Marcos 11
Lëk yam (DIKNT) vs ACF
1 Nawën nïn kɔ̈k cök ciëën, ke Jethu kek kɔcken ye buɔɔth la Jeruthalem. Ku tɛ̈wën cï kek thiɔ̈k kek Bethpeec ku Bethanï, tɛ̈thiääk kek gɔn Olip, ke Jethu tooc kɔcken ye buɔɔth karou tueŋ,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 ku lëk ke, “Lak bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ tueŋ yiic ku tɛ̈ ɣeet wek, ke wek aabï akaja cïn raan cï kaŋ cath ye yök ke mac. Luɔnykë ku bɛ̈ɛ̈ikë.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Na le raan thiëc we, ke luɛlkë, awïc Bänyda, ku abï dhuk ëmën thiin.”
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Gokë la ku yökkë manh akaja ke mac ɣöt thok, dhël yɔu. Tɛ̈wën lony kek ye,
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 go kɔc ke kääc tɛ̈thiɔ̈k ke thiëëc, “Yeŋö luɔikë, lony wek manh akaja?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Gokë lɛ̈k ke cït tɛ̈wën cï Jethu ke than thïn. Go päl ke ku jiëlkë.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Gokë manh akaja ɣäth tënë Jethu ku kumkë kɔ̈u aläthken, ku nyuc Jethu yekɔ̈u.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Kɔc juëc aacä aläthken thiɛth dhël yic, ku kɔc kɔ̈k aacä ayɔ̈r tiim dhoŋ dum yiic, ku thiethkë ke dhël yic aya.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Go kɔc ke tɔ̈ yenhom tueŋ, ku kɔc ke buɔth Jethu, yai looi ku yekë wak ëlä,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Nhialic dɔc bääny wäda Debit bɔ̈! Lecku Nhialic!”
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Ku jɔl la Jeruthalem ku bɛk luaŋ Nhialic ku ciɛɛth këriëëc ëbën. Nawën cï piny guɔ cuɔl, ke dhuk Bethanï kek atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Naɣɔn nhiäk, tɛ̈wën jiël kek Bethanï, Jethu ë nɛ̈k cɔk.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Nawën ke tïŋ tim cït ŋaap ke cï nhom thiäŋ ayɔ̈r, go la cɔl bï yök ke cï luɔk. Nawën le ɣet ke yök ke ayɔ̈r kepɛ̈c, rin tɛ̈den ye yen luɔk aŋoot.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Go Jethu lueel, “Acïn raan kɔŋ miɛ̈thku bɛn cam lanaɣɔn.” Ku wɛ̈t kënë ëcï kɔcken ye buɔɔth piŋ.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Nawën lek ɣet Jeruthalem, ke Jethu la luaŋ Nhialic, ku cop kɔc käŋ ɣaac aɣeer kal luaŋ Nhialic yic. Ku wel agen kɔc war wëëu yiic, ku thöc kɔc ɣɔɔc wei ë kuɔ̈r.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ku cï kuat raan la kë muk päl bï ret luaŋ Nhialic lɔ̈ɔ̈m.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Ku jɔl kɔc piɔ̈ɔ̈c, “Acï gɔ̈t ëlä athör thɛɛr wël Nhialic yiic, ‘Luaŋdiɛ̈ acï looi bï ya tɛ̈n ye kɔc wuɔ̈t ëbën röök thïn, ku yeen acäk wel bï ya luaŋ cuɛ̈r.’ ”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Wɛ̈t kënë acï kɔc käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ piŋ ku wïckë dhël nɛ̈k kek ye. Ku keek aake cï riɔ̈ɔ̈c Jethu rin cï kɔc ëbën puɔ̈th miɛt piɔ̈ɔ̈cde yic.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Nawën la thëi bɛ̈n, ke Jethu kek atuɔ̈ɔ̈cke jiël geeu.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Naɣɔn nhiäk dɛ̈ɛ̈t, tɛ̈wën kuɛny kek dhël yic, ke ke tïŋ tim cït ŋaap wäär cï Jethu wak ke cï riau.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Go Pïtɛr këwäär cï Jethu lueel tak ku lueel, “Raan piööc tïŋ tim wäär ca wak acï riau.”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Gamkë Nhialic.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Wek alɛ̈k yic, na le raan yöök gɔn kënë, cuat rot wïïr, ku cï diu ku gɛm lɔn bï kë cï lueel rot looi, ka tiiŋ rot.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Këya, alɛ̈k we, kuat kë thiëc tɛ̈ röök yïn, gam lɔn bï yïn ye yök, ku kë wïc aba yök.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Ku tɛ̈ röök yïn, ke yï pɛ̈l wɛ̈t piny tënë raan dɛ̈t, rin bï Nhialic adumuɔ̈ɔ̈mku päl piny aya. [
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Na cïï wɛ̈t ye päl piny tënë kɔc kɔ̈k, ke Nhialic acïï awäcdu pɛ̈l piny.”]
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Gokë bɛn dhuk Jeruthalem, ku tɛ̈wën ciɛth Jethu kal luaŋ Nhialic yic, ke bänydït käk Nhialic ku kɔc piööc ë lööŋ ku jɔl aa kɔcdït baai, bɔ̈ tënë ye.
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 Ku thiëckë ëlä, “Ee yïn ye riɛl ŋö tɔ̈ yïguɔ̈p ye yïn luui këlä? Ku yeŋa yïk yï ë riɛl kënë ba keek aa looi?”
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r tënë ke, “Wek aba thiëëc wɛ̈t kënë aya, na bɛ̈ɛ̈r kë, ke wek aba lɛ̈k raan cä yiëk riɛl ye ɣɛn käkkä looi.”
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 Lɛ̈kkë ɣa, “Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm, yök riɛl yen kɔc gäm lɔ̈kwëi tënë Nhialic, aye riɛlde ë rot?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Gokë guëëk yic kamken ku luelkë, “Na luelku, ‘Ke yök tënë Nhialic,’ Ka thiëc, ‘Aye ŋö këc wek wɛ̈tde gam?’
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Ku na luelku, ‘Ke riɛlde ë rot,’ ke ɣok aa jɔ̈ny keek rin cï raan ëbën ye gam.”
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Gokë dhuɔ̈k Jethu, “Akucku.”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.