Marcos 13

Lëk yam (DIKNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tɛ̈wën jiël Jethu luaŋ Nhialic, ke lueel raanden töŋ ye buɔɔth tënë ye, “Raan piööc, tïŋ, ye luaŋdït dhëëŋ ŋö kënë!”
1 E, saindo ele do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, olha que pedras e que edifícios!
2 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ɣöötdït dhëŋ ye tïŋkä, aabï thuɔ̈r piny ëbën, ka cïn alel töŋ bï kɔ̈ɔ̈c alel dɛ̈t nhom.”
2 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Vês estes grandes edifícios? Não ficará pedra sobre pedra que não seja derribada.
3 Tɛ̈wën rëër Jethu gɔn Olip nhom, ke cï yenhom wɛ̈l luaŋ ë Nhialic, ke thiëëc Pïtɛr ku Jemith ku Joon ku Andria wën rëër kek ë röt.
3 E, assentando-se ele no monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, e Tiago, e João, e André lhe perguntaram em particular:
4 “Lɛ̈k ɣo, ye nɛn bï kënë rot looi? Ku yeŋö bï ye nyuɔɔth lɔn cï tɛ̈n bï käkkä röt looi thiɔ̈k?”
4 Dize-nos quando serão essas coisas e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir.
5 Go Jethu lɛ̈k ke, “Tiëërkë nhïïm ku duɔ̈kkë röt cɔl aduɔ̈ŋ.
5 E Jesus, respondendo-lhes, começou a dizer: Olhai que ninguém vos engane,
6 Kɔc juëc aabï bɛ̈n ë riɛnkiɛ̈, ku ye ŋɛk lueel, ‘Ke ɣɛn Raan cï lɔc ku dɔc,’ ku aabï kɔc juëc duɔ̈ŋ.
6 porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o
7 Tɛ̈ tïŋ wek tɔɔŋ ke loi röt aköldä, bï dhiëëth ayï kɔc wuɔ̈n tök röt nɔ̈k, ke duɔ̈kkë diɛɛr, käkkä adhil röt looi. Ku kärɛc kɔ̈k aabï röt looi aya, ku acie lɔn cï thök ë piny bɛ̈n.
7 E, quando ouvirdes de guerras e de rumores de guerras, não vos perturbeis, porque
8 Rin kɔc paan tök aabï kenhïïm tuɔ̈ɔ̈m ku thɛ̈rkë, ku wuɔ̈t aabï thɔ̈r kamken. Ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k piny juëc aabï röt looi bɛ̈ɛ̈i juëc yiic. Ku cɔŋdït apɛi abï tɔ̈u thïn. Käkkä kek aa käk tueŋ.”
8 Porque se levantará nação contra nação, e reino, contra reino, e haverá terremotos em diversos lugares, e haverá fomes. Isso será o princípio de dores.
9 — ausente —
9 Mas olhai por vós mesmos, porque vos entregarão aos concílios e às sinagogas; sereis açoitados e sereis apresentados ante governadores e reis, por amor de mim, para lhes servir de testemunho.
10 — ausente —
10 Mas importa que o evangelho seja primeiramente pregado entre todas as nações:
11 Ku tɛ̈ dɔm we ku ɣɛ̈th we luk yic, duɔ̈kkë diɛɛr tɛ̈ bï wek la jiɛɛm thin. Lak tueŋ ke we piööc wɛ̈tdiɛ̈ pinynhom ëbën rin acie wek jam, ee Wëi Nhialic.”
11 Quando, pois, vos conduzirem para vos entregarem, não estejais solícitos de antemão pelo que haveis de dizer; mas o que vos for dado naquela hora, isso falai; porque não sois vós os que falais, mas o Espírito Santo.
12 Ku ben Jethu lueel, “Raan kek wämënh aabï röt aa gaany bïk röt cɔl anäk. Ku wärken mïth aabï miɛ̈thken luɔm, ku mïth aabï kɔc ke dhiëth ke luɔm bï ke cɔl aa näk aya.
12 E o irmão entregará à morte o irmão, e o pai, o filho; e levantar-se-ão os filhos contra os pais e os farão morrer.
13 Kɔc ëbën aabï we maan riɛnkiɛ̈. Ku raan bï ye puɔ̈u dɛɛt agut tɛ̈ bï yen thou, abï pïr akölriëëc ëbën.”
13 E sereis aborrecidos por todos por amor do meu nome; mas quem perseverar até ao fim, esse será salvo.
14 Piɛŋkë alɛ̈k we aya, “Ala aköl bï wek kërac apɛi tïŋ. (Raan kuën adhil wɛ̈t kënë deet yic.) Na rɛ̈ɛ̈r Judia ku tïŋ ë kënë, ke yïn adhil riŋ gat nhïïm roor ba la thiaan.
14 Ora, quando vós virdes a abominação do assolamento, que foi predito, estar onde não deve estar (quem lê, que entenda), então, os que estiverem na Judeia, que fujam para os montes;
15 — ausente —
15 e o que estiver sobre o telhado, que não desça para casa, nem entre a tomar coisa alguma de sua casa;
16 — ausente —
16 e o que estiver no campo, que não volte atrás, para tomar a sua veste.
