Lucas 12
Lëk yam (DIKNT) vs NTLH
1 Wën cï käkkä röt looi, ke kɔc juëc apɛidït aake cï kenhïïm kut Jethu lɔ̈ɔ̈m abï ciɛ̈n tɛ̈ ye cök cak la piny. Tɛ̈wën ke Jethu kɔŋ jam tënë kɔcken ye buɔɔth ku lëk ke, “Tiɛtkë röt, ku duɔ̈kkë ye luui cïmën kɔc akut Parathï, kɔc ë kɔc ruëëny.
1 Milhares de pessoas se ajuntaram, de tal maneira que umas pisavam as outras. Então Jesus disse primeiro aos discípulos:
2 Acïn kë ye moony arɛ̈k abï cïï tiɛ̈c. Tɛ̈dë ke lëu bï këdäŋ thiaan abï cïï ŋic.
2 Tudo o que está coberto vai ser descoberto, e o que está escondido será conhecido.
3 Na cɔk a wɛ̈t luel wakɔ̈u ka ŋot piŋ nhiäk aköl. Ku këriëëc ëbën cäk ŋääi weyïth ɣööt alɔŋthïn ke ɣöt cï thiöök thok aŋot ye kɔc kɔ̈k piŋ.
3 Assim tudo o que vocês disserem na escuridão será ouvido na luz do dia. E tudo o que disserem em segredo, dentro de um quarto fechado, será anunciado abertamente.
4 “Ku alɛ̈k we wek mäthkiɛ̈, duɔ̈kkë riɔ̈c kɔc guäpkun nɔ̈k ë path. Aa we nɔ̈k ku na lä ka cïn këdɛ̈t ben kë looi.
4 Jesus continuou:
5 Ee Nhialic yen adhil kɔc riɔ̈ɔ̈c, rin na cï nɔ̈k ka la riɛl aya bï cuat pan mac. Alɛ̈k we, ee Nhialic ë rot yen adhil kɔc riɔ̈ɔ̈c.
5 Vou mostrar a vocês de quem devem ter medo: tenham medo de Deus, que, depois de matar o corpo, tem poder para jogar a pessoa no inferno. Sim, repito: tenham medo de Deus.
6 Diɛt thii kor kadhiëc cït amuɔ̈r, cïï ke ye ɣɔɔc wëëu lik? Ku acïn tök ë kamken cï Nhialic kaŋ muɔ̈r nhom,
6 — Por acaso não é verdade que cinco passarinhos são vendidos por algumas moedinhas? No entanto Deus não esquece nenhum deles.
7 agut nhïmkun tɔ̈ yïnhom aŋic Nhialic akuɛ̈nden. Duɔ̈kkë riɔ̈c, wek aa awär amuɔ̈r juëc.
7 Até os fios dos cabelos de vocês estão todos contados. Não tenham medo, pois vocês valem mais do que muitos passarinhos!
8 “Alɛ̈k we, raan ye gam kɔc nhïïm lɔn ye yen raan Manh Raan, aba gam aya lɔn ye yen raandiɛ̈ atuuc Nhialic nhïïm.
8 Jesus disse ainda:
9 Ku raan jɛi kɔc nhïïm lɔn cïï yen ye raandiɛ̈, abï Manh Raan kuec aya atuuc Nhialic nhïïm.”
9 Mas aquele que disser publicamente que não é meu, o Filho do Homem também dirá diante dos anjos de Deus que essa pessoa não é dele.
10 Ku ben Jethu lɛ̈k ke, “Kuat raan wɛ̈t rac luɛɛl Manh Raan guɔ̈p abï päl piny tënë ye, ku raan lueel kërac Wëi Nhialic guɔ̈p, acïï bï kaŋ päl piny tënë ye.
10 — Quem falar contra o Filho do Homem será perdoado, porém quem
11 “Tɛ̈ ɣɛ̈th yï tɛ̈n amat luk yic, bäny dït ku bäny kor nhïïm, duk diɛɛr tɛ̈ bï yïn rot kuɔny thïn ku wɛ̈t ba lueel,
11 — Quando levarem vocês para serem julgados nas
12 rin Wëi Nhialic abï cɔl aŋic kë ba lueel.”
