Lucas 18
Lëk yam (DIKNT) vs ARA
1 Naɣɔn aköl dɛ̈t ke Jethu lëk kɔcken ye buɔɔth kääŋ bï ke piɔ̈ɔ̈c bïk dhiɛl aa röök akölaköl ku cïk dhɔ̈r.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Ku lueel, “Wäthɛɛr bɛ̈ny luɔ̈k ë tɔ̈ thïn gɛn tök. Ku ëcie riɔ̈ɔ̈c Nhialic ku ë dhäl kɔc gup ëbën.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Ku tiŋ lëër ë tɔ̈ ë gen kënë aya. Ku ë ye lac bɛ̈n tënë bɛ̈ny, ku lɛ̈ŋ bï luɔ̈k yic tënë mony luk kek.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 — ausente —
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 — ausente —
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ku jɔl Jethu lɛ̈k ke, “Piɛŋkë tɛ̈ ye bɛ̈ny kuc luk jiɛɛm thïn.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Cïï Nhialic lëu bï luk ŋiɛc looi tënë kɔcken cï lɔc, kɔc ye rɔ̈ɔ̈k aköl ku wɛ̈ɛ̈r? Bï ke cɔl ke mec tënë ye?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Alɛ̈k we, abï luk ŋiɛc looi tënë ke. Ku na la dhuk, ɣɛn Manh Raan, ye kɔc kadë ba yök ke la gam pinynhom?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Ku lueel Jethu kääŋ kënë aya tënë kɔc röt yök ciɛ̈t kek path kepɛ̈c, ku dhälkë raan ëbën guɔ̈p.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Kɔc karou aake cï la luaŋ Nhialic bïk la röök, raan akut Parathï nhiam apɛi ku raan ë kut ajuër kɔc tuɔ̈ɔ̈r nyïn.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Go mony nhiam akut Parathï bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈c ku röök ë rot ëlä, ‘Yïn alɛɛc Nhialic, ɣɛn acïï thöŋ kek kɔc kɔ̈k, kɔc käk kɔc kɔ̈k tuɔ̈ɔ̈r nyïn, kɔc ë luui kärɛc ë diäär kɔc kɔ̈k kɔɔr. Yïn alɛɛc rin ɣɛn acïï thöŋ kek raan ajuër kut kënë.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Ɣɛn ë thek ba cïï mïth, arak rou nïn kadhorou yiic, ku yïn aya juɛ̈r tök thiäär yic käkkiɛ̈n ya yök luɔi yic ëbën.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Ku raan ajuër kut acï bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈c tɛ̈mec ku cïï yenyin ŋɛ̈ɛ̈r nhial wën röök yen, ku gut yepuɔ̈u amääth bï nyuɔɔth lɔn ë yen kärɛc looi ku lueel, ‘Nhialic liec ɣa, ɣɛn ë raan la guɔ̈p adumuɔ̈ɔ̈m.’ ”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Ku jɔl Jethu lɛ̈k ke, “Mony kënë, ku acie raan akut Parathï, acï dhuk baai ka adumuɔ̈ɔ̈mke cï päl piny tënë ye. Rin raan nhiam rot ɣäth tueŋ abï dhuɔ̈k ciëën, ku raan lir puɔ̈u rot tɔ̈ɔ̈u ciëën abï ɣäth tueŋ.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Kɔc kɔ̈k aake mïth bɛ̈ɛ̈i tënë Jethu bï ke bɛ̈n dɔɔc. Go kɔc Jethu buɔɔth ke läät.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Go Jethu mïth caal yelɔ̈ɔ̈m ku lueel, “Calkë mïth aa bɔ̈ tënë ɣa, duɔ̈kkë ke pën. Rin raan wïc ye bï la bääny Nhialic yic adhil gam cïmën ë mïth thiikä.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Alɛ̈k we, raan wïc ye bï bääny Nhialic yök adhil wɛ̈t Nhialic gam, cïmën ye manh koor wɛ̈t kɔc ke dhiëth ye gam.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Go raandït kɔc Itharel Jethu thiëëc, “Raan piööc path, yeŋö ba looi ba pïr akölriëëc ëbën yök?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yeŋö ye yïn ɣa cɔɔl raan path? Acïn raan path, ee Nhialic ë rot.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 “Ku na bɛ̈ɛ̈r wɛ̈tdu, ke yïn aŋic käk ye lööŋ Nhialic lueel,
