Lucas 9
Lëk yam (DIKNT) vs ACF
1 Ku cɔl Jethu kɔc ye buɔɔth kathiäär ku rou, ku yïk ke riɛl bï kek jakrɛc aa la cuɔp wei, ku riɛl bï kek kɔc cɔl aaye pial aya,
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 ku tooc ke bïk aa la piööc wɛ̈t bääny Nhialic ku konykë kɔc tuany.
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Ku lëk ke, “Duɔ̈kkë muk käk la keny, cïmën wai ku jɔkgɔɔ ku mïïth yakë cam dhöl yic, ku wëëu ku duɔ̈kkë muk alɛ̈th kɔ̈k.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Yakë rëër pan ye we lor thïn ɣet tɛ̈ bï wek jäl.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Ku na ye pan cïï we lor thïn, ke we jiël ku taŋkë wecök, bï nyooth lɔn cï wek kuec ë ke.”
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Go atuuc jäl, ku kuɛnykë bɛ̈ɛ̈i yiic ke piööc Wɛ̈t Puɔth Yam ku konykë kɔc bïk pial kuat pan cï kek la thïn.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 Antipäth Ɣërot, bɛ̈nydït pan Galilia, ee cï käjuëc loi röt piŋ ëbën. Go diɛɛr rin ë ye kɔc kɔ̈k lueel lɔn Joon raan wäär kɔc muɔɔc nhïïm acï bɛn pïr.
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 Ku lueel kɔc kɔ̈k ë Elija yen acï bɛn tuɔ̈l, ku kɔc kɔ̈k ë yekë lueel, lɔn ë yen raan tök kam kɔc käk Nhialic tïŋ yen acï bɛn pïr.
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Go Antipäth Ɣërot lueel, “Ɣɛn acï Joon cɔl atëëm nhom bei! Yeŋa kënë ye ɣɛn wɛ̈lke piŋ ë bak?” Ku ë wïc bï rɔ̈m kek ye.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Go atuuc Jethu dhuk ku lëkkë käk cïk looi ëbën. Ku jiëlkë ë röt ku lek gen cɔl Bethaida.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Nawën piŋ kɔc juëc tɛ̈ cï yen la thïn, ke buɔthkë. Go Jethu ke lor ku jiɛɛm tënë ke rin wɛ̈t bääny Nhialic, ku kony kɔc cï ye thiëëc, bïk pial.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Nawën la piny cuɔl, ka atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou bɔ̈ tënë ye ku luelkë, “Cɔl kɔc aa jiël bïk la bɛ̈ɛ̈i yiic bïk la wïc tɛ̈ niin kek thïn, ku lek ɣɔɔc miëth camkë, rin tɛ̈ rëër ɣok thïn ë ror cïï ceŋ cïn kë kuany thïn.”
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Miackë ke miëth.” Gokë lɛ̈k ye, “Käk mukku aa yuɔ̈p kadhiëc ku rec karou. Wïc buk miëth ɣɔɔc tënë ë kɔc juëckä?”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Kɔc ke tɔ̈ thïn aake röör tiim kadhiëc. Go lɛ̈k kɔcken ye buɔɔth, “Calkë kɔc aa nyuc, thiär dhiëc akuɔ̈t tök yic.”
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Go kɔc ye buɔɔth kɔc cɔl anyuc piiny këya.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Go ayuɔ̈p awën kadhiëc ku rec karou lööm ku döt nhial ku leec Nhialic. Ku bɛny ayuɔ̈p yiic, ku gɛ̈m ke kɔcken ye buɔɔth bïk ke tek agut rec tënë kɔc.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ku mïthkë abï miëth ke göök, ku jɔl kɔcken ye buɔɔth awuthueei ayuɔ̈p ku rec cï döŋ kuany gääcdït kathiäär ku rou.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Naɣɔn akäl tök, tɛ̈wën röök Jethu ë rot, ke kɔc ye buɔɔth bɔ̈ tënë ye. Go Jethu ke thiëëc, “Lɛ̈kkë ɣa, ye jäŋ tak, ye ɣɛn ë ŋa?”
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Gokë lueel, “Ayekë lueel lɔn ye yïn Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm. Ku lueel kuat dɛ̈t lɔn ye yïn Elija. Ku kɔc kɔ̈k ayekë lueel, lɔn ye yïn raan kam kɔc käk Nhialic tïŋ thɛɛr cï bɛn pïr.”
