Lucas 12
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Wën cï käkkä röt looi, ke kɔc juëc apɛidït aake cï kenhïïm kut Jethu lɔ̈ɔ̈m abï ciɛ̈n tɛ̈ ye cök cak la piny. Tɛ̈wën ke Jethu kɔŋ jam tënë kɔcken ye buɔɔth ku lëk ke, “Tiɛtkë röt, ku duɔ̈kkë ye luui cïmën kɔc akut Parathï, kɔc ë kɔc ruëëny.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Acïn kë ye moony arɛ̈k abï cïï tiɛ̈c. Tɛ̈dë ke lëu bï këdäŋ thiaan abï cïï ŋic.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Na cɔk a wɛ̈t luel wakɔ̈u ka ŋot piŋ nhiäk aköl. Ku këriëëc ëbën cäk ŋääi weyïth ɣööt alɔŋthïn ke ɣöt cï thiöök thok aŋot ye kɔc kɔ̈k piŋ.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Ku alɛ̈k we wek mäthkiɛ̈, duɔ̈kkë riɔ̈c kɔc guäpkun nɔ̈k ë path. Aa we nɔ̈k ku na lä ka cïn këdɛ̈t ben kë looi.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Ee Nhialic yen adhil kɔc riɔ̈ɔ̈c, rin na cï nɔ̈k ka la riɛl aya bï cuat pan mac. Alɛ̈k we, ee Nhialic ë rot yen adhil kɔc riɔ̈ɔ̈c.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 Diɛt thii kor kadhiëc cït amuɔ̈r, cïï ke ye ɣɔɔc wëëu lik? Ku acïn tök ë kamken cï Nhialic kaŋ muɔ̈r nhom,
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 agut nhïmkun tɔ̈ yïnhom aŋic Nhialic akuɛ̈nden. Duɔ̈kkë riɔ̈c, wek aa awär amuɔ̈r juëc.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Alɛ̈k we, raan ye gam kɔc nhïïm lɔn ye yen raan Manh Raan, aba gam aya lɔn ye yen raandiɛ̈ atuuc Nhialic nhïïm.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Ku raan jɛi kɔc nhïïm lɔn cïï yen ye raandiɛ̈, abï Manh Raan kuec aya atuuc Nhialic nhïïm.”
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Ku ben Jethu lɛ̈k ke, “Kuat raan wɛ̈t rac luɛɛl Manh Raan guɔ̈p abï päl piny tënë ye, ku raan lueel kërac Wëi Nhialic guɔ̈p, acïï bï kaŋ päl piny tënë ye.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Tɛ̈ ɣɛ̈th yï tɛ̈n amat luk yic, bäny dït ku bäny kor nhïïm, duk diɛɛr tɛ̈ bï yïn rot kuɔny thïn ku wɛ̈t ba lueel,
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 rin Wëi Nhialic abï cɔl aŋic kë ba lueel.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Go mony dɛ̈t rot jɔt kɔc yiic ku lueel, “Bɛ̈ny lɛ̈k wämääth bä yiëk abäkkiɛ̈ käk cï wä nyäŋ ɣo yiic.”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Mäthdiɛ̈, yeŋa cä kuany ba ya bɛ̈ny, ba käŋ tɛ̈k we?”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Ku lëk kɔc awën tɔ̈ thïn, “Tiɛtkë röt, duɔ̈kkë jiɛɛk cɔl arum wepuɔ̈th. Acïn raan rëër piɛ̈rde yecin cɔk alɔn le yen käjuëc.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Ku lëk ke kääŋ kënë, “Thɛɛr raan ajak ë tɔ̈ thïn, ku duɔmde ëcï luɔk rap juëc apɛi.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Go jal jam ku lueel, ‘Yeŋö ba jal looi? Ɣɛn acïn duël lääu yic bï ɣɛn ke tɔ̈ɔ̈u thïn.’
