ŋoot aya. Ku acie rin cï ke ŋoot, ee rin cï kek dhël pïr gam thöŋ ke pïr wäda Abaram buɔɔth yic wäär këc ye cak ŋoot.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Nhialic acä Abaram thɔn ku mïth bï lɔ̈k dhiëëth lɔn bï pinynhom a këden. Nhialic akëc athön kënë looi rin theek Abaram löŋ, ee rin cï yen gam, ku gam yen acï yen a raan la cök tënë Nhialic.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Rin na ye kë ye Nhialic thɔ̈n kɔc gäm kɔc löŋ theek, ke gam acïn wɛ̈tde yic, ku cïn këpuɔth tɔ̈ athön Nhialic yic.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Löŋ ë rɛ̈ɛ̈c puɔ̈u Nhialic bɛ̈ɛ̈i, ku tɛ̈ cïn yic löŋ, acïn löŋ ye dhɔ̈l yic.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Nhialic ë loi athɔ̈nde rin gam ku rin dhɛ̈ɛ̈ŋde, bï athɔ̈nde a kën yic tënë mïth bï lɔ̈k dhiëëth tënë Abaram ëbën. Ku acie tënë kɔc la löŋ ë röt, ee tënë kɔc cï gam aya cïmën Abaram. Rin Abaram yen ë wädan wɛ̈ikua ɣodhie,
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 cïmën cï ye gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yiic ëlä, “Yïn aca looi ba ya wun kɔc wuɔ̈t juëc.” Abaram acï ya Wäda Nhialic nhom, Nhialic cï gam, Nhialic yen kɔc cï thou cɔl aben pïr, ku wɛ̈t ye lueel ke liu thïn cɔl aloi rot.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abaram acï gam ku ŋɛ̈ɛ̈th kë cïn kë ŋɔ̈th thïn, ku yen acï yen bɛ̈n a wun kɔc wuɔ̈t juëc cïmën cï Nhialic ye lɛ̈k ye ëlä, “Kɔckun bï lɔ̈k dhiëëth aabï juëc ka bï ciɛ̈t kuɛl.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Wën cï Abaram cak dhiɔp ë ruɔ̈nke aa cït buɔɔt, ku ŋic lɔn tiɛŋde Thara ke cï dhiɔp ke këc dhiëth, ke ŋot këc dhɔ̈r gamde yic.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ku rëër ke ŋɔ̈th ku cïï diu athön Nhialic, ku gamde acï ye bɛ̈n yiëk riɛl ku leec Nhialic.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ee ŋic, ke cïn diu lɔn bï Nhialic la riɛl bï kë cï thɔn dhiɛl looi.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ku ë yen acï Nhialic Abaram gam ke ye raan la cök tënë ye.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ku wëlkä, “Yen acï gam ke ye raan la cök,” aa këc gɔ̈t riɛnke ë rot.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Aake gɛ̈t riɛnkua ɣok kɔc bï Nhialic gam aya ke ɣo la cök, ɣok kɔc ye gam lɔn yen Nhialic yen cï Jethu Bänyda jɔt thou yic.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yen acï cɔl athou rin adumuɔ̈ɔ̈mkua, ku jɔt bï pïr bï ɣo cɔl aala cök tënë Nhialic.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.