Lucas 1

Lëk yam (DIKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tënë Thiöpiluth, cït tɛ̈ ye piɛ̈ŋ ye, acï kɔc juëc them bïk käk cï röt looi kamkua gɔ̈t.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Aacï gɛ̈t käk cï kɔc cï ke tïŋ, ku kɔc lui wɛ̈t Nhialic lɛ̈k ɣo tɛ̈wäär jɔɔk käkkä röt.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Këya, Bänydiɛ̈, wën cï ɣɛn käk cï röt looi muk cök tɛ̈wäär jɔɔk kek röt, aca tak ba ke gɔ̈t apath tënë yï,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 rin bï yïn käjuëc cï piɔ̈ɔ̈c tënë yï jäl ŋic lɔn cïï kek ye lueth.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Wäär ye Ɣërot bɛ̈nyŋaknhom pan Judia, raan käk Nhialic cɔl Dhäkaria ë tɔ̈ thïn, ku yeen ë ye raan akut kɔc käk Nhialic cɔl Abija, ku yeen ë la tiŋden cɔl Elithabeth, nyɛn kuat Aron.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Dhäkaria ku Elithabeth aake ye kɔc path tënë Nhialic, rin keek aake rɛ̈ɛ̈r ke cïn gup awuɔ̈c ke thek lööŋ Nhialic.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ku keek aake cïn mïth rin Elithabeth ëcïï dhiëth, ku keek aake cï dhiɔp kedhie aya.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Naɣɔn akäl tök, yen ke kuëër kɔc akut Dhäkaria bïk luui luaŋ Nhialic,
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 ke kɔcken akut cuɛt gɛk, go lööny tënë ye bï ya yen la adöŋ ŋïr took ariäk nhom luaŋ Nhialic. Go la luɛɛk.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Ku tɛ̈wën took yen adök luɛɛk, ke kɔc juëc awën cï guëër aake rɔ̈ɔ̈k aɣeer.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Kaam wën, ka atuny Nhialic nyuth rot ye ke kääc lɔŋ cuëc ariäk nhom tɛ̈wën took yen adöŋ ŋïr thïn.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Tɛ̈wën tïŋ Dhäkaria ye, go riɔ̈ɔ̈c apɛi ku muum nhom.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Go atuny Nhialic lɛ̈k ye, “Dhäkaria! Duk riɔ̈c, rɔ̈ɔ̈kdu acï Nhialic piŋ, ku ëmën tiɛŋdu Elithabeth abï manh moc yök. Na la dhiëëth, ka bï cɔl Joon.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Wek aabï puɔ̈th miɛt wedhie wek tiɛŋdu tɛ̈ le ye dhiëëth. Ku kɔc juëc aabï puɔ̈th miɛt ke we aya,
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 rin yeen abï ya raan töŋ ril kam kɔc käk Nhialic tïŋ. Ku yeen acïï bï ya dek kuat muɔ̈n la yic luɔu. Ku yeen abï Wëi Nhialic la yeguɔ̈p ke cɔk ŋoot man yäc,
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 ku yeen abï kɔc Itharel cɔl adhuk Nhialic Bänyden.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Abï kaŋ tuɔ̈l tënë Bɛ̈ny kek riɛl thöŋ cïmën riɛl Nhialic wäär tɔ̈ tënë Elija. Ku Joon abï wärken ë mïth cɔl anhiar miɛ̈thken. Ku kɔc ril nhïïm ëmën cie wɛ̈t Nhialic ye piŋ, aabï kenhïïm waar. Ku këya, yen ë tɛ̈ cï Joon kɔc cɔl aa guiir röt thïn rin bɛ̈n Bänyda.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Go Dhäkaria lueel tënë atuny Nhialic ëlä, “Ba ŋic këdë lɔn bï kënë rot looi? Ɣɛn acï dhiɔp ku tiɛŋdiɛ̈ acï dhiɔp aya.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Go atuny Nhialic dhuɔ̈k ye, “Ee ɣɛn Gabriɛl, rɛ̈ɛ̈r Nhialic lɔ̈ɔ̈m ku ɣɛn acï tooc ba yï bɛ̈n lɛ̈k wɛ̈t puɔth kënë.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Rin këc yïn wɛ̈t ca lueel gam, yïn abï rëër yï cie jam, ɣet tɛ̈ bï kënë rot kaŋ looi akölden bï yen rot looi ke cït tɛ̈de.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Tɛ̈n awën, kɔc aake tit Dhäkaria ke cï gäi kë rëër yen luaŋ Nhialic apɛi këlä.