Lucas 18
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Naɣɔn aköl dɛ̈t ke Jethu lëk kɔcken ye buɔɔth kääŋ bï ke piɔ̈ɔ̈c bïk dhiɛl aa röök akölaköl ku cïk dhɔ̈r.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Ku lueel, “Wäthɛɛr bɛ̈ny luɔ̈k ë tɔ̈ thïn gɛn tök. Ku ëcie riɔ̈ɔ̈c Nhialic ku ë dhäl kɔc gup ëbën.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Ku tiŋ lëër ë tɔ̈ ë gen kënë aya. Ku ë ye lac bɛ̈n tënë bɛ̈ny, ku lɛ̈ŋ bï luɔ̈k yic tënë mony luk kek.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 — ausente —
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 — ausente —
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Ku jɔl Jethu lɛ̈k ke, “Piɛŋkë tɛ̈ ye bɛ̈ny kuc luk jiɛɛm thïn.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Cïï Nhialic lëu bï luk ŋiɛc looi tënë kɔcken cï lɔc, kɔc ye rɔ̈ɔ̈k aköl ku wɛ̈ɛ̈r? Bï ke cɔl ke mec tënë ye?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Alɛ̈k we, abï luk ŋiɛc looi tënë ke. Ku na la dhuk, ɣɛn Manh Raan, ye kɔc kadë ba yök ke la gam pinynhom?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Ku lueel Jethu kääŋ kënë aya tënë kɔc röt yök ciɛ̈t kek path kepɛ̈c, ku dhälkë raan ëbën guɔ̈p.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Kɔc karou aake cï la luaŋ Nhialic bïk la röök, raan akut Parathï nhiam apɛi ku raan ë kut ajuër kɔc tuɔ̈ɔ̈r nyïn.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Go mony nhiam akut Parathï bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈c ku röök ë rot ëlä, ‘Yïn alɛɛc Nhialic, ɣɛn acïï thöŋ kek kɔc kɔ̈k, kɔc käk kɔc kɔ̈k tuɔ̈ɔ̈r nyïn, kɔc ë luui kärɛc ë diäär kɔc kɔ̈k kɔɔr. Yïn alɛɛc rin ɣɛn acïï thöŋ kek raan ajuër kut kënë.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Ɣɛn ë thek ba cïï mïth, arak rou nïn kadhorou yiic, ku yïn aya juɛ̈r tök thiäär yic käkkiɛ̈n ya yök luɔi yic ëbën.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Ku raan ajuër kut acï bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈c tɛ̈mec ku cïï yenyin ŋɛ̈ɛ̈r nhial wën röök yen, ku gut yepuɔ̈u amääth bï nyuɔɔth lɔn ë yen kärɛc looi ku lueel, ‘Nhialic liec ɣa, ɣɛn ë raan la guɔ̈p adumuɔ̈ɔ̈m.’ ”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Ku jɔl Jethu lɛ̈k ke, “Mony kënë, ku acie raan akut Parathï, acï dhuk baai ka adumuɔ̈ɔ̈mke cï päl piny tënë ye. Rin raan nhiam rot ɣäth tueŋ abï dhuɔ̈k ciëën, ku raan lir puɔ̈u rot tɔ̈ɔ̈u ciëën abï ɣäth tueŋ.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Kɔc kɔ̈k aake mïth bɛ̈ɛ̈i tënë Jethu bï ke bɛ̈n dɔɔc. Go kɔc Jethu buɔɔth ke läät.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Go Jethu mïth caal yelɔ̈ɔ̈m ku lueel, “Calkë mïth aa bɔ̈ tënë ɣa, duɔ̈kkë ke pën. Rin raan wïc ye bï la bääny Nhialic yic adhil gam cïmën ë mïth thiikä.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Alɛ̈k we, raan wïc ye bï bääny Nhialic yök adhil wɛ̈t Nhialic gam, cïmën ye manh koor wɛ̈t kɔc ke dhiëth ye gam.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Go raandït kɔc Itharel Jethu thiëëc, “Raan piööc path, yeŋö ba looi ba pïr akölriëëc ëbën yök?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yeŋö ye yïn ɣa cɔɔl raan path? Acïn raan path, ee Nhialic ë rot.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 “Ku na bɛ̈ɛ̈r wɛ̈tdu, ke yïn aŋic käk ye lööŋ Nhialic lueel,
