Marcos 12

Lëk yam (DIKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nawën ke Jethu jam waal tënë kɔc man ye ëlä, “Monytui ëcï dom looi ku cum yic tiim ë luɔk ku rɔk. Ku looi tɛ̈n ye mïth tim guɔ̈r thïn bïk ya mɔ̈u. Ku wec kät piny. Ku jɔl dom riɔ̈p yic kɔc kɔ̈k, ku le keny wun dɛ̈t.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Nawën le tɛ̈ cï tiim luɔk thɔ̈ɔ̈ŋ, ke tooc aluɔnyde tënë ke bïk la gäm abäkke.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Gokë alony dɔm ku thatkë ku copkë ciëën yecin.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Go raan la dom alony dɛ̈t bɛn tooc, gokë yup nhom, ku baŋkë apɛi.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Go alony dɛ̈t bɛn tooc, gokë nɔ̈k, ku jɔlkë aloony kɔ̈k aa that ku näkkë aloony kɔ̈k.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Ku ë manhde yen ëcï jal döŋ bï bɛn tooc. Go jäl tooc ku lueel, ‘Aŋiɛc abïk la theek,’
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Go kɔc awën cï riɔ̈p dom yic lueel ë kamken, ‘Kënë ë manh raan la dom, bï käŋ lɔ̈k thɔn aköldä. Bäk näkku ku käkkä aabï döŋ kek ɣo!’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Gokë dɔm ku näkkë ku cuɛtkë guäpde wei.”
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Ku jɔl Jethu ke thiëëc, “Yeŋö bï raan la dom looi? Abï bɛ̈n ku nɛ̈k kɔc awën cï riɔ̈p dom yic. Ku riöp dom yic kɔc kɔ̈k.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Kɛ̈ckë wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic kënë kaŋ kueen?
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Kënë ë ye luɔi Bɛ̈ny,
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Go bäny Itharel puɔ̈th dak ku wïckë bïk dɔm, rin acïk ŋic lɔn jiɛɛm Jethu ë riɛnken. Ku rin riɔ̈ɔ̈c kek kɔc juëc tɔ̈ thïn, gokë puɔ̈l ku jiëlkë.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Go kɔc ke man Jethu, Parathï kɔ̈k, ku kɔc Antipäth Ɣërot tuɔɔc tënë ye bïk la wëëŋ, bï wɛ̈t rac lueel.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ku bïk ku luelkë tënë ye, “Raan piööc, aŋicku yïn ë jam yith. Yïn acie diɛɛr käk ye kɔc kɔ̈k tak. Ku yïn acie diɛ̈tden ye kuɛ̈ɛ̈c nhom. Ku yïn ë kɔc piɔ̈ɔ̈c bïk käk wïc Nhialic looi dhël la cök. Lɛ̈k ɣo na ye täktäkdu, buk ajuër dhiɛl aa gam, ɣok kɔc Itharel tënë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom, kua cuk bï gäm ye?”
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Ku Jethu ëcï ruɛ̈ɛ̈nyden ŋic, ku bëër, “Yeŋö wïc wek ye bäk ɣa deep ë wɛ̈t? Bɛ̈ɛ̈ikë ë wënh kënë ba tïŋ.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Gokë jal yiëk wëëth. Goke thiëëc, “Ye nhom ŋa, ku ye rin ŋa käkkä cï giɛɛt wëëth kɔ̈u?” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Aa käk Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Go Jethu lɛ̈k ke, “Gämkë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom këde, ku gämkë Nhialic këde.”
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Nawën ke kɔc kɔ̈k akut Thaduthï. Akut cïï ye ye gam lɔn bï Nhialic kɔc cï thou bɛn cɔl apïr, bɔ̈ tënë Jethu ku thiëckë ëlä,
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Raan piööc, Mothith acï löŋ gɔ̈t ëlä tënë ɣo, ‘Na thou wämënh ë raan, ku nyiëëŋ tik piny ke cïn mïth, ke wämënh koor ala ɣöt tik bï mïth dhiëëth ɣön mɛ̈nhë.’
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Na thööŋku lɔn tɔ̈ mïth tik thïn kadhorou. Ku thiëk wën dït ku thou ke cïn mïth.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Go wën buɔth ye la ɣöt tik ku thou aya ke cïn mïth cï dhiëëth. Ku loi kënë rot aya tënë mɛ̈nh ye kek diäk.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Ku looi rot këya tënë wämäthakën kɔ̈k, keek ëbën kadhorou acïn mïth cïk nyääŋ piny.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ku lek tueŋ ku thiëckë, tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt aköldä, bï ya tïŋ ŋa rin cï yen rëër ke ke ëbën kadhorou?”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek aa kɔc ril nhïïm cïn kë ŋiɛckë, rin cïï wek wël cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ye gam. Ku acäk ye gam aya lɔn bï Nhialic kë ye lueel ka bï looi, lëu bï looi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Rin tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt, aacïï bï thiëëk ku aacïï bï thiaak, aabï rëër kecït atuuc nhial.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Ku na ye rin wɛ̈t bï kɔc cï thou röt jɔt, ke we këc athör cï Mothith gɔ̈t kueen rin bun dɛ̈p, tɛ̈wäär cï Nhialic jam tënë ye ëlä, ‘Ɣɛn ë Nhialic Abaram, ku Ithäk ku Jakop.’
