Lucas 14

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nawën ke Jethu la pan raan akut Parathï aköl cïï kɔc ye luui bï la mïth. Ku kɔc ke tɔ̈ thïn aake döt Jethu apɛi.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Go raan cï but ɣɔ̈ɔ̈m ku kök ëbën bɛ̈n tënë ye.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Go Jethu jam ku thiëëc kɔc piööc ë lööŋ ku kɔc akut Parathï, “Cï löŋ pëën bï raan tuany kony aköl cïï kɔc ye luui tɛ̈dë ke kony?”
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Gokë cïï bëër. Go Jethu mony awën cɔɔl ku kony ku cɔl ajiël.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Ku jɔl lɛ̈k ke, “Yeŋa kamkun ë tɛ̈n, na cï manhde, ayï wɛŋde lööny yiith aköl cïï kɔc ye luui, ke pɛ̈l yiith ku cïï bïï bei nyin yic?”
5 Aí disse:
6 Ku wɛ̈t kënë acï ke nyɔ̈ŋ nhïïm kë bëër kek ye.
6 E eles não puderam responder.
7 Wën cï yen ye tïŋ aya ke jɔ̈ɔ̈l awën cï cɔɔl aaye ŋɛk tɛ̈den nyuuc yen thïn lɔc, ke luel kääŋ kënë,
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 “Tɛ̈ cï yï cɔɔl yai yic, duk la ku nyuc tɛ̈n kɔcdït, tɛ̈dë ke raan ben dït tënë yï acï cɔɔl aya.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Na bïï, ke raan awën cɔl we wedhie abï yɔ̈ɔ̈k ba rot jɔt ba thööc päl ye. Ku yïn abï jäl dhuk thöc tɔ̈ ciëën yiic ke yï cï guɔ̈p yär.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Tɛ̈ cï yï cɔɔl, ke yï la ku nyuc thöc tɔ̈ ciëën yiic rin na la raan la baai bɛ̈n, ka bɔ̈ tënë yï ku lueel, ‘Jɔt rot, bäär tueŋ tɛ̈n mäthdiɛ̈.’ Kënë abï cɔl athiek yic jɔ̈ɔ̈l nhïïm ëbën.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Këya, kuat raan dït puɔ̈u rot ɣäth tueŋ ë rot abï Nhialic dhuɔ̈k ciëën, ku raan lir puɔ̈u ë rot dhuɔ̈k ciëën abï Nhialic ɣäth tueŋ.”
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Ku lueel Jethu tënë mony awën cï ye gɔɔŋ, “Na loi miëth bï yïn kɔc gɔɔŋ, ke duk ke cɔl mäthku ku paan moor, ku kɔc ruääi kek yï ku kɔc ajiɛɛk thiëëk bääikun, rin aabï bɛn cɔɔl. Ku na looi rot këya, ke këwäär ca luɔ̈i ke yen acolkë tënë yï.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Na loi miëth cɔɔl yïn kɔc, ke cɔl ke kɔc ŋɔ̈ŋ, ku kɔc cï duany, ku kɔc cï ŋɔl ku cöör,
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 rin na la kɔc röt jɔt thou yic aköldä, ke yïn abï Nhialic cuɔ̈ɔ̈t rin wäär cï yïn ke cɔɔl kɔc cïï ye lëu bïk miëëthku cool.”
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Go mony dɛ̈t mïth kek kɔc lueel tënë Jethu wën piŋ yen kënë, “Kɔc mit gup aa kɔc bï cɔɔl yai yic, bääny Nhialic yic.”
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Go Jethu lɛ̈k ye, “Monytui ëcï yandït apɛi looi ku cɔɔl kɔc juëc.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Nawën cï mïïth yai guiir, ke toc aluɔnyde bï kɔc wïc ke yai yic la cɔɔl, ‘Bäk, këriëëc ëbën acï thök ë guiër.’
