Lucas 18

Lëk yam (DIKNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Naɣɔn aköl dɛ̈t ke Jethu lëk kɔcken ye buɔɔth kääŋ bï ke piɔ̈ɔ̈c bïk dhiɛl aa röök akölaköl ku cïk dhɔ̈r.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Ku lueel, “Wäthɛɛr bɛ̈ny luɔ̈k ë tɔ̈ thïn gɛn tök. Ku ëcie riɔ̈ɔ̈c Nhialic ku ë dhäl kɔc gup ëbën.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Ku tiŋ lëër ë tɔ̈ ë gen kënë aya. Ku ë ye lac bɛ̈n tënë bɛ̈ny, ku lɛ̈ŋ bï luɔ̈k yic tënë mony luk kek.
3 Havia também naquela mesma cidade
4 — ausente —
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 — ausente —
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Ku jɔl Jethu lɛ̈k ke, “Piɛŋkë tɛ̈ ye bɛ̈ny kuc luk jiɛɛm thïn.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Cïï Nhialic lëu bï luk ŋiɛc looi tënë kɔcken cï lɔc, kɔc ye rɔ̈ɔ̈k aköl ku wɛ̈ɛ̈r? Bï ke cɔl ke mec tënë ye?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Alɛ̈k we, abï luk ŋiɛc looi tënë ke. Ku na la dhuk, ɣɛn Manh Raan, ye kɔc kadë ba yök ke la gam pinynhom?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Ku lueel Jethu kääŋ kënë aya tënë kɔc röt yök ciɛ̈t kek path kepɛ̈c, ku dhälkë raan ëbën guɔ̈p.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Kɔc karou aake cï la luaŋ Nhialic bïk la röök, raan akut Parathï nhiam apɛi ku raan ë kut ajuër kɔc tuɔ̈ɔ̈r nyïn.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Go mony nhiam akut Parathï bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈c ku röök ë rot ëlä, ‘Yïn alɛɛc Nhialic, ɣɛn acïï thöŋ kek kɔc kɔ̈k, kɔc käk kɔc kɔ̈k tuɔ̈ɔ̈r nyïn, kɔc ë luui kärɛc ë diäär kɔc kɔ̈k kɔɔr. Yïn alɛɛc rin ɣɛn acïï thöŋ kek raan ajuër kut kënë.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Ɣɛn ë thek ba cïï mïth, arak rou nïn kadhorou yiic, ku yïn aya juɛ̈r tök thiäär yic käkkiɛ̈n ya yök luɔi yic ëbën.’
12 Jejuo duas vezes na semana
13 “Ku raan ajuër kut acï bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈c tɛ̈mec ku cïï yenyin ŋɛ̈ɛ̈r nhial wën röök yen, ku gut yepuɔ̈u amääth bï nyuɔɔth lɔn ë yen kärɛc looi ku lueel, ‘Nhialic liec ɣa, ɣɛn ë raan la guɔ̈p adumuɔ̈ɔ̈m.’ ”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Ku jɔl Jethu lɛ̈k ke, “Mony kënë, ku acie raan akut Parathï, acï dhuk baai ka adumuɔ̈ɔ̈mke cï päl piny tënë ye. Rin raan nhiam rot ɣäth tueŋ abï dhuɔ̈k ciëën, ku raan lir puɔ̈u rot tɔ̈ɔ̈u ciëën abï ɣäth tueŋ.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Kɔc kɔ̈k aake mïth bɛ̈ɛ̈i tënë Jethu bï ke bɛ̈n dɔɔc. Go kɔc Jethu buɔɔth ke läät.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Go Jethu mïth caal yelɔ̈ɔ̈m ku lueel, “Calkë mïth aa bɔ̈ tënë ɣa, duɔ̈kkë ke pën. Rin raan wïc ye bï la bääny Nhialic yic adhil gam cïmën ë mïth thiikä.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Alɛ̈k we, raan wïc ye bï bääny Nhialic yök adhil wɛ̈t Nhialic gam, cïmën ye manh koor wɛ̈t kɔc ke dhiëth ye gam.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Go raandït kɔc Itharel Jethu thiëëc, “Raan piööc path, yeŋö ba looi ba pïr akölriëëc ëbën yök?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yeŋö ye yïn ɣa cɔɔl raan path? Acïn raan path, ee Nhialic ë rot.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 “Ku na bɛ̈ɛ̈r wɛ̈tdu, ke yïn aŋic käk ye lööŋ Nhialic lueel,