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Nawën ke tɛk ku lueel, ‘Kë ba looi akïn. Duël kënë aba ŋaany, ku bɛn duëldït apɛi looi bï ɣɛn rap ku käk kɔ̈k baai tääu thïn.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Ku jal lɛ̈k rot ɣatök. Mony mit guɔ̈p, yïn ala mïïth juëc apɛi bï run juëc nɔ̈k, jɔl pïr apath, miëthë ku dɛ̈kkë, ku jɔl puɔ̈u miɛt!’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Go Nhialic lɛ̈k ye, ‘Raan kuc käŋ! Ee wɛ̈ɛ̈r kënë, yïn abï thou ku käjuëc ca täu rot kë, bïk lɔ̈k aa käk ë ŋa?’ ”
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Kënë, yen ë rot looi tënë kɔc käjuëc tɔ̈ɔ̈u ë riɛnken, ku acïn jiɛɛk Nhialic tɔ̈ kepuɔ̈th.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Ku wël Jethu yenhom kɔcken ye buɔɔth ku lueel, “Këya alɛ̈k we, bäk röt cïï cɔl anɛ̈k diɛɛr kë bäk cam bäk pïr. Ku diɛɛrkë aya käk bäk ceŋ.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Wëi aŋuɛ̈ɛ̈n tënë miëth, ku guɔ̈p raan aŋuɛ̈ɛ̈n tënë alɛ̈th.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Daaikë diɛt pär nhial, aacie pur rap ku temkë ke, ku tɛ̈ɛ̈ukë ke atuɔk yic, ku aa ŋot ke pïr rin ye Nhialic ke yiëk miëth. Ku wek aa ŋuɛ̈ɛ̈n apɛi tënë ke.
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Yeŋa kamkun na diir ë wɛ̈ike ke juak ruɔ̈nke?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Na cäk käk thiikä ye lëu, yeŋö ye wek diɛɛr käk kɔ̈k?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 Tiɛ̈ŋkë yɔ̈k cil tɛ̈ dhëëŋ kek thïn, aacie luui ku aacie luui alɛ̈th. Ku alɛ̈k we na cɔk a bɛ̈nyŋaknhom Tholomon cïmënden wäär ë bäänyde yic, ëcïï la alɛ̈th la kït dhëŋ cïmën yäŋ tök ë yɔ̈kkë yiic.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Ku na ye Nhialic wɛl cil ë path cɔl adhëŋ këlä, wɛl tɔ̈ thïn akölë ku na nhiäk nïn lik ke ril wei ku took ke mac, ke Nhialic cïï we bï kuɛ̈ɛ̈c nhïïm, wek aa kɔc la gam thin koor.
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 “Duɔ̈kkë wenhïïm ye yiëk kë bäk cam ku kë dɛkkë akölaköl.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Aa kɔc kuc wɛ̈t Nhialic pinynhom ë tɛ̈n kek aa kepuɔ̈th yiëk käkkä. Ku Nhialic Wuurdun aŋic lɔn wïc wek käkkä.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Na ye këya, yakë ke wïc käk bääny Nhialic, ku aabï yiëk we aya.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “Duɔ̈kkë riɔ̈c wek kɔc buɔth ɣa rin Wuurdun amit puɔ̈u bï we yiëk ë bäänyë.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Ɣaackë käkkun ku gämkë wëëu kɔc ŋɔ̈ŋ. Kënë abï jaakdun juak yic pan Nhialic. Ku jiɛɛk pan Nhialic acie thök, ku acie riääk cïmën jiɛɛk pinynhom, rin acïn cuɛ̈r tɔ̈ thïn. Ku acïï aruɔp ye rac.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Ku piändu abï ya rëër akölaköl tɛ̈ tɔ̈u jaakdu thïn.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “Rɛ̈ɛ̈r yï cï rot guiir akölaköl, ku rɛ̈ɛ̈r yï muk mermer rin kuat kë bï rot looi bï yök wakɔ̈u,
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 cïmën alony lui baai tit bänyden cï la yan thiëëk yic ke bï dhuk baai. Na bï ke go ɣöt guɔ ŋaany thok tënë ye.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Aloony mit gup aa loony ye bänyden yök ke tït tɛ̈ dhuk yen baai. Alëk we alanden, bɛ̈ny abä alanhden luɔi ruɔ̈k, ku cɔl ke aa nyuc bïk mïth ku luui tënë ke.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Tɛ̈dë, ke bɛ̈ny abï dhuk baai wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, tɛ̈dë ke dhuk bɛ̈ɛ̈k ë piny. Ku aloony mit gup aa loony bï bäny yök ke tït.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Wek aa lëu kënë bäk deet yic ë röt. Na raan ye wɛ̈ɛ̈r alɔŋ bï cuär bɛ̈n ŋic, ka rɛ̈ɛ̈r ke yiën bï cuär käkke cïï kual.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Ke week aya rɛ̈ɛ̈rkë we tït, rin wek aa kuc aköl bï Manh Raan bɛ̈n.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Go Pïtɛr lueel, “Bɛ̈ny, ye ɣok lɛ̈k ë kääŋ kënë aye kɔc ëbën?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Go Bɛ̈ny dhuk nhom ku lueel, “Na ye këya, yeŋa alony path ku ŋic käŋ apɛi? Yeen alony bï bɛ̈ny nyääŋ käkke yiic paande, bï kacke ya gäm miëth akölaköl.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Alony mit guɔ̈p alony bï bɛ̈ny yök ke loi luɔide apath tɛ̈ dhuk yen.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Alëk we, abï alony kënë tääu käkke yiic ëbën.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Ku na ye alony ye tak lɔn cïï bänyde bï lac dhuk. Ku ye rëër ke näk aloony kɔ̈k, röör ku diäär. Ku ye cool ke mïth ku dëk abï wiɛɛt.