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Nawën le bɛ̈n bei ke cïï jam, gokë ŋic lɔn le yen kë cï rot nyuɔ̈th ye, tɛ̈wën ye yen nyuuth yecin ku cïï jam.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Nawën la nïn luui Dhäkaria luaŋ Nhialic thök, ke dhuk paande.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Nawën ke tiɛŋde Elithabeth yök meth, ku jɔl rëër baai pɛ̈i kadhiëc ke cie la aɣeer.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Ku jɔl ya lueel, “Nhialic acï kënë looi tënë ɣa bï piathde nyuɔ̈th ɣa, ku acï kë ye ɣa dhɔ̈l guɔ̈p rin cï ɣɛn rol jal nyaai!”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Tɛ̈wën ye pɛ̈i Elithabeth dätem, ke Nhialic tooc atuɔ̈nyde Gabriɛl gen Nadharet tɔ̈ pan Galilia,
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 tënë nyan bïm cɔl Maria, ku ë thiɛɛk mony cɔl Jothep, raan dhiënh Bɛ̈nyŋaknhom Debit.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Go atuny Nhialic bɛ̈n tënë ye ku lueel ëlä, “Madho, yïn athiäŋ dhëëŋ Nhialic. Bänyda atɔ̈ ke yï!”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Go Maria riɔ̈ɔ̈c ku muum nhom wën piŋ yen wëlkä, ku thööŋ yepuɔ̈u käk tɔ̈ ë wɛ̈t kënë yic.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Go atuny Nhialic lueel tënë ye, “Duk riɔ̈c Maria, yïn anhiɛɛr Nhialic.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Yïn abï meth yök, manh moc. Ku na la dhiëëth ka ba cäk ke cɔl Jethu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Abï ya raandït apɛi Nhialic nhom. Ku abï cɔl Wën Nhialic Madhɔl. Ku Nhialic Bänyda abï bääny Debit wundït yiëk ye,
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 ku abï ya bɛ̈ny pan yï Jakop akölriëëc ëbën, ku bäänyde acïï bï thök alanden!”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Go Maria lueel tënë atuny Nhialic, “Bï rot looi këdë. Ɣɛn ë nyɛn bïm këc thiaak?”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Go atuny Nhialic bɛn lɛ̈k ye, “Wëi Nhialic abï lööny yïguɔ̈p ku riɛlde abï bɛ̈n yïnhom. Manh thin dhëŋ ba dhiëëth abï cɔl Wën Nhialic.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Ku dɛ̈t akïn aya, molɛ̈n Elithabeth cï dhiɔp acï meth jäl yök cɔk a wäär ye ye tïŋ ke ciɛ̈t cï rol. Päike aa dätem ëmën.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Rin ŋic Nhialic käŋ looi ëbën. Acïn kë gök ye.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Go Maria lueel, “Ɣɛn alony Bänyda, abï looi tënë ɣa cïmën wɛ̈tdu.” Go atuny Nhialic jäl.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Nawën nïn lik cök, ke Maria lööny dhöl ke cïn gääu bï la pan yï Dhäkaria rɛ̈ɛ̈r tɛ̈thöny pan Judia.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Ku ler pan Dhäkaria ku muɔ̈th Elithabeth.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Kaam wën piŋ Elithabeth Maria ke muɔ̈th ye, ke manh liɛc yen riäŋ yeyic. Ku go Wëi Nhialic guɔ lööny yeguɔ̈p.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Ku lueel röldït tënë Maria, “Yïn aye leec diäär yiic ëbën, ku lec manh yänydu.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Yeŋö thieek ɣayic abï man Bänydiɛ̈ ɣa bɛ̈n neem?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Kaam wën piŋ ɣɛn yïröl yï muɔ̈th ɣa, ke manh tɔ̈ ɣayic mit puɔ̈u ku le nyooŋ-nyooŋ.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Yïn amit guɔ̈p rin cï yïn wɛ̈t Bänyda gam, lɔn bï wɛ̈t cï lɛ̈k yï rot tiɛɛŋ!”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Go Maria lueel,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ku ɣɛn acï puɔ̈u miɛt
