Marcos 5
Lëk yam (DIKNT) vs NVI
1 Gokë wär Galilia teem ku lek tɛ̈ cɔl Jeratha.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Kaam wën kɛɛc Jethu piny riäi yic, ke tïŋ mony la guɔ̈p jakrɛc, ke bɔ̈ bei rɛ̈ŋ nhïïm.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Mony kënë ë ye rëër rɛ̈ŋ nhïïm, ku acïn raan ye lëu bï rɛ̈ɛ̈k.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Ee ye rɛ̈ɛ̈k cök ku cin arak juëc, ku ŋot ke tueny, ku dhoŋ luɔ̈ŋ kɔ̈th yecök. Ee ril apɛi, acïn raan ye lëu bï rɛ̈ɛ̈k.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Aköl ku wɛ̈ɛ̈r thok ëbën, ee ye cool ku ruu kat rɛ̈ŋ nhïïm, ke looi duɔɔt ku ye rot dɛɛny aleel bï rot nɔ̈k.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Wën tïŋ yen Jethu tɛ̈mec, ke lor ku cuɛt rot piny yenhom,
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Go Jethu jäl thiëëc, “Cɔl yï ŋa?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Ɣɛn aa kut rin ɣok ajuëc.”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Ku jɔl mony kënë Jethu ya lɔ̈ŋ bï jakrɛc cïï cop wei tɛ̈den rëër kek thïn.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Ku duut dïr baai ë nyuäth gɔt cök ë tɛ̈n awën.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Go jakrɛc Jethu lɔ̈ŋ, “Tuɔɔc ɣo ë dïrkä gup, ku cɔl ɣo aa lur keyiic.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Goke puɔ̈l, ku jɔl jakrɛc bɛ̈n bei mony awën guɔ̈p ku lek dïr gup. Go duut diëër, kecït tiim karou riŋ agör yic, ku thootkë wïïr ku moukë ëbën.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Go röör ke biöök dïr kat, ku lek kë cï rot looi lueel tënë kɔc rɛ̈ɛ̈r geeu, ku kɔc tɔ̈ bɛ̈ɛ̈i yiic. Go kɔc ëbën jal wɛt bïk kë cï rot looi la tïŋ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Nawën lek ɣet tënë Jethu, ke yök mony wäär la guɔ̈p jakrɛc ke rɛ̈ɛ̈r, ke ceŋ alath, ke la nhom cök. Gokë riɔ̈ɔ̈c.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Go kɔc ke cï kën cï rot looi tënë mony awën ku dïr tïŋ, la lɛ̈k kɔc kɔ̈k.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Ku wën piŋ kɔc baai ë wɛ̈t kënë ë ke riɔ̈c, ku lek tënë Jethu ku läŋkë bï jäl panden.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Tɛ̈wën le Jethu riäi yic, go mony wën cï Jethu jɔŋrac cɔl ajiël yeguɔ̈p bɛ̈n tënë Jethu, ku lɛ̈ŋ bï cath kek ye.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Go Jethu jai, ku lëk ye, “Lɔɔr baai tënë kacku ku lɛ̈k ke käjuëc cï Bɛ̈ny looi tënë yï, ku tɛ̈puɔth cï luɔ̈i yï.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Go jäl ku le panden Dekapolith la yic gɛu thiäär. Ku kuɛny keyiic ëbën ke ye kɔc lɛ̈k käk cï Jethu looi tënë ye. Go kɔc gäi.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Wën cï Jethu bɛn tem riäi bï dhuk Kapernaum, ke kɔc juëc apɛi bɔ̈ tënë ye wär yɔu.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Kaam wën ke raan cɔl Jariöth, bɛ̈ny tɛ̈n amat kɔc Itharel bɔ̈ aya. Nawën tïŋ Jethu, ke cuɛt rot piny yecök.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Ku lɛ̈ŋ, “Nyandiɛ̈n thin koor acï dhal apɛi, athou. Bäär ba yïcin la tääu yenhom bï pial.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Go Jethu gam ku lööny dhöl kek ye. Ku buɔth kɔc juëc ke, ke cïk kum apɛi.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Ku tiŋ tuany, cïï thɛ̈kde kɔ̈u ye tɛɛm ruɔ̈ɔ̈n thiäär ku rou, ee tɔ̈ kɔc yiic,
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 ku yeen ëcï wëëu juëc gäm akïm rin bï tuaanyde ŋuɛ̈ɛ̈n, ku tuaanyde akëc ŋuɛ̈ɛ̈n, ëcï rot jal juak.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Ku yeen ëcï käk ye Jethu looi piŋ. Go bɛ̈n Jethu kɔ̈u ku gɔɔt alanhde,
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 rin ëcï jam ë rot yepuɔ̈u ëlä, “Na gaat alanhde, ke ɣɛn abï pial.”
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Kaam thiin awën ke riɛm cïï ben kuër, ku yök rot ke cï pial.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Go Jethu yök lɔn cïï riɛl jäl yeguɔ̈p. Go yenhom wel ku thiëëc kɔc, “Yeŋa cä alanhdiɛ̈ gɔɔt?”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Go kɔcken ye buɔɔth lɛ̈k ye, “Yïn ë kɔc juëc tïŋ ke cï yï kum ku ye thiëc, Yeŋa cä gɔɔt?”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Go Jethu ŋot döt kɔc bï tïŋ yeŋa cï ye looi.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Wën ŋic tiŋ awën tuany ye ke tuaany cï jäl yeguɔ̈p, go bɛ̈n tënë Jethu ke cï riɔ̈ɔ̈c, ke lɛth, ku gut yenhiaal piny Jethu nhom. Ku lëk ye lɔn ë yen cï ye gɔɔt.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Go Jethu lueel tënë ye, “Nyaandiɛ̈, gamdu acï kony ba pial, lɔɔr, kek dɔ̈ɔ̈r.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Kaam wën jiɛɛm Jethu, ke kɔc rïŋ pan Jariöth ku lëkkë ye, “Nyaandu acï ɣet wei, duk raan piööc ben rääm nhom.”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Ku Jethu ë këc kë cïk lueel kuɛ̈ɛ̈c nhom, ku lɛ̈k ye, “Duk riɔ̈c, dɛɛt yïpuɔ̈u ku gam wɛ̈t yic.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Ku ë cïn kɔc juëc cïï puɔ̈l bïk cath kek ye, ee Pïtɛr ku Jemith ku Joon kepɛ̈c.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Tɛ̈wën ɣeet kek pan Jariöth ke Jethu yök kɔc ke näk röt, ke dhiau apɛi.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Ku ler ɣöt ku lëk ke, “Yeŋö nɛ̈k wek röt? Ye dhiëndïït ŋö kënë? Meth akëc thou, anin.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Gokë dɔl guɔ̈p. Go Jethu ke cɔl ala aɣeer, ku cɔɔl wun meth kek man meth ku kɔcken awën kadiäk, ku lek ɣöt tɛ̈wën cï meth tääc thïn.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Ku dɔm cin ku lëk ye, “Nyan thiin, alɛ̈k yï, jɔt rot!”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Go rot jɔt nyin yic ku ciɛth. Go kɔc awën tɔ̈ ɣööt kek Jethu gäi apɛi wën tïŋ kek kë cï rot looi (ë ye run thiäär ku rou.)
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Ku thɔn Jethu ke bïk cïï lëk kɔc kɔ̈k. Ku lëk ke bïk yiëk miëth.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.