Lucas 9

Lëk yam (DIKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ku cɔl Jethu kɔc ye buɔɔth kathiäär ku rou, ku yïk ke riɛl bï kek jakrɛc aa la cuɔp wei, ku riɛl bï kek kɔc cɔl aaye pial aya,
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 ku tooc ke bïk aa la piööc wɛ̈t bääny Nhialic ku konykë kɔc tuany.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Ku lëk ke, “Duɔ̈kkë muk käk la keny, cïmën wai ku jɔkgɔɔ ku mïïth yakë cam dhöl yic, ku wëëu ku duɔ̈kkë muk alɛ̈th kɔ̈k.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Yakë rëër pan ye we lor thïn ɣet tɛ̈ bï wek jäl.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Ku na ye pan cïï we lor thïn, ke we jiël ku taŋkë wecök, bï nyooth lɔn cï wek kuec ë ke.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Go atuuc jäl, ku kuɛnykë bɛ̈ɛ̈i yiic ke piööc Wɛ̈t Puɔth Yam ku konykë kɔc bïk pial kuat pan cï kek la thïn.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Antipäth Ɣërot, bɛ̈nydït pan Galilia, ee cï käjuëc loi röt piŋ ëbën. Go diɛɛr rin ë ye kɔc kɔ̈k lueel lɔn Joon raan wäär kɔc muɔɔc nhïïm acï bɛn pïr.
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Ku lueel kɔc kɔ̈k ë Elija yen acï bɛn tuɔ̈l, ku kɔc kɔ̈k ë yekë lueel, lɔn ë yen raan tök kam kɔc käk Nhialic tïŋ yen acï bɛn pïr.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Go Antipäth Ɣërot lueel, “Ɣɛn acï Joon cɔl atëëm nhom bei! Yeŋa kënë ye ɣɛn wɛ̈lke piŋ ë bak?” Ku ë wïc bï rɔ̈m kek ye.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Go atuuc Jethu dhuk ku lëkkë käk cïk looi ëbën. Ku jiëlkë ë röt ku lek gen cɔl Bethaida.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Nawën piŋ kɔc juëc tɛ̈ cï yen la thïn, ke buɔthkë. Go Jethu ke lor ku jiɛɛm tënë ke rin wɛ̈t bääny Nhialic, ku kony kɔc cï ye thiëëc, bïk pial.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Nawën la piny cuɔl, ka atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou bɔ̈ tënë ye ku luelkë, “Cɔl kɔc aa jiël bïk la bɛ̈ɛ̈i yiic bïk la wïc tɛ̈ niin kek thïn, ku lek ɣɔɔc miëth camkë, rin tɛ̈ rëër ɣok thïn ë ror cïï ceŋ cïn kë kuany thïn.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Miackë ke miëth.” Gokë lɛ̈k ye, “Käk mukku aa yuɔ̈p kadhiëc ku rec karou. Wïc buk miëth ɣɔɔc tënë ë kɔc juëckä?”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Kɔc ke tɔ̈ thïn aake röör tiim kadhiëc. Go lɛ̈k kɔcken ye buɔɔth, “Calkë kɔc aa nyuc, thiär dhiëc akuɔ̈t tök yic.”
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Go kɔc ye buɔɔth kɔc cɔl anyuc piiny këya.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Go ayuɔ̈p awën kadhiëc ku rec karou lööm ku döt nhial ku leec Nhialic. Ku bɛny ayuɔ̈p yiic, ku gɛ̈m ke kɔcken ye buɔɔth bïk ke tek agut rec tënë kɔc.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Ku mïthkë abï miëth ke göök, ku jɔl kɔcken ye buɔɔth awuthueei ayuɔ̈p ku rec cï döŋ kuany gääcdït kathiäär ku rou.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Naɣɔn akäl tök, tɛ̈wën röök Jethu ë rot, ke kɔc ye buɔɔth bɔ̈ tënë ye. Go Jethu ke thiëëc, “Lɛ̈kkë ɣa, ye jäŋ tak, ye ɣɛn ë ŋa?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Gokë lueel, “Ayekë lueel lɔn ye yïn Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm. Ku lueel kuat dɛ̈t lɔn ye yïn Elija. Ku kɔc kɔ̈k ayekë lueel, lɔn ye yïn raan kam kɔc käk Nhialic tïŋ thɛɛr cï bɛn pïr.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Goke thiëëc, “Na week yakë lueel lɔn ye ɣɛn ŋa?” Go Pïtɛr bɛ̈ɛ̈r, “Yïïn nhom guɔ̈p, yïn ë raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc.”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Kë ca lueel ë yic Pïtɛr. Ku thɔn ke apɛi ëlä, “Duɔ̈kkë lëk raan dɛ̈t.”