12 Pois naquela hora o Espírito Santo lhes ensinará o que devem dizer.
13 Go mony dɛ̈t rot jɔt kɔc yiic ku lueel, “Bɛ̈ny lɛ̈k wämääth bä yiëk abäkkiɛ̈ käk cï wä nyäŋ ɣo yiic.”
13 Um homem que estava no meio da multidão disse a Jesus: — Mestre, mande o meu irmão repartir comigo a herança que o nosso pai nos deixou.
14 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Mäthdiɛ̈, yeŋa cä kuany ba ya bɛ̈ny, ba käŋ tɛ̈k we?”
14 Jesus disse:
15 Ku lëk kɔc awën tɔ̈ thïn, “Tiɛtkë röt, duɔ̈kkë jiɛɛk cɔl arum wepuɔ̈th. Acïn raan rëër piɛ̈rde yecin cɔk alɔn le yen käjuëc.”
15 E continuou, dizendo a todos:
16 Ku lëk ke kääŋ kënë, “Thɛɛr raan ajak ë tɔ̈ thïn, ku duɔmde ëcï luɔk rap juëc apɛi.
16 Então Jesus contou a seguinte parábola :
17 Go jal jam ku lueel, ‘Yeŋö ba jal looi? Ɣɛn acïn duël lääu yic bï ɣɛn ke tɔ̈ɔ̈u thïn.’
17 Então ele começou a pensar: “Eu não tenho lugar para guardar toda esta colheita. O que é que vou fazer?
18 Nawën ke tɛk ku lueel, ‘Kë ba looi akïn. Duël kënë aba ŋaany, ku bɛn duëldït apɛi looi bï ɣɛn rap ku käk kɔ̈k baai tääu thïn.
18 Ah! Já sei! — disse para si mesmo. — Vou derrubar os meus depósitos de cereais e construir outros maiores ainda. Neles guardarei todas as minhas colheitas junto com tudo o que tenho.
19 Ku jal lɛ̈k rot ɣatök. Mony mit guɔ̈p, yïn ala mïïth juëc apɛi bï run juëc nɔ̈k, jɔl pïr apath, miëthë ku dɛ̈kkë, ku jɔl puɔ̈u miɛt!’
19 Então direi a mim mesmo: ‘Homem feliz! Você tem tudo de bom que precisa para muitos anos. Agora descanse, coma, beba e alegre-se.’ ”
20 Go Nhialic lɛ̈k ye, ‘Raan kuc käŋ! Ee wɛ̈ɛ̈r kënë, yïn abï thou ku käjuëc ca täu rot kë, bïk lɔ̈k aa käk ë ŋa?’ ”
20 Mas Deus lhe disse: “Seu tolo! Esta noite você vai morrer; aí quem ficará com tudo o que você guardou?”
21 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Kënë, yen ë rot looi tënë kɔc käjuëc tɔ̈ɔ̈u ë riɛnken, ku acïn jiɛɛk Nhialic tɔ̈ kepuɔ̈th.”
21 Jesus concluiu:
22 Ku wël Jethu yenhom kɔcken ye buɔɔth ku lueel, “Këya alɛ̈k we, bäk röt cïï cɔl anɛ̈k diɛɛr kë bäk cam bäk pïr. Ku diɛɛrkë aya käk bäk ceŋ.
22 Então Jesus disse aos seus discípulos:
23 Wëi aŋuɛ̈ɛ̈n tënë miëth, ku guɔ̈p raan aŋuɛ̈ɛ̈n tënë alɛ̈th.
23 Pois a vida é mais importante do que a comida, e o corpo é mais importante do que as roupas.
24 Daaikë diɛt pär nhial, aacie pur rap ku temkë ke, ku tɛ̈ɛ̈ukë ke atuɔk yic, ku aa ŋot ke pïr rin ye Nhialic ke yiëk miëth. Ku wek aa ŋuɛ̈ɛ̈n apɛi tënë ke.