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Kɔc cï thou ke ŋic Nhialic aa pïr alanden. Yeen ee Nhialic kɔc pïr, ku kɔc cï thou aya. Acäk wuɔ̈ɔ̈c!”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Raan piööc lööŋ kɔc Itharel ë tɔ̈ thïn tɛ̈wën teer Jethu wël kek Thaduthï. Na le tïŋ ke Jethu ye wɛ̈lken ŋiɛc bɛ̈ɛ̈r, go bɛ̈n tënë ye ku thiëëc, “Ye löŋ nɛn yen ril apɛi kam lööŋ?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, löŋ ril akïn, “Piɛŋkë kɔc Itharel, Bänyda ë Nhialic ku ee tök.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Nhiar Bɛ̈ny, Nhialicdu puɔ̈u ëbën, ku wɛ̈iku ëbën, ku nhiamdu ëbën, ku riɛldu ëbën.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Löŋ dɛ̈t ril ye kek rou akïn, yïn adhil raan dɛ̈t nhiaar cïmën nhiɛɛr yïn rot. Acïn löŋ dɛ̈t ril apɛi wär ë lööŋkä karou.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Go raan piööc ë lööŋ lueel tënë Jethu, “Ee yic raan piööc cït tɛ̈ ca luɛ̈l ye, acïn Nhialic dɛ̈t, Nhialic ë tök.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Ku raan adhil Nhialic nhiaar piände ëbën, ku nhiamde ëbën, ku riɛlde ëbën. Ku adhil raan dɛ̈t nhiaar cïmën nhiɛɛr yen rot. Lööŋkä karou kek adhil ë theek, tɛ̈n tɛ̈ bï Nhialic näk ɣɔ̈k ku dor ë yïïk nhïïm.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Wën tïŋ Jethu ye ke cï bɛ̈ɛ̈r apath, go lɛ̈k ye, “Yïn acï mec kek bääny Nhialic.” Ku tɛ̈ɛ̈n acïn raan kam kɔc man Jethu cie bɛn thiëëc.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Tɛ̈wën piööc Jethu luaŋ Nhialic, ke lueel, “Aŋiɛckë lɔn ye kɔc piööc ë lööŋ kɔc Itharel ye lueel lɔn Raan cï lɔc ku dɔc, abï ya raan dhiënh Debit?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Debit guɔ̈p ëcï Wëi Nhialic yɔ̈ɔ̈k bï lueel ëlä,
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 “Ye këdë ye Raan cï lɔc ku dɔc manh Debit, ku yeen aye Debit cɔɔl ‘Bänydiɛ̈?’ ”
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Tɛ̈wën piööc yen ke ke lueel, “Tiɛtkë röt, ku duɔ̈kkë kɔc piööc lööŋ kɔc Itharel ye kiɛ̈ɛ̈t. Kɔc cath kek alɛ̈thken dït bär, röt teem ɣɔ̈n ɣɔɔc yiic bï ke aa muɔ̈ɔ̈th athɛ̈ɛ̈k.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Ayekë nhiaar bïk nyuc tueŋ thöc kɔcdït tɛ̈n amat, ku ɣɔ̈n path aköl yai,
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 ku keek aa käk lëër tuɔ̈ɔ̈r nyïn, ku röökkë apɛi bïk kɔc wëŋ lɔn puɔth kek. Kɔckä, aabï tɛ̈m awuɔ̈cdït tet apɛi!”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Tɛ̈wën cï Jethu nyuc tɛ̈ ye wëëu juaar thïn luaŋ Nhialic, ke döt kɔc juëc wëëu cuat kënë ajuër yic. Ku kɔc juëc ajiɛɛk aake cï wëëu juëc ya tääu thïn.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Nawën ke lëër aŋäŋ bɔ̈ ku cuɛt wëëu reen lik thïn.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Go Jethu lueel tënë kɔcken ye buɔɔth ëlä, “Wek alɛ̈k yic, lëër kënë acï Nhialic këden cï juaar nhiaar tënë kɔc kɔ̈k ëbën.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Rin keek aa cïk juaar wëëuken juëc yiic, ku yen aŋäŋë, acï kënë bï yen pïr dhuɔl thïn ëbën.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.