Lucas 14
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Nawën ke Jethu la pan raan akut Parathï aköl cïï kɔc ye luui bï la mïth. Ku kɔc ke tɔ̈ thïn aake döt Jethu apɛi.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Go raan cï but ɣɔ̈ɔ̈m ku kök ëbën bɛ̈n tënë ye.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Go Jethu jam ku thiëëc kɔc piööc ë lööŋ ku kɔc akut Parathï, “Cï löŋ pëën bï raan tuany kony aköl cïï kɔc ye luui tɛ̈dë ke kony?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Gokë cïï bëër. Go Jethu mony awën cɔɔl ku kony ku cɔl ajiël.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ku jɔl lɛ̈k ke, “Yeŋa kamkun ë tɛ̈n, na cï manhde, ayï wɛŋde lööny yiith aköl cïï kɔc ye luui, ke pɛ̈l yiith ku cïï bïï bei nyin yic?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Ku wɛ̈t kënë acï ke nyɔ̈ŋ nhïïm kë bëër kek ye.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Wën cï yen ye tïŋ aya ke jɔ̈ɔ̈l awën cï cɔɔl aaye ŋɛk tɛ̈den nyuuc yen thïn lɔc, ke luel kääŋ kënë,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Tɛ̈ cï yï cɔɔl yai yic, duk la ku nyuc tɛ̈n kɔcdït, tɛ̈dë ke raan ben dït tënë yï acï cɔɔl aya.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Na bïï, ke raan awën cɔl we wedhie abï yɔ̈ɔ̈k ba rot jɔt ba thööc päl ye. Ku yïn abï jäl dhuk thöc tɔ̈ ciëën yiic ke yï cï guɔ̈p yär.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Tɛ̈ cï yï cɔɔl, ke yï la ku nyuc thöc tɔ̈ ciëën yiic rin na la raan la baai bɛ̈n, ka bɔ̈ tënë yï ku lueel, ‘Jɔt rot, bäär tueŋ tɛ̈n mäthdiɛ̈.’ Kënë abï cɔl athiek yic jɔ̈ɔ̈l nhïïm ëbën.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Këya, kuat raan dït puɔ̈u rot ɣäth tueŋ ë rot abï Nhialic dhuɔ̈k ciëën, ku raan lir puɔ̈u ë rot dhuɔ̈k ciëën abï Nhialic ɣäth tueŋ.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Ku lueel Jethu tënë mony awën cï ye gɔɔŋ, “Na loi miëth bï yïn kɔc gɔɔŋ, ke duk ke cɔl mäthku ku paan moor, ku kɔc ruääi kek yï ku kɔc ajiɛɛk thiëëk bääikun, rin aabï bɛn cɔɔl. Ku na looi rot këya, ke këwäär ca luɔ̈i ke yen acolkë tënë yï.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Na loi miëth cɔɔl yïn kɔc, ke cɔl ke kɔc ŋɔ̈ŋ, ku kɔc cï duany, ku kɔc cï ŋɔl ku cöör,
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 rin na la kɔc röt jɔt thou yic aköldä, ke yïn abï Nhialic cuɔ̈ɔ̈t rin wäär cï yïn ke cɔɔl kɔc cïï ye lëu bïk miëëthku cool.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Go mony dɛ̈t mïth kek kɔc lueel tënë Jethu wën piŋ yen kënë, “Kɔc mit gup aa kɔc bï cɔɔl yai yic, bääny Nhialic yic.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Go Jethu lɛ̈k ye, “Monytui ëcï yandït apɛi looi ku cɔɔl kɔc juëc.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Nawën cï mïïth yai guiir, ke toc aluɔnyde bï kɔc wïc ke yai yic la cɔɔl, ‘Bäk, këriëëc ëbën acï thök ë guiër.’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Gokë wël juëc lueel kedhie bï kek kenhïïm kɔl. Ku lueel raan wën cï alony kaŋ yök ëlä, ‘Ɣɛn acï piny ɣɔɔc, ku ɣɛn adhil la ba la tïŋ. Lɔɔr ku lɛ̈k bɛ̈ny lɔn acïn kë maan yen cïï ɣɛn la yai yic.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Ku lueel raandɛ̈t, ‘Ɣɛn acï miöör kathiäär ye kɔc pur ɣɔɔc, ɣɛn ala ba ke la them, lɔɔr lɛ̈k bɛ̈ny lɔn acïn kë maan tënë ye.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Ku lueel raan ye kɔc diäk, ‘Ɣɛn acï piac dɔ̈m nya, acä lëu ba la yai yic.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Go alony dhuk baai ku le wëlkä lɛ̈k bänyde. Go bänyde puɔ̈u riääk ku lëk aluɔnyde, ‘Lɔɔr dhɔ̈l yiic ku kam bɛ̈ɛ̈i geeu, ku cɔl kɔc lïm dhɔ̈l yiic ku kɔc cï duany, ku kɔc cï ŋɔl ku cöör bïk bɛ̈n.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Go alony lueel, ‘Bɛ̈ny, kë ca lɛ̈k ɣa aca looi ku piny aŋot lääu.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Go bɛ̈ny bɛn lɛ̈k aluɔnyde, ‘Lɔɔr kuany baai yic ku dhɔ̈l yiic geeu, ku lɛ̈k kɔc ëbën bïk dhiɛl bɛ̈n bï paandiɛ̈ thiäŋ.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Alɛ̈k yï, kɔc wäär ca kaŋ cɔɔl acïn miëth yai bïk bɛn yök paandiɛ̈!’ ”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Kɔc juëc aake cath kek Jethu. Nawën ke wël yenhom kɔc ku lueel,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Na ye raan bɔ̈ tënë ɣa, ku cïï wun ku man ku tiɛŋde ku miɛ̈thke, ku wämäthakën ku nyiɛ̈rakën, ku wɛ̈ike man, ka cie raan buɔth ɣa.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Ku raan cie gum ku buɔɔth ɣa, acïï lëu bï ya raan buɔth ɣa.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Na wïc raan bï ɣöndït bäär apɛi buth, yeŋö bï kaŋ looi? Nadë ke cïï wëëu muk bï kaŋ kuɛ̈ɛ̈n nyïn bï ŋic lɔn le yen wëëu juëc bï yen ɣöt buth bï thöl?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Na jɔɔk cök ku le ciɛ̈n wëëu juëc bï yen ye thöl, ka bï kɔc ɣöt tïŋ ke këc thök aa bui, ku yekë lueel,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 ‘Mony kënë acï ɣöt jɔɔk bï buth ku akëc thääp.’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Na jɔt bɛ̈nyŋaknhom tɔŋ ke la apuruk tim thiäär bï la thɔ̈r kek bɛ̈nyŋaknhom dɛ̈t la apuruk tim thiär-rou, ke cïï bï kaŋ tak lɔn bï yen tɔŋ lëu kek ë bɛ̈ny kënë?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Na yök ke cïï tɔŋ bï lëu, ka toc kɔc ke bɛ̈nyŋaknhom tui ŋot mec kek apuruɔ̈ɔ̈kke bïk dɔ̈ɔ̈r looi.”
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Këlä aya, acïn raan kamkun lëu ye bï ya raan buɔth ɣa agut tɛ̈ bï yen käkke kaŋ puɔ̈l.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Awai, apath. Ku na thöök kɔ̈u alɛ̈i ke ben dhuɔ̈k thïn këdë?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Awan cït kënë acie bɛn piath. Aye puɔ̈k wei. Piɛŋkë tɛ̈ le wek yïth.”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.