17 Diäär liɛc ku diäär muk mïthkor aabï gum apɛidït ye nïnkä.
17 Mas ai das grávidas e das que criarem naqueles dias!
18 Rɔ̈ɔ̈kkë bï röt cïï loi wiir yic rut.
18 Orai, pois, para que a vossa fuga não suceda no inverno,
19 Kɔc aabï gum apɛi ye nïnkä, gum këc kë kaŋ yök tɛ̈wäär cɛk Nhialic kɔc agut cït ëmën. Ku acïï rot bï bɛn looi.
19 porque, naqueles dias, haverá
20 Na këc Bɛ̈ny looi bï nïnkä cɔl alik, ŋuɔ̈t acïn raan cï pïr. Ku rin kɔcken cï kuany, acï nïn cɔl alik.
20 E, se o Senhor não abreviasse aqueles dias, nenhuma carne se salvaria; mas, por causa dos escolhidos que escolheu, abreviou aqueles dias.
21 “Wek alɛ̈k kënë, ‘Na le raan yöök we tiɛ̈ŋkë Raan cï lɔc ku dɔc kïn,’ tɛ̈dë ke lueel, ‘Tiɛ̈ŋkë yen akan!’ Ke duɔ̈kkë gam.
21 E, então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo, ou: Ei-lo ali, não acrediteis.
22 Rin kɔc juëc abï bɛ̈n ku lueel ŋɛk, ee ɣɛn Raan cï lɔc ku dɔc, ku lueel raan dɛ̈t ë ɣɛn raan käk Nhialic tïŋ, ku looi käril apɛi kɔc gɔ̈i. Ku märkë kɔc kɔ̈k cï Nhialic kuany, tɛ̈ lëu kek ye.
22 Porque se levantarão falsos cristos e falsos profetas e farão sinais e prodígios, para enganarem, se
23 Tiɛtkë röt, këriëëc ëbën alɛ̈k we ëmën bäk wenhïïm tiit käk bï bɛ̈n!
23 Mas vós vede; eis que de antemão vos tenho dito tudo.
24 “Awiëc ku bäk ŋic aya, ye nïnkä, tɛ̈ cï kɔc jal gum apɛi, akɔ̈l abï kum nyin bï piny cuɔl, ku pɛɛi acïï bï ruɛl.
24 Ora, naqueles dias, depois daquela aflição, o sol se escurecerá, e a lua não dará a sua luz.
25 Kuɛl aabï röt yääk ku löönykë.
25 E as estrelas cairão do céu, e as forças que
26 Ku Manh Raan abï tïŋ ke bɔ̈ pial yiic kek diik ku riɛldït apɛi.
26 E, então, verão vir o Filho do Homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Ku yeen abä atuuc nhial tooc bïk kɔcken cï lɔc kuɔ̈ɔ̈t yiic pinynhom ëbën.
27 E ele enviará os seus anjos e ajuntará os seus escolhidos, desde os quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 “Ŋiɛckë ë kënë tim cït ŋaap, tɛ̈ looi yen yɔ̈ɔ̈k ku looi yïth, ke kër acï thiɔ̈k.
28 Aprendei, pois, a parábola da figueira: quando já o seu ramo se torna tenro, e brotam folhas, bem sabeis que
29 Këya, tɛ̈ tïŋ wek käkkä ke loi röt, ke ŋiɛckë lɔn cï yen thiɔ̈k apɛi.
29 Assim também vós, quando virdes sucederem essas
30 Alɛ̈k we, wek aacïï bï määr tɛ̈ cɔk käkkä röt looi.
30 Na verdade vos digo que não passará esta geração sem que todas essas coisas aconteçam.
31 Nhial ku piny aabï liu, ku wɛ̈tdiɛ̈ acïï bï kaŋ määr.
31 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.
32 “Acïn raan ŋic aköl bï käkkä röt looi. Na cɔk atuuc nhial, ayï Wënde, ka cïk ŋic, ë Wä rot yen aŋic ye.
32 Mas, daquele Dia e hora, ninguém sabe, nem os anjos que
33 Rɛ̈ɛ̈rkë we cï röt guiir rin wek akuc aköl bï kënë rot looi.
33 Olhai, vigiai e orai, porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 Kënë, acït kënë rot looi tënë raan la keny, ku nyiëëŋ aluɔɔnyke baai, ŋɛk ke luɔide. Ku lëk raan cï nyiääŋ baai thok bï rëër ke tït akölaköl.
34 É como se um homem, partindo para fora da terra, deixasse a sua casa, e desse autoridade aos seus servos, e a cada um, a sua obra, e mandasse ao porteiro que vigiasse.
35 Këya, wek adhil rëër we tït aya, rin acäk ŋic yen tɛ̈ bï Bänydun bɛ̈n thïn, lɔn bï yen bɛ̈n thëëi, ku lɔn bï yen bɛ̈n wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, ku lɔn yen dhiën thɔn ajïth, ku lɔn yen nhiäknhiäk ë rial.
35 Vigiai, pois, porque não sabeis quando virá o senhor da casa; se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã,
36 Na guɔ bɛ̈n, ke we cä yök we nin.
36 para que, vindo de improviso, não vos ache dormindo.
37 Kë ya lɛ̈k we, alɛ̈k kɔc ëbën. Rɛ̈ɛ̈rkë we tït, ke we tïr nhïïm!”
37 E as coisas que vos digo digo-

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.