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Goke thiëëc, “Na week yakë lueel lɔn ye ɣɛn ŋa?” Go Pïtɛr bɛ̈ɛ̈r, “Yïïn nhom guɔ̈p, yïn ë raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc.”
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Kë ca lueel ë yic Pïtɛr. Ku thɔn ke apɛi ëlä, “Duɔ̈kkë lëk raan dɛ̈t.”
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Nawën ke lëk Jethu ke ëlä, “Manh Raan abï dhiɛl reem, ku abï kɔcdït baai ku bäny käk Nhialic, ku jɔl aa kɔc piööc löŋ kɔc Itharel jai, ku abïk nɔ̈k, ku yeen abï nïn kadiäk nɔ̈k piiny raŋ yic ku ben jɔt bï pïr.”
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Ku lueel tënë ke ëbën, “Na ye raan wïc bä buɔɔth, ka dhil nhom määr käpuɔth bï yök piɛ̈rde yic pinynhom ë tɛ̈n. Ku dhil puɔ̈u riɛl ku buɔɔth ɣa akölaköl, cɔk alɔn wïc kɔc kɔ̈k ye bïk nɔ̈k ë riɛnkiɛ̈.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Rin raan wïc ye bï wɛ̈ike kony abï muɔ̈r. Ku na ye raan mär wɛ̈ike ë riɛnkiɛ̈, ka bï wɛ̈ike muk akölriëëc ëbën.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Yeŋö bï raan kuany thïn bï jak apɛi pinynhom ku mɛ̈r wɛ̈ike?
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Na ye raan guɔ̈p yär ë ɣa ku piɔ̈ɔ̈cdiɛ̈, ke Manh Raan abï guɔ̈p yär ye aya, aköl dhuk yen diɛɛkde yic ku diik Wun yic, ku diik atuuc Nhialic.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ku le tueŋ ku lueel, wek alɛ̈k yic ala kɔc kɔ̈k rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n, aacïï bï thou agut tɛ̈ bï kek ɣa tïŋ, kek riɛl ye nyuɔɔth lɔn ye ɣɛn bɛ̈ny cï Nhialic lɔc.”
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nawën nïn kabɛ̈t cök cï yen käkkä lueel, ke Jethu cɔl Pïtɛr ku Jemith ku jɔl a Joon, ku lek gɔt nhom bïk la röök.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Tɛ̈wën röök yen ke waŋ yenyin, ku ɣer aläthke apɛi bïk la diardiar.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 Kaam thiin awën ke röör tul ku jiɛɛmkë kek ye. Ku keek aake ye yï Mothith ku Elija.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Keek aacï bɛ̈n ke la gup dhëëŋ Nhialic ku jiɛɛmkë tënë Jethu tɛ̈ bï yen la thou thïn Jeruthalem, rin bï yen kë wïc Nhialic jäl thöl.
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Ku Pïtɛr kek kɔc awën cath ke ye, aake ye nïn muɔ̈r puɔ̈th. Nawën liepkë kenyïn ke tïŋ lɛc Jethu, ku röör karou ke kääc yelɔ̈ɔ̈m.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Nawën jiël ë röörkä, ke lueel Pïtɛr tënë Jethu, “Bɛ̈ny, apath buk rëër ë tɛ̈n. Ɣok aabï duɛ̈l kadiäk looi tök tënë yï, ku tök kek Mothith ku töŋ dɛ̈t kek Elija.”
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Kaam wën ŋot jiɛɛm yen, go kecït rur piny paat abï ciɛ̈n tɛ̈ yekë tïŋ. Gokë riɔ̈ɔ̈c wën kum rur ke piny.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Ku piŋkë Nhialic ke jam luäät yic ëlä, “Kënë ë Wëndiɛ̈, yen aca lɔc, piɛŋkë wɛ̈tde.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Nawën cïk röl ben piŋ, ke ye Jethu yen tïŋkë ë rot. Go kɔc Jethu buɔɔth käkkä muk kepuɔ̈th ku cïk ke lëk raan dɛ̈t.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Nawën dhukkë piny gɔt nhom aköl dɛ̈ɛ̈të, ke lor kɔc juëc apɛi.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Kaam awën ke raan tök thän awën yic, cöt ke cie röl jɔt ku lueel, “Raan piööc, yïn aläŋ bä manhdiɛ̈ tïŋ, yen ë mänh töŋ tɔ̈ ɣanhom.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Tɛ̈ dɔm ë jɔŋ ye, ka dhiau nyin yic, ku wit piny ku lɛth ku yïk thok ayɔ̈k. Jɔŋ kënë acïï ye lac päl piny, ku aye cɔl anäk rot apɛi.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Ɣɛn acï kɔckun yï buɔɔth lɔ̈ŋ bïk cuɔp wei yeguɔ̈p, ku akëckë lëu.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek kɔc cie lac gam, ba rëër ke we, ke ɣa cïï guɔ̈p la cut wɛ̈lkun?” Ku lëk wun meth, “Bɛ̈ɛ̈i manhdu tɛ̈n.”
