Marcos 13
Lëk yam (DIKNT) vs BKJ
1 Tɛ̈wën jiël Jethu luaŋ Nhialic, ke lueel raanden töŋ ye buɔɔth tënë ye, “Raan piööc, tïŋ, ye luaŋdït dhëëŋ ŋö kënë!”
1 E, quando ele saía do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, vê que tipo de pedras e que construções estão aqui!
2 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ɣöötdït dhëŋ ye tïŋkä, aabï thuɔ̈r piny ëbën, ka cïn alel töŋ bï kɔ̈ɔ̈c alel dɛ̈t nhom.”
2 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Vês estas grandes construções? Não se deixará aqui uma pedra sobre outra que não seja derrubada.
3 Tɛ̈wën rëër Jethu gɔn Olip nhom, ke cï yenhom wɛ̈l luaŋ ë Nhialic, ke thiëëc Pïtɛr ku Jemith ku Joon ku Andria wën rëër kek ë röt.
3 E, assentando-se ele no monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, e Tiago, e João e André lhe perguntaram em particular:
4 “Lɛ̈k ɣo, ye nɛn bï kënë rot looi? Ku yeŋö bï ye nyuɔɔth lɔn cï tɛ̈n bï käkkä röt looi thiɔ̈k?”
4 Dize-nos, quando serão essas coisas? E qual será o sinal quando todas estas coisas estiverem para se cumprir?
5 Go Jethu lɛ̈k ke, “Tiëërkë nhïïm ku duɔ̈kkë röt cɔl aduɔ̈ŋ.
5 E Jesus, respondendo-lhes, começou a dizer: Acautelai-vos para que nenhum homem vos engane;
6 Kɔc juëc aabï bɛ̈n ë riɛnkiɛ̈, ku ye ŋɛk lueel, ‘Ke ɣɛn Raan cï lɔc ku dɔc,’ ku aabï kɔc juëc duɔ̈ŋ.
6 porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo; e enganarão a muitos.
7 Tɛ̈ tïŋ wek tɔɔŋ ke loi röt aköldä, bï dhiëëth ayï kɔc wuɔ̈n tök röt nɔ̈k, ke duɔ̈kkë diɛɛr, käkkä adhil röt looi. Ku kärɛc kɔ̈k aabï röt looi aya, ku acie lɔn cï thök ë piny bɛ̈n.
7 E, quando ouvirdes de guerras e de rumores de guerras, não vos perturbeis; porque todas essas coisas necessitam acontecer, mas ainda não será o fim.
8 Rin kɔc paan tök aabï kenhïïm tuɔ̈ɔ̈m ku thɛ̈rkë, ku wuɔ̈t aabï thɔ̈r kamken. Ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k piny juëc aabï röt looi bɛ̈ɛ̈i juëc yiic. Ku cɔŋdït apɛi abï tɔ̈u thïn. Käkkä kek aa käk tueŋ.”
8 Pois nação se levantará contra nação, e reino contra reino; e haverá terremotos em vários lugares, e haverá fomes e tribulações; essas coisas são o princípio das dores.
9 — ausente —
9 Mas fiquem atentos por vós mesmos; porque eles vos entregarão aos conselhos, e nas sinagogas sereis açoitados; e sereis levados perante governadores e reis por minha causa, para um testemunho contra eles.
10 — ausente —
10 E o evangelho deve ser primeiramente pregado entre todas as nações.
11 Ku tɛ̈ dɔm we ku ɣɛ̈th we luk yic, duɔ̈kkë diɛɛr tɛ̈ bï wek la jiɛɛm thin. Lak tueŋ ke we piööc wɛ̈tdiɛ̈ pinynhom ëbën rin acie wek jam, ee Wëi Nhialic.”
11 Mas quando eles vos conduzirem e vos entregarem, não penseis de antemão sobre o que haveis de falar, nem premediteis; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai; porque não sois vós que falais, mas sim o Espírito Santo.
12 Ku ben Jethu lueel, “Raan kek wämënh aabï röt aa gaany bïk röt cɔl anäk. Ku wärken mïth aabï miɛ̈thken luɔm, ku mïth aabï kɔc ke dhiëth ke luɔm bï ke cɔl aa näk aya.
12 Ora, o irmão entregará à morte o irmão, e o pai ao filho; e levantar-se-ão os filhos contra os seus pais, e eles farão com que sejam entregues à morte.
13 Kɔc ëbën aabï we maan riɛnkiɛ̈. Ku raan bï ye puɔ̈u dɛɛt agut tɛ̈ bï yen thou, abï pïr akölriëëc ëbën.”
13 E sereis odiados de todos os homens por causa do meu nome; mas aquele que perseverar até ao fim será salvo.
14 Piɛŋkë alɛ̈k we aya, “Ala aköl bï wek kërac apɛi tïŋ. (Raan kuën adhil wɛ̈t kënë deet yic.) Na rɛ̈ɛ̈r Judia ku tïŋ ë kënë, ke yïn adhil riŋ gat nhïïm roor ba la thiaan.
14 Mas, quando vós virdes a abominação da desolação, predita pelo profeta Daniel, de pé onde não deveria (quem lê, compreenda), então os que estiverem na Judeia fujam para os montes;
15 — ausente —
15 e não deixai o que estiver sobre o telhado descer para a casa, nem entrar nela, para levar alguma coisa de sua casa;
16 — ausente —
16 e não deixai voltar o que estiver no campo para buscar o seu manto.