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Go mony wën bɛ̈ɛ̈r, “Lööŋkä aaca muk nhïïm ëbën tɛ̈wäär koor ɣɛn agut ëmën.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Nawën piŋ Jethu kënë, ke lueel tënë ye, “Ala löŋ ŋot kɛ̈c ë looi. Ɣaac käkku ëbën ku gam wëëu tënë kɔc ŋɔ̈ŋ, yïn abï jiɛɛk la yök pan Nhialic ku bäär buɔth ɣa.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Nawën piŋ mony kën ë wëlkä, ke mɛɛn rin ë jak apɛi.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Go Jethu tïŋ ke cï puɔ̈u dak ku lueel, “Abï yic riɛl tënë kɔc ajiɛɛk bïk la bääny Nhialic yic.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Alɛ̈k we alanden, apuɔl yic bï thɔ̈rɔ̈l bak with cök, tɛ̈n tɛ̈ bï raan ajak la bääny Nhialic yic.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Go kɔc awën piŋ ë wëlkä Jethu thiëëc, “Na ye këya, yeŋa bï la pan Nhialic?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Käk cïï raan ke lëu aaye Nhialic looi.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Go Pïtɛr lueel, “Na ɣook, ɣok aacï käkkua nyääŋ wei ku buɔthku yï!”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek alɛ̈k yic, raan nyiëëŋ panden wei, ku tiɛŋde ku wämäthakën ku kɔc ke dhiëth ye, ayï miɛ̈thke rin bääny Nhialic,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 abï käjuëc yök ë riëëc kënë yic, ku pïr akölriëëc ëbën bï bɛ̈n aköldä yic.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Nawën ke Jethu cɔɔl kɔcken ye buɔɔth kathiäär ku rou tɛ̈den röt ku lëk ke, “Ëmën ɣok aa la Jeruthalem, tɛ̈ bï käwäär cï kɔc käk Nhialic tïŋ gɔ̈t rin Manh Raan kenhïïm la tiɛɛŋ thïn.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Abï la thɔ̈n kɔc cie kɔc Itharel bïk bui ku lɛ̈ɛ̈tkë, ku ŋuutkë nyin,
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 ku abïk that ku näkkë, ku na ye aköl ye nïn diäk, ke yeen abï pïïr ku jɔt rot raŋ yic.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ku kɔc ye buɔɔth aake këc käkkä deet yiic. Wɛ̈tde yic acï thiaan tënë ke, ku keek aacïï kën jiɛɛm Jethu kuc.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Nawën dötkë Jeriko, ke mony cï cɔɔr ë rɛ̈ɛ̈r dhël yɔu ke lïm.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nawën piŋ kɔc cath röt, ke thiëc, “Yeŋö loi rot?”
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Go lɛ̈k ye lɔn ë Jethu raan Nadharet yen atëk dhël yic.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Go cööt, “Jethu, wën Debit liec ɣa.”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Go kɔc ke tɔ̈ tueŋ läät ku lëkkë ye bï biɛt. Go ŋot kiu apɛi, “Wën Debit kony ɣa.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Go Jethu kɔ̈ɔ̈c ku lëk kɔc bïk mony kënë thɛ̈l tënë ye. Nawën cï ɣëët tɛ̈thiɔ̈k, ke thiëëc Jethu,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Yeŋö wïc ba looi tënë yï?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny awiëc ba bɛn daai.”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Go Jethu lɛ̈k ye, “Daaië! Gamdu acï kony.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Go guɔ daai nyin yic, ku buɔɔth Jethu ke lec Nhialic. Nawën tïŋ kɔc juëc ke tɔ̈ thïn kë cï rot looi, ke lec Nhialic ëbën.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.