Marcos 11

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nawën nïn kɔ̈k cök ciëën, ke Jethu kek kɔcken ye buɔɔth la Jeruthalem. Ku tɛ̈wën cï kek thiɔ̈k kek Bethpeec ku Bethanï, tɛ̈thiääk kek gɔn Olip, ke Jethu tooc kɔcken ye buɔɔth karou tueŋ,
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 ku lëk ke, “Lak bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ tueŋ yiic ku tɛ̈ ɣeet wek, ke wek aabï akaja cïn raan cï kaŋ cath ye yök ke mac. Luɔnykë ku bɛ̈ɛ̈ikë.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Na le raan thiëc we, ke luɛlkë, awïc Bänyda, ku abï dhuk ëmën thiin.”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Gokë la ku yökkë manh akaja ke mac ɣöt thok, dhël yɔu. Tɛ̈wën lony kek ye,
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 go kɔc ke kääc tɛ̈thiɔ̈k ke thiëëc, “Yeŋö luɔikë, lony wek manh akaja?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Gokë lɛ̈k ke cït tɛ̈wën cï Jethu ke than thïn. Go päl ke ku jiëlkë.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Gokë manh akaja ɣäth tënë Jethu ku kumkë kɔ̈u aläthken, ku nyuc Jethu yekɔ̈u.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Kɔc juëc aacä aläthken thiɛth dhël yic, ku kɔc kɔ̈k aacä ayɔ̈r tiim dhoŋ dum yiic, ku thiethkë ke dhël yic aya.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Go kɔc ke tɔ̈ yenhom tueŋ, ku kɔc ke buɔth Jethu, yai looi ku yekë wak ëlä,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Nhialic dɔc bääny wäda Debit bɔ̈! Lecku Nhialic!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Ku jɔl la Jeruthalem ku bɛk luaŋ Nhialic ku ciɛɛth këriëëc ëbën. Nawën cï piny guɔ cuɔl, ke dhuk Bethanï kek atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Naɣɔn nhiäk, tɛ̈wën jiël kek Bethanï, Jethu ë nɛ̈k cɔk.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Nawën ke tïŋ tim cït ŋaap ke cï nhom thiäŋ ayɔ̈r, go la cɔl bï yök ke cï luɔk. Nawën le ɣet ke yök ke ayɔ̈r kepɛ̈c, rin tɛ̈den ye yen luɔk aŋoot.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Go Jethu lueel, “Acïn raan kɔŋ miɛ̈thku bɛn cam lanaɣɔn.” Ku wɛ̈t kënë ëcï kɔcken ye buɔɔth piŋ.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Nawën lek ɣet Jeruthalem, ke Jethu la luaŋ Nhialic, ku cop kɔc käŋ ɣaac aɣeer kal luaŋ Nhialic yic. Ku wel agen kɔc war wëëu yiic, ku thöc kɔc ɣɔɔc wei ë kuɔ̈r.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ku cï kuat raan la kë muk päl bï ret luaŋ Nhialic lɔ̈ɔ̈m.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Ku jɔl kɔc piɔ̈ɔ̈c, “Acï gɔ̈t ëlä athör thɛɛr wël Nhialic yiic, ‘Luaŋdiɛ̈ acï looi bï ya tɛ̈n ye kɔc wuɔ̈t ëbën röök thïn, ku yeen acäk wel bï ya luaŋ cuɛ̈r.’ ”
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Wɛ̈t kënë acï kɔc käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ piŋ ku wïckë dhël nɛ̈k kek ye. Ku keek aake cï riɔ̈ɔ̈c Jethu rin cï kɔc ëbën puɔ̈th miɛt piɔ̈ɔ̈cde yic.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Nawën la thëi bɛ̈n, ke Jethu kek atuɔ̈ɔ̈cke jiël geeu.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Naɣɔn nhiäk dɛ̈ɛ̈t, tɛ̈wën kuɛny kek dhël yic, ke ke tïŋ tim cït ŋaap wäär cï Jethu wak ke cï riau.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Go Pïtɛr këwäär cï Jethu lueel tak ku lueel, “Raan piööc tïŋ tim wäär ca wak acï riau.”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Gamkë Nhialic.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Wek alɛ̈k yic, na le raan yöök gɔn kënë, cuat rot wïïr, ku cï diu ku gɛm lɔn bï kë cï lueel rot looi, ka tiiŋ rot.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Këya, alɛ̈k we, kuat kë thiëc tɛ̈ röök yïn, gam lɔn bï yïn ye yök, ku kë wïc aba yök.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Ku tɛ̈ röök yïn, ke yï pɛ̈l wɛ̈t piny tënë raan dɛ̈t, rin bï Nhialic adumuɔ̈ɔ̈mku päl piny aya. [
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 Na cïï wɛ̈t ye päl piny tënë kɔc kɔ̈k, ke Nhialic acïï awäcdu pɛ̈l piny.”]
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Gokë bɛn dhuk Jeruthalem, ku tɛ̈wën ciɛth Jethu kal luaŋ Nhialic yic, ke bänydït käk Nhialic ku kɔc piööc ë lööŋ ku jɔl aa kɔcdït baai, bɔ̈ tënë ye.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Ku thiëckë ëlä, “Ee yïn ye riɛl ŋö tɔ̈ yïguɔ̈p ye yïn luui këlä? Ku yeŋa yïk yï ë riɛl kënë ba keek aa looi?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r tënë ke, “Wek aba thiëëc wɛ̈t kënë aya, na bɛ̈ɛ̈r kë, ke wek aba lɛ̈k raan cä yiëk riɛl ye ɣɛn käkkä looi.”
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Lɛ̈kkë ɣa, “Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm, yök riɛl yen kɔc gäm lɔ̈kwëi tënë Nhialic, aye riɛlde ë rot?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Gokë guëëk yic kamken ku luelkë, “Na luelku, ‘Ke yök tënë Nhialic,’ Ka thiëc, ‘Aye ŋö këc wek wɛ̈tde gam?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Ku na luelku, ‘Ke riɛlde ë rot,’ ke ɣok aa jɔ̈ny keek rin cï raan ëbën ye gam.”
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Gokë dhuɔ̈k Jethu, “Akucku.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.