Marcos 13
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Tɛ̈wën jiël Jethu luaŋ Nhialic, ke lueel raanden töŋ ye buɔɔth tënë ye, “Raan piööc, tïŋ, ye luaŋdït dhëëŋ ŋö kënë!”
1 Quando Jesus estava saindo do templo, um dos seus discípulos lhe disse: — Mestre! Que pedras, que construções!
2 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ɣöötdït dhëŋ ye tïŋkä, aabï thuɔ̈r piny ëbën, ka cïn alel töŋ bï kɔ̈ɔ̈c alel dɛ̈t nhom.”
2 Mas Jesus respondeu:
3 Tɛ̈wën rëër Jethu gɔn Olip nhom, ke cï yenhom wɛ̈l luaŋ ë Nhialic, ke thiëëc Pïtɛr ku Jemith ku Joon ku Andria wën rëër kek ë röt.
3 Jesus estava sentado no monte das Oliveiras, diante do templo, quando Pedro, Tiago, João e André lhe perguntaram em particular:
4 “Lɛ̈k ɣo, ye nɛn bï kënë rot looi? Ku yeŋö bï ye nyuɔɔth lɔn cï tɛ̈n bï käkkä röt looi thiɔ̈k?”
4 — Diga-nos quando essas coisas vão acontecer e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir.
5 Go Jethu lɛ̈k ke, “Tiëërkë nhïïm ku duɔ̈kkë röt cɔl aduɔ̈ŋ.
5 Então Jesus começou a dizer-lhes:
6 Kɔc juëc aabï bɛ̈n ë riɛnkiɛ̈, ku ye ŋɛk lueel, ‘Ke ɣɛn Raan cï lɔc ku dɔc,’ ku aabï kɔc juëc duɔ̈ŋ.
6 Muitos virão em meu nome, dizendo: “Sou eu”; e enganarão a muitos.
7 Tɛ̈ tïŋ wek tɔɔŋ ke loi röt aköldä, bï dhiëëth ayï kɔc wuɔ̈n tök röt nɔ̈k, ke duɔ̈kkë diɛɛr, käkkä adhil röt looi. Ku kärɛc kɔ̈k aabï röt looi aya, ku acie lɔn cï thök ë piny bɛ̈n.
7 Quando vocês ouvirem falar de guerras e rumores de guerras, não se assustem; é necessário que isso aconteça, mas ainda não é o fim.
8 Rin kɔc paan tök aabï kenhïïm tuɔ̈ɔ̈m ku thɛ̈rkë, ku wuɔ̈t aabï thɔ̈r kamken. Ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k piny juëc aabï röt looi bɛ̈ɛ̈i juëc yiic. Ku cɔŋdït apɛi abï tɔ̈u thïn. Käkkä kek aa käk tueŋ.”
8 Porque nação se levantará contra nação, e reino, contra reino. Haverá terremotos em vários lugares e também fomes. Essas coisas são o princípio das dores.
9 — ausente —
9 — Estejam de sobreaviso, porque as pessoas os entregarão aos tribunais e às sinagogas. Vocês serão açoitados e, por minha causa, serão levados à presença de governadores e reis, para lhes servir de testemunho.
10 — ausente —
10 Mas é necessário que primeiro o evangelho seja pregado a todas as nações.
11 Ku tɛ̈ dɔm we ku ɣɛ̈th we luk yic, duɔ̈kkë diɛɛr tɛ̈ bï wek la jiɛɛm thin. Lak tueŋ ke we piööc wɛ̈tdiɛ̈ pinynhom ëbën rin acie wek jam, ee Wëi Nhialic.”
11 — Quando, pois, levarem vocês para os entregar, não se preocupem com o que irão dizer, mas digam o que lhes for concedido naquela hora. Porque não são vocês que estão falando, mas o Espírito Santo.
12 Ku ben Jethu lueel, “Raan kek wämënh aabï röt aa gaany bïk röt cɔl anäk. Ku wärken mïth aabï miɛ̈thken luɔm, ku mïth aabï kɔc ke dhiëth ke luɔm bï ke cɔl aa näk aya.
12 Um irmão entregará à morte outro irmão, e o pai entregará o filho. Haverá filhos que se levantarão contra os seus pais e os matarão.
13 Kɔc ëbën aabï we maan riɛnkiɛ̈. Ku raan bï ye puɔ̈u dɛɛt agut tɛ̈ bï yen thou, abï pïr akölriëëc ëbën.”
13 Todos odiarão vocês por causa do meu nome; aquele, porém, que ficar firme até o fim, esse será salvo.
14 Piɛŋkë alɛ̈k we aya, “Ala aköl bï wek kërac apɛi tïŋ. (Raan kuën adhil wɛ̈t kënë deet yic.) Na rɛ̈ɛ̈r Judia ku tïŋ ë kënë, ke yïn adhil riŋ gat nhïïm roor ba la thiaan.
14 — Quando, pois, vocês virem o abominável da desolação situado onde não deve estar (quem lê entenda), então os que estiverem na Judeia fujam para os montes.
15 — ausente —
15 Quem estiver no terraço não desça nem entre para tirar de casa alguma coisa.
16 — ausente —
16 E quem estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
17 Diäär liɛc ku diäär muk mïthkor aabï gum apɛidït ye nïnkä.
17 Ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
18 Rɔ̈ɔ̈kkë bï röt cïï loi wiir yic rut.
18 Orem para que isso não aconteça no inverno.
19 Kɔc aabï gum apɛi ye nïnkä, gum këc kë kaŋ yök tɛ̈wäär cɛk Nhialic kɔc agut cït ëmën. Ku acïï rot bï bɛn looi.
19 Porque aqueles dias serão de tamanha tribulação, como nunca houve desde o princípio do mundo criado por Deus até agora e nunca jamais haverá.
