Lucas 1
Lëk yam (DIKNT) vs ARA
1 Tënë Thiöpiluth, cït tɛ̈ ye piɛ̈ŋ ye, acï kɔc juëc them bïk käk cï röt looi kamkua gɔ̈t.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Aacï gɛ̈t käk cï kɔc cï ke tïŋ, ku kɔc lui wɛ̈t Nhialic lɛ̈k ɣo tɛ̈wäär jɔɔk käkkä röt.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Këya, Bänydiɛ̈, wën cï ɣɛn käk cï röt looi muk cök tɛ̈wäär jɔɔk kek röt, aca tak ba ke gɔ̈t apath tënë yï,
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 rin bï yïn käjuëc cï piɔ̈ɔ̈c tënë yï jäl ŋic lɔn cïï kek ye lueth.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Wäär ye Ɣërot bɛ̈nyŋaknhom pan Judia, raan käk Nhialic cɔl Dhäkaria ë tɔ̈ thïn, ku yeen ë ye raan akut kɔc käk Nhialic cɔl Abija, ku yeen ë la tiŋden cɔl Elithabeth, nyɛn kuat Aron.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Dhäkaria ku Elithabeth aake ye kɔc path tënë Nhialic, rin keek aake rɛ̈ɛ̈r ke cïn gup awuɔ̈c ke thek lööŋ Nhialic.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ku keek aake cïn mïth rin Elithabeth ëcïï dhiëth, ku keek aake cï dhiɔp kedhie aya.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Naɣɔn akäl tök, yen ke kuëër kɔc akut Dhäkaria bïk luui luaŋ Nhialic,
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 ke kɔcken akut cuɛt gɛk, go lööny tënë ye bï ya yen la adöŋ ŋïr took ariäk nhom luaŋ Nhialic. Go la luɛɛk.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Ku tɛ̈wën took yen adök luɛɛk, ke kɔc juëc awën cï guëër aake rɔ̈ɔ̈k aɣeer.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Kaam wën, ka atuny Nhialic nyuth rot ye ke kääc lɔŋ cuëc ariäk nhom tɛ̈wën took yen adöŋ ŋïr thïn.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Tɛ̈wën tïŋ Dhäkaria ye, go riɔ̈ɔ̈c apɛi ku muum nhom.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Go atuny Nhialic lɛ̈k ye, “Dhäkaria! Duk riɔ̈c, rɔ̈ɔ̈kdu acï Nhialic piŋ, ku ëmën tiɛŋdu Elithabeth abï manh moc yök. Na la dhiëëth, ka bï cɔl Joon.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Wek aabï puɔ̈th miɛt wedhie wek tiɛŋdu tɛ̈ le ye dhiëëth. Ku kɔc juëc aabï puɔ̈th miɛt ke we aya,
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 rin yeen abï ya raan töŋ ril kam kɔc käk Nhialic tïŋ. Ku yeen acïï bï ya dek kuat muɔ̈n la yic luɔu. Ku yeen abï Wëi Nhialic la yeguɔ̈p ke cɔk ŋoot man yäc,
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 ku yeen abï kɔc Itharel cɔl adhuk Nhialic Bänyden.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Abï kaŋ tuɔ̈l tënë Bɛ̈ny kek riɛl thöŋ cïmën riɛl Nhialic wäär tɔ̈ tënë Elija. Ku Joon abï wärken ë mïth cɔl anhiar miɛ̈thken. Ku kɔc ril nhïïm ëmën cie wɛ̈t Nhialic ye piŋ, aabï kenhïïm waar. Ku këya, yen ë tɛ̈ cï Joon kɔc cɔl aa guiir röt thïn rin bɛ̈n Bänyda.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Go Dhäkaria lueel tënë atuny Nhialic ëlä, “Ba ŋic këdë lɔn bï kënë rot looi? Ɣɛn acï dhiɔp ku tiɛŋdiɛ̈ acï dhiɔp aya.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Go atuny Nhialic dhuɔ̈k ye, “Ee ɣɛn Gabriɛl, rɛ̈ɛ̈r Nhialic lɔ̈ɔ̈m ku ɣɛn acï tooc ba yï bɛ̈n lɛ̈k wɛ̈t puɔth kënë.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Rin këc yïn wɛ̈t ca lueel gam, yïn abï rëër yï cie jam, ɣet tɛ̈ bï kënë rot kaŋ looi akölden bï yen rot looi ke cït tɛ̈de.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Tɛ̈n awën, kɔc aake tit Dhäkaria ke cï gäi kë rëër yen luaŋ Nhialic apɛi këlä.