Lucas 1
Lëk yam (DIKNT) vs BKJ
1 Tënë Thiöpiluth, cït tɛ̈ ye piɛ̈ŋ ye, acï kɔc juëc them bïk käk cï röt looi kamkua gɔ̈t.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Aacï gɛ̈t käk cï kɔc cï ke tïŋ, ku kɔc lui wɛ̈t Nhialic lɛ̈k ɣo tɛ̈wäär jɔɔk käkkä röt.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Këya, Bänydiɛ̈, wën cï ɣɛn käk cï röt looi muk cök tɛ̈wäär jɔɔk kek röt, aca tak ba ke gɔ̈t apath tënë yï,
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 rin bï yïn käjuëc cï piɔ̈ɔ̈c tënë yï jäl ŋic lɔn cïï kek ye lueth.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Wäär ye Ɣërot bɛ̈nyŋaknhom pan Judia, raan käk Nhialic cɔl Dhäkaria ë tɔ̈ thïn, ku yeen ë ye raan akut kɔc käk Nhialic cɔl Abija, ku yeen ë la tiŋden cɔl Elithabeth, nyɛn kuat Aron.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Dhäkaria ku Elithabeth aake ye kɔc path tënë Nhialic, rin keek aake rɛ̈ɛ̈r ke cïn gup awuɔ̈c ke thek lööŋ Nhialic.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Ku keek aake cïn mïth rin Elithabeth ëcïï dhiëth, ku keek aake cï dhiɔp kedhie aya.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Naɣɔn akäl tök, yen ke kuëër kɔc akut Dhäkaria bïk luui luaŋ Nhialic,
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 ke kɔcken akut cuɛt gɛk, go lööny tënë ye bï ya yen la adöŋ ŋïr took ariäk nhom luaŋ Nhialic. Go la luɛɛk.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Ku tɛ̈wën took yen adök luɛɛk, ke kɔc juëc awën cï guëër aake rɔ̈ɔ̈k aɣeer.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Kaam wën, ka atuny Nhialic nyuth rot ye ke kääc lɔŋ cuëc ariäk nhom tɛ̈wën took yen adöŋ ŋïr thïn.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Tɛ̈wën tïŋ Dhäkaria ye, go riɔ̈ɔ̈c apɛi ku muum nhom.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Go atuny Nhialic lɛ̈k ye, “Dhäkaria! Duk riɔ̈c, rɔ̈ɔ̈kdu acï Nhialic piŋ, ku ëmën tiɛŋdu Elithabeth abï manh moc yök. Na la dhiëëth, ka bï cɔl Joon.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Wek aabï puɔ̈th miɛt wedhie wek tiɛŋdu tɛ̈ le ye dhiëëth. Ku kɔc juëc aabï puɔ̈th miɛt ke we aya,
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 rin yeen abï ya raan töŋ ril kam kɔc käk Nhialic tïŋ. Ku yeen acïï bï ya dek kuat muɔ̈n la yic luɔu. Ku yeen abï Wëi Nhialic la yeguɔ̈p ke cɔk ŋoot man yäc,
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 ku yeen abï kɔc Itharel cɔl adhuk Nhialic Bänyden.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Abï kaŋ tuɔ̈l tënë Bɛ̈ny kek riɛl thöŋ cïmën riɛl Nhialic wäär tɔ̈ tënë Elija. Ku Joon abï wärken ë mïth cɔl anhiar miɛ̈thken. Ku kɔc ril nhïïm ëmën cie wɛ̈t Nhialic ye piŋ, aabï kenhïïm waar. Ku këya, yen ë tɛ̈ cï Joon kɔc cɔl aa guiir röt thïn rin bɛ̈n Bänyda.”
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Go Dhäkaria lueel tënë atuny Nhialic ëlä, “Ba ŋic këdë lɔn bï kënë rot looi? Ɣɛn acï dhiɔp ku tiɛŋdiɛ̈ acï dhiɔp aya.”