17 Diäär liɛc ku diäär muk mïthkor aabï gum apɛidït ye nïnkä.
17 Mas ai das grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
18 Rɔ̈ɔ̈kkë bï röt cïï loi wiir yic rut.
18 E orai para que a vossa fuga não seja no inverno.
19 Kɔc aabï gum apɛi ye nïnkä, gum këc kë kaŋ yök tɛ̈wäär cɛk Nhialic kɔc agut cït ëmën. Ku acïï rot bï bɛn looi.
19 Porque naqueles dias haverá aflição, tal como nunca houve desde o princípio da criação que Deus criou, até agora, nem haverá jamais.
20 Na këc Bɛ̈ny looi bï nïnkä cɔl alik, ŋuɔ̈t acïn raan cï pïr. Ku rin kɔcken cï kuany, acï nïn cɔl alik.
20 E, se o Senhor não abreviasse aqueles dias, nenhuma carne se salvaria; mas, por causa dos eleitos, que ele escolheu, abreviou aqueles dias.
21 “Wek alɛ̈k kënë, ‘Na le raan yöök we tiɛ̈ŋkë Raan cï lɔc ku dɔc kïn,’ tɛ̈dë ke lueel, ‘Tiɛ̈ŋkë yen akan!’ Ke duɔ̈kkë gam.
21 E então, se algum homem vos disser: Eis que o Cristo está aqui; ou: Ele está ali; não o acrediteis.
22 Rin kɔc juëc abï bɛ̈n ku lueel ŋɛk, ee ɣɛn Raan cï lɔc ku dɔc, ku lueel raan dɛ̈t ë ɣɛn raan käk Nhialic tïŋ, ku looi käril apɛi kɔc gɔ̈i. Ku märkë kɔc kɔ̈k cï Nhialic kuany, tɛ̈ lëu kek ye.
22 Porque se levantarão falsos Cristos, e falsos profetas, e farão sinais e maravilhas, para seduzir, se possível fora, até os eleitos.
23 Tiɛtkë röt, këriëëc ëbën alɛ̈k we ëmën bäk wenhïïm tiit käk bï bɛ̈n!
23 Ficai atentos: Eis que eu tenho predito todas as coisas.
24 “Awiëc ku bäk ŋic aya, ye nïnkä, tɛ̈ cï kɔc jal gum apɛi, akɔ̈l abï kum nyin bï piny cuɔl, ku pɛɛi acïï bï ruɛl.
24 Mas naqueles dias, após a tribulação, o sol se escurecerá, e a lua não dará a sua luz,
25 Kuɛl aabï röt yääk ku löönykë.
25 e as estrelas cairão do céu, e os poderes que estão no céu serão abalados.
26 Ku Manh Raan abï tïŋ ke bɔ̈ pial yiic kek diik ku riɛldït apɛi.
26 E, então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Ku yeen abä atuuc nhial tooc bïk kɔcken cï lɔc kuɔ̈ɔ̈t yiic pinynhom ëbën.
27 E, então ele enviará os seus anjos, e ajuntará os seus eleitos, desde os quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 “Ŋiɛckë ë kënë tim cït ŋaap, tɛ̈ looi yen yɔ̈ɔ̈k ku looi yïth, ke kër acï thiɔ̈k.
28 Mas aprendei da parábola da figueira: Quando o seu ramo já está tenro, e brotam folhas, sabeis que está próximo o verão.
29 Këya, tɛ̈ tïŋ wek käkkä ke loi röt, ke ŋiɛckë lɔn cï yen thiɔ̈k apɛi.
29 Assim também vós, quando virdes acontecer estas coisas, sabei que está perto, às portas.
30 Alɛ̈k we, wek aacïï bï määr tɛ̈ cɔk käkkä röt looi.
30 Na verdade eu vos digo que não passará esta geração, até que todas essas coisas sejam feitas.
31 Nhial ku piny aabï liu, ku wɛ̈tdiɛ̈ acïï bï kaŋ määr.
31 O céu e a terra passarão, mas as minhas palavras não passarão.
32 “Acïn raan ŋic aköl bï käkkä röt looi. Na cɔk atuuc nhial, ayï Wënde, ka cïk ŋic, ë Wä rot yen aŋic ye.
32 Mas daquele dia e hora nenhum homem sabe, nem os anjos que estão no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 Rɛ̈ɛ̈rkë we cï röt guiir rin wek akuc aköl bï kënë rot looi.
33 Tomem cuidado, vigiai e orai; porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 Kënë, acït kënë rot looi tënë raan la keny, ku nyiëëŋ aluɔɔnyke baai, ŋɛk ke luɔide. Ku lëk raan cï nyiääŋ baai thok bï rëër ke tït akölaköl.
34 Porque o Filho do homem é como um homem viajando para longe, que deixou a sua casa, e deu autoridade aos seus servos, e a cada homem seu trabalho, e ordenou ao porteiro que vigiasse.
35 Këya, wek adhil rëër we tït aya, rin acäk ŋic yen tɛ̈ bï Bänydun bɛ̈n thïn, lɔn bï yen bɛ̈n thëëi, ku lɔn bï yen bɛ̈n wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, ku lɔn yen dhiën thɔn ajïth, ku lɔn yen nhiäknhiäk ë rial.
35 Vigiai, portanto; porque não sabeis quando virá o senhor da casa, à tarde, ou à meia-noite, ao cantar do galo, ou pela manhã;
36 Na guɔ bɛ̈n, ke we cä yök we nin.
36 para que, vindo ele subitamente, não vos encontre dormindo.
37 Kë ya lɛ̈k we, alɛ̈k kɔc ëbën. Rɛ̈ɛ̈rkë we tït, ke we tïr nhïïm!”
37 E o que eu digo a vós, a todos digo: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.