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Gokë wël juëc lueel kedhie bï kek kenhïïm kɔl. Ku lueel raan wën cï alony kaŋ yök ëlä, ‘Ɣɛn acï piny ɣɔɔc, ku ɣɛn adhil la ba la tïŋ. Lɔɔr ku lɛ̈k bɛ̈ny lɔn acïn kë maan yen cïï ɣɛn la yai yic.’
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Ku lueel raandɛ̈t, ‘Ɣɛn acï miöör kathiäär ye kɔc pur ɣɔɔc, ɣɛn ala ba ke la them, lɔɔr lɛ̈k bɛ̈ny lɔn acïn kë maan tënë ye.’
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Ku lueel raan ye kɔc diäk, ‘Ɣɛn acï piac dɔ̈m nya, acä lëu ba la yai yic.’
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 “Go alony dhuk baai ku le wëlkä lɛ̈k bänyde. Go bänyde puɔ̈u riääk ku lëk aluɔnyde, ‘Lɔɔr dhɔ̈l yiic ku kam bɛ̈ɛ̈i geeu, ku cɔl kɔc lïm dhɔ̈l yiic ku kɔc cï duany, ku kɔc cï ŋɔl ku cöör bïk bɛ̈n.’
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Go alony lueel, ‘Bɛ̈ny, kë ca lɛ̈k ɣa aca looi ku piny aŋot lääu.’
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Go bɛ̈ny bɛn lɛ̈k aluɔnyde, ‘Lɔɔr kuany baai yic ku dhɔ̈l yiic geeu, ku lɛ̈k kɔc ëbën bïk dhiɛl bɛ̈n bï paandiɛ̈ thiäŋ.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Alɛ̈k yï, kɔc wäär ca kaŋ cɔɔl acïn miëth yai bïk bɛn yök paandiɛ̈!’ ”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Kɔc juëc aake cath kek Jethu. Nawën ke wël yenhom kɔc ku lueel,
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Na ye raan bɔ̈ tënë ɣa, ku cïï wun ku man ku tiɛŋde ku miɛ̈thke, ku wämäthakën ku nyiɛ̈rakën, ku wɛ̈ike man, ka cie raan buɔth ɣa.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Ku raan cie gum ku buɔɔth ɣa, acïï lëu bï ya raan buɔth ɣa.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Na wïc raan bï ɣöndït bäär apɛi buth, yeŋö bï kaŋ looi? Nadë ke cïï wëëu muk bï kaŋ kuɛ̈ɛ̈n nyïn bï ŋic lɔn le yen wëëu juëc bï yen ɣöt buth bï thöl?
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Na jɔɔk cök ku le ciɛ̈n wëëu juëc bï yen ye thöl, ka bï kɔc ɣöt tïŋ ke këc thök aa bui, ku yekë lueel,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 ‘Mony kënë acï ɣöt jɔɔk bï buth ku akëc thääp.’
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 “Na jɔt bɛ̈nyŋaknhom tɔŋ ke la apuruk tim thiäär bï la thɔ̈r kek bɛ̈nyŋaknhom dɛ̈t la apuruk tim thiär-rou, ke cïï bï kaŋ tak lɔn bï yen tɔŋ lëu kek ë bɛ̈ny kënë?
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Na yök ke cïï tɔŋ bï lëu, ka toc kɔc ke bɛ̈nyŋaknhom tui ŋot mec kek apuruɔ̈ɔ̈kke bïk dɔ̈ɔ̈r looi.”
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Këlä aya, acïn raan kamkun lëu ye bï ya raan buɔth ɣa agut tɛ̈ bï yen käkke kaŋ puɔ̈l.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 “Awai, apath. Ku na thöök kɔ̈u alɛ̈i ke ben dhuɔ̈k thïn këdë?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Awan cït kënë acie bɛn piath. Aye puɔ̈k wei. Piɛŋkë tɛ̈ le wek yïth.”
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.