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Nawën le bɛ̈n bei ke cïï jam, gokë ŋic lɔn le yen kë cï rot nyuɔ̈th ye, tɛ̈wën ye yen nyuuth yecin ku cïï jam.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Nawën la nïn luui Dhäkaria luaŋ Nhialic thök, ke dhuk paande.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Nawën ke tiɛŋde Elithabeth yök meth, ku jɔl rëër baai pɛ̈i kadhiëc ke cie la aɣeer.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Ku jɔl ya lueel, “Nhialic acï kënë looi tënë ɣa bï piathde nyuɔ̈th ɣa, ku acï kë ye ɣa dhɔ̈l guɔ̈p rin cï ɣɛn rol jal nyaai!”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Tɛ̈wën ye pɛ̈i Elithabeth dätem, ke Nhialic tooc atuɔ̈nyde Gabriɛl gen Nadharet tɔ̈ pan Galilia,
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 tënë nyan bïm cɔl Maria, ku ë thiɛɛk mony cɔl Jothep, raan dhiënh Bɛ̈nyŋaknhom Debit.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Go atuny Nhialic bɛ̈n tënë ye ku lueel ëlä, “Madho, yïn athiäŋ dhëëŋ Nhialic. Bänyda atɔ̈ ke yï!”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Go Maria riɔ̈ɔ̈c ku muum nhom wën piŋ yen wëlkä, ku thööŋ yepuɔ̈u käk tɔ̈ ë wɛ̈t kënë yic.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Go atuny Nhialic lueel tënë ye, “Duk riɔ̈c Maria, yïn anhiɛɛr Nhialic.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Yïn abï meth yök, manh moc. Ku na la dhiëëth ka ba cäk ke cɔl Jethu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Abï ya raandït apɛi Nhialic nhom. Ku abï cɔl Wën Nhialic Madhɔl. Ku Nhialic Bänyda abï bääny Debit wundït yiëk ye,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 ku abï ya bɛ̈ny pan yï Jakop akölriëëc ëbën, ku bäänyde acïï bï thök alanden!”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Go Maria lueel tënë atuny Nhialic, “Bï rot looi këdë. Ɣɛn ë nyɛn bïm këc thiaak?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Go atuny Nhialic bɛn lɛ̈k ye, “Wëi Nhialic abï lööny yïguɔ̈p ku riɛlde abï bɛ̈n yïnhom. Manh thin dhëŋ ba dhiëëth abï cɔl Wën Nhialic.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ku dɛ̈t akïn aya, molɛ̈n Elithabeth cï dhiɔp acï meth jäl yök cɔk a wäär ye ye tïŋ ke ciɛ̈t cï rol. Päike aa dätem ëmën.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Rin ŋic Nhialic käŋ looi ëbën. Acïn kë gök ye.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Go Maria lueel, “Ɣɛn alony Bänyda, abï looi tënë ɣa cïmën wɛ̈tdu.” Go atuny Nhialic jäl.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Nawën nïn lik cök, ke Maria lööny dhöl ke cïn gääu bï la pan yï Dhäkaria rɛ̈ɛ̈r tɛ̈thöny pan Judia.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Ku ler pan Dhäkaria ku muɔ̈th Elithabeth.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Kaam wën piŋ Elithabeth Maria ke muɔ̈th ye, ke manh liɛc yen riäŋ yeyic. Ku go Wëi Nhialic guɔ lööny yeguɔ̈p.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Ku lueel röldït tënë Maria, “Yïn aye leec diäär yiic ëbën, ku lec manh yänydu.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Yeŋö thieek ɣayic abï man Bänydiɛ̈ ɣa bɛ̈n neem?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Kaam wën piŋ ɣɛn yïröl yï muɔ̈th ɣa, ke manh tɔ̈ ɣayic mit puɔ̈u ku le nyooŋ-nyooŋ.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Yïn amit guɔ̈p rin cï yïn wɛ̈t Bänyda gam, lɔn bï wɛ̈t cï lɛ̈k yï rot tiɛɛŋ!”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Go Maria lueel,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ku ɣɛn acï puɔ̈u miɛt
