Marcos 12

Lëk yam (DIKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nawën ke Jethu jam waal tënë kɔc man ye ëlä, “Monytui ëcï dom looi ku cum yic tiim ë luɔk ku rɔk. Ku looi tɛ̈n ye mïth tim guɔ̈r thïn bïk ya mɔ̈u. Ku wec kät piny. Ku jɔl dom riɔ̈p yic kɔc kɔ̈k, ku le keny wun dɛ̈t.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Nawën le tɛ̈ cï tiim luɔk thɔ̈ɔ̈ŋ, ke tooc aluɔnyde tënë ke bïk la gäm abäkke.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Gokë alony dɔm ku thatkë ku copkë ciëën yecin.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Go raan la dom alony dɛ̈t bɛn tooc, gokë yup nhom, ku baŋkë apɛi.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Go alony dɛ̈t bɛn tooc, gokë nɔ̈k, ku jɔlkë aloony kɔ̈k aa that ku näkkë aloony kɔ̈k.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Ku ë manhde yen ëcï jal döŋ bï bɛn tooc. Go jäl tooc ku lueel, ‘Aŋiɛc abïk la theek,’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Go kɔc awën cï riɔ̈p dom yic lueel ë kamken, ‘Kënë ë manh raan la dom, bï käŋ lɔ̈k thɔn aköldä. Bäk näkku ku käkkä aabï döŋ kek ɣo!’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Gokë dɔm ku näkkë ku cuɛtkë guäpde wei.”
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Ku jɔl Jethu ke thiëëc, “Yeŋö bï raan la dom looi? Abï bɛ̈n ku nɛ̈k kɔc awën cï riɔ̈p dom yic. Ku riöp dom yic kɔc kɔ̈k.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Kɛ̈ckë wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic kënë kaŋ kueen?
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Kënë ë ye luɔi Bɛ̈ny,
11 Isto procede do Senhor
12 Go bäny Itharel puɔ̈th dak ku wïckë bïk dɔm, rin acïk ŋic lɔn jiɛɛm Jethu ë riɛnken. Ku rin riɔ̈ɔ̈c kek kɔc juëc tɔ̈ thïn, gokë puɔ̈l ku jiëlkë.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Go kɔc ke man Jethu, Parathï kɔ̈k, ku kɔc Antipäth Ɣërot tuɔɔc tënë ye bïk la wëëŋ, bï wɛ̈t rac lueel.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ku bïk ku luelkë tënë ye, “Raan piööc, aŋicku yïn ë jam yith. Yïn acie diɛɛr käk ye kɔc kɔ̈k tak. Ku yïn acie diɛ̈tden ye kuɛ̈ɛ̈c nhom. Ku yïn ë kɔc piɔ̈ɔ̈c bïk käk wïc Nhialic looi dhël la cök. Lɛ̈k ɣo na ye täktäkdu, buk ajuër dhiɛl aa gam, ɣok kɔc Itharel tënë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom, kua cuk bï gäm ye?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ku Jethu ëcï ruɛ̈ɛ̈nyden ŋic, ku bëër, “Yeŋö wïc wek ye bäk ɣa deep ë wɛ̈t? Bɛ̈ɛ̈ikë ë wënh kënë ba tïŋ.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Gokë jal yiëk wëëth. Goke thiëëc, “Ye nhom ŋa, ku ye rin ŋa käkkä cï giɛɛt wëëth kɔ̈u?” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Aa käk Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom.”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Go Jethu lɛ̈k ke, “Gämkë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom këde, ku gämkë Nhialic këde.”
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Nawën ke kɔc kɔ̈k akut Thaduthï. Akut cïï ye ye gam lɔn bï Nhialic kɔc cï thou bɛn cɔl apïr, bɔ̈ tënë Jethu ku thiëckë ëlä,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Raan piööc, Mothith acï löŋ gɔ̈t ëlä tënë ɣo, ‘Na thou wämënh ë raan, ku nyiëëŋ tik piny ke cïn mïth, ke wämënh koor ala ɣöt tik bï mïth dhiëëth ɣön mɛ̈nhë.’
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Na thööŋku lɔn tɔ̈ mïth tik thïn kadhorou. Ku thiëk wën dït ku thou ke cïn mïth.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Go wën buɔth ye la ɣöt tik ku thou aya ke cïn mïth cï dhiëëth. Ku loi kënë rot aya tënë mɛ̈nh ye kek diäk.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Ku looi rot këya tënë wämäthakën kɔ̈k, keek ëbën kadhorou acïn mïth cïk nyääŋ piny.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ku lek tueŋ ku thiëckë, tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt aköldä, bï ya tïŋ ŋa rin cï yen rëër ke ke ëbën kadhorou?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek aa kɔc ril nhïïm cïn kë ŋiɛckë, rin cïï wek wël cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ye gam. Ku acäk ye gam aya lɔn bï Nhialic kë ye lueel ka bï looi, lëu bï looi.
