Marcos 13
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Tɛ̈wën jiël Jethu luaŋ Nhialic, ke lueel raanden töŋ ye buɔɔth tënë ye, “Raan piööc, tïŋ, ye luaŋdït dhëëŋ ŋö kënë!”
1 Saindo Jesus do templo, disse-lhe um dos seus discípulos:Mestre, olha que pedras e que construções!
2 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ɣöötdït dhëŋ ye tïŋkä, aabï thuɔ̈r piny ëbën, ka cïn alel töŋ bï kɔ̈ɔ̈c alel dɛ̈t nhom.”
2 Jesus replicou-lhe: Vês este grande edifício? Não se deixará pedra sobre pedra que não seja demolida.
3 Tɛ̈wën rëër Jethu gɔn Olip nhom, ke cï yenhom wɛ̈l luaŋ ë Nhialic, ke thiëëc Pïtɛr ku Jemith ku Joon ku Andria wën rëër kek ë röt.
3 E estando sentado no monte das Oliveiras, defronte do templo, perguntaram-lhe à parte Pedro, Tiago, João e André:
4 “Lɛ̈k ɣo, ye nɛn bï kënë rot looi? Ku yeŋö bï ye nyuɔɔth lɔn cï tɛ̈n bï käkkä röt looi thiɔ̈k?”
4 Dize-nos, quando hão de suceder essas coisas? E por que sinal se saberá que tudo isso se vai realizar?
5 Go Jethu lɛ̈k ke, “Tiëërkë nhïïm ku duɔ̈kkë röt cɔl aduɔ̈ŋ.
5 Jesus pôs-se então a dizer-lhes: Cuidai que ninguém vos engane.
6 Kɔc juëc aabï bɛ̈n ë riɛnkiɛ̈, ku ye ŋɛk lueel, ‘Ke ɣɛn Raan cï lɔc ku dɔc,’ ku aabï kɔc juëc duɔ̈ŋ.
6 Muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu. E seduzirão a muitos.
7 Tɛ̈ tïŋ wek tɔɔŋ ke loi röt aköldä, bï dhiëëth ayï kɔc wuɔ̈n tök röt nɔ̈k, ke duɔ̈kkë diɛɛr, käkkä adhil röt looi. Ku kärɛc kɔ̈k aabï röt looi aya, ku acie lɔn cï thök ë piny bɛ̈n.
7 Quando ouvirdes falar de guerras e de rumores de guerra, não temais; porque é necessário que estas coisas aconteçam, mas não será ainda o fim.
8 Rin kɔc paan tök aabï kenhïïm tuɔ̈ɔ̈m ku thɛ̈rkë, ku wuɔ̈t aabï thɔ̈r kamken. Ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k piny juëc aabï röt looi bɛ̈ɛ̈i juëc yiic. Ku cɔŋdït apɛi abï tɔ̈u thïn. Käkkä kek aa käk tueŋ.”
8 Levantar-se-ão nação contra nação e reino contra reino; e haverá terremotos em diversos lugares, e fome. Isto será o princípio das dores.
9 — ausente —
9 Cuidai de vós mesmos; sereis arrastados diante dos tribunais e açoitados nas sinagogas, e comparecereis diante dos governadores e reis por minha causa, para dar testemunho de mim diante deles.
10 — ausente —
10 Mas primeiro é necessário que o Evangelho seja pregado a todas as nações.
11 Ku tɛ̈ dɔm we ku ɣɛ̈th we luk yic, duɔ̈kkë diɛɛr tɛ̈ bï wek la jiɛɛm thin. Lak tueŋ ke we piööc wɛ̈tdiɛ̈ pinynhom ëbën rin acie wek jam, ee Wëi Nhialic.”
11 Quando vos levarem para vos entregar, não premediteis no que haveis de dizer, mas dizei o que vos for inspirado naquela hora; porque não sois vós que falais, mas sim o Espírito Santo.
12 Ku ben Jethu lueel, “Raan kek wämënh aabï röt aa gaany bïk röt cɔl anäk. Ku wärken mïth aabï miɛ̈thken luɔm, ku mïth aabï kɔc ke dhiëth ke luɔm bï ke cɔl aa näk aya.
12 O irmão entregará à morte o irmão, e o pai, o filho; e os filhos insurgir-se-ão contra os pais e dar-lhes-ão a morte.
13 Kɔc ëbën aabï we maan riɛnkiɛ̈. Ku raan bï ye puɔ̈u dɛɛt agut tɛ̈ bï yen thou, abï pïr akölriëëc ëbën.”
13 E sereis odiados de todos por causa de meu nome. Mas o que perseverar até o fim será salvo.
14 Piɛŋkë alɛ̈k we aya, “Ala aköl bï wek kërac apɛi tïŋ. (Raan kuën adhil wɛ̈t kënë deet yic.) Na rɛ̈ɛ̈r Judia ku tïŋ ë kënë, ke yïn adhil riŋ gat nhïïm roor ba la thiaan.
14 Quando virdes a abominação da desolação no lugar onde não deve estar o leitor entenda , então os que estiverem na Judéia fujam para os montes;
15 — ausente —
15 o que estiver sobre o terraço não desça nem entre em casa para dela levar alguma coisa;
16 — ausente —
16 e o que se achar no campo não volte a buscar o seu manto.