24 Vejam os corvos: não semeiam, não colhem, não têm despensas nem depósitos, mas Deus dá de comer a eles. Será que vocês não valem muito mais do que os pássaros?
25 Yeŋa kamkun na diir ë wɛ̈ike ke juak ruɔ̈nke?
25 Qual de vocês pode encompridar a sua vida, por mais que se preocupe com isso?
26 Na cäk käk thiikä ye lëu, yeŋö ye wek diɛɛr käk kɔ̈k?
26 Portanto, se vocês não podem conseguir uma coisa assim tão pequena, por que se preocupam com as outras?
27 Tiɛ̈ŋkë yɔ̈k cil tɛ̈ dhëëŋ kek thïn, aacie luui ku aacie luui alɛ̈th. Ku alɛ̈k we na cɔk a bɛ̈nyŋaknhom Tholomon cïmënden wäär ë bäänyde yic, ëcïï la alɛ̈th la kït dhëŋ cïmën yäŋ tök ë yɔ̈kkë yiic.
27 Vejam como crescem as flores do campo: elas não trabalham, nem fazem roupas para si mesmas. Mas eu afirmo a vocês que nem mesmo Salomão, sendo tão rico, usava roupas tão bonitas como uma dessas flores.
28 Ku na ye Nhialic wɛl cil ë path cɔl adhëŋ këlä, wɛl tɔ̈ thïn akölë ku na nhiäk nïn lik ke ril wei ku took ke mac, ke Nhialic cïï we bï kuɛ̈ɛ̈c nhïïm, wek aa kɔc la gam thin koor.
28 É Deus quem veste a erva do campo, que hoje está aqui e amanhã desaparece, queimada no forno. Então é claro que ele vestirá também vocês, que têm uma fé tão pequena!
29 “Duɔ̈kkë wenhïïm ye yiëk kë bäk cam ku kë dɛkkë akölaköl.
29 Portanto, não fiquem aflitos, procurando sempre o que comer ou o que beber.
30 Aa kɔc kuc wɛ̈t Nhialic pinynhom ë tɛ̈n kek aa kepuɔ̈th yiëk käkkä. Ku Nhialic Wuurdun aŋic lɔn wïc wek käkkä.
30 Pois os pagãos deste mundo é que estão sempre procurando todas essas coisas. O Pai de vocês sabe que vocês precisam de tudo isso.
31 Na ye këya, yakë ke wïc käk bääny Nhialic, ku aabï yiëk we aya.
31 Portanto, ponham em primeiro lugar na sua vida o
32 “Duɔ̈kkë riɔ̈c wek kɔc buɔth ɣa rin Wuurdun amit puɔ̈u bï we yiëk ë bäänyë.
32 Jesus continuou:
33 Ɣaackë käkkun ku gämkë wëëu kɔc ŋɔ̈ŋ. Kënë abï jaakdun juak yic pan Nhialic. Ku jiɛɛk pan Nhialic acie thök, ku acie riääk cïmën jiɛɛk pinynhom, rin acïn cuɛ̈r tɔ̈ thïn. Ku acïï aruɔp ye rac.
33 Vendam tudo o que vocês têm e deem o dinheiro aos pobres. Arranjem bolsas que não se estragam e guardem as suas riquezas no céu, onde elas nunca se acabarão; porque lá os ladrões não podem roubá-las, e as traças não podem destruí-las.
34 Ku piändu abï ya rëër akölaköl tɛ̈ tɔ̈u jaakdu thïn.
34 Pois onde estiverem as suas riquezas, aí estará o coração de vocês.
35 “Rɛ̈ɛ̈r yï cï rot guiir akölaköl, ku rɛ̈ɛ̈r yï muk mermer rin kuat kë bï rot looi bï yök wakɔ̈u,
35 E Jesus disse ainda:
36 cïmën alony lui baai tit bänyden cï la yan thiëëk yic ke bï dhuk baai. Na bï ke go ɣöt guɔ ŋaany thok tënë ye.
