Lucas 12
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Wën cï käkkä röt looi, ke kɔc juëc apɛidït aake cï kenhïïm kut Jethu lɔ̈ɔ̈m abï ciɛ̈n tɛ̈ ye cök cak la piny. Tɛ̈wën ke Jethu kɔŋ jam tënë kɔcken ye buɔɔth ku lëk ke, “Tiɛtkë röt, ku duɔ̈kkë ye luui cïmën kɔc akut Parathï, kɔc ë kɔc ruëëny.
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou Jesus a dizer primeiro aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Acïn kë ye moony arɛ̈k abï cïï tiɛ̈c. Tɛ̈dë ke lëu bï këdäŋ thiaan abï cïï ŋic.
2 Mas nada há encoberto, que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser conhecido.
3 Na cɔk a wɛ̈t luel wakɔ̈u ka ŋot piŋ nhiäk aköl. Ku këriëëc ëbën cäk ŋääi weyïth ɣööt alɔŋthïn ke ɣöt cï thiöök thok aŋot ye kɔc kɔ̈k piŋ.
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falaste ao ouvido no gabinete, dos eirados será apregoado.
4 “Ku alɛ̈k we wek mäthkiɛ̈, duɔ̈kkë riɔ̈c kɔc guäpkun nɔ̈k ë path. Aa we nɔ̈k ku na lä ka cïn këdɛ̈t ben kë looi.
4 Digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois disso nada mais podem fazer.
5 Ee Nhialic yen adhil kɔc riɔ̈ɔ̈c, rin na cï nɔ̈k ka la riɛl aya bï cuat pan mac. Alɛ̈k we, ee Nhialic ë rot yen adhil kɔc riɔ̈ɔ̈c.
5 Mas eu vos mostrarei a quem é que deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, digo, a esse temei.
6 Diɛt thii kor kadhiëc cït amuɔ̈r, cïï ke ye ɣɔɔc wëëu lik? Ku acïn tök ë kamken cï Nhialic kaŋ muɔ̈r nhom,
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois asses? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 agut nhïmkun tɔ̈ yïnhom aŋic Nhialic akuɛ̈nden. Duɔ̈kkë riɔ̈c, wek aa awär amuɔ̈r juëc.
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 “Alɛ̈k we, raan ye gam kɔc nhïïm lɔn ye yen raan Manh Raan, aba gam aya lɔn ye yen raandiɛ̈ atuuc Nhialic nhïïm.
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Ku raan jɛi kɔc nhïïm lɔn cïï yen ye raandiɛ̈, abï Manh Raan kuec aya atuuc Nhialic nhïïm.”
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 Ku ben Jethu lɛ̈k ke, “Kuat raan wɛ̈t rac luɛɛl Manh Raan guɔ̈p abï päl piny tënë ye, ku raan lueel kërac Wëi Nhialic guɔ̈p, acïï bï kaŋ päl piny tënë ye.
10 E a todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
11 “Tɛ̈ ɣɛ̈th yï tɛ̈n amat luk yic, bäny dït ku bäny kor nhïïm, duk diɛɛr tɛ̈ bï yïn rot kuɔny thïn ku wɛ̈t ba lueel,
11 Quando, pois, vos levarem às sinagogas, aos magistrados e às autoridades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 rin Wëi Nhialic abï cɔl aŋic kë ba lueel.”
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Go mony dɛ̈t rot jɔt kɔc yiic ku lueel, “Bɛ̈ny lɛ̈k wämääth bä yiëk abäkkiɛ̈ käk cï wä nyäŋ ɣo yiic.”
13 Disse-lhe alguém dentre a multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparte comigo a herança.
14 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Mäthdiɛ̈, yeŋa cä kuany ba ya bɛ̈ny, ba käŋ tɛ̈k we?”
14 Mas ele lhe respondeu: Homem, quem me constituiu a mim juiz ou repartidor entre vós?
15 Ku lëk kɔc awën tɔ̈ thïn, “Tiɛtkë röt, duɔ̈kkë jiɛɛk cɔl arum wepuɔ̈th. Acïn raan rëër piɛ̈rde yecin cɔk alɔn le yen käjuëc.”
15 E disse ao povo: Acautelai-vos e guardai-vos de toda espécie de cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que possui.