17 Diäär liɛc ku diäär muk mïthkor aabï gum apɛidït ye nïnkä.
17 Ai das mulheres que naqueles dias estiverem grávidas e amamentando!
18 Rɔ̈ɔ̈kkë bï röt cïï loi wiir yic rut.
18 Rogai para que isto não aconteça no inverno!
19 Kɔc aabï gum apɛi ye nïnkä, gum këc kë kaŋ yök tɛ̈wäär cɛk Nhialic kɔc agut cït ëmën. Ku acïï rot bï bɛn looi.
19 Porque naqueles dias haverá tribulações tais, como não as houve desde o princípio do mundo que Deus criou até agora, nem haverá jamais.
20 Na këc Bɛ̈ny looi bï nïnkä cɔl alik, ŋuɔ̈t acïn raan cï pïr. Ku rin kɔcken cï kuany, acï nïn cɔl alik.
20 Se o Senhor não abreviasse aqueles dias, ninguém se salvaria; mas ele os abreviou em atenção aos eleitos que escolheu.
21 “Wek alɛ̈k kënë, ‘Na le raan yöök we tiɛ̈ŋkë Raan cï lɔc ku dɔc kïn,’ tɛ̈dë ke lueel, ‘Tiɛ̈ŋkë yen akan!’ Ke duɔ̈kkë gam.
21 E se então alguém vos disser: Eis, aqui está o Cristo; ou: Ei-lo acolá, não creiais.
22 Rin kɔc juëc abï bɛ̈n ku lueel ŋɛk, ee ɣɛn Raan cï lɔc ku dɔc, ku lueel raan dɛ̈t ë ɣɛn raan käk Nhialic tïŋ, ku looi käril apɛi kɔc gɔ̈i. Ku märkë kɔc kɔ̈k cï Nhialic kuany, tɛ̈ lëu kek ye.
22 Porque se levantarão falsos cristos e falsos profetas, que farão sinais e portentos para seduzir, se possível for, até os escolhidos.
23 Tiɛtkë röt, këriëëc ëbën alɛ̈k we ëmën bäk wenhïïm tiit käk bï bɛ̈n!
23 Ficai de sobreaviso. Eis que vos preveni de tudo.
24 “Awiëc ku bäk ŋic aya, ye nïnkä, tɛ̈ cï kɔc jal gum apɛi, akɔ̈l abï kum nyin bï piny cuɔl, ku pɛɛi acïï bï ruɛl.
24 Naqueles dias, depois dessa tribulação, o sol se escurecerá, a lua não dará o seu resplendor;
25 Kuɛl aabï röt yääk ku löönykë.
25 cairão os astros do céu e as forças que estão no céu serão abaladas.
26 Ku Manh Raan abï tïŋ ke bɔ̈ pial yiic kek diik ku riɛldït apɛi.
26 Então verão o Filho do homem voltar sobre as nuvens com grande poder e glória.
27 Ku yeen abä atuuc nhial tooc bïk kɔcken cï lɔc kuɔ̈ɔ̈t yiic pinynhom ëbën.
27 Ele enviará os anjos, e reunirá os seus escolhidos dos quatro ventos, desde a extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 “Ŋiɛckë ë kënë tim cït ŋaap, tɛ̈ looi yen yɔ̈ɔ̈k ku looi yïth, ke kër acï thiɔ̈k.
28 Compreendei por uma comparação tirada da figueira. Quando os seus ramos vão ficando tenros e brotam as folhas, sabeis que está perto o verão.
29 Këya, tɛ̈ tïŋ wek käkkä ke loi röt, ke ŋiɛckë lɔn cï yen thiɔ̈k apɛi.
29 Assim também quando virdes acontecer estas coisas, sabei que o Filho do homem está próximo, às portas.
30 Alɛ̈k we, wek aacïï bï määr tɛ̈ cɔk käkkä röt looi.
30 Em verdade vos digo: não passará esta geração sem que tudo isto aconteça.
31 Nhial ku piny aabï liu, ku wɛ̈tdiɛ̈ acïï bï kaŋ määr.
31 Passarão o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.
32 “Acïn raan ŋic aköl bï käkkä röt looi. Na cɔk atuuc nhial, ayï Wënde, ka cïk ŋic, ë Wä rot yen aŋic ye.
32 A respeito, porém, daquele dia ou daquela hora, ninguém o sabe, nem os anjos do céu nem mesmo o Filho, mas somente o Pai.
33 Rɛ̈ɛ̈rkë we cï röt guiir rin wek akuc aköl bï kënë rot looi.
33 Ficai de sobreaviso, vigiai; porque não sabeis quando será o tempo.
34 Kënë, acït kënë rot looi tënë raan la keny, ku nyiëëŋ aluɔɔnyke baai, ŋɛk ke luɔide. Ku lëk raan cï nyiääŋ baai thok bï rëër ke tït akölaköl.
34 Será como um homem que, partindo em viagem, deixa a sua casa e delega sua autoridade aos seus servos, indicando o trabalho de cada um, e manda ao porteiro que vigie.
35 Këya, wek adhil rëër we tït aya, rin acäk ŋic yen tɛ̈ bï Bänydun bɛ̈n thïn, lɔn bï yen bɛ̈n thëëi, ku lɔn bï yen bɛ̈n wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, ku lɔn yen dhiën thɔn ajïth, ku lɔn yen nhiäknhiäk ë rial.
35 Vigiai, pois, visto que não sabeis quando o senhor da casa voltará, se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã,
36 Na guɔ bɛ̈n, ke we cä yök we nin.
36 para que, vindo de repente, não vos encontre dormindo.
37 Kë ya lɛ̈k we, alɛ̈k kɔc ëbën. Rɛ̈ɛ̈rkë we tït, ke we tïr nhïïm!”
37 O que vos digo, digo a todos: vigiai!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.