20 Na këc Bɛ̈ny looi bï nïnkä cɔl alik, ŋuɔ̈t acïn raan cï pïr. Ku rin kɔcken cï kuany, acï nïn cɔl alik.
20 Se o Senhor não tivesse abreviado aqueles dias, ninguém seria salvo. Mas, por causa dos eleitos que ele escolheu, Deus abreviou tais dias.
21 “Wek alɛ̈k kënë, ‘Na le raan yöök we tiɛ̈ŋkë Raan cï lɔc ku dɔc kïn,’ tɛ̈dë ke lueel, ‘Tiɛ̈ŋkë yen akan!’ Ke duɔ̈kkë gam.
21 Então, se alguém disser a vocês: “Olhem! Aqui está o Cristo!” ou: “Olhem! Ali está ele!”, não acreditem.
22 Rin kɔc juëc abï bɛ̈n ku lueel ŋɛk, ee ɣɛn Raan cï lɔc ku dɔc, ku lueel raan dɛ̈t ë ɣɛn raan käk Nhialic tïŋ, ku looi käril apɛi kɔc gɔ̈i. Ku märkë kɔc kɔ̈k cï Nhialic kuany, tɛ̈ lëu kek ye.
22 Porque surgirão falsos cristos e falsos profetas, operando sinais e prodígios, para enganar, se possível, os próprios eleitos.
23 Tiɛtkë röt, këriëëc ëbën alɛ̈k we ëmën bäk wenhïïm tiit käk bï bɛ̈n!
23 Estejam de sobreaviso; tudo isso tenho predito a vocês.
24 “Awiëc ku bäk ŋic aya, ye nïnkä, tɛ̈ cï kɔc jal gum apɛi, akɔ̈l abï kum nyin bï piny cuɔl, ku pɛɛi acïï bï ruɛl.
24 — Mas, naqueles dias, após a referida tribulação, o sol escurecerá, a lua não dará a sua claridade,
25 Kuɛl aabï röt yääk ku löönykë.
25 as estrelas cairão do firmamento e os poderes dos céus serão abalados.
26 Ku Manh Raan abï tïŋ ke bɔ̈ pial yiic kek diik ku riɛldït apɛi.
26 Então verão o Filho do Homem vindo nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Ku yeen abä atuuc nhial tooc bïk kɔcken cï lɔc kuɔ̈ɔ̈t yiic pinynhom ëbën.
27 E então ele enviará os anjos e reunirá os seus escolhidos dos quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 “Ŋiɛckë ë kënë tim cït ŋaap, tɛ̈ looi yen yɔ̈ɔ̈k ku looi yïth, ke kër acï thiɔ̈k.
28 — Aprendam, pois, a parábola da figueira: quando já os seus ramos se renovam e as folhas brotam, vocês sabem que o verão está próximo.
29 Këya, tɛ̈ tïŋ wek käkkä ke loi röt, ke ŋiɛckë lɔn cï yen thiɔ̈k apɛi.
29 Assim, também vocês, quando virem acontecer essas coisas, saibam que está próximo, às portas.
30 Alɛ̈k we, wek aacïï bï määr tɛ̈ cɔk käkkä röt looi.
30 Em verdade lhes digo que não passará esta geração sem que tudo isto aconteça.
31 Nhial ku piny aabï liu, ku wɛ̈tdiɛ̈ acïï bï kaŋ määr.
31 Passará o céu e a terra, porém as minhas palavras não passarão.
32 “Acïn raan ŋic aköl bï käkkä röt looi. Na cɔk atuuc nhial, ayï Wënde, ka cïk ŋic, ë Wä rot yen aŋic ye.
32 — Mas a respeito daquele dia ou da hora ninguém sabe, nem os anjos no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 Rɛ̈ɛ̈rkë we cï röt guiir rin wek akuc aköl bï kënë rot looi.
33 — Estejam de sobreaviso e vigiem, porque vocês não sabem quando será o tempo.
34 Kënë, acït kënë rot looi tënë raan la keny, ku nyiëëŋ aluɔɔnyke baai, ŋɛk ke luɔide. Ku lëk raan cï nyiääŋ baai thok bï rëër ke tït akölaköl.
34 É como um homem que, ausentando-se do país, deixa a sua casa, dá autoridade aos seus servos, a cada um a sua obrigação, e ao porteiro ordena que vigie.
35 Këya, wek adhil rëër we tït aya, rin acäk ŋic yen tɛ̈ bï Bänydun bɛ̈n thïn, lɔn bï yen bɛ̈n thëëi, ku lɔn bï yen bɛ̈n wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, ku lɔn yen dhiën thɔn ajïth, ku lɔn yen nhiäknhiäk ë rial.
35 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem quando virá o dono da casa: se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã;
36 Na guɔ bɛ̈n, ke we cä yök we nin.
36 para que, vindo ele inesperadamente, não encontre vocês dormindo.
37 Kë ya lɛ̈k we, alɛ̈k kɔc ëbën. Rɛ̈ɛ̈rkë we tït, ke we tïr nhïïm!”
37 O que, porém, digo a vocês, digo a todos: vigiem!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.