Marcos 11
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Nawën nïn kɔ̈k cök ciëën, ke Jethu kek kɔcken ye buɔɔth la Jeruthalem. Ku tɛ̈wën cï kek thiɔ̈k kek Bethpeec ku Bethanï, tɛ̈thiääk kek gɔn Olip, ke Jethu tooc kɔcken ye buɔɔth karou tueŋ,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ku lëk ke, “Lak bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ tueŋ yiic ku tɛ̈ ɣeet wek, ke wek aabï akaja cïn raan cï kaŋ cath ye yök ke mac. Luɔnykë ku bɛ̈ɛ̈ikë.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Na le raan thiëc we, ke luɛlkë, awïc Bänyda, ku abï dhuk ëmën thiin.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Gokë la ku yökkë manh akaja ke mac ɣöt thok, dhël yɔu. Tɛ̈wën lony kek ye,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 go kɔc ke kääc tɛ̈thiɔ̈k ke thiëëc, “Yeŋö luɔikë, lony wek manh akaja?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Gokë lɛ̈k ke cït tɛ̈wën cï Jethu ke than thïn. Go päl ke ku jiëlkë.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Gokë manh akaja ɣäth tënë Jethu ku kumkë kɔ̈u aläthken, ku nyuc Jethu yekɔ̈u.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Kɔc juëc aacä aläthken thiɛth dhël yic, ku kɔc kɔ̈k aacä ayɔ̈r tiim dhoŋ dum yiic, ku thiethkë ke dhël yic aya.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Go kɔc ke tɔ̈ yenhom tueŋ, ku kɔc ke buɔth Jethu, yai looi ku yekë wak ëlä,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Nhialic dɔc bääny wäda Debit bɔ̈! Lecku Nhialic!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ku jɔl la Jeruthalem ku bɛk luaŋ Nhialic ku ciɛɛth këriëëc ëbën. Nawën cï piny guɔ cuɔl, ke dhuk Bethanï kek atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Naɣɔn nhiäk, tɛ̈wën jiël kek Bethanï, Jethu ë nɛ̈k cɔk.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Nawën ke tïŋ tim cït ŋaap ke cï nhom thiäŋ ayɔ̈r, go la cɔl bï yök ke cï luɔk. Nawën le ɣet ke yök ke ayɔ̈r kepɛ̈c, rin tɛ̈den ye yen luɔk aŋoot.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Go Jethu lueel, “Acïn raan kɔŋ miɛ̈thku bɛn cam lanaɣɔn.” Ku wɛ̈t kënë ëcï kɔcken ye buɔɔth piŋ.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Nawën lek ɣet Jeruthalem, ke Jethu la luaŋ Nhialic, ku cop kɔc käŋ ɣaac aɣeer kal luaŋ Nhialic yic. Ku wel agen kɔc war wëëu yiic, ku thöc kɔc ɣɔɔc wei ë kuɔ̈r.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ku cï kuat raan la kë muk päl bï ret luaŋ Nhialic lɔ̈ɔ̈m.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ku jɔl kɔc piɔ̈ɔ̈c, “Acï gɔ̈t ëlä athör thɛɛr wël Nhialic yiic, ‘Luaŋdiɛ̈ acï looi bï ya tɛ̈n ye kɔc wuɔ̈t ëbën röök thïn, ku yeen acäk wel bï ya luaŋ cuɛ̈r.’ ”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Wɛ̈t kënë acï kɔc käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ piŋ ku wïckë dhël nɛ̈k kek ye. Ku keek aake cï riɔ̈ɔ̈c Jethu rin cï kɔc ëbën puɔ̈th miɛt piɔ̈ɔ̈cde yic.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Nawën la thëi bɛ̈n, ke Jethu kek atuɔ̈ɔ̈cke jiël geeu.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Naɣɔn nhiäk dɛ̈ɛ̈t, tɛ̈wën kuɛny kek dhël yic, ke ke tïŋ tim cït ŋaap wäär cï Jethu wak ke cï riau.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Go Pïtɛr këwäär cï Jethu lueel tak ku lueel, “Raan piööc tïŋ tim wäär ca wak acï riau.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Gamkë Nhialic.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Wek alɛ̈k yic, na le raan yöök gɔn kënë, cuat rot wïïr, ku cï diu ku gɛm lɔn bï kë cï lueel rot looi, ka tiiŋ rot.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Këya, alɛ̈k we, kuat kë thiëc tɛ̈ röök yïn, gam lɔn bï yïn ye yök, ku kë wïc aba yök.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ku tɛ̈ röök yïn, ke yï pɛ̈l wɛ̈t piny tënë raan dɛ̈t, rin bï Nhialic adumuɔ̈ɔ̈mku päl piny aya. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Na cïï wɛ̈t ye päl piny tënë kɔc kɔ̈k, ke Nhialic acïï awäcdu pɛ̈l piny.”]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Gokë bɛn dhuk Jeruthalem, ku tɛ̈wën ciɛth Jethu kal luaŋ Nhialic yic, ke bänydït käk Nhialic ku kɔc piööc ë lööŋ ku jɔl aa kɔcdït baai, bɔ̈ tënë ye.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Ku thiëckë ëlä, “Ee yïn ye riɛl ŋö tɔ̈ yïguɔ̈p ye yïn luui këlä? Ku yeŋa yïk yï ë riɛl kënë ba keek aa looi?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r tënë ke, “Wek aba thiëëc wɛ̈t kënë aya, na bɛ̈ɛ̈r kë, ke wek aba lɛ̈k raan cä yiëk riɛl ye ɣɛn käkkä looi.”
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Lɛ̈kkë ɣa, “Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm, yök riɛl yen kɔc gäm lɔ̈kwëi tënë Nhialic, aye riɛlde ë rot?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Gokë guëëk yic kamken ku luelkë, “Na luelku, ‘Ke yök tënë Nhialic,’ Ka thiëc, ‘Aye ŋö këc wek wɛ̈tde gam?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ku na luelku, ‘Ke riɛlde ë rot,’ ke ɣok aa jɔ̈ny keek rin cï raan ëbën ye gam.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Gokë dhuɔ̈k Jethu, “Akucku.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.