Lucas 9
Lëk yam (DIKNT) vs NTLH
1 Ku cɔl Jethu kɔc ye buɔɔth kathiäär ku rou, ku yïk ke riɛl bï kek jakrɛc aa la cuɔp wei, ku riɛl bï kek kɔc cɔl aaye pial aya,
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 ku tooc ke bïk aa la piööc wɛ̈t bääny Nhialic ku konykë kɔc tuany.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Ku lëk ke, “Duɔ̈kkë muk käk la keny, cïmën wai ku jɔkgɔɔ ku mïïth yakë cam dhöl yic, ku wëëu ku duɔ̈kkë muk alɛ̈th kɔ̈k.
3 Ele disse:
4 Yakë rëër pan ye we lor thïn ɣet tɛ̈ bï wek jäl.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Ku na ye pan cïï we lor thïn, ke we jiël ku taŋkë wecök, bï nyooth lɔn cï wek kuec ë ke.”
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Go atuuc jäl, ku kuɛnykë bɛ̈ɛ̈i yiic ke piööc Wɛ̈t Puɔth Yam ku konykë kɔc bïk pial kuat pan cï kek la thïn.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Antipäth Ɣërot, bɛ̈nydït pan Galilia, ee cï käjuëc loi röt piŋ ëbën. Go diɛɛr rin ë ye kɔc kɔ̈k lueel lɔn Joon raan wäär kɔc muɔɔc nhïïm acï bɛn pïr.
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 Ku lueel kɔc kɔ̈k ë Elija yen acï bɛn tuɔ̈l, ku kɔc kɔ̈k ë yekë lueel, lɔn ë yen raan tök kam kɔc käk Nhialic tïŋ yen acï bɛn pïr.
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Go Antipäth Ɣërot lueel, “Ɣɛn acï Joon cɔl atëëm nhom bei! Yeŋa kënë ye ɣɛn wɛ̈lke piŋ ë bak?” Ku ë wïc bï rɔ̈m kek ye.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Go atuuc Jethu dhuk ku lëkkë käk cïk looi ëbën. Ku jiëlkë ë röt ku lek gen cɔl Bethaida.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Nawën piŋ kɔc juëc tɛ̈ cï yen la thïn, ke buɔthkë. Go Jethu ke lor ku jiɛɛm tënë ke rin wɛ̈t bääny Nhialic, ku kony kɔc cï ye thiëëc, bïk pial.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Nawën la piny cuɔl, ka atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou bɔ̈ tënë ye ku luelkë, “Cɔl kɔc aa jiël bïk la bɛ̈ɛ̈i yiic bïk la wïc tɛ̈ niin kek thïn, ku lek ɣɔɔc miëth camkë, rin tɛ̈ rëër ɣok thïn ë ror cïï ceŋ cïn kë kuany thïn.”
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Miackë ke miëth.” Gokë lɛ̈k ye, “Käk mukku aa yuɔ̈p kadhiëc ku rec karou. Wïc buk miëth ɣɔɔc tënë ë kɔc juëckä?”
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 Kɔc ke tɔ̈ thïn aake röör tiim kadhiëc. Go lɛ̈k kɔcken ye buɔɔth, “Calkë kɔc aa nyuc, thiär dhiëc akuɔ̈t tök yic.”
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Go kɔc ye buɔɔth kɔc cɔl anyuc piiny këya.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Go ayuɔ̈p awën kadhiëc ku rec karou lööm ku döt nhial ku leec Nhialic. Ku bɛny ayuɔ̈p yiic, ku gɛ̈m ke kɔcken ye buɔɔth bïk ke tek agut rec tënë kɔc.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Ku mïthkë abï miëth ke göök, ku jɔl kɔcken ye buɔɔth awuthueei ayuɔ̈p ku rec cï döŋ kuany gääcdït kathiäär ku rou.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Naɣɔn akäl tök, tɛ̈wën röök Jethu ë rot, ke kɔc ye buɔɔth bɔ̈ tënë ye. Go Jethu ke thiëëc, “Lɛ̈kkë ɣa, ye jäŋ tak, ye ɣɛn ë ŋa?”
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Gokë lueel, “Ayekë lueel lɔn ye yïn Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm. Ku lueel kuat dɛ̈t lɔn ye yïn Elija. Ku kɔc kɔ̈k ayekë lueel, lɔn ye yïn raan kam kɔc käk Nhialic tïŋ thɛɛr cï bɛn pïr.”
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Goke thiëëc, “Na week yakë lueel lɔn ye ɣɛn ŋa?” Go Pïtɛr bɛ̈ɛ̈r, “Yïïn nhom guɔ̈p, yïn ë raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc.”