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Ke bänyde abï la luät yeguɔ̈p aköl cïï ye tak lɔn yen aköl bï yen bɛ̈n. Ku yeen abï bɛ̈ny tɛ̈m awuɔ̈cdït ku mɛt tɛ̈ rëër kɔc rɛc thïn.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Ku aluaŋ ŋic kë wïc bänyde bï looi, ku rëër ke cïï rot guir bï kë wïc bɛ̈ny looi, ka bï tɛ̈m awuɔ̈cdït apɛi.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Ku aluaŋ kuc kë wïc bänyde ku looi awuɔ̈c bï yen that thïn, ka bï ya awuɔ̈c koor. Käjuëc aa wïc tënë raan cï gäm käjuëc, ku raan cï gäm käjuëc apɛi awïc käjuëc apɛi tënë ye.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 Ɣɛn acï bɛ̈n ba piny bɛ̈n cuɔ̈ny. Ku anhiaar diɛ̈t cï dëp thɛɛr.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Ɣɛn atiit kërac apɛi, ɣɛn abï gum ku rem ɣa apɛi ɣet aköl bï kënë thök.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Yakë tak lɔn cï ɣɛn bɛ̈n ba dɔ̈ɔ̈r bɛ̈n looi pinynhom? Alɛ̈k we acie ye. Ee lɔn bï kɔc keyiic tek.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Many la yic kɔc kadhiëc abï yeyic tek. Kɔc kadiäk aabä nhiaar ku man rou ɣa. Tɛ̈dë, kɔc karou aabä nhiaar ku man kɔc kadiäk ɣa.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Mïth röör kek wärken aabï kenhïïm tuɔ̈ɔ̈m ë riɛnkiɛ̈. Ku yen ë lɔn nyïïr kek märken. Ku man athiëëk kek tïŋ wënde aabï röt maan aya.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Ku ben Jethu lɛ̈k thän awën tɔ̈ thïn, “Na tiɛ̈ŋkë luät nhial, ka guɔkë lueel lɔn deŋ abï tuɛny, ku tueny ayic.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Ku na dɔm bï la dïl, ku ruel akɔ̈l apɛi, ka luɛlkë lɔn bï piny tuɔ̈c, ku tuc ayic.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Yeŋa wiɛ̈ckë bäk ruëëny! Awëëŋkui? Wek aa kë bï rot looi ŋic tɛ̈ tïŋ wek käkkä nhial. Ku cäk kë loi rot ëmën ŋic ayic?
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “Yeŋö cïï wek yic bäk looi ye ŋic?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Cïmën na ɣɛ̈th raan yï luk yic, ke yï lɔc wɛ̈t waar yic, ku dɔ̈ɔ̈rkë ke këc yï guɔ ɣäth luk yic. Na cïï lɔc looi këlä, ka ɣɛ̈th yï luk yic tënë bäny, ku bɛ̈ny abï la thɔ̈n apuruuk, ku mac yï.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Alɛ̈k yï, yïn acïï bï kaŋ lony, ɣet tɛ̈ bï yïn këthiin kɔ̈ny tënë yï kaŋ cool.”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.