Marcos 12

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nawën ke Jethu jam waal tënë kɔc man ye ëlä, “Monytui ëcï dom looi ku cum yic tiim ë luɔk ku rɔk. Ku looi tɛ̈n ye mïth tim guɔ̈r thïn bïk ya mɔ̈u. Ku wec kät piny. Ku jɔl dom riɔ̈p yic kɔc kɔ̈k, ku le keny wun dɛ̈t.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Nawën le tɛ̈ cï tiim luɔk thɔ̈ɔ̈ŋ, ke tooc aluɔnyde tënë ke bïk la gäm abäkke.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Gokë alony dɔm ku thatkë ku copkë ciëën yecin.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Go raan la dom alony dɛ̈t bɛn tooc, gokë yup nhom, ku baŋkë apɛi.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Go alony dɛ̈t bɛn tooc, gokë nɔ̈k, ku jɔlkë aloony kɔ̈k aa that ku näkkë aloony kɔ̈k.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Ku ë manhde yen ëcï jal döŋ bï bɛn tooc. Go jäl tooc ku lueel, ‘Aŋiɛc abïk la theek,’
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Go kɔc awën cï riɔ̈p dom yic lueel ë kamken, ‘Kënë ë manh raan la dom, bï käŋ lɔ̈k thɔn aköldä. Bäk näkku ku käkkä aabï döŋ kek ɣo!’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Gokë dɔm ku näkkë ku cuɛtkë guäpde wei.”
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Ku jɔl Jethu ke thiëëc, “Yeŋö bï raan la dom looi? Abï bɛ̈n ku nɛ̈k kɔc awën cï riɔ̈p dom yic. Ku riöp dom yic kɔc kɔ̈k.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Kɛ̈ckë wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic kënë kaŋ kueen?
10 Vocês não leram o que as
11 Kënë ë ye luɔi Bɛ̈ny,
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Go bäny Itharel puɔ̈th dak ku wïckë bïk dɔm, rin acïk ŋic lɔn jiɛɛm Jethu ë riɛnken. Ku rin riɔ̈ɔ̈c kek kɔc juëc tɔ̈ thïn, gokë puɔ̈l ku jiëlkë.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Go kɔc ke man Jethu, Parathï kɔ̈k, ku kɔc Antipäth Ɣërot tuɔɔc tënë ye bïk la wëëŋ, bï wɛ̈t rac lueel.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Ku bïk ku luelkë tënë ye, “Raan piööc, aŋicku yïn ë jam yith. Yïn acie diɛɛr käk ye kɔc kɔ̈k tak. Ku yïn acie diɛ̈tden ye kuɛ̈ɛ̈c nhom. Ku yïn ë kɔc piɔ̈ɔ̈c bïk käk wïc Nhialic looi dhël la cök. Lɛ̈k ɣo na ye täktäkdu, buk ajuër dhiɛl aa gam, ɣok kɔc Itharel tënë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom, kua cuk bï gäm ye?”
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Ku Jethu ëcï ruɛ̈ɛ̈nyden ŋic, ku bëër, “Yeŋö wïc wek ye bäk ɣa deep ë wɛ̈t? Bɛ̈ɛ̈ikë ë wënh kënë ba tïŋ.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Gokë jal yiëk wëëth. Goke thiëëc, “Ye nhom ŋa, ku ye rin ŋa käkkä cï giɛɛt wëëth kɔ̈u?” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Aa käk Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom.”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Go Jethu lɛ̈k ke, “Gämkë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom këde, ku gämkë Nhialic këde.”
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Nawën ke kɔc kɔ̈k akut Thaduthï. Akut cïï ye ye gam lɔn bï Nhialic kɔc cï thou bɛn cɔl apïr, bɔ̈ tënë Jethu ku thiëckë ëlä,
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 “Raan piööc, Mothith acï löŋ gɔ̈t ëlä tënë ɣo, ‘Na thou wämënh ë raan, ku nyiëëŋ tik piny ke cïn mïth, ke wämënh koor ala ɣöt tik bï mïth dhiëëth ɣön mɛ̈nhë.’
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Na thööŋku lɔn tɔ̈ mïth tik thïn kadhorou. Ku thiëk wën dït ku thou ke cïn mïth.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Go wën buɔth ye la ɣöt tik ku thou aya ke cïn mïth cï dhiëëth. Ku loi kënë rot aya tënë mɛ̈nh ye kek diäk.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Ku looi rot këya tënë wämäthakën kɔ̈k, keek ëbën kadhorou acïn mïth cïk nyääŋ piny.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Ku lek tueŋ ku thiëckë, tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt aköldä, bï ya tïŋ ŋa rin cï yen rëër ke ke ëbën kadhorou?”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek aa kɔc ril nhïïm cïn kë ŋiɛckë, rin cïï wek wël cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ye gam. Ku acäk ye gam aya lɔn bï Nhialic kë ye lueel ka bï looi, lëu bï looi.
