Marcos 5

Lëk yam (DIKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Gokë wär Galilia teem ku lek tɛ̈ cɔl Jeratha.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Kaam wën kɛɛc Jethu piny riäi yic, ke tïŋ mony la guɔ̈p jakrɛc, ke bɔ̈ bei rɛ̈ŋ nhïïm.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Mony kënë ë ye rëër rɛ̈ŋ nhïïm, ku acïn raan ye lëu bï rɛ̈ɛ̈k.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Ee ye rɛ̈ɛ̈k cök ku cin arak juëc, ku ŋot ke tueny, ku dhoŋ luɔ̈ŋ kɔ̈th yecök. Ee ril apɛi, acïn raan ye lëu bï rɛ̈ɛ̈k.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Aköl ku wɛ̈ɛ̈r thok ëbën, ee ye cool ku ruu kat rɛ̈ŋ nhïïm, ke looi duɔɔt ku ye rot dɛɛny aleel bï rot nɔ̈k.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Wën tïŋ yen Jethu tɛ̈mec, ke lor ku cuɛt rot piny yenhom,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Go Jethu jäl thiëëc, “Cɔl yï ŋa?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Ɣɛn aa kut rin ɣok ajuëc.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ku jɔl mony kënë Jethu ya lɔ̈ŋ bï jakrɛc cïï cop wei tɛ̈den rëër kek thïn.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ku duut dïr baai ë nyuäth gɔt cök ë tɛ̈n awën.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Go jakrɛc Jethu lɔ̈ŋ, “Tuɔɔc ɣo ë dïrkä gup, ku cɔl ɣo aa lur keyiic.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Goke puɔ̈l, ku jɔl jakrɛc bɛ̈n bei mony awën guɔ̈p ku lek dïr gup. Go duut diëër, kecït tiim karou riŋ agör yic, ku thootkë wïïr ku moukë ëbën.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Go röör ke biöök dïr kat, ku lek kë cï rot looi lueel tënë kɔc rɛ̈ɛ̈r geeu, ku kɔc tɔ̈ bɛ̈ɛ̈i yiic. Go kɔc ëbën jal wɛt bïk kë cï rot looi la tïŋ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Nawën lek ɣet tënë Jethu, ke yök mony wäär la guɔ̈p jakrɛc ke rɛ̈ɛ̈r, ke ceŋ alath, ke la nhom cök. Gokë riɔ̈ɔ̈c.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Go kɔc ke cï kën cï rot looi tënë mony awën ku dïr tïŋ, la lɛ̈k kɔc kɔ̈k.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Ku wën piŋ kɔc baai ë wɛ̈t kënë ë ke riɔ̈c, ku lek tënë Jethu ku läŋkë bï jäl panden.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Tɛ̈wën le Jethu riäi yic, go mony wën cï Jethu jɔŋrac cɔl ajiël yeguɔ̈p bɛ̈n tënë Jethu, ku lɛ̈ŋ bï cath kek ye.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Go Jethu jai, ku lëk ye, “Lɔɔr baai tënë kacku ku lɛ̈k ke käjuëc cï Bɛ̈ny looi tënë yï, ku tɛ̈puɔth cï luɔ̈i yï.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Go jäl ku le panden Dekapolith la yic gɛu thiäär. Ku kuɛny keyiic ëbën ke ye kɔc lɛ̈k käk cï Jethu looi tënë ye. Go kɔc gäi.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Wën cï Jethu bɛn tem riäi bï dhuk Kapernaum, ke kɔc juëc apɛi bɔ̈ tënë ye wär yɔu.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Kaam wën ke raan cɔl Jariöth, bɛ̈ny tɛ̈n amat kɔc Itharel bɔ̈ aya. Nawën tïŋ Jethu, ke cuɛt rot piny yecök.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ku lɛ̈ŋ, “Nyandiɛ̈n thin koor acï dhal apɛi, athou. Bäär ba yïcin la tääu yenhom bï pial.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Go Jethu gam ku lööny dhöl kek ye. Ku buɔth kɔc juëc ke, ke cïk kum apɛi.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ku tiŋ tuany, cïï thɛ̈kde kɔ̈u ye tɛɛm ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku rou, ee tɔ̈ kɔc yiic,
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 ku yeen ëcï wëëu juëc gäm akïm rin bï tuaanyde ŋuɛ̈ɛ̈n, ku tuaanyde akëc ŋuɛ̈ɛ̈n, ëcï rot jal juak.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Ku yeen ëcï käk ye Jethu looi piŋ. Go bɛ̈n Jethu kɔ̈u ku gɔɔt alanhde,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 rin ëcï jam ë rot yepuɔ̈u ëlä, “Na gaat alanhde, ke ɣɛn abï pial.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Kaam thiin awën ke riɛm cïï ben kuër, ku yök rot ke cï pial.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Go Jethu yök lɔn cïï riɛl jäl yeguɔ̈p. Go yenhom wel ku thiëëc kɔc, “Yeŋa cä alanhdiɛ̈ gɔɔt?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Go kɔcken ye buɔɔth lɛ̈k ye, “Yïn ë kɔc juëc tïŋ ke cï yï kum ku ye thiëc, Yeŋa cä gɔɔt?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Go Jethu ŋot döt kɔc bï tïŋ yeŋa cï ye looi.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Wën ŋic tiŋ awën tuany ye ke tuaany cï jäl yeguɔ̈p, go bɛ̈n tënë Jethu ke cï riɔ̈ɔ̈c, ke lɛth, ku gut yenhiaal piny Jethu nhom. Ku lëk ye lɔn ë yen cï ye gɔɔt.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Go Jethu lueel tënë ye, “Nyaandiɛ̈, gamdu acï kony ba pial, lɔɔr, kek dɔ̈ɔ̈r.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Kaam wën jiɛɛm Jethu, ke kɔc rïŋ pan Jariöth ku lëkkë ye, “Nyaandu acï ɣet wei, duk raan piööc ben rääm nhom.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ku Jethu ë këc kë cïk lueel kuɛ̈ɛ̈c nhom, ku lɛ̈k ye, “Duk riɔ̈c, dɛɛt yïpuɔ̈u ku gam wɛ̈t yic.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ku ë cïn kɔc juëc cïï puɔ̈l bïk cath kek ye, ee Pïtɛr ku Jemith ku Joon kepɛ̈c.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tɛ̈wën ɣeet kek pan Jariöth ke Jethu yök kɔc ke näk röt, ke dhiau apɛi.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Ku ler ɣöt ku lëk ke, “Yeŋö nɛ̈k wek röt? Ye dhiëndïït ŋö kënë? Meth akëc thou, anin.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Gokë dɔl guɔ̈p. Go Jethu ke cɔl ala aɣeer, ku cɔɔl wun meth kek man meth ku kɔcken awën kadiäk, ku lek ɣöt tɛ̈wën cï meth tääc thïn.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ku dɔm cin ku lëk ye, “Nyan thiin, alɛ̈k yï, jɔt rot!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Go rot jɔt nyin yic ku ciɛth. Go kɔc awën tɔ̈ ɣööt kek Jethu gäi apɛi wën tïŋ kek kë cï rot looi (ë ye run thiäär ku rou.)
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ku thɔn Jethu ke bïk cïï lëk kɔc kɔ̈k. Ku lëk ke bïk yiëk miëth.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.