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Go atuny Nhialic dhuɔ̈k ye, “Ee ɣɛn Gabriɛl, rɛ̈ɛ̈r Nhialic lɔ̈ɔ̈m ku ɣɛn acï tooc ba yï bɛ̈n lɛ̈k wɛ̈t puɔth kënë.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Rin këc yïn wɛ̈t ca lueel gam, yïn abï rëër yï cie jam, ɣet tɛ̈ bï kënë rot kaŋ looi akölden bï yen rot looi ke cït tɛ̈de.”
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Tɛ̈n awën, kɔc aake tit Dhäkaria ke cï gäi kë rëër yen luaŋ Nhialic apɛi këlä.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Nawën le bɛ̈n bei ke cïï jam, gokë ŋic lɔn le yen kë cï rot nyuɔ̈th ye, tɛ̈wën ye yen nyuuth yecin ku cïï jam.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Nawën la nïn luui Dhäkaria luaŋ Nhialic thök, ke dhuk paande.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Nawën ke tiɛŋde Elithabeth yök meth, ku jɔl rëër baai pɛ̈i kadhiëc ke cie la aɣeer.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Ku jɔl ya lueel, “Nhialic acï kënë looi tënë ɣa bï piathde nyuɔ̈th ɣa, ku acï kë ye ɣa dhɔ̈l guɔ̈p rin cï ɣɛn rol jal nyaai!”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Tɛ̈wën ye pɛ̈i Elithabeth dätem, ke Nhialic tooc atuɔ̈nyde Gabriɛl gen Nadharet tɔ̈ pan Galilia,
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 tënë nyan bïm cɔl Maria, ku ë thiɛɛk mony cɔl Jothep, raan dhiënh Bɛ̈nyŋaknhom Debit.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Go atuny Nhialic bɛ̈n tënë ye ku lueel ëlä, “Madho, yïn athiäŋ dhëëŋ Nhialic. Bänyda atɔ̈ ke yï!”
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Go Maria riɔ̈ɔ̈c ku muum nhom wën piŋ yen wëlkä, ku thööŋ yepuɔ̈u käk tɔ̈ ë wɛ̈t kënë yic.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Go atuny Nhialic lueel tënë ye, “Duk riɔ̈c Maria, yïn anhiɛɛr Nhialic.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Yïn abï meth yök, manh moc. Ku na la dhiëëth ka ba cäk ke cɔl Jethu.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Abï ya raandït apɛi Nhialic nhom. Ku abï cɔl Wën Nhialic Madhɔl. Ku Nhialic Bänyda abï bääny Debit wundït yiëk ye,
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 ku abï ya bɛ̈ny pan yï Jakop akölriëëc ëbën, ku bäänyde acïï bï thök alanden!”
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Go Maria lueel tënë atuny Nhialic, “Bï rot looi këdë. Ɣɛn ë nyɛn bïm këc thiaak?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Go atuny Nhialic bɛn lɛ̈k ye, “Wëi Nhialic abï lööny yïguɔ̈p ku riɛlde abï bɛ̈n yïnhom. Manh thin dhëŋ ba dhiëëth abï cɔl Wën Nhialic.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Ku dɛ̈t akïn aya, molɛ̈n Elithabeth cï dhiɔp acï meth jäl yök cɔk a wäär ye ye tïŋ ke ciɛ̈t cï rol. Päike aa dätem ëmën.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Rin ŋic Nhialic käŋ looi ëbën. Acïn kë gök ye.”
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Go Maria lueel, “Ɣɛn alony Bänyda, abï looi tënë ɣa cïmën wɛ̈tdu.” Go atuny Nhialic jäl.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Nawën nïn lik cök, ke Maria lööny dhöl ke cïn gääu bï la pan yï Dhäkaria rɛ̈ɛ̈r tɛ̈thöny pan Judia.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Ku ler pan Dhäkaria ku muɔ̈th Elithabeth.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Kaam wën piŋ Elithabeth Maria ke muɔ̈th ye, ke manh liɛc yen riäŋ yeyic. Ku go Wëi Nhialic guɔ lööny yeguɔ̈p.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Ku lueel röldït tënë Maria, “Yïn aye leec diäär yiic ëbën, ku lec manh yänydu.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Yeŋö thieek ɣayic abï man Bänydiɛ̈ ɣa bɛ̈n neem?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Kaam wën piŋ ɣɛn yïröl yï muɔ̈th ɣa, ke manh tɔ̈ ɣayic mit puɔ̈u ku le nyooŋ-nyooŋ.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Yïn amit guɔ̈p rin cï yïn wɛ̈t Bänyda gam, lɔn bï wɛ̈t cï lɛ̈k yï rot tiɛɛŋ!”
