Lucas 9

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ku cɔl Jethu kɔc ye buɔɔth kathiäär ku rou, ku yïk ke riɛl bï kek jakrɛc aa la cuɔp wei, ku riɛl bï kek kɔc cɔl aaye pial aya,
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 ku tooc ke bïk aa la piööc wɛ̈t bääny Nhialic ku konykë kɔc tuany.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ku lëk ke, “Duɔ̈kkë muk käk la keny, cïmën wai ku jɔkgɔɔ ku mïïth yakë cam dhöl yic, ku wëëu ku duɔ̈kkë muk alɛ̈th kɔ̈k.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Yakë rëër pan ye we lor thïn ɣet tɛ̈ bï wek jäl.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Ku na ye pan cïï we lor thïn, ke we jiël ku taŋkë wecök, bï nyooth lɔn cï wek kuec ë ke.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Go atuuc jäl, ku kuɛnykë bɛ̈ɛ̈i yiic ke piööc Wɛ̈t Puɔth Yam ku konykë kɔc bïk pial kuat pan cï kek la thïn.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Antipäth Ɣërot, bɛ̈nydït pan Galilia, ee cï käjuëc loi röt piŋ ëbën. Go diɛɛr rin ë ye kɔc kɔ̈k lueel lɔn Joon raan wäär kɔc muɔɔc nhïïm acï bɛn pïr.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Ku lueel kɔc kɔ̈k ë Elija yen acï bɛn tuɔ̈l, ku kɔc kɔ̈k ë yekë lueel, lɔn ë yen raan tök kam kɔc käk Nhialic tïŋ yen acï bɛn pïr.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Go Antipäth Ɣërot lueel, “Ɣɛn acï Joon cɔl atëëm nhom bei! Yeŋa kënë ye ɣɛn wɛ̈lke piŋ ë bak?” Ku ë wïc bï rɔ̈m kek ye.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Go atuuc Jethu dhuk ku lëkkë käk cïk looi ëbën. Ku jiëlkë ë röt ku lek gen cɔl Bethaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Nawën piŋ kɔc juëc tɛ̈ cï yen la thïn, ke buɔthkë. Go Jethu ke lor ku jiɛɛm tënë ke rin wɛ̈t bääny Nhialic, ku kony kɔc cï ye thiëëc, bïk pial.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Nawën la piny cuɔl, ka atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou bɔ̈ tënë ye ku luelkë, “Cɔl kɔc aa jiël bïk la bɛ̈ɛ̈i yiic bïk la wïc tɛ̈ niin kek thïn, ku lek ɣɔɔc miëth camkë, rin tɛ̈ rëër ɣok thïn ë ror cïï ceŋ cïn kë kuany thïn.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Miackë ke miëth.” Gokë lɛ̈k ye, “Käk mukku aa yuɔ̈p kadhiëc ku rec karou. Wïc buk miëth ɣɔɔc tënë ë kɔc juëckä?”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Kɔc ke tɔ̈ thïn aake röör tiim kadhiëc. Go lɛ̈k kɔcken ye buɔɔth, “Calkë kɔc aa nyuc, thiär dhiëc akuɔ̈t tök yic.”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Go kɔc ye buɔɔth kɔc cɔl anyuc piiny këya.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Go ayuɔ̈p awën kadhiëc ku rec karou lööm ku döt nhial ku leec Nhialic. Ku bɛny ayuɔ̈p yiic, ku gɛ̈m ke kɔcken ye buɔɔth bïk ke tek agut rec tënë kɔc.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ku mïthkë abï miëth ke göök, ku jɔl kɔcken ye buɔɔth awuthueei ayuɔ̈p ku rec cï döŋ kuany gääcdït kathiäär ku rou.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Naɣɔn akäl tök, tɛ̈wën röök Jethu ë rot, ke kɔc ye buɔɔth bɔ̈ tënë ye. Go Jethu ke thiëëc, “Lɛ̈kkë ɣa, ye jäŋ tak, ye ɣɛn ë ŋa?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Gokë lueel, “Ayekë lueel lɔn ye yïn Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm. Ku lueel kuat dɛ̈t lɔn ye yïn Elija. Ku kɔc kɔ̈k ayekë lueel, lɔn ye yïn raan kam kɔc käk Nhialic tïŋ thɛɛr cï bɛn pïr.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Goke thiëëc, “Na week yakë lueel lɔn ye ɣɛn ŋa?” Go Pïtɛr bɛ̈ɛ̈r, “Yïïn nhom guɔ̈p, yïn ë raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc.”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Kë ca lueel ë yic Pïtɛr. Ku thɔn ke apɛi ëlä, “Duɔ̈kkë lëk raan dɛ̈t.”
