Romanos 4

Lëk yam (DIKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yeŋö buk jäl lueel rin Abaram wundït thɛɛr kɔc Itharel? Yeŋö cï rot looi tënë ye?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Na Abaram la kënë cï looi bï yen la cök tënë Nhialic, ŋuɔ̈t ala kënë ye yen nhiam. Ku acïï loi këlä tënë Nhialic.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Cïmën ye wël cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ye lueel ëlä, “Abaram acï Nhialic gam ku rin gamde acï Nhialic cɔl ala cök tënë ye.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Raan luui aye riɔp, ku wëëu ye ye riɔp aacie miɔ̈c, ariöpden cï yen luui.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ku raan cie luui la gam tënë Nhialic, Nhialic yen kɔc cï kärɛc looi cɔl aala cök, ke gamde yen ë ye cɔl ala cök tënë Nhialic.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ku Debit acï wɛ̈t thöŋ kek ë wɛ̈t kënë lueel wäär yen jam rin raan mit puɔ̈u cï Nhialic gam ke la cök tënë ye, ke cie luɔi puɔth ye looi,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Kɔc mit puɔ̈th aa kɔc cï Nhialic awäcken päl piny,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Raan mit puɔ̈u ee raan cï Bɛ̈ny bï kuɛ̈n guɔ̈p kärɛc cï looi.”
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Ye miɛt puɔ̈u cï Debit jam kën kɔc Itharel ë röt? Acie këden kepɛ̈c. Ee kën kɔc cie kɔc Itharel aya, ku wek aa we yeku lɛ̈k kë cuk yök athör wël Nhialic yic, rin acï wɛ̈t cï gɔ̈t thɛɛr lueel lɔn, “Abaram acï Nhialic gam, ku gamde acï yen a raan la cök tënë Nhialic.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ye nɛn yen looi kënë rot? Loi rot tueŋ wäär këc Abaram ŋoot aye wäär cï ye ŋoot? Ee tueŋ, acie ŋuɔ̈t cök ciëën.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ku ŋuɔ̈tden jɔl ye lɔ̈k ŋoot ciëën, aye nyuɔɔth lɔn gam Abaram acï Nhialic ye gam ke ye raan la cök tënë ye tueŋ wäär këc ye cak ŋoot. Ku këlä, Abaram ë wundït kɔc cï Nhialic gam, ku aaye gam ke ye kɔc la cök tënë ye cɔk alɔn këc ke ŋoot.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ku yen ë wundït kɔc cï ŋoot aya. Ku acie rin cï ke ŋoot, ee rin cï kek dhël pïr gam thöŋ ke pïr wäda Abaram buɔɔth yic wäär këc ye cak ŋoot.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Nhialic acä Abaram thɔn ku mïth bï lɔ̈k dhiëëth lɔn bï pinynhom a këden. Nhialic akëc athön kënë looi rin theek Abaram löŋ, ee rin cï yen gam, ku gam yen acï yen a raan la cök tënë Nhialic.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Rin na ye kë ye Nhialic thɔ̈n kɔc gäm kɔc löŋ theek, ke gam acïn wɛ̈tde yic, ku cïn këpuɔth tɔ̈ athön Nhialic yic.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Löŋ ë rɛ̈ɛ̈c puɔ̈u Nhialic bɛ̈ɛ̈i, ku tɛ̈ cïn yic löŋ, acïn löŋ ye dhɔ̈l yic.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Nhialic ë loi athɔ̈nde rin gam ku rin dhɛ̈ɛ̈ŋde, bï athɔ̈nde a kën yic tënë mïth bï lɔ̈k dhiëëth tënë Abaram ëbën. Ku acie tënë kɔc la löŋ ë röt, ee tënë kɔc cï gam aya cïmën Abaram. Rin Abaram yen ë wädan wɛ̈ikua ɣodhie,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 cïmën cï ye gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yiic ëlä, “Yïn aca looi ba ya wun kɔc wuɔ̈t juëc.” Abaram acï ya Wäda Nhialic nhom, Nhialic cï gam, Nhialic yen kɔc cï thou cɔl aben pïr, ku wɛ̈t ye lueel ke liu thïn cɔl aloi rot.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abaram acï gam ku ŋɛ̈ɛ̈th kë cïn kë ŋɔ̈th thïn, ku yen acï yen bɛ̈n a wun kɔc wuɔ̈t juëc cïmën cï Nhialic ye lɛ̈k ye ëlä, “Kɔckun bï lɔ̈k dhiëëth aabï juëc ka bï ciɛ̈t kuɛl.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Wën cï Abaram cak dhiɔp ë ruɔ̈nke aa cït buɔɔt, ku ŋic lɔn tiɛŋde Thara ke cï dhiɔp ke këc dhiëth, ke ŋot këc dhɔ̈r gamde yic.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ku rëër ke ŋɔ̈th ku cïï diu athön Nhialic, ku gamde acï ye bɛ̈n yiëk riɛl ku leec Nhialic.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ee ŋic, ke cïn diu lɔn bï Nhialic la riɛl bï kë cï thɔn dhiɛl looi.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ku ë yen acï Nhialic Abaram gam ke ye raan la cök tënë ye.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ku wëlkä, “Yen acï gam ke ye raan la cök,” aa këc gɔ̈t riɛnke ë rot.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Aake gɛ̈t riɛnkua ɣok kɔc bï Nhialic gam aya ke ɣo la cök, ɣok kɔc ye gam lɔn yen Nhialic yen cï Jethu Bänyda jɔt thou yic.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Yen acï cɔl athou rin adumuɔ̈ɔ̈mkua, ku jɔt bï pïr bï ɣo cɔl aala cök tënë Nhialic.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.