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Nawën ke lëk Jethu ke ëlä, “Manh Raan abï dhiɛl reem, ku abï kɔcdït baai ku bäny käk Nhialic, ku jɔl aa kɔc piööc löŋ kɔc Itharel jai, ku abïk nɔ̈k, ku yeen abï nïn kadiäk nɔ̈k piiny raŋ yic ku ben jɔt bï pïr.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Ku lueel tënë ke ëbën, “Na ye raan wïc bä buɔɔth, ka dhil nhom määr käpuɔth bï yök piɛ̈rde yic pinynhom ë tɛ̈n. Ku dhil puɔ̈u riɛl ku buɔɔth ɣa akölaköl, cɔk alɔn wïc kɔc kɔ̈k ye bïk nɔ̈k ë riɛnkiɛ̈.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Rin raan wïc ye bï wɛ̈ike kony abï muɔ̈r. Ku na ye raan mär wɛ̈ike ë riɛnkiɛ̈, ka bï wɛ̈ike muk akölriëëc ëbën.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Yeŋö bï raan kuany thïn bï jak apɛi pinynhom ku mɛ̈r wɛ̈ike?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Na ye raan guɔ̈p yär ë ɣa ku piɔ̈ɔ̈cdiɛ̈, ke Manh Raan abï guɔ̈p yär ye aya, aköl dhuk yen diɛɛkde yic ku diik Wun yic, ku diik atuuc Nhialic.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Ku le tueŋ ku lueel, wek alɛ̈k yic ala kɔc kɔ̈k rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n, aacïï bï thou agut tɛ̈ bï kek ɣa tïŋ, kek riɛl ye nyuɔɔth lɔn ye ɣɛn bɛ̈ny cï Nhialic lɔc.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nawën nïn kabɛ̈t cök cï yen käkkä lueel, ke Jethu cɔl Pïtɛr ku Jemith ku jɔl a Joon, ku lek gɔt nhom bïk la röök.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Tɛ̈wën röök yen ke waŋ yenyin, ku ɣer aläthke apɛi bïk la diardiar.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Kaam thiin awën ke röör tul ku jiɛɛmkë kek ye. Ku keek aake ye yï Mothith ku Elija.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Keek aacï bɛ̈n ke la gup dhëëŋ Nhialic ku jiɛɛmkë tënë Jethu tɛ̈ bï yen la thou thïn Jeruthalem, rin bï yen kë wïc Nhialic jäl thöl.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Ku Pïtɛr kek kɔc awën cath ke ye, aake ye nïn muɔ̈r puɔ̈th. Nawën liepkë kenyïn ke tïŋ lɛc Jethu, ku röör karou ke kääc yelɔ̈ɔ̈m.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Nawën jiël ë röörkä, ke lueel Pïtɛr tënë Jethu, “Bɛ̈ny, apath buk rëër ë tɛ̈n. Ɣok aabï duɛ̈l kadiäk looi tök tënë yï, ku tök kek Mothith ku töŋ dɛ̈t kek Elija.”