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Go Maria lueel,
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ku ɣɛn acï puɔ̈u miɛt
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 rin cï yen aluɔnyden cie kuɛ̈ɛ̈c nhom lieec.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 rin cï Nhialic Madhɔl
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Ku yeen alir puɔ̈u tënë kuat raan ëbën,
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Nhialic acï kɔc bäŋ nhiam
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Ku acï bäny ril piɛ̈k piny thɔ̈cken nhïïm,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Ku ee kɔc ŋɔ̈ŋ wïc käŋ,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Ku acï wɛ̈tden cï thɔ̈n wärkuan dït tiɛɛŋ nhom
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 Cïmën wäär cï yen ye lɛ̈k wärkuan dït,
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Ku jɔl Maria rëër kek Elithabeth tɛ̈cït pɛ̈i kadiäk ku dhuk panden.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Nawën ke pɛ̈i Elithabeth thök, ku dhiëëth manh moc.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Nawën piŋ kɔc akeu nhom ku kɔc ruääi ke ye lɔn cï Nhialic ye lieec, ke mit puɔ̈th apɛi.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Nawën aköl ye nïn bɛ̈t, ke kɔc bɔ̈ bï meth bɛ̈n ŋoot. Ku wïckë bïk cäk rin wun Dhäkaria.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Go man kuec ku lueel, “Acɔl Joon.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Gokë lueel tënë ye, “Acïn raan ruääi ke we cï cäk ë rinkä.”
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ku nieukë wun nyin, ku thiëckë tɛ̈ bï yen meth cäk thïn.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Go Dhäkaria agen gɛ̈tgɛ̈t cɔɔl ku gɛ̈t, “Acɔl Joon.” Gokë gäi ëbën.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ku kaam thiin awën ke go ŋiɛc jam ku leec Nhialic.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Go kɔc thiääk ke ke gäi, ku thiëi wëlkä pan Judia yic, ku ye kɔc ëbën jam ë ke.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Ku kuat raan cï wëlkä piŋ ë gäi ku lueel, “Manhë, bï jäl yiëndë aköldä?” Rin ë yic, riɛl Bänyda arɛ̈ɛ̈r kek ye.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Go Wëi Nhialic lööny Dhäkaria guɔ̈p, ku lueel maany cï Nhialic nyuɔ̈th ye ëlä,
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Lecku Bɛ̈ny, Nhialic Itharel! Rin cï yen bɛ̈n bï kacke bɛ̈n luɔ̈k.
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Ku cɔl raan pïr ɣo atul ɣön Debit aluɔnyde.
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Wɛ̈tde acï kɔc käkke tïŋ lueel thɛɛr,
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 lɔn bï yen ɣo kony alɛikua ku kɔc man ɣo.
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Acï Nhialic lueel lɔn bï yen wärkuan dït lieec,
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 tɛ̈ ɣer ɣok puɔ̈th ku lok cök yenhom akölaköl tɛ̈ pïïr ɣok.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ku yïn manhdiɛ̈, yïn abï ya raan käk Nhialic tïŋ,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 Ba lɛ̈k kɔc tɛ̈ bï kek pïr akölriëëc ëbën yɔ̈k thïn,
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Nhialic alir puɔ̈u,
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 Ku yeen abï ruɛl tënë kɔc tɔ̈ muɔ̈ɔ̈th yic,
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Ku Joon acï jäl dït ku yïk Wëi Nhialic riɛl dït. Ku pïïr roor tɛ̈ cïï ceŋ ë rot ɣet aköl tul yen Itharel nhom.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.