16 Ku lëk ke kääŋ kënë, “Thɛɛr raan ajak ë tɔ̈ thïn, ku duɔmde ëcï luɔk rap juëc apɛi.
16 Propôs-lhes então uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produzira com abundância;
17 Go jal jam ku lueel, ‘Yeŋö ba jal looi? Ɣɛn acïn duël lääu yic bï ɣɛn ke tɔ̈ɔ̈u thïn.’
17 e ele arrazoava consigo, dizendo: Que farei? Pois não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Nawën ke tɛk ku lueel, ‘Kë ba looi akïn. Duël kënë aba ŋaany, ku bɛn duëldït apɛi looi bï ɣɛn rap ku käk kɔ̈k baai tääu thïn.
18 Disse então: Farei isto: derribarei os meus celeiros e edificarei outros maiores, e ali recolherei todos os meus cereais e os meus bens;
19 Ku jal lɛ̈k rot ɣatök. Mony mit guɔ̈p, yïn ala mïïth juëc apɛi bï run juëc nɔ̈k, jɔl pïr apath, miëthë ku dɛ̈kkë, ku jɔl puɔ̈u miɛt!’
19 e direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe, regala-te.
20 Go Nhialic lɛ̈k ye, ‘Raan kuc käŋ! Ee wɛ̈ɛ̈r kënë, yïn abï thou ku käjuëc ca täu rot kë, bïk lɔ̈k aa käk ë ŋa?’ ”
20 Mas Deus lhe disse: Insensato, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Kënë, yen ë rot looi tënë kɔc käjuëc tɔ̈ɔ̈u ë riɛnken, ku acïn jiɛɛk Nhialic tɔ̈ kepuɔ̈th.”
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Ku wël Jethu yenhom kɔcken ye buɔɔth ku lueel, “Këya alɛ̈k we, bäk röt cïï cɔl anɛ̈k diɛɛr kë bäk cam bäk pïr. Ku diɛɛrkë aya käk bäk ceŋ.
22 E disse aos seus discípulos: Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Wëi aŋuɛ̈ɛ̈n tënë miëth, ku guɔ̈p raan aŋuɛ̈ɛ̈n tënë alɛ̈th.
23 Pois a vida é mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário.
24 Daaikë diɛt pär nhial, aacie pur rap ku temkë ke, ku tɛ̈ɛ̈ukë ke atuɔk yic, ku aa ŋot ke pïr rin ye Nhialic ke yiëk miëth. Ku wek aa ŋuɛ̈ɛ̈n apɛi tënë ke.
24 Considerai os corvos, que não semeiam nem ceifam; não têm despensa nem celeiro; contudo, Deus os alimenta. Quanto mais não valeis vós do que as aves!
25 Yeŋa kamkun na diir ë wɛ̈ike ke juak ruɔ̈nke?
25 Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Na cäk käk thiikä ye lëu, yeŋö ye wek diɛɛr käk kɔ̈k?
26 Porquanto, se não podeis fazer nem as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 Tiɛ̈ŋkë yɔ̈k cil tɛ̈ dhëëŋ kek thïn, aacie luui ku aacie luui alɛ̈th. Ku alɛ̈k we na cɔk a bɛ̈nyŋaknhom Tholomon cïmënden wäär ë bäänyde yic, ëcïï la alɛ̈th la kït dhëŋ cïmën yäŋ tök ë yɔ̈kkë yiic.
27 Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; contudo vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Ku na ye Nhialic wɛl cil ë path cɔl adhëŋ këlä, wɛl tɔ̈ thïn akölë ku na nhiäk nïn lik ke ril wei ku took ke mac, ke Nhialic cïï we bï kuɛ̈ɛ̈c nhïïm, wek aa kɔc la gam thin koor.
28 Se, pois, Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vós, homens de pouca fé?
29 “Duɔ̈kkë wenhïïm ye yiëk kë bäk cam ku kë dɛkkë akölaköl.
29 Não procureis, pois, o que haveis de comer, ou o que haveis de beber, e não andeis preocupados.
30 Aa kɔc kuc wɛ̈t Nhialic pinynhom ë tɛ̈n kek aa kepuɔ̈th yiëk käkkä. Ku Nhialic Wuurdun aŋic lɔn wïc wek käkkä.
30 Porque a todas estas coisas os povos do mundo procuram; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Na ye këya, yakë ke wïc käk bääny Nhialic, ku aabï yiëk we aya.
31 Buscai antes o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 “Duɔ̈kkë riɔ̈c wek kɔc buɔth ɣa rin Wuurdun amit puɔ̈u bï we yiëk ë bäänyë.
32 Não temas, ó pequeno rebanho! porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Ɣaackë käkkun ku gämkë wëëu kɔc ŋɔ̈ŋ. Kënë abï jaakdun juak yic pan Nhialic. Ku jiɛɛk pan Nhialic acie thök, ku acie riääk cïmën jiɛɛk pinynhom, rin acïn cuɛ̈r tɔ̈ thïn. Ku acïï aruɔp ye rac.