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Nawën ke lëk Jethu ke ëlä, “Manh Raan abï dhiɛl reem, ku abï kɔcdït baai ku bäny käk Nhialic, ku jɔl aa kɔc piööc löŋ kɔc Itharel jai, ku abïk nɔ̈k, ku yeen abï nïn kadiäk nɔ̈k piiny raŋ yic ku ben jɔt bï pïr.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Ku lueel tënë ke ëbën, “Na ye raan wïc bä buɔɔth, ka dhil nhom määr käpuɔth bï yök piɛ̈rde yic pinynhom ë tɛ̈n. Ku dhil puɔ̈u riɛl ku buɔɔth ɣa akölaköl, cɔk alɔn wïc kɔc kɔ̈k ye bïk nɔ̈k ë riɛnkiɛ̈.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Rin raan wïc ye bï wɛ̈ike kony abï muɔ̈r. Ku na ye raan mär wɛ̈ike ë riɛnkiɛ̈, ka bï wɛ̈ike muk akölriëëc ëbën.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Yeŋö bï raan kuany thïn bï jak apɛi pinynhom ku mɛ̈r wɛ̈ike?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Na ye raan guɔ̈p yär ë ɣa ku piɔ̈ɔ̈cdiɛ̈, ke Manh Raan abï guɔ̈p yär ye aya, aköl dhuk yen diɛɛkde yic ku diik Wun yic, ku diik atuuc Nhialic.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ku le tueŋ ku lueel, wek alɛ̈k yic ala kɔc kɔ̈k rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n, aacïï bï thou agut tɛ̈ bï kek ɣa tïŋ, kek riɛl ye nyuɔɔth lɔn ye ɣɛn bɛ̈ny cï Nhialic lɔc.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nawën nïn kabɛ̈t cök cï yen käkkä lueel, ke Jethu cɔl Pïtɛr ku Jemith ku jɔl a Joon, ku lek gɔt nhom bïk la röök.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Tɛ̈wën röök yen ke waŋ yenyin, ku ɣer aläthke apɛi bïk la diardiar.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Kaam thiin awën ke röör tul ku jiɛɛmkë kek ye. Ku keek aake ye yï Mothith ku Elija.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Keek aacï bɛ̈n ke la gup dhëëŋ Nhialic ku jiɛɛmkë tënë Jethu tɛ̈ bï yen la thou thïn Jeruthalem, rin bï yen kë wïc Nhialic jäl thöl.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Ku Pïtɛr kek kɔc awën cath ke ye, aake ye nïn muɔ̈r puɔ̈th. Nawën liepkë kenyïn ke tïŋ lɛc Jethu, ku röör karou ke kääc yelɔ̈ɔ̈m.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Nawën jiël ë röörkä, ke lueel Pïtɛr tënë Jethu, “Bɛ̈ny, apath buk rëër ë tɛ̈n. Ɣok aabï duɛ̈l kadiäk looi tök tënë yï, ku tök kek Mothith ku töŋ dɛ̈t kek Elija.”