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Go mony wën bɛ̈ɛ̈r, “Lööŋkä aaca muk nhïïm ëbën tɛ̈wäär koor ɣɛn agut ëmën.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Nawën piŋ Jethu kënë, ke lueel tënë ye, “Ala löŋ ŋot kɛ̈c ë looi. Ɣaac käkku ëbën ku gam wëëu tënë kɔc ŋɔ̈ŋ, yïn abï jiɛɛk la yök pan Nhialic ku bäär buɔth ɣa.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Nawën piŋ mony kën ë wëlkä, ke mɛɛn rin ë jak apɛi.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Go Jethu tïŋ ke cï puɔ̈u dak ku lueel, “Abï yic riɛl tënë kɔc ajiɛɛk bïk la bääny Nhialic yic.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Alɛ̈k we alanden, apuɔl yic bï thɔ̈rɔ̈l bak with cök, tɛ̈n tɛ̈ bï raan ajak la bääny Nhialic yic.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Go kɔc awën piŋ ë wëlkä Jethu thiëëc, “Na ye këya, yeŋa bï la pan Nhialic?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Käk cïï raan ke lëu aaye Nhialic looi.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Go Pïtɛr lueel, “Na ɣook, ɣok aacï käkkua nyääŋ wei ku buɔthku yï!”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek alɛ̈k yic, raan nyiëëŋ panden wei, ku tiɛŋde ku wämäthakën ku kɔc ke dhiëth ye, ayï miɛ̈thke rin bääny Nhialic,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 abï käjuëc yök ë riëëc kënë yic, ku pïr akölriëëc ëbën bï bɛ̈n aköldä yic.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Nawën ke Jethu cɔɔl kɔcken ye buɔɔth kathiäär ku rou tɛ̈den röt ku lëk ke, “Ëmën ɣok aa la Jeruthalem, tɛ̈ bï käwäär cï kɔc käk Nhialic tïŋ gɔ̈t rin Manh Raan kenhïïm la tiɛɛŋ thïn.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Abï la thɔ̈n kɔc cie kɔc Itharel bïk bui ku lɛ̈ɛ̈tkë, ku ŋuutkë nyin,
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 ku abïk that ku näkkë, ku na ye aköl ye nïn diäk, ke yeen abï pïïr ku jɔt rot raŋ yic.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ku kɔc ye buɔɔth aake këc käkkä deet yiic. Wɛ̈tde yic acï thiaan tënë ke, ku keek aacïï kën jiɛɛm Jethu kuc.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Nawën dötkë Jeriko, ke mony cï cɔɔr ë rɛ̈ɛ̈r dhël yɔu ke lïm.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Nawën piŋ kɔc cath röt, ke thiëc, “Yeŋö loi rot?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Go lɛ̈k ye lɔn ë Jethu raan Nadharet yen atëk dhël yic.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Go cööt, “Jethu, wën Debit liec ɣa.”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Go kɔc ke tɔ̈ tueŋ läät ku lëkkë ye bï biɛt. Go ŋot kiu apɛi, “Wën Debit kony ɣa.”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Go Jethu kɔ̈ɔ̈c ku lëk kɔc bïk mony kënë thɛ̈l tënë ye. Nawën cï ɣëët tɛ̈thiɔ̈k, ke thiëëc Jethu,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Yeŋö wïc ba looi tënë yï?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny awiëc ba bɛn daai.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Go Jethu lɛ̈k ye, “Daaië! Gamdu acï kony.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Go guɔ daai nyin yic, ku buɔɔth Jethu ke lec Nhialic. Nawën tïŋ kɔc juëc ke tɔ̈ thïn kë cï rot looi, ke lec Nhialic ëbën.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.