Romanos 4

Lëk yam (DIKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yeŋö buk jäl lueel rin Abaram wundït thɛɛr kɔc Itharel? Yeŋö cï rot looi tënë ye?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Na Abaram la kënë cï looi bï yen la cök tënë Nhialic, ŋuɔ̈t ala kënë ye yen nhiam. Ku acïï loi këlä tënë Nhialic.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Cïmën ye wël cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ye lueel ëlä, “Abaram acï Nhialic gam ku rin gamde acï Nhialic cɔl ala cök tënë ye.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Raan luui aye riɔp, ku wëëu ye ye riɔp aacie miɔ̈c, ariöpden cï yen luui.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ku raan cie luui la gam tënë Nhialic, Nhialic yen kɔc cï kärɛc looi cɔl aala cök, ke gamde yen ë ye cɔl ala cök tënë Nhialic.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ku Debit acï wɛ̈t thöŋ kek ë wɛ̈t kënë lueel wäär yen jam rin raan mit puɔ̈u cï Nhialic gam ke la cök tënë ye, ke cie luɔi puɔth ye looi,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Kɔc mit puɔ̈th aa kɔc cï Nhialic awäcken päl piny,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Raan mit puɔ̈u ee raan cï Bɛ̈ny bï kuɛ̈n guɔ̈p kärɛc cï looi.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ye miɛt puɔ̈u cï Debit jam kën kɔc Itharel ë röt? Acie këden kepɛ̈c. Ee kën kɔc cie kɔc Itharel aya, ku wek aa we yeku lɛ̈k kë cuk yök athör wël Nhialic yic, rin acï wɛ̈t cï gɔ̈t thɛɛr lueel lɔn, “Abaram acï Nhialic gam, ku gamde acï yen a raan la cök tënë Nhialic.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ye nɛn yen looi kënë rot? Loi rot tueŋ wäär këc Abaram ŋoot aye wäär cï ye ŋoot? Ee tueŋ, acie ŋuɔ̈t cök ciëën.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ku ŋuɔ̈tden jɔl ye lɔ̈k ŋoot ciëën, aye nyuɔɔth lɔn gam Abaram acï Nhialic ye gam ke ye raan la cök tënë ye tueŋ wäär këc ye cak ŋoot. Ku këlä, Abaram ë wundït kɔc cï Nhialic gam, ku aaye gam ke ye kɔc la cök tënë ye cɔk alɔn këc ke ŋoot.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ku yen ë wundït kɔc cï ŋoot aya. Ku acie rin cï ke ŋoot, ee rin cï kek dhël pïr gam thöŋ ke pïr wäda Abaram buɔɔth yic wäär këc ye cak ŋoot.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Nhialic acä Abaram thɔn ku mïth bï lɔ̈k dhiëëth lɔn bï pinynhom a këden. Nhialic akëc athön kënë looi rin theek Abaram löŋ, ee rin cï yen gam, ku gam yen acï yen a raan la cök tënë Nhialic.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Rin na ye kë ye Nhialic thɔ̈n kɔc gäm kɔc löŋ theek, ke gam acïn wɛ̈tde yic, ku cïn këpuɔth tɔ̈ athön Nhialic yic.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Löŋ ë rɛ̈ɛ̈c puɔ̈u Nhialic bɛ̈ɛ̈i, ku tɛ̈ cïn yic löŋ, acïn löŋ ye dhɔ̈l yic.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Nhialic ë loi athɔ̈nde rin gam ku rin dhɛ̈ɛ̈ŋde, bï athɔ̈nde a kën yic tënë mïth bï lɔ̈k dhiëëth tënë Abaram ëbën. Ku acie tënë kɔc la löŋ ë röt, ee tënë kɔc cï gam aya cïmën Abaram. Rin Abaram yen ë wädan wɛ̈ikua ɣodhie,
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 cïmën cï ye gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yiic ëlä, “Yïn aca looi ba ya wun kɔc wuɔ̈t juëc.” Abaram acï ya Wäda Nhialic nhom, Nhialic cï gam, Nhialic yen kɔc cï thou cɔl aben pïr, ku wɛ̈t ye lueel ke liu thïn cɔl aloi rot.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abaram acï gam ku ŋɛ̈ɛ̈th kë cïn kë ŋɔ̈th thïn, ku yen acï yen bɛ̈n a wun kɔc wuɔ̈t juëc cïmën cï Nhialic ye lɛ̈k ye ëlä, “Kɔckun bï lɔ̈k dhiëëth aabï juëc ka bï ciɛ̈t kuɛl.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Wën cï Abaram cak dhiɔp ë ruɔ̈nke aa cït buɔɔt, ku ŋic lɔn tiɛŋde Thara ke cï dhiɔp ke këc dhiëth, ke ŋot këc dhɔ̈r gamde yic.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ku rëër ke ŋɔ̈th ku cïï diu athön Nhialic, ku gamde acï ye bɛ̈n yiëk riɛl ku leec Nhialic.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ee ŋic, ke cïn diu lɔn bï Nhialic la riɛl bï kë cï thɔn dhiɛl looi.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ku ë yen acï Nhialic Abaram gam ke ye raan la cök tënë ye.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ku wëlkä, “Yen acï gam ke ye raan la cök,” aa këc gɔ̈t riɛnke ë rot.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Aake gɛ̈t riɛnkua ɣok kɔc bï Nhialic gam aya ke ɣo la cök, ɣok kɔc ye gam lɔn yen Nhialic yen cï Jethu Bänyda jɔt thou yic.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yen acï cɔl athou rin adumuɔ̈ɔ̈mkua, ku jɔt bï pïr bï ɣo cɔl aala cök tënë Nhialic.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.