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 rin cï yen aluɔnyden cie kuɛ̈ɛ̈c nhom lieec.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 rin cï Nhialic Madhɔl
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Ku yeen alir puɔ̈u tënë kuat raan ëbën,
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nhialic acï kɔc bäŋ nhiam
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Ku acï bäny ril piɛ̈k piny thɔ̈cken nhïïm,
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Ku ee kɔc ŋɔ̈ŋ wïc käŋ,
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Ku acï wɛ̈tden cï thɔ̈n wärkuan dït tiɛɛŋ nhom
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 Cïmën wäär cï yen ye lɛ̈k wärkuan dït,
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Ku jɔl Maria rëër kek Elithabeth tɛ̈cït pɛ̈i kadiäk ku dhuk panden.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Nawën ke pɛ̈i Elithabeth thök, ku dhiëëth manh moc.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Nawën piŋ kɔc akeu nhom ku kɔc ruääi ke ye lɔn cï Nhialic ye lieec, ke mit puɔ̈th apɛi.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Nawën aköl ye nïn bɛ̈t, ke kɔc bɔ̈ bï meth bɛ̈n ŋoot. Ku wïckë bïk cäk rin wun Dhäkaria.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Go man kuec ku lueel, “Acɔl Joon.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Gokë lueel tënë ye, “Acïn raan ruääi ke we cï cäk ë rinkä.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ku nieukë wun nyin, ku thiëckë tɛ̈ bï yen meth cäk thïn.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Go Dhäkaria agen gɛ̈tgɛ̈t cɔɔl ku gɛ̈t, “Acɔl Joon.” Gokë gäi ëbën.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Ku kaam thiin awën ke go ŋiɛc jam ku leec Nhialic.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Go kɔc thiääk ke ke gäi, ku thiëi wëlkä pan Judia yic, ku ye kɔc ëbën jam ë ke.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Ku kuat raan cï wëlkä piŋ ë gäi ku lueel, “Manhë, bï jäl yiëndë aköldä?” Rin ë yic, riɛl Bänyda arɛ̈ɛ̈r kek ye.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Go Wëi Nhialic lööny Dhäkaria guɔ̈p, ku lueel maany cï Nhialic nyuɔ̈th ye ëlä,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Lecku Bɛ̈ny, Nhialic Itharel! Rin cï yen bɛ̈n bï kacke bɛ̈n luɔ̈k.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Ku cɔl raan pïr ɣo atul ɣön Debit aluɔnyde.
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Wɛ̈tde acï kɔc käkke tïŋ lueel thɛɛr,
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 lɔn bï yen ɣo kony alɛikua ku kɔc man ɣo.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Acï Nhialic lueel lɔn bï yen wärkuan dït lieec,
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 tɛ̈ ɣer ɣok puɔ̈th ku lok cök yenhom akölaköl tɛ̈ pïïr ɣok.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ku yïn manhdiɛ̈, yïn abï ya raan käk Nhialic tïŋ,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Ba lɛ̈k kɔc tɛ̈ bï kek pïr akölriëëc ëbën yɔ̈k thïn,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Nhialic alir puɔ̈u,
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Ku yeen abï ruɛl tënë kɔc tɔ̈ muɔ̈ɔ̈th yic,
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Ku Joon acï jäl dït ku yïk Wëi Nhialic riɛl dït. Ku pïïr roor tɛ̈ cïï ceŋ ë rot ɣet aköl tul yen Itharel nhom.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.