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Kaam wën ŋot jiɛɛm yen, go kecït rur piny paat abï ciɛ̈n tɛ̈ yekë tïŋ. Gokë riɔ̈ɔ̈c wën kum rur ke piny.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Ku piŋkë Nhialic ke jam luäät yic ëlä, “Kënë ë Wëndiɛ̈, yen aca lɔc, piɛŋkë wɛ̈tde.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Nawën cïk röl ben piŋ, ke ye Jethu yen tïŋkë ë rot. Go kɔc Jethu buɔɔth käkkä muk kepuɔ̈th ku cïk ke lëk raan dɛ̈t.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Nawën dhukkë piny gɔt nhom aköl dɛ̈ɛ̈të, ke lor kɔc juëc apɛi.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Kaam awën ke raan tök thän awën yic, cöt ke cie röl jɔt ku lueel, “Raan piööc, yïn aläŋ bä manhdiɛ̈ tïŋ, yen ë mänh töŋ tɔ̈ ɣanhom.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Tɛ̈ dɔm ë jɔŋ ye, ka dhiau nyin yic, ku wit piny ku lɛth ku yïk thok ayɔ̈k. Jɔŋ kënë acïï ye lac päl piny, ku aye cɔl anäk rot apɛi.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Ɣɛn acï kɔckun yï buɔɔth lɔ̈ŋ bïk cuɔp wei yeguɔ̈p, ku akëckë lëu.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek kɔc cie lac gam, ba rëër ke we, ke ɣa cïï guɔ̈p la cut wɛ̈lkun?” Ku lëk wun meth, “Bɛ̈ɛ̈i manhdu tɛ̈n.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Kaam wën le dhɔ̈k tënë Jethu, ke wit jɔk piny ku lɛth. Go Jethu jɔk yɔ̈ɔ̈k bï jäl yeguɔ̈p, ku kony dhɔ̈k bï pial. Ku lëk wun bï jäl kek ye.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Ku jɔl raan ëbën gäi riɛl Nhialic.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Piɛŋkë wëlkä apath ku calkë ke aa lööny wepuɔ̈th, rin Manh Raan abï thɔ̈n kɔc bï ye nɔ̈k.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ku kɔcken ye buɔɔth aake këc wɛ̈t kënë deet yic, wɛ̈t ëcï moony tënë ke rin bïk cïï det yic. Ku keek aake cï riɔ̈ɔ̈c bïk thiëëc kë cï lueel.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Nawën ke kɔc ye buɔɔth teer wɛ̈t lɔn yeŋa kamken yen dït apɛi.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ku Jethu ë ŋic kë tɔ̈ kepuɔ̈th. Ku dɔm meth ku cɔl akääc yelɔ̈ɔ̈m.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Ku lëk ke, “Raan manh koor cït manh kënë lor ë riɛnkiɛ̈, acä lor. Ku raan ɣa lor, acie ɣɛn ye lor, ee Wä Aciëŋ ë toc ɣa. Rin raan koor kamkun ëbën, yen ë raandït.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Nawën ka atuny cɔl Joon bɔ̈ tënë Jethu ku lëk ye, “Bɛ̈ny, ɣok aacï mony dɛ̈t tïŋ keye jakrɛc cuɔp wei kɔc gup ë riɛnku, ku acuk pëën rin acie raanda.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Go Jethu lɛ̈k ye kek atuuc kɔ̈k aya, “Duɔ̈kkë ye pëën, rin raan cïï we man ë raandun.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Nawën cï nïn bï Jethu ɣäth nhial thiɔ̈k, go tak bï dhiɛl la Jeruthalem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Ku tooc kɔc yenhom tueŋ bïk tɛ̈ bï kek la nyuc thïn la guiir pan tɔ̈ wun Thamaria.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Go kɔc pan awën kuec rin ŋic kek ye lɔn Jethu ala Jeruthalem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Nawën le kɔc Jethu buɔɔth, Jemith ku Joon, ŋic lɔn cï kɔc baai kuec bïk Jethu lor ke luelkë, “Bɛ̈ny, cuk mac cɔl abɔ̈ piny nhial bï pan kënë rac?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Go Jethu ke duɔ̈m thook piny,
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 ku bɛrkë pan dɛ̈t tɔ̈ tueŋ.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Tɛ̈wën kuɛny kek dhël yic, ke räm kek mony dɛ̈t cï ye bɛ̈n lɛ̈k Jethu ëlä, “Yïn aba biaath kuat tɛ̈ ler yïn thïn.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Luɔny aa la ɣöötken yekë ke wuut, ku diɛt pär aa la ɣɔ̈ɔ̈tken aya. Ku ɣɛn Manh Raan ɣɛn acïn baai pinynhom tɛ̈n.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ku lueel Jethu tënë mony dɛ̈t, “Buɔth ɣa.” Go bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny, cɔl ɣɛn akɔŋ wä la thiɔ̈k.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Cɔl kɔc cït kɔc cï thou aa thiäk kacken, ku yïïn bäär ba Wɛ̈t Puɔth Yam bɛ̈n la piɔ̈ɔ̈c.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Ku lueel mony dɛ̈t, “Yïn aba buɔɔth Bɛ̈ny, ku cɔl ɣɛn akɔŋ kackiɛ̈ la tɔ̈ɔ̈ŋ.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yïn acït raan dhie pur, na tïŋ raan dɛ̈t cath, ke cuɛt pur piny ku kɛɛŋ nhom ku ruɛc. Këya, raan ye käk kɔ̈k nyaai luɔi ca guiër ye yic, acïn këpuɔth lëu bï looi rin bääny Nhialic.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.