24 Jesus respondeu:
25 Rin tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt, aacïï bï thiëëk ku aacïï bï thiaak, aabï rëër kecït atuuc nhial.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Ku na ye rin wɛ̈t bï kɔc cï thou röt jɔt, ke we këc athör cï Mothith gɔ̈t kueen rin bun dɛ̈p, tɛ̈wäär cï Nhialic jam tënë ye ëlä, ‘Ɣɛn ë Nhialic Abaram, ku Ithäk ku Jakop.’
26 Vocês nunca leram no
27 Kɔc cï thou ke ŋic Nhialic aa pïr alanden. Yeen ee Nhialic kɔc pïr, ku kɔc cï thou aya. Acäk wuɔ̈ɔ̈c!”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Raan piööc lööŋ kɔc Itharel ë tɔ̈ thïn tɛ̈wën teer Jethu wël kek Thaduthï. Na le tïŋ ke Jethu ye wɛ̈lken ŋiɛc bɛ̈ɛ̈r, go bɛ̈n tënë ye ku thiëëc, “Ye löŋ nɛn yen ril apɛi kam lööŋ?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, löŋ ril akïn, “Piɛŋkë kɔc Itharel, Bänyda ë Nhialic ku ee tök.
29 Jesus respondeu:
30 Nhiar Bɛ̈ny, Nhialicdu puɔ̈u ëbën, ku wɛ̈iku ëbën, ku nhiamdu ëbën, ku riɛldu ëbën.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Löŋ dɛ̈t ril ye kek rou akïn, yïn adhil raan dɛ̈t nhiaar cïmën nhiɛɛr yïn rot. Acïn löŋ dɛ̈t ril apɛi wär ë lööŋkä karou.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Go raan piööc ë lööŋ lueel tënë Jethu, “Ee yic raan piööc cït tɛ̈ ca luɛ̈l ye, acïn Nhialic dɛ̈t, Nhialic ë tök.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Ku raan adhil Nhialic nhiaar piände ëbën, ku nhiamde ëbën, ku riɛlde ëbën. Ku adhil raan dɛ̈t nhiaar cïmën nhiɛɛr yen rot. Lööŋkä karou kek adhil ë theek, tɛ̈n tɛ̈ bï Nhialic näk ɣɔ̈k ku dor ë yïïk nhïïm.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Wën tïŋ Jethu ye ke cï bɛ̈ɛ̈r apath, go lɛ̈k ye, “Yïn acï mec kek bääny Nhialic.” Ku tɛ̈ɛ̈n acïn raan kam kɔc man Jethu cie bɛn thiëëc.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Tɛ̈wën piööc Jethu luaŋ Nhialic, ke lueel, “Aŋiɛckë lɔn ye kɔc piööc ë lööŋ kɔc Itharel ye lueel lɔn Raan cï lɔc ku dɔc, abï ya raan dhiënh Debit?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Debit guɔ̈p ëcï Wëi Nhialic yɔ̈ɔ̈k bï lueel ëlä,
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 “Ye këdë ye Raan cï lɔc ku dɔc manh Debit, ku yeen aye Debit cɔɔl ‘Bänydiɛ̈?’ ”
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Tɛ̈wën piööc yen ke ke lueel, “Tiɛtkë röt, ku duɔ̈kkë kɔc piööc lööŋ kɔc Itharel ye kiɛ̈ɛ̈t. Kɔc cath kek alɛ̈thken dït bär, röt teem ɣɔ̈n ɣɔɔc yiic bï ke aa muɔ̈ɔ̈th athɛ̈ɛ̈k.
38 Ele dizia ao povo:
39 Ayekë nhiaar bïk nyuc tueŋ thöc kɔcdït tɛ̈n amat, ku ɣɔ̈n path aköl yai,
39 preferem os lugares de honra nas
40 ku keek aa käk lëër tuɔ̈ɔ̈r nyïn, ku röökkë apɛi bïk kɔc wëŋ lɔn puɔth kek. Kɔckä, aabï tɛ̈m awuɔ̈cdït tet apɛi!”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Tɛ̈wën cï Jethu nyuc tɛ̈ ye wëëu juaar thïn luaŋ Nhialic, ke döt kɔc juëc wëëu cuat kënë ajuër yic. Ku kɔc juëc ajiɛɛk aake cï wëëu juëc ya tääu thïn.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Nawën ke lëër aŋäŋ bɔ̈ ku cuɛt wëëu reen lik thïn.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Go Jethu lueel tënë kɔcken ye buɔɔth ëlä, “Wek alɛ̈k yic, lëër kënë acï Nhialic këden cï juaar nhiaar tënë kɔc kɔ̈k ëbën.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Rin keek aa cïk juaar wëëuken juëc yiic, ku yen aŋäŋë, acï kënë bï yen pïr dhuɔl thïn ëbën.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.