Lucas 18
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Naɣɔn aköl dɛ̈t ke Jethu lëk kɔcken ye buɔɔth kääŋ bï ke piɔ̈ɔ̈c bïk dhiɛl aa röök akölaköl ku cïk dhɔ̈r.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Ku lueel, “Wäthɛɛr bɛ̈ny luɔ̈k ë tɔ̈ thïn gɛn tök. Ku ëcie riɔ̈ɔ̈c Nhialic ku ë dhäl kɔc gup ëbën.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Ku tiŋ lëër ë tɔ̈ ë gen kënë aya. Ku ë ye lac bɛ̈n tënë bɛ̈ny, ku lɛ̈ŋ bï luɔ̈k yic tënë mony luk kek.
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 — ausente —
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 — ausente —
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Ku jɔl Jethu lɛ̈k ke, “Piɛŋkë tɛ̈ ye bɛ̈ny kuc luk jiɛɛm thïn.
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Cïï Nhialic lëu bï luk ŋiɛc looi tënë kɔcken cï lɔc, kɔc ye rɔ̈ɔ̈k aköl ku wɛ̈ɛ̈r? Bï ke cɔl ke mec tënë ye?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Alɛ̈k we, abï luk ŋiɛc looi tënë ke. Ku na la dhuk, ɣɛn Manh Raan, ye kɔc kadë ba yök ke la gam pinynhom?”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Ku lueel Jethu kääŋ kënë aya tënë kɔc röt yök ciɛ̈t kek path kepɛ̈c, ku dhälkë raan ëbën guɔ̈p.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 “Kɔc karou aake cï la luaŋ Nhialic bïk la röök, raan akut Parathï nhiam apɛi ku raan ë kut ajuër kɔc tuɔ̈ɔ̈r nyïn.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Go mony nhiam akut Parathï bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈c ku röök ë rot ëlä, ‘Yïn alɛɛc Nhialic, ɣɛn acïï thöŋ kek kɔc kɔ̈k, kɔc käk kɔc kɔ̈k tuɔ̈ɔ̈r nyïn, kɔc ë luui kärɛc ë diäär kɔc kɔ̈k kɔɔr. Yïn alɛɛc rin ɣɛn acïï thöŋ kek raan ajuër kut kënë.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Ɣɛn ë thek ba cïï mïth, arak rou nïn kadhorou yiic, ku yïn aya juɛ̈r tök thiäär yic käkkiɛ̈n ya yök luɔi yic ëbën.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 “Ku raan ajuër kut acï bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈c tɛ̈mec ku cïï yenyin ŋɛ̈ɛ̈r nhial wën röök yen, ku gut yepuɔ̈u amääth bï nyuɔɔth lɔn ë yen kärɛc looi ku lueel, ‘Nhialic liec ɣa, ɣɛn ë raan la guɔ̈p adumuɔ̈ɔ̈m.’ ”
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Ku jɔl Jethu lɛ̈k ke, “Mony kënë, ku acie raan akut Parathï, acï dhuk baai ka adumuɔ̈ɔ̈mke cï päl piny tënë ye. Rin raan nhiam rot ɣäth tueŋ abï dhuɔ̈k ciëën, ku raan lir puɔ̈u rot tɔ̈ɔ̈u ciëën abï ɣäth tueŋ.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Kɔc kɔ̈k aake mïth bɛ̈ɛ̈i tënë Jethu bï ke bɛ̈n dɔɔc. Go kɔc Jethu buɔɔth ke läät.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Go Jethu mïth caal yelɔ̈ɔ̈m ku lueel, “Calkë mïth aa bɔ̈ tënë ɣa, duɔ̈kkë ke pën. Rin raan wïc ye bï la bääny Nhialic yic adhil gam cïmën ë mïth thiikä.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Alɛ̈k we, raan wïc ye bï bääny Nhialic yök adhil wɛ̈t Nhialic gam, cïmën ye manh koor wɛ̈t kɔc ke dhiëth ye gam.”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Go raandït kɔc Itharel Jethu thiëëc, “Raan piööc path, yeŋö ba looi ba pïr akölriëëc ëbën yök?”