24 Jesus respondeu:
25 Rin tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt, aacïï bï thiëëk ku aacïï bï thiaak, aabï rëër kecït atuuc nhial.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ku na ye rin wɛ̈t bï kɔc cï thou röt jɔt, ke we këc athör cï Mothith gɔ̈t kueen rin bun dɛ̈p, tɛ̈wäär cï Nhialic jam tënë ye ëlä, ‘Ɣɛn ë Nhialic Abaram, ku Ithäk ku Jakop.’
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Kɔc cï thou ke ŋic Nhialic aa pïr alanden. Yeen ee Nhialic kɔc pïr, ku kɔc cï thou aya. Acäk wuɔ̈ɔ̈c!”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Raan piööc lööŋ kɔc Itharel ë tɔ̈ thïn tɛ̈wën teer Jethu wël kek Thaduthï. Na le tïŋ ke Jethu ye wɛ̈lken ŋiɛc bɛ̈ɛ̈r, go bɛ̈n tënë ye ku thiëëc, “Ye löŋ nɛn yen ril apɛi kam lööŋ?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, löŋ ril akïn, “Piɛŋkë kɔc Itharel, Bänyda ë Nhialic ku ee tök.
29 Jesus respondeu:
30 Nhiar Bɛ̈ny, Nhialicdu puɔ̈u ëbën, ku wɛ̈iku ëbën, ku nhiamdu ëbën, ku riɛldu ëbën.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Löŋ dɛ̈t ril ye kek rou akïn, yïn adhil raan dɛ̈t nhiaar cïmën nhiɛɛr yïn rot. Acïn löŋ dɛ̈t ril apɛi wär ë lööŋkä karou.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Go raan piööc ë lööŋ lueel tënë Jethu, “Ee yic raan piööc cït tɛ̈ ca luɛ̈l ye, acïn Nhialic dɛ̈t, Nhialic ë tök.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Ku raan adhil Nhialic nhiaar piände ëbën, ku nhiamde ëbën, ku riɛlde ëbën. Ku adhil raan dɛ̈t nhiaar cïmën nhiɛɛr yen rot. Lööŋkä karou kek adhil ë theek, tɛ̈n tɛ̈ bï Nhialic näk ɣɔ̈k ku dor ë yïïk nhïïm.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Wën tïŋ Jethu ye ke cï bɛ̈ɛ̈r apath, go lɛ̈k ye, “Yïn acï mec kek bääny Nhialic.” Ku tɛ̈ɛ̈n acïn raan kam kɔc man Jethu cie bɛn thiëëc.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Tɛ̈wën piööc Jethu luaŋ Nhialic, ke lueel, “Aŋiɛckë lɔn ye kɔc piööc ë lööŋ kɔc Itharel ye lueel lɔn Raan cï lɔc ku dɔc, abï ya raan dhiënh Debit?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Debit guɔ̈p ëcï Wëi Nhialic yɔ̈ɔ̈k bï lueel ëlä,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 “Ye këdë ye Raan cï lɔc ku dɔc manh Debit, ku yeen aye Debit cɔɔl ‘Bänydiɛ̈?’ ”
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Tɛ̈wën piööc yen ke ke lueel, “Tiɛtkë röt, ku duɔ̈kkë kɔc piööc lööŋ kɔc Itharel ye kiɛ̈ɛ̈t. Kɔc cath kek alɛ̈thken dït bär, röt teem ɣɔ̈n ɣɔɔc yiic bï ke aa muɔ̈ɔ̈th athɛ̈ɛ̈k.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Ayekë nhiaar bïk nyuc tueŋ thöc kɔcdït tɛ̈n amat, ku ɣɔ̈n path aköl yai,
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 ku keek aa käk lëër tuɔ̈ɔ̈r nyïn, ku röökkë apɛi bïk kɔc wëŋ lɔn puɔth kek. Kɔckä, aabï tɛ̈m awuɔ̈cdït tet apɛi!”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Tɛ̈wën cï Jethu nyuc tɛ̈ ye wëëu juaar thïn luaŋ Nhialic, ke döt kɔc juëc wëëu cuat kënë ajuër yic. Ku kɔc juëc ajiɛɛk aake cï wëëu juëc ya tääu thïn.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Nawën ke lëër aŋäŋ bɔ̈ ku cuɛt wëëu reen lik thïn.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Go Jethu lueel tënë kɔcken ye buɔɔth ëlä, “Wek alɛ̈k yic, lëër kënë acï Nhialic këden cï juaar nhiaar tënë kɔc kɔ̈k ëbën.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Rin keek aa cïk juaar wëëuken juëc yiic, ku yen aŋäŋë, acï kënë bï yen pïr dhuɔl thïn ëbën.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.