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Kë ca lueel ë yic Pïtɛr. Ku thɔn ke apɛi ëlä, “Duɔ̈kkë lëk raan dɛ̈t.”
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Nawën ke lëk Jethu ke ëlä, “Manh Raan abï dhiɛl reem, ku abï kɔcdït baai ku bäny käk Nhialic, ku jɔl aa kɔc piööc löŋ kɔc Itharel jai, ku abïk nɔ̈k, ku yeen abï nïn kadiäk nɔ̈k piiny raŋ yic ku ben jɔt bï pïr.”
22 E continuou:
23 Ku lueel tënë ke ëbën, “Na ye raan wïc bä buɔɔth, ka dhil nhom määr käpuɔth bï yök piɛ̈rde yic pinynhom ë tɛ̈n. Ku dhil puɔ̈u riɛl ku buɔɔth ɣa akölaköl, cɔk alɔn wïc kɔc kɔ̈k ye bïk nɔ̈k ë riɛnkiɛ̈.
23 Depois disse a todos:
24 Rin raan wïc ye bï wɛ̈ike kony abï muɔ̈r. Ku na ye raan mär wɛ̈ike ë riɛnkiɛ̈, ka bï wɛ̈ike muk akölriëëc ëbën.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Yeŋö bï raan kuany thïn bï jak apɛi pinynhom ku mɛ̈r wɛ̈ike?
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Na ye raan guɔ̈p yär ë ɣa ku piɔ̈ɔ̈cdiɛ̈, ke Manh Raan abï guɔ̈p yär ye aya, aköl dhuk yen diɛɛkde yic ku diik Wun yic, ku diik atuuc Nhialic.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Ku le tueŋ ku lueel, wek alɛ̈k yic ala kɔc kɔ̈k rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n, aacïï bï thou agut tɛ̈ bï kek ɣa tïŋ, kek riɛl ye nyuɔɔth lɔn ye ɣɛn bɛ̈ny cï Nhialic lɔc.”
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Nawën nïn kabɛ̈t cök cï yen käkkä lueel, ke Jethu cɔl Pïtɛr ku Jemith ku jɔl a Joon, ku lek gɔt nhom bïk la röök.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Tɛ̈wën röök yen ke waŋ yenyin, ku ɣer aläthke apɛi bïk la diardiar.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Kaam thiin awën ke röör tul ku jiɛɛmkë kek ye. Ku keek aake ye yï Mothith ku Elija.
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 Keek aacï bɛ̈n ke la gup dhëëŋ Nhialic ku jiɛɛmkë tënë Jethu tɛ̈ bï yen la thou thïn Jeruthalem, rin bï yen kë wïc Nhialic jäl thöl.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Ku Pïtɛr kek kɔc awën cath ke ye, aake ye nïn muɔ̈r puɔ̈th. Nawën liepkë kenyïn ke tïŋ lɛc Jethu, ku röör karou ke kääc yelɔ̈ɔ̈m.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Nawën jiël ë röörkä, ke lueel Pïtɛr tënë Jethu, “Bɛ̈ny, apath buk rëër ë tɛ̈n. Ɣok aabï duɛ̈l kadiäk looi tök tënë yï, ku tök kek Mothith ku töŋ dɛ̈t kek Elija.”
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Kaam wën ŋot jiɛɛm yen, go kecït rur piny paat abï ciɛ̈n tɛ̈ yekë tïŋ. Gokë riɔ̈ɔ̈c wën kum rur ke piny.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Ku piŋkë Nhialic ke jam luäät yic ëlä, “Kënë ë Wëndiɛ̈, yen aca lɔc, piɛŋkë wɛ̈tde.”
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Nawën cïk röl ben piŋ, ke ye Jethu yen tïŋkë ë rot. Go kɔc Jethu buɔɔth käkkä muk kepuɔ̈th ku cïk ke lëk raan dɛ̈t.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Nawën dhukkë piny gɔt nhom aköl dɛ̈ɛ̈të, ke lor kɔc juëc apɛi.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Kaam awën ke raan tök thän awën yic, cöt ke cie röl jɔt ku lueel, “Raan piööc, yïn aläŋ bä manhdiɛ̈ tïŋ, yen ë mänh töŋ tɔ̈ ɣanhom.
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Tɛ̈ dɔm ë jɔŋ ye, ka dhiau nyin yic, ku wit piny ku lɛth ku yïk thok ayɔ̈k. Jɔŋ kënë acïï ye lac päl piny, ku aye cɔl anäk rot apɛi.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Ɣɛn acï kɔckun yï buɔɔth lɔ̈ŋ bïk cuɔp wei yeguɔ̈p, ku akëckë lëu.”