36 Sejam como os empregados que esperam pelo patrão, que vai voltar da festa de casamento. Logo que ele bate na porta, os empregados vão abrir.
37 Aloony mit gup aa loony ye bänyden yök ke tït tɛ̈ dhuk yen baai. Alëk we alanden, bɛ̈ny abä alanhden luɔi ruɔ̈k, ku cɔl ke aa nyuc bïk mïth ku luui tënë ke.
37 Felizes aqueles empregados que o patrão encontra acordados e preparados! Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o próprio patrão se preparará para servi-los, mandará que se sentem à mesa e ele mesmo os servirá.
38 Tɛ̈dë, ke bɛ̈ny abï dhuk baai wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, tɛ̈dë ke dhuk bɛ̈ɛ̈k ë piny. Ku aloony mit gup aa loony bï bäny yök ke tït.
38 Eles serão felizes se o patrão os encontrar alertas, mesmo que chegue à meia-noite ou até mais tarde.
39 Wek aa lëu kënë bäk deet yic ë röt. Na raan ye wɛ̈ɛ̈r alɔŋ bï cuär bɛ̈n ŋic, ka rɛ̈ɛ̈r ke yiën bï cuär käkke cïï kual.
39 Lembrem disto: se o dono da casa soubesse a que hora o ladrão viria, não o deixaria arrombar a sua casa.
40 Ke week aya rɛ̈ɛ̈rkë we tït, rin wek aa kuc aköl bï Manh Raan bɛ̈n.”
40 Vocês, também, fiquem alertas, porque o
41 Go Pïtɛr lueel, “Bɛ̈ny, ye ɣok lɛ̈k ë kääŋ kënë aye kɔc ëbën?”
41 Então Pedro perguntou: — Senhor, essa
42 Go Bɛ̈ny dhuk nhom ku lueel, “Na ye këya, yeŋa alony path ku ŋic käŋ apɛi? Yeen alony bï bɛ̈ny nyääŋ käkke yiic paande, bï kacke ya gäm miëth akölaköl.
42 O Senhor respondeu:
43 Alony mit guɔ̈p alony bï bɛ̈ny yök ke loi luɔide apath tɛ̈ dhuk yen.
43 Feliz aquele empregado que estiver fazendo isso quando o patrão chegar!
44 Alëk we, abï alony kënë tääu käkke yiic ëbën.
44 Eu afirmo a vocês que, de fato, o patrão vai colocá-lo como encarregado de toda a sua propriedade.
45 Ku na ye alony ye tak lɔn cïï bänyde bï lac dhuk. Ku ye rëër ke näk aloony kɔ̈k, röör ku diäär. Ku ye cool ke mïth ku dëk abï wiɛɛt.
45 Mas imaginem o que acontecerá se aquele empregado pensar que o seu patrão está demorando muito para voltar. E imaginem que esse empregado comece a bater nos outros empregados e empregadas e a comer e a beber até ficar bêbado.
46 Ke bänyde abï la luät yeguɔ̈p aköl cïï ye tak lɔn yen aköl bï yen bɛ̈n. Ku yeen abï bɛ̈ny tɛ̈m awuɔ̈cdït ku mɛt tɛ̈ rëër kɔc rɛc thïn.
46 Então o patrão voltará no dia em que o empregado menos espera e na hora que ele não sabe. Aí o patrão mandará cortar o empregado em pedaços e o condenará a ir para o lugar aonde os desobedientes vão.
47 “Ku aluaŋ ŋic kë wïc bänyde bï looi, ku rëër ke cïï rot guir bï kë wïc bɛ̈ny looi, ka bï tɛ̈m awuɔ̈cdït apɛi.
47 — O empregado que sabe qual é a vontade do patrão, mas não se prepara e não faz o que ele quer, será castigado com muitas chicotadas.