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Kaam wën le dhɔ̈k tënë Jethu, ke wit jɔk piny ku lɛth. Go Jethu jɔk yɔ̈ɔ̈k bï jäl yeguɔ̈p, ku kony dhɔ̈k bï pial. Ku lëk wun bï jäl kek ye.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Ku jɔl raan ëbën gäi riɛl Nhialic.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Piɛŋkë wëlkä apath ku calkë ke aa lööny wepuɔ̈th, rin Manh Raan abï thɔ̈n kɔc bï ye nɔ̈k.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ku kɔcken ye buɔɔth aake këc wɛ̈t kënë deet yic, wɛ̈t ëcï moony tënë ke rin bïk cïï det yic. Ku keek aake cï riɔ̈ɔ̈c bïk thiëëc kë cï lueel.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Nawën ke kɔc ye buɔɔth teer wɛ̈t lɔn yeŋa kamken yen dït apɛi.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ku Jethu ë ŋic kë tɔ̈ kepuɔ̈th. Ku dɔm meth ku cɔl akääc yelɔ̈ɔ̈m.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 Ku lëk ke, “Raan manh koor cït manh kënë lor ë riɛnkiɛ̈, acä lor. Ku raan ɣa lor, acie ɣɛn ye lor, ee Wä Aciëŋ ë toc ɣa. Rin raan koor kamkun ëbën, yen ë raandït.”
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Nawën ka atuny cɔl Joon bɔ̈ tënë Jethu ku lëk ye, “Bɛ̈ny, ɣok aacï mony dɛ̈t tïŋ keye jakrɛc cuɔp wei kɔc gup ë riɛnku, ku acuk pëën rin acie raanda.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Go Jethu lɛ̈k ye kek atuuc kɔ̈k aya, “Duɔ̈kkë ye pëën, rin raan cïï we man ë raandun.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Nawën cï nïn bï Jethu ɣäth nhial thiɔ̈k, go tak bï dhiɛl la Jeruthalem.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Ku tooc kɔc yenhom tueŋ bïk tɛ̈ bï kek la nyuc thïn la guiir pan tɔ̈ wun Thamaria.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Go kɔc pan awën kuec rin ŋic kek ye lɔn Jethu ala Jeruthalem.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Nawën le kɔc Jethu buɔɔth, Jemith ku Joon, ŋic lɔn cï kɔc baai kuec bïk Jethu lor ke luelkë, “Bɛ̈ny, cuk mac cɔl abɔ̈ piny nhial bï pan kënë rac?”
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Go Jethu ke duɔ̈m thook piny,
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 ku bɛrkë pan dɛ̈t tɔ̈ tueŋ.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Tɛ̈wën kuɛny kek dhël yic, ke räm kek mony dɛ̈t cï ye bɛ̈n lɛ̈k Jethu ëlä, “Yïn aba biaath kuat tɛ̈ ler yïn thïn.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Luɔny aa la ɣöötken yekë ke wuut, ku diɛt pär aa la ɣɔ̈ɔ̈tken aya. Ku ɣɛn Manh Raan ɣɛn acïn baai pinynhom tɛ̈n.”
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ku lueel Jethu tënë mony dɛ̈t, “Buɔth ɣa.” Go bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny, cɔl ɣɛn akɔŋ wä la thiɔ̈k.”
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Cɔl kɔc cït kɔc cï thou aa thiäk kacken, ku yïïn bäär ba Wɛ̈t Puɔth Yam bɛ̈n la piɔ̈ɔ̈c.”
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Ku lueel mony dɛ̈t, “Yïn aba buɔɔth Bɛ̈ny, ku cɔl ɣɛn akɔŋ kackiɛ̈ la tɔ̈ɔ̈ŋ.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yïn acït raan dhie pur, na tïŋ raan dɛ̈t cath, ke cuɛt pur piny ku kɛɛŋ nhom ku ruɛc. Këya, raan ye käk kɔ̈k nyaai luɔi ca guiër ye yic, acïn këpuɔth lëu bï looi rin bääny Nhialic.”
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.