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek kɔc cie lac gam, ba rëër ke we, ke ɣa cïï guɔ̈p la cut wɛ̈lkun?” Ku lëk wun meth, “Bɛ̈ɛ̈i manhdu tɛ̈n.”
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Kaam wën le dhɔ̈k tënë Jethu, ke wit jɔk piny ku lɛth. Go Jethu jɔk yɔ̈ɔ̈k bï jäl yeguɔ̈p, ku kony dhɔ̈k bï pial. Ku lëk wun bï jäl kek ye.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Ku jɔl raan ëbën gäi riɛl Nhialic.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 “Piɛŋkë wëlkä apath ku calkë ke aa lööny wepuɔ̈th, rin Manh Raan abï thɔ̈n kɔc bï ye nɔ̈k.”
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Ku kɔcken ye buɔɔth aake këc wɛ̈t kënë deet yic, wɛ̈t ëcï moony tënë ke rin bïk cïï det yic. Ku keek aake cï riɔ̈ɔ̈c bïk thiëëc kë cï lueel.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Nawën ke kɔc ye buɔɔth teer wɛ̈t lɔn yeŋa kamken yen dït apɛi.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Ku Jethu ë ŋic kë tɔ̈ kepuɔ̈th. Ku dɔm meth ku cɔl akääc yelɔ̈ɔ̈m.
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 Ku lëk ke, “Raan manh koor cït manh kënë lor ë riɛnkiɛ̈, acä lor. Ku raan ɣa lor, acie ɣɛn ye lor, ee Wä Aciëŋ ë toc ɣa. Rin raan koor kamkun ëbën, yen ë raandït.”
48 Aí disse:
49 Nawën ka atuny cɔl Joon bɔ̈ tënë Jethu ku lëk ye, “Bɛ̈ny, ɣok aacï mony dɛ̈t tïŋ keye jakrɛc cuɔp wei kɔc gup ë riɛnku, ku acuk pëën rin acie raanda.”
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Go Jethu lɛ̈k ye kek atuuc kɔ̈k aya, “Duɔ̈kkë ye pëën, rin raan cïï we man ë raandun.”
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Nawën cï nïn bï Jethu ɣäth nhial thiɔ̈k, go tak bï dhiɛl la Jeruthalem.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Ku tooc kɔc yenhom tueŋ bïk tɛ̈ bï kek la nyuc thïn la guiir pan tɔ̈ wun Thamaria.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Go kɔc pan awën kuec rin ŋic kek ye lɔn Jethu ala Jeruthalem.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Nawën le kɔc Jethu buɔɔth, Jemith ku Joon, ŋic lɔn cï kɔc baai kuec bïk Jethu lor ke luelkë, “Bɛ̈ny, cuk mac cɔl abɔ̈ piny nhial bï pan kënë rac?”
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Go Jethu ke duɔ̈m thook piny,
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 ku bɛrkë pan dɛ̈t tɔ̈ tueŋ.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Tɛ̈wën kuɛny kek dhël yic, ke räm kek mony dɛ̈t cï ye bɛ̈n lɛ̈k Jethu ëlä, “Yïn aba biaath kuat tɛ̈ ler yïn thïn.”
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Luɔny aa la ɣöötken yekë ke wuut, ku diɛt pär aa la ɣɔ̈ɔ̈tken aya. Ku ɣɛn Manh Raan ɣɛn acïn baai pinynhom tɛ̈n.”
58 Então Jesus disse:
59 Ku lueel Jethu tënë mony dɛ̈t, “Buɔth ɣa.” Go bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny, cɔl ɣɛn akɔŋ wä la thiɔ̈k.”
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Cɔl kɔc cït kɔc cï thou aa thiäk kacken, ku yïïn bäär ba Wɛ̈t Puɔth Yam bɛ̈n la piɔ̈ɔ̈c.”
60 Jesus disse:
61 Ku lueel mony dɛ̈t, “Yïn aba buɔɔth Bɛ̈ny, ku cɔl ɣɛn akɔŋ kackiɛ̈ la tɔ̈ɔ̈ŋ.”
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yïn acït raan dhie pur, na tïŋ raan dɛ̈t cath, ke cuɛt pur piny ku kɛɛŋ nhom ku ruɛc. Këya, raan ye käk kɔ̈k nyaai luɔi ca guiër ye yic, acïn këpuɔth lëu bï looi rin bääny Nhialic.”
62 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.