Marcos 11
Lëk yam (DIKNT) vs NTLH
1 Nawën nïn kɔ̈k cök ciëën, ke Jethu kek kɔcken ye buɔɔth la Jeruthalem. Ku tɛ̈wën cï kek thiɔ̈k kek Bethpeec ku Bethanï, tɛ̈thiääk kek gɔn Olip, ke Jethu tooc kɔcken ye buɔɔth karou tueŋ,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ku lëk ke, “Lak bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ tueŋ yiic ku tɛ̈ ɣeet wek, ke wek aabï akaja cïn raan cï kaŋ cath ye yök ke mac. Luɔnykë ku bɛ̈ɛ̈ikë.
2 com a seguinte ordem:
3 Na le raan thiëc we, ke luɛlkë, awïc Bänyda, ku abï dhuk ëmën thiin.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Gokë la ku yökkë manh akaja ke mac ɣöt thok, dhël yɔu. Tɛ̈wën lony kek ye,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 go kɔc ke kääc tɛ̈thiɔ̈k ke thiëëc, “Yeŋö luɔikë, lony wek manh akaja?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Gokë lɛ̈k ke cït tɛ̈wën cï Jethu ke than thïn. Go päl ke ku jiëlkë.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Gokë manh akaja ɣäth tënë Jethu ku kumkë kɔ̈u aläthken, ku nyuc Jethu yekɔ̈u.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Kɔc juëc aacä aläthken thiɛth dhël yic, ku kɔc kɔ̈k aacä ayɔ̈r tiim dhoŋ dum yiic, ku thiethkë ke dhël yic aya.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Go kɔc ke tɔ̈ yenhom tueŋ, ku kɔc ke buɔth Jethu, yai looi ku yekë wak ëlä,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Nhialic dɔc bääny wäda Debit bɔ̈! Lecku Nhialic!”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Ku jɔl la Jeruthalem ku bɛk luaŋ Nhialic ku ciɛɛth këriëëc ëbën. Nawën cï piny guɔ cuɔl, ke dhuk Bethanï kek atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Naɣɔn nhiäk, tɛ̈wën jiël kek Bethanï, Jethu ë nɛ̈k cɔk.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Nawën ke tïŋ tim cït ŋaap ke cï nhom thiäŋ ayɔ̈r, go la cɔl bï yök ke cï luɔk. Nawën le ɣet ke yök ke ayɔ̈r kepɛ̈c, rin tɛ̈den ye yen luɔk aŋoot.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Go Jethu lueel, “Acïn raan kɔŋ miɛ̈thku bɛn cam lanaɣɔn.” Ku wɛ̈t kënë ëcï kɔcken ye buɔɔth piŋ.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nawën lek ɣet Jeruthalem, ke Jethu la luaŋ Nhialic, ku cop kɔc käŋ ɣaac aɣeer kal luaŋ Nhialic yic. Ku wel agen kɔc war wëëu yiic, ku thöc kɔc ɣɔɔc wei ë kuɔ̈r.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ku cï kuat raan la kë muk päl bï ret luaŋ Nhialic lɔ̈ɔ̈m.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Ku jɔl kɔc piɔ̈ɔ̈c, “Acï gɔ̈t ëlä athör thɛɛr wël Nhialic yiic, ‘Luaŋdiɛ̈ acï looi bï ya tɛ̈n ye kɔc wuɔ̈t ëbën röök thïn, ku yeen acäk wel bï ya luaŋ cuɛ̈r.’ ”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Wɛ̈t kënë acï kɔc käk Nhialic ku kɔc piööc lööŋ piŋ ku wïckë dhël nɛ̈k kek ye. Ku keek aake cï riɔ̈ɔ̈c Jethu rin cï kɔc ëbën puɔ̈th miɛt piɔ̈ɔ̈cde yic.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Nawën la thëi bɛ̈n, ke Jethu kek atuɔ̈ɔ̈cke jiël geeu.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Naɣɔn nhiäk dɛ̈ɛ̈t, tɛ̈wën kuɛny kek dhël yic, ke ke tïŋ tim cït ŋaap wäär cï Jethu wak ke cï riau.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Go Pïtɛr këwäär cï Jethu lueel tak ku lueel, “Raan piööc tïŋ tim wäär ca wak acï riau.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Gamkë Nhialic.
22 Jesus respondeu:
23 Wek alɛ̈k yic, na le raan yöök gɔn kënë, cuat rot wïïr, ku cï diu ku gɛm lɔn bï kë cï lueel rot looi, ka tiiŋ rot.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Këya, alɛ̈k we, kuat kë thiëc tɛ̈ röök yïn, gam lɔn bï yïn ye yök, ku kë wïc aba yök.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Ku tɛ̈ röök yïn, ke yï pɛ̈l wɛ̈t piny tënë raan dɛ̈t, rin bï Nhialic adumuɔ̈ɔ̈mku päl piny aya. [
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Na cïï wɛ̈t ye päl piny tënë kɔc kɔ̈k, ke Nhialic acïï awäcdu pɛ̈l piny.”]
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Gokë bɛn dhuk Jeruthalem, ku tɛ̈wën ciɛth Jethu kal luaŋ Nhialic yic, ke bänydït käk Nhialic ku kɔc piööc ë lööŋ ku jɔl aa kɔcdït baai, bɔ̈ tënë ye.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Ku thiëckë ëlä, “Ee yïn ye riɛl ŋö tɔ̈ yïguɔ̈p ye yïn luui këlä? Ku yeŋa yïk yï ë riɛl kënë ba keek aa looi?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r tënë ke, “Wek aba thiëëc wɛ̈t kënë aya, na bɛ̈ɛ̈r kë, ke wek aba lɛ̈k raan cä yiëk riɛl ye ɣɛn käkkä looi.”
29 Jesus respondeu:
30 Lɛ̈kkë ɣa, “Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm, yök riɛl yen kɔc gäm lɔ̈kwëi tënë Nhialic, aye riɛlde ë rot?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Gokë guëëk yic kamken ku luelkë, “Na luelku, ‘Ke yök tënë Nhialic,’ Ka thiëc, ‘Aye ŋö këc wek wɛ̈tde gam?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Ku na luelku, ‘Ke riɛlde ë rot,’ ke ɣok aa jɔ̈ny keek rin cï raan ëbën ye gam.”
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Gokë dhuɔ̈k Jethu, “Akucku.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.