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yeŋö ye yïn ɣa cɔɔl raan path? Acïn raan path, ee Nhialic ë rot.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 “Ku na bɛ̈ɛ̈r wɛ̈tdu, ke yïn aŋic käk ye lööŋ Nhialic lueel,
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Go mony wën bɛ̈ɛ̈r, “Lööŋkä aaca muk nhïïm ëbën tɛ̈wäär koor ɣɛn agut ëmën.”
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Nawën piŋ Jethu kënë, ke lueel tënë ye, “Ala löŋ ŋot kɛ̈c ë looi. Ɣaac käkku ëbën ku gam wëëu tënë kɔc ŋɔ̈ŋ, yïn abï jiɛɛk la yök pan Nhialic ku bäär buɔth ɣa.”
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Nawën piŋ mony kën ë wëlkä, ke mɛɛn rin ë jak apɛi.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Go Jethu tïŋ ke cï puɔ̈u dak ku lueel, “Abï yic riɛl tënë kɔc ajiɛɛk bïk la bääny Nhialic yic.
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Alɛ̈k we alanden, apuɔl yic bï thɔ̈rɔ̈l bak with cök, tɛ̈n tɛ̈ bï raan ajak la bääny Nhialic yic.”
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Go kɔc awën piŋ ë wëlkä Jethu thiëëc, “Na ye këya, yeŋa bï la pan Nhialic?”
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Käk cïï raan ke lëu aaye Nhialic looi.”
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Go Pïtɛr lueel, “Na ɣook, ɣok aacï käkkua nyääŋ wei ku buɔthku yï!”
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek alɛ̈k yic, raan nyiëëŋ panden wei, ku tiɛŋde ku wämäthakën ku kɔc ke dhiëth ye, ayï miɛ̈thke rin bääny Nhialic,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 abï käjuëc yök ë riëëc kënë yic, ku pïr akölriëëc ëbën bï bɛ̈n aköldä yic.”
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Nawën ke Jethu cɔɔl kɔcken ye buɔɔth kathiäär ku rou tɛ̈den röt ku lëk ke, “Ëmën ɣok aa la Jeruthalem, tɛ̈ bï käwäär cï kɔc käk Nhialic tïŋ gɔ̈t rin Manh Raan kenhïïm la tiɛɛŋ thïn.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Abï la thɔ̈n kɔc cie kɔc Itharel bïk bui ku lɛ̈ɛ̈tkë, ku ŋuutkë nyin,
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 ku abïk that ku näkkë, ku na ye aköl ye nïn diäk, ke yeen abï pïïr ku jɔt rot raŋ yic.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Ku kɔc ye buɔɔth aake këc käkkä deet yiic. Wɛ̈tde yic acï thiaan tënë ke, ku keek aacïï kën jiɛɛm Jethu kuc.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Nawën dötkë Jeriko, ke mony cï cɔɔr ë rɛ̈ɛ̈r dhël yɔu ke lïm.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Nawën piŋ kɔc cath röt, ke thiëc, “Yeŋö loi rot?”
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Go lɛ̈k ye lɔn ë Jethu raan Nadharet yen atëk dhël yic.
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Go cööt, “Jethu, wën Debit liec ɣa.”
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Go kɔc ke tɔ̈ tueŋ läät ku lëkkë ye bï biɛt. Go ŋot kiu apɛi, “Wën Debit kony ɣa.”
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Go Jethu kɔ̈ɔ̈c ku lëk kɔc bïk mony kënë thɛ̈l tënë ye. Nawën cï ɣëët tɛ̈thiɔ̈k, ke thiëëc Jethu,
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 “Yeŋö wïc ba looi tënë yï?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny awiëc ba bɛn daai.”
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Go Jethu lɛ̈k ye, “Daaië! Gamdu acï kony.”
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Go guɔ daai nyin yic, ku buɔɔth Jethu ke lec Nhialic. Nawën tïŋ kɔc juëc ke tɔ̈ thïn kë cï rot looi, ke lec Nhialic ëbën.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.