48 Ku aluaŋ kuc kë wïc bänyde ku looi awuɔ̈c bï yen that thïn, ka bï ya awuɔ̈c koor. Käjuëc aa wïc tënë raan cï gäm käjuëc, ku raan cï gäm käjuëc apɛi awïc käjuëc apɛi tënë ye.
48 Mas o empregado que não sabe o que o patrão quer e faz alguma coisa que merece castigo, esse empregado será castigado com poucas chicotadas. Assim será pedido muito de quem recebe muito; e, daquele a quem muito é dado, muito mais será pedido.
49 Ɣɛn acï bɛ̈n ba piny bɛ̈n cuɔ̈ny. Ku anhiaar diɛ̈t cï dëp thɛɛr.
49 Jesus continuou:
50 Ɣɛn atiit kërac apɛi, ɣɛn abï gum ku rem ɣa apɛi ɣet aköl bï kënë thök.
50 Tenho de receber um batismo e como estou aflito até que isso aconteça!
51 Yakë tak lɔn cï ɣɛn bɛ̈n ba dɔ̈ɔ̈r bɛ̈n looi pinynhom? Alɛ̈k we acie ye. Ee lɔn bï kɔc keyiic tek.
51 Vocês pensam que eu vim trazer paz ao mundo? Pois eu afirmo a vocês que não vim trazer paz, mas divisão.
52 Many la yic kɔc kadhiëc abï yeyic tek. Kɔc kadiäk aabä nhiaar ku man rou ɣa. Tɛ̈dë, kɔc karou aabä nhiaar ku man kɔc kadiäk ɣa.
52 Porque daqui em diante uma família de cinco pessoas ficará dividida: três contra duas e duas contra três.
53 Mïth röör kek wärken aabï kenhïïm tuɔ̈ɔ̈m ë riɛnkiɛ̈. Ku yen ë lɔn nyïïr kek märken. Ku man athiëëk kek tïŋ wënde aabï röt maan aya.”
53 Os pais vão ficar contra os filhos, e os filhos, contra os pais. As mães vão ficar contra as filhas, e as filhas, contra as mães. As sogras vão ficar contra as noras, e as noras, contra as sogras.
54 Ku ben Jethu lɛ̈k thän awën tɔ̈ thïn, “Na tiɛ̈ŋkë luät nhial, ka guɔkë lueel lɔn deŋ abï tuɛny, ku tueny ayic.
54 Jesus disse também ao povo:
55 Ku na dɔm bï la dïl, ku ruel akɔ̈l apɛi, ka luɛlkë lɔn bï piny tuɔ̈c, ku tuc ayic.
55 E, quando sentem o vento sul soprando, dizem: “Vai fazer calor.” E faz mesmo.
56 Yeŋa wiɛ̈ckë bäk ruëëny! Awëëŋkui? Wek aa kë bï rot looi ŋic tɛ̈ tïŋ wek käkkä nhial. Ku cäk kë loi rot ëmën ŋic ayic?
56 Hipócritas! Vocês sabem explicar os sinais da terra e do céu. Então por que não sabem explicar o que querem dizer os sinais desta época?
57 “Yeŋö cïï wek yic bäk looi ye ŋic?
57 E Jesus terminou, dizendo:
58 Cïmën na ɣɛ̈th raan yï luk yic, ke yï lɔc wɛ̈t waar yic, ku dɔ̈ɔ̈rkë ke këc yï guɔ ɣäth luk yic. Na cïï lɔc looi këlä, ka ɣɛ̈th yï luk yic tënë bäny, ku bɛ̈ny abï la thɔ̈n apuruuk, ku mac yï.
58 Se alguém fizer uma acusação contra você e levá-lo ao tribunal, faça o possível para resolver a questão enquanto ainda está no caminho com essa pessoa. Isso para que ela não o leve ao juiz, o juiz o entregue ao guarda, e o guarda ponha você na cadeia.
59 Alɛ̈k yï, yïn acïï bï kaŋ lony, ɣet tɛ̈ bï yïn këthiin kɔ̈ny tënë yï kaŋ cool.”
59 Eu lhe afirmo que você não sairá dali enquanto não pagar a multa toda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.