Marcos 12

Lëk yam (DIKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nawën ke Jethu jam waal tënë kɔc man ye ëlä, “Monytui ëcï dom looi ku cum yic tiim ë luɔk ku rɔk. Ku looi tɛ̈n ye mïth tim guɔ̈r thïn bïk ya mɔ̈u. Ku wec kät piny. Ku jɔl dom riɔ̈p yic kɔc kɔ̈k, ku le keny wun dɛ̈t.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Nawën le tɛ̈ cï tiim luɔk thɔ̈ɔ̈ŋ, ke tooc aluɔnyde tënë ke bïk la gäm abäkke.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Gokë alony dɔm ku thatkë ku copkë ciëën yecin.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Go raan la dom alony dɛ̈t bɛn tooc, gokë yup nhom, ku baŋkë apɛi.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Go alony dɛ̈t bɛn tooc, gokë nɔ̈k, ku jɔlkë aloony kɔ̈k aa that ku näkkë aloony kɔ̈k.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 Ku ë manhde yen ëcï jal döŋ bï bɛn tooc. Go jäl tooc ku lueel, ‘Aŋiɛc abïk la theek,’
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Go kɔc awën cï riɔ̈p dom yic lueel ë kamken, ‘Kënë ë manh raan la dom, bï käŋ lɔ̈k thɔn aköldä. Bäk näkku ku käkkä aabï döŋ kek ɣo!’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Gokë dɔm ku näkkë ku cuɛtkë guäpde wei.”
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Ku jɔl Jethu ke thiëëc, “Yeŋö bï raan la dom looi? Abï bɛ̈n ku nɛ̈k kɔc awën cï riɔ̈p dom yic. Ku riöp dom yic kɔc kɔ̈k.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Kɛ̈ckë wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic kënë kaŋ kueen?
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Kënë ë ye luɔi Bɛ̈ny,
11 isso é obra do ­Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Go bäny Itharel puɔ̈th dak ku wïckë bïk dɔm, rin acïk ŋic lɔn jiɛɛm Jethu ë riɛnken. Ku rin riɔ̈ɔ̈c kek kɔc juëc tɔ̈ thïn, gokë puɔ̈l ku jiëlkë.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Go kɔc ke man Jethu, Parathï kɔ̈k, ku kɔc Antipäth Ɣërot tuɔɔc tënë ye bïk la wëëŋ, bï wɛ̈t rac lueel.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Ku bïk ku luelkë tënë ye, “Raan piööc, aŋicku yïn ë jam yith. Yïn acie diɛɛr käk ye kɔc kɔ̈k tak. Ku yïn acie diɛ̈tden ye kuɛ̈ɛ̈c nhom. Ku yïn ë kɔc piɔ̈ɔ̈c bïk käk wïc Nhialic looi dhël la cök. Lɛ̈k ɣo na ye täktäkdu, buk ajuër dhiɛl aa gam, ɣok kɔc Itharel tënë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom, kua cuk bï gäm ye?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Ku Jethu ëcï ruɛ̈ɛ̈nyden ŋic, ku bëër, “Yeŋö wïc wek ye bäk ɣa deep ë wɛ̈t? Bɛ̈ɛ̈ikë ë wënh kënë ba tïŋ.”
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Gokë jal yiëk wëëth. Goke thiëëc, “Ye nhom ŋa, ku ye rin ŋa käkkä cï giɛɛt wëëth kɔ̈u?” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Aa käk Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom.”
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Go Jethu lɛ̈k ke, “Gämkë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom këde, ku gämkë Nhialic këde.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Nawën ke kɔc kɔ̈k akut Thaduthï. Akut cïï ye ye gam lɔn bï Nhialic kɔc cï thou bɛn cɔl apïr, bɔ̈ tënë Jethu ku thiëckë ëlä,
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Raan piööc, Mothith acï löŋ gɔ̈t ëlä tënë ɣo, ‘Na thou wämënh ë raan, ku nyiëëŋ tik piny ke cïn mïth, ke wämënh koor ala ɣöt tik bï mïth dhiëëth ɣön mɛ̈nhë.’
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Na thööŋku lɔn tɔ̈ mïth tik thïn kadhorou. Ku thiëk wën dït ku thou ke cïn mïth.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Go wën buɔth ye la ɣöt tik ku thou aya ke cïn mïth cï dhiëëth. Ku loi kënë rot aya tënë mɛ̈nh ye kek diäk.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Ku looi rot këya tënë wämäthakën kɔ̈k, keek ëbën kadhorou acïn mïth cïk nyääŋ piny.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ku lek tueŋ ku thiëckë, tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt aköldä, bï ya tïŋ ŋa rin cï yen rëër ke ke ëbën kadhorou?”
