Marcos 5

Lëk yam (DIKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gokë wär Galilia teem ku lek tɛ̈ cɔl Jeratha.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Kaam wën kɛɛc Jethu piny riäi yic, ke tïŋ mony la guɔ̈p jakrɛc, ke bɔ̈ bei rɛ̈ŋ nhïïm.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Mony kënë ë ye rëër rɛ̈ŋ nhïïm, ku acïn raan ye lëu bï rɛ̈ɛ̈k.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ee ye rɛ̈ɛ̈k cök ku cin arak juëc, ku ŋot ke tueny, ku dhoŋ luɔ̈ŋ kɔ̈th yecök. Ee ril apɛi, acïn raan ye lëu bï rɛ̈ɛ̈k.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Aköl ku wɛ̈ɛ̈r thok ëbën, ee ye cool ku ruu kat rɛ̈ŋ nhïïm, ke looi duɔɔt ku ye rot dɛɛny aleel bï rot nɔ̈k.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Wën tïŋ yen Jethu tɛ̈mec, ke lor ku cuɛt rot piny yenhom,
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Go Jethu jäl thiëëc, “Cɔl yï ŋa?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Ɣɛn aa kut rin ɣok ajuëc.”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ku jɔl mony kënë Jethu ya lɔ̈ŋ bï jakrɛc cïï cop wei tɛ̈den rëër kek thïn.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ku duut dïr baai ë nyuäth gɔt cök ë tɛ̈n awën.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Go jakrɛc Jethu lɔ̈ŋ, “Tuɔɔc ɣo ë dïrkä gup, ku cɔl ɣo aa lur keyiic.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Goke puɔ̈l, ku jɔl jakrɛc bɛ̈n bei mony awën guɔ̈p ku lek dïr gup. Go duut diëër, kecït tiim karou riŋ agör yic, ku thootkë wïïr ku moukë ëbën.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Go röör ke biöök dïr kat, ku lek kë cï rot looi lueel tënë kɔc rɛ̈ɛ̈r geeu, ku kɔc tɔ̈ bɛ̈ɛ̈i yiic. Go kɔc ëbën jal wɛt bïk kë cï rot looi la tïŋ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Nawën lek ɣet tënë Jethu, ke yök mony wäär la guɔ̈p jakrɛc ke rɛ̈ɛ̈r, ke ceŋ alath, ke la nhom cök. Gokë riɔ̈ɔ̈c.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Go kɔc ke cï kën cï rot looi tënë mony awën ku dïr tïŋ, la lɛ̈k kɔc kɔ̈k.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Ku wën piŋ kɔc baai ë wɛ̈t kënë ë ke riɔ̈c, ku lek tënë Jethu ku läŋkë bï jäl panden.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Tɛ̈wën le Jethu riäi yic, go mony wën cï Jethu jɔŋrac cɔl ajiël yeguɔ̈p bɛ̈n tënë Jethu, ku lɛ̈ŋ bï cath kek ye.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Go Jethu jai, ku lëk ye, “Lɔɔr baai tënë kacku ku lɛ̈k ke käjuëc cï Bɛ̈ny looi tënë yï, ku tɛ̈puɔth cï luɔ̈i yï.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Go jäl ku le panden Dekapolith la yic gɛu thiäär. Ku kuɛny keyiic ëbën ke ye kɔc lɛ̈k käk cï Jethu looi tënë ye. Go kɔc gäi.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Wën cï Jethu bɛn tem riäi bï dhuk Kapernaum, ke kɔc juëc apɛi bɔ̈ tënë ye wär yɔu.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Kaam wën ke raan cɔl Jariöth, bɛ̈ny tɛ̈n amat kɔc Itharel bɔ̈ aya. Nawën tïŋ Jethu, ke cuɛt rot piny yecök.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Ku lɛ̈ŋ, “Nyandiɛ̈n thin koor acï dhal apɛi, athou. Bäär ba yïcin la tääu yenhom bï pial.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Go Jethu gam ku lööny dhöl kek ye. Ku buɔth kɔc juëc ke, ke cïk kum apɛi.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ku tiŋ tuany, cïï thɛ̈kde kɔ̈u ye tɛɛm ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku rou, ee tɔ̈ kɔc yiic,
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 ku yeen ëcï wëëu juëc gäm akïm rin bï tuaanyde ŋuɛ̈ɛ̈n, ku tuaanyde akëc ŋuɛ̈ɛ̈n, ëcï rot jal juak.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Ku yeen ëcï käk ye Jethu looi piŋ. Go bɛ̈n Jethu kɔ̈u ku gɔɔt alanhde,
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 rin ëcï jam ë rot yepuɔ̈u ëlä, “Na gaat alanhde, ke ɣɛn abï pial.”
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Kaam thiin awën ke riɛm cïï ben kuër, ku yök rot ke cï pial.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Go Jethu yök lɔn cïï riɛl jäl yeguɔ̈p. Go yenhom wel ku thiëëc kɔc, “Yeŋa cä alanhdiɛ̈ gɔɔt?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Go kɔcken ye buɔɔth lɛ̈k ye, “Yïn ë kɔc juëc tïŋ ke cï yï kum ku ye thiëc, Yeŋa cä gɔɔt?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Go Jethu ŋot döt kɔc bï tïŋ yeŋa cï ye looi.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Wën ŋic tiŋ awën tuany ye ke tuaany cï jäl yeguɔ̈p, go bɛ̈n tënë Jethu ke cï riɔ̈ɔ̈c, ke lɛth, ku gut yenhiaal piny Jethu nhom. Ku lëk ye lɔn ë yen cï ye gɔɔt.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Go Jethu lueel tënë ye, “Nyaandiɛ̈, gamdu acï kony ba pial, lɔɔr, kek dɔ̈ɔ̈r.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Kaam wën jiɛɛm Jethu, ke kɔc rïŋ pan Jariöth ku lëkkë ye, “Nyaandu acï ɣet wei, duk raan piööc ben rääm nhom.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Ku Jethu ë këc kë cïk lueel kuɛ̈ɛ̈c nhom, ku lɛ̈k ye, “Duk riɔ̈c, dɛɛt yïpuɔ̈u ku gam wɛ̈t yic.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ku ë cïn kɔc juëc cïï puɔ̈l bïk cath kek ye, ee Pïtɛr ku Jemith ku Joon kepɛ̈c.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Tɛ̈wën ɣeet kek pan Jariöth ke Jethu yök kɔc ke näk röt, ke dhiau apɛi.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Ku ler ɣöt ku lëk ke, “Yeŋö nɛ̈k wek röt? Ye dhiëndïït ŋö kënë? Meth akëc thou, anin.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Gokë dɔl guɔ̈p. Go Jethu ke cɔl ala aɣeer, ku cɔɔl wun meth kek man meth ku kɔcken awën kadiäk, ku lek ɣöt tɛ̈wën cï meth tääc thïn.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ku dɔm cin ku lëk ye, “Nyan thiin, alɛ̈k yï, jɔt rot!”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Go rot jɔt nyin yic ku ciɛth. Go kɔc awën tɔ̈ ɣööt kek Jethu gäi apɛi wën tïŋ kek kë cï rot looi (ë ye run thiäär ku rou.)
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Ku thɔn Jethu ke bïk cïï lëk kɔc kɔ̈k. Ku lëk ke bïk yiëk miëth.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.