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Kaam wën ŋot jiɛɛm yen, go kecït rur piny paat abï ciɛ̈n tɛ̈ yekë tïŋ. Gokë riɔ̈ɔ̈c wën kum rur ke piny.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ku piŋkë Nhialic ke jam luäät yic ëlä, “Kënë ë Wëndiɛ̈, yen aca lɔc, piɛŋkë wɛ̈tde.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Nawën cïk röl ben piŋ, ke ye Jethu yen tïŋkë ë rot. Go kɔc Jethu buɔɔth käkkä muk kepuɔ̈th ku cïk ke lëk raan dɛ̈t.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Nawën dhukkë piny gɔt nhom aköl dɛ̈ɛ̈të, ke lor kɔc juëc apɛi.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Kaam awën ke raan tök thän awën yic, cöt ke cie röl jɔt ku lueel, “Raan piööc, yïn aläŋ bä manhdiɛ̈ tïŋ, yen ë mänh töŋ tɔ̈ ɣanhom.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Tɛ̈ dɔm ë jɔŋ ye, ka dhiau nyin yic, ku wit piny ku lɛth ku yïk thok ayɔ̈k. Jɔŋ kënë acïï ye lac päl piny, ku aye cɔl anäk rot apɛi.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Ɣɛn acï kɔckun yï buɔɔth lɔ̈ŋ bïk cuɔp wei yeguɔ̈p, ku akëckë lëu.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek kɔc cie lac gam, ba rëër ke we, ke ɣa cïï guɔ̈p la cut wɛ̈lkun?” Ku lëk wun meth, “Bɛ̈ɛ̈i manhdu tɛ̈n.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Kaam wën le dhɔ̈k tënë Jethu, ke wit jɔk piny ku lɛth. Go Jethu jɔk yɔ̈ɔ̈k bï jäl yeguɔ̈p, ku kony dhɔ̈k bï pial. Ku lëk wun bï jäl kek ye.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Ku jɔl raan ëbën gäi riɛl Nhialic.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Piɛŋkë wëlkä apath ku calkë ke aa lööny wepuɔ̈th, rin Manh Raan abï thɔ̈n kɔc bï ye nɔ̈k.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ku kɔcken ye buɔɔth aake këc wɛ̈t kënë deet yic, wɛ̈t ëcï moony tënë ke rin bïk cïï det yic. Ku keek aake cï riɔ̈ɔ̈c bïk thiëëc kë cï lueel.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Nawën ke kɔc ye buɔɔth teer wɛ̈t lɔn yeŋa kamken yen dït apɛi.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ku Jethu ë ŋic kë tɔ̈ kepuɔ̈th. Ku dɔm meth ku cɔl akääc yelɔ̈ɔ̈m.
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 Ku lëk ke, “Raan manh koor cït manh kënë lor ë riɛnkiɛ̈, acä lor. Ku raan ɣa lor, acie ɣɛn ye lor, ee Wä Aciëŋ ë toc ɣa. Rin raan koor kamkun ëbën, yen ë raandït.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Nawën ka atuny cɔl Joon bɔ̈ tënë Jethu ku lëk ye, “Bɛ̈ny, ɣok aacï mony dɛ̈t tïŋ keye jakrɛc cuɔp wei kɔc gup ë riɛnku, ku acuk pëën rin acie raanda.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Go Jethu lɛ̈k ye kek atuuc kɔ̈k aya, “Duɔ̈kkë ye pëën, rin raan cïï we man ë raandun.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Nawën cï nïn bï Jethu ɣäth nhial thiɔ̈k, go tak bï dhiɛl la Jeruthalem.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Ku tooc kɔc yenhom tueŋ bïk tɛ̈ bï kek la nyuc thïn la guiir pan tɔ̈ wun Thamaria.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Go kɔc pan awën kuec rin ŋic kek ye lɔn Jethu ala Jeruthalem.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Nawën le kɔc Jethu buɔɔth, Jemith ku Joon, ŋic lɔn cï kɔc baai kuec bïk Jethu lor ke luelkë, “Bɛ̈ny, cuk mac cɔl abɔ̈ piny nhial bï pan kënë rac?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Go Jethu ke duɔ̈m thook piny,
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 ku bɛrkë pan dɛ̈t tɔ̈ tueŋ.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Tɛ̈wën kuɛny kek dhël yic, ke räm kek mony dɛ̈t cï ye bɛ̈n lɛ̈k Jethu ëlä, “Yïn aba biaath kuat tɛ̈ ler yïn thïn.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Luɔny aa la ɣöötken yekë ke wuut, ku diɛt pär aa la ɣɔ̈ɔ̈tken aya. Ku ɣɛn Manh Raan ɣɛn acïn baai pinynhom tɛ̈n.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Ku lueel Jethu tënë mony dɛ̈t, “Buɔth ɣa.” Go bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny, cɔl ɣɛn akɔŋ wä la thiɔ̈k.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Cɔl kɔc cït kɔc cï thou aa thiäk kacken, ku yïïn bäär ba Wɛ̈t Puɔth Yam bɛ̈n la piɔ̈ɔ̈c.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Ku lueel mony dɛ̈t, “Yïn aba buɔɔth Bɛ̈ny, ku cɔl ɣɛn akɔŋ kackiɛ̈ la tɔ̈ɔ̈ŋ.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yïn acït raan dhie pur, na tïŋ raan dɛ̈t cath, ke cuɛt pur piny ku kɛɛŋ nhom ku ruɛc. Këya, raan ye käk kɔ̈k nyaai luɔi ca guiër ye yic, acïn këpuɔth lëu bï looi rin bääny Nhialic.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.