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 rin cï yen aluɔnyden cie kuɛ̈ɛ̈c nhom lieec.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 rin cï Nhialic Madhɔl
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Ku yeen alir puɔ̈u tënë kuat raan ëbën,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nhialic acï kɔc bäŋ nhiam
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ku acï bäny ril piɛ̈k piny thɔ̈cken nhïïm,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ku ee kɔc ŋɔ̈ŋ wïc käŋ,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ku acï wɛ̈tden cï thɔ̈n wärkuan dït tiɛɛŋ nhom
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Cïmën wäär cï yen ye lɛ̈k wärkuan dït,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Ku jɔl Maria rëër kek Elithabeth tɛ̈cït pɛ̈i kadiäk ku dhuk panden.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Nawën ke pɛ̈i Elithabeth thök, ku dhiëëth manh moc.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Nawën piŋ kɔc akeu nhom ku kɔc ruääi ke ye lɔn cï Nhialic ye lieec, ke mit puɔ̈th apɛi.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Nawën aköl ye nïn bɛ̈t, ke kɔc bɔ̈ bï meth bɛ̈n ŋoot. Ku wïckë bïk cäk rin wun Dhäkaria.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Go man kuec ku lueel, “Acɔl Joon.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Gokë lueel tënë ye, “Acïn raan ruääi ke we cï cäk ë rinkä.”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Ku nieukë wun nyin, ku thiëckë tɛ̈ bï yen meth cäk thïn.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Go Dhäkaria agen gɛ̈tgɛ̈t cɔɔl ku gɛ̈t, “Acɔl Joon.” Gokë gäi ëbën.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Ku kaam thiin awën ke go ŋiɛc jam ku leec Nhialic.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Go kɔc thiääk ke ke gäi, ku thiëi wëlkä pan Judia yic, ku ye kɔc ëbën jam ë ke.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Ku kuat raan cï wëlkä piŋ ë gäi ku lueel, “Manhë, bï jäl yiëndë aköldä?” Rin ë yic, riɛl Bänyda arɛ̈ɛ̈r kek ye.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Go Wëi Nhialic lööny Dhäkaria guɔ̈p, ku lueel maany cï Nhialic nyuɔ̈th ye ëlä,
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Lecku Bɛ̈ny, Nhialic Itharel! Rin cï yen bɛ̈n bï kacke bɛ̈n luɔ̈k.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ku cɔl raan pïr ɣo atul ɣön Debit aluɔnyde.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Wɛ̈tde acï kɔc käkke tïŋ lueel thɛɛr,
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 lɔn bï yen ɣo kony alɛikua ku kɔc man ɣo.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Acï Nhialic lueel lɔn bï yen wärkuan dït lieec,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 tɛ̈ ɣer ɣok puɔ̈th ku lok cök yenhom akölaköl tɛ̈ pïïr ɣok.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Ku yïn manhdiɛ̈, yïn abï ya raan käk Nhialic tïŋ,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ba lɛ̈k kɔc tɛ̈ bï kek pïr akölriëëc ëbën yɔ̈k thïn,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Nhialic alir puɔ̈u,
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Ku yeen abï ruɛl tënë kɔc tɔ̈ muɔ̈ɔ̈th yic,
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ku Joon acï jäl dït ku yïk Wëi Nhialic riɛl dït. Ku pïïr roor tɛ̈ cïï ceŋ ë rot ɣet aköl tul yen Itharel nhom.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.