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek aa kɔc ril nhïïm cïn kë ŋiɛckë, rin cïï wek wël cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ye gam. Ku acäk ye gam aya lɔn bï Nhialic kë ye lueel ka bï looi, lëu bï looi.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Rin tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt, aacïï bï thiëëk ku aacïï bï thiaak, aabï rëër kecït atuuc nhial.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Ku na ye rin wɛ̈t bï kɔc cï thou röt jɔt, ke we këc athör cï Mothith gɔ̈t kueen rin bun dɛ̈p, tɛ̈wäär cï Nhialic jam tënë ye ëlä, ‘Ɣɛn ë Nhialic Abaram, ku Ithäk ku Jakop.’
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Kɔc cï thou ke ŋic Nhialic aa pïr alanden. Yeen ee Nhialic kɔc pïr, ku kɔc cï thou aya. Acäk wuɔ̈ɔ̈c!”
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Raan piööc lööŋ kɔc Itharel ë tɔ̈ thïn tɛ̈wën teer Jethu wël kek Thaduthï. Na le tïŋ ke Jethu ye wɛ̈lken ŋiɛc bɛ̈ɛ̈r, go bɛ̈n tënë ye ku thiëëc, “Ye löŋ nɛn yen ril apɛi kam lööŋ?”
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, löŋ ril akïn, “Piɛŋkë kɔc Itharel, Bänyda ë Nhialic ku ee tök.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o ­Senhor nosso Deus é o único ­Senhor;
30 Nhiar Bɛ̈ny, Nhialicdu puɔ̈u ëbën, ku wɛ̈iku ëbën, ku nhiamdu ëbën, ku riɛldu ëbën.
30 e tu amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Löŋ dɛ̈t ril ye kek rou akïn, yïn adhil raan dɛ̈t nhiaar cïmën nhiɛɛr yïn rot. Acïn löŋ dɛ̈t ril apɛi wär ë lööŋkä karou.”
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Go raan piööc ë lööŋ lueel tënë Jethu, “Ee yic raan piööc cït tɛ̈ ca luɛ̈l ye, acïn Nhialic dɛ̈t, Nhialic ë tök.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Ku raan adhil Nhialic nhiaar piände ëbën, ku nhiamde ëbën, ku riɛlde ëbën. Ku adhil raan dɛ̈t nhiaar cïmën nhiɛɛr yen rot. Lööŋkä karou kek adhil ë theek, tɛ̈n tɛ̈ bï Nhialic näk ɣɔ̈k ku dor ë yïïk nhïïm.”
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Wën tïŋ Jethu ye ke cï bɛ̈ɛ̈r apath, go lɛ̈k ye, “Yïn acï mec kek bääny Nhialic.” Ku tɛ̈ɛ̈n acïn raan kam kɔc man Jethu cie bɛn thiëëc.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Tɛ̈wën piööc Jethu luaŋ Nhialic, ke lueel, “Aŋiɛckë lɔn ye kɔc piööc ë lööŋ kɔc Itharel ye lueel lɔn Raan cï lɔc ku dɔc, abï ya raan dhiënh Debit?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Debit guɔ̈p ëcï Wëi Nhialic yɔ̈ɔ̈k bï lueel ëlä,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 “Ye këdë ye Raan cï lɔc ku dɔc manh Debit, ku yeen aye Debit cɔɔl ‘Bänydiɛ̈?’ ”
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Tɛ̈wën piööc yen ke ke lueel, “Tiɛtkë röt, ku duɔ̈kkë kɔc piööc lööŋ kɔc Itharel ye kiɛ̈ɛ̈t. Kɔc cath kek alɛ̈thken dït bär, röt teem ɣɔ̈n ɣɔɔc yiic bï ke aa muɔ̈ɔ̈th athɛ̈ɛ̈k.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Ayekë nhiaar bïk nyuc tueŋ thöc kɔcdït tɛ̈n amat, ku ɣɔ̈n path aköl yai,
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 ku keek aa käk lëër tuɔ̈ɔ̈r nyïn, ku röökkë apɛi bïk kɔc wëŋ lɔn puɔth kek. Kɔckä, aabï tɛ̈m awuɔ̈cdït tet apɛi!”
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Tɛ̈wën cï Jethu nyuc tɛ̈ ye wëëu juaar thïn luaŋ Nhialic, ke döt kɔc juëc wëëu cuat kënë ajuër yic. Ku kɔc juëc ajiɛɛk aake cï wëëu juëc ya tääu thïn.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Nawën ke lëër aŋäŋ bɔ̈ ku cuɛt wëëu reen lik thïn.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Go Jethu lueel tënë kɔcken ye buɔɔth ëlä, “Wek alɛ̈k yic, lëër kënë acï Nhialic këden cï juaar nhiaar tënë kɔc kɔ̈k ëbën.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Rin keek aa cïk juaar wëëuken juëc yiic, ku yen aŋäŋë, acï kënë bï yen pïr dhuɔl thïn ëbën.”
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.