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Go mony wën bɛ̈ɛ̈r, “Lööŋkä aaca muk nhïïm ëbën tɛ̈wäär koor ɣɛn agut ëmën.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Nawën piŋ Jethu kënë, ke lueel tënë ye, “Ala löŋ ŋot kɛ̈c ë looi. Ɣaac käkku ëbën ku gam wëëu tënë kɔc ŋɔ̈ŋ, yïn abï jiɛɛk la yök pan Nhialic ku bäär buɔth ɣa.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Nawën piŋ mony kën ë wëlkä, ke mɛɛn rin ë jak apɛi.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Go Jethu tïŋ ke cï puɔ̈u dak ku lueel, “Abï yic riɛl tënë kɔc ajiɛɛk bïk la bääny Nhialic yic.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Alɛ̈k we alanden, apuɔl yic bï thɔ̈rɔ̈l bak with cök, tɛ̈n tɛ̈ bï raan ajak la bääny Nhialic yic.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Go kɔc awën piŋ ë wëlkä Jethu thiëëc, “Na ye këya, yeŋa bï la pan Nhialic?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Käk cïï raan ke lëu aaye Nhialic looi.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Go Pïtɛr lueel, “Na ɣook, ɣok aacï käkkua nyääŋ wei ku buɔthku yï!”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek alɛ̈k yic, raan nyiëëŋ panden wei, ku tiɛŋde ku wämäthakën ku kɔc ke dhiëth ye, ayï miɛ̈thke rin bääny Nhialic,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 abï käjuëc yök ë riëëc kënë yic, ku pïr akölriëëc ëbën bï bɛ̈n aköldä yic.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Nawën ke Jethu cɔɔl kɔcken ye buɔɔth kathiäär ku rou tɛ̈den röt ku lëk ke, “Ëmën ɣok aa la Jeruthalem, tɛ̈ bï käwäär cï kɔc käk Nhialic tïŋ gɔ̈t rin Manh Raan kenhïïm la tiɛɛŋ thïn.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Abï la thɔ̈n kɔc cie kɔc Itharel bïk bui ku lɛ̈ɛ̈tkë, ku ŋuutkë nyin,
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 ku abïk that ku näkkë, ku na ye aköl ye nïn diäk, ke yeen abï pïïr ku jɔt rot raŋ yic.”
33 e, havendo-
34 Ku kɔc ye buɔɔth aake këc käkkä deet yiic. Wɛ̈tde yic acï thiaan tënë ke, ku keek aacïï kën jiɛɛm Jethu kuc.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Nawën dötkë Jeriko, ke mony cï cɔɔr ë rɛ̈ɛ̈r dhël yɔu ke lïm.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Nawën piŋ kɔc cath röt, ke thiëc, “Yeŋö loi rot?”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Go lɛ̈k ye lɔn ë Jethu raan Nadharet yen atëk dhël yic.
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Go cööt, “Jethu, wën Debit liec ɣa.”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Go kɔc ke tɔ̈ tueŋ läät ku lëkkë ye bï biɛt. Go ŋot kiu apɛi, “Wën Debit kony ɣa.”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Go Jethu kɔ̈ɔ̈c ku lëk kɔc bïk mony kënë thɛ̈l tënë ye. Nawën cï ɣëët tɛ̈thiɔ̈k, ke thiëëc Jethu,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Yeŋö wïc ba looi tënë yï?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny awiëc ba bɛn daai.”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Go Jethu lɛ̈k ye, “Daaië! Gamdu acï kony.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Go guɔ daai nyin yic, ku buɔɔth Jethu ke lec Nhialic. Nawën tïŋ kɔc juëc ke tɔ̈ thïn kë cï rot looi, ke lec Nhialic ëbën.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.