33 Vendei o que possuís, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não envelheçam; tesouro nos céus que jamais acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Ku piändu abï ya rëër akölaköl tɛ̈ tɔ̈u jaakdu thïn.
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 “Rɛ̈ɛ̈r yï cï rot guiir akölaköl, ku rɛ̈ɛ̈r yï muk mermer rin kuat kë bï rot looi bï yök wakɔ̈u,
35 Estejam cingidos os vossos lombos e acesas as vossas candeias;
36 cïmën alony lui baai tit bänyden cï la yan thiëëk yic ke bï dhuk baai. Na bï ke go ɣöt guɔ ŋaany thok tënë ye.
36 e sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Aloony mit gup aa loony ye bänyden yök ke tït tɛ̈ dhuk yen baai. Alëk we alanden, bɛ̈ny abä alanhden luɔi ruɔ̈k, ku cɔl ke aa nyuc bïk mïth ku luui tënë ke.
37 Bem-aventurados aqueles servos, aos quais o senhor, quando vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará reclinar-se à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Tɛ̈dë, ke bɛ̈ny abï dhuk baai wɛ̈ɛ̈r ciɛl yic, tɛ̈dë ke dhuk bɛ̈ɛ̈k ë piny. Ku aloony mit gup aa loony bï bäny yök ke tït.
38 Quer venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Wek aa lëu kënë bäk deet yic ë röt. Na raan ye wɛ̈ɛ̈r alɔŋ bï cuär bɛ̈n ŋic, ka rɛ̈ɛ̈r ke yiën bï cuär käkke cïï kual.
39 Sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
40 Ke week aya rɛ̈ɛ̈rkë we tït, rin wek aa kuc aköl bï Manh Raan bɛ̈n.”
40 Estai vós também apercebidos; porque, numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
41 Go Pïtɛr lueel, “Bɛ̈ny, ye ɣok lɛ̈k ë kääŋ kënë aye kɔc ëbën?”
41 Então Pedro perguntou: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Go Bɛ̈ny dhuk nhom ku lueel, “Na ye këya, yeŋa alony path ku ŋic käŋ apɛi? Yeen alony bï bɛ̈ny nyääŋ käkke yiic paande, bï kacke ya gäm miëth akölaköl.
42 Respondeu o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que o Senhor porá sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Alony mit guɔ̈p alony bï bɛ̈ny yök ke loi luɔide apath tɛ̈ dhuk yen.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Alëk we, abï alony kënë tääu käkke yiic ëbën.
44 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
45 Ku na ye alony ye tak lɔn cïï bänyde bï lac dhuk. Ku ye rëër ke näk aloony kɔ̈k, röör ku diäär. Ku ye cool ke mïth ku dëk abï wiɛɛt.
45 Mas, se aquele servo disser em teu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e as criadas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Ke bänyde abï la luät yeguɔ̈p aköl cïï ye tak lɔn yen aköl bï yen bɛ̈n. Ku yeen abï bɛ̈ny tɛ̈m awuɔ̈cdït ku mɛt tɛ̈ rëër kɔc rɛc thïn.
46 virá o senhor desse servo num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe, e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 “Ku aluaŋ ŋic kë wïc bänyde bï looi, ku rëër ke cïï rot guir bï kë wïc bɛ̈ny looi, ka bï tɛ̈m awuɔ̈cdït apɛi.
47 O servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Ku aluaŋ kuc kë wïc bänyde ku looi awuɔ̈c bï yen that thïn, ka bï ya awuɔ̈c koor. Käjuëc aa wïc tënë raan cï gäm käjuëc, ku raan cï gäm käjuëc apɛi awïc käjuëc apɛi tënë ye.
48 mas o que não a soube, e fez coisas que mereciam castigo, com poucos açoites será castigado. Daquele a quem muito é dado, muito se lhe requererá; e a quem muito é confiado, mais ainda se lhe pedirá.
49 Ɣɛn acï bɛ̈n ba piny bɛ̈n cuɔ̈ny. Ku anhiaar diɛ̈t cï dëp thɛɛr.
49 Vim lançar fogo à terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 Ɣɛn atiit kërac apɛi, ɣɛn abï gum ku rem ɣa apɛi ɣet aköl bï kënë thök.
50 Há um batismo em que hei de ser batizado; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 Yakë tak lɔn cï ɣɛn bɛ̈n ba dɔ̈ɔ̈r bɛ̈n looi pinynhom? Alɛ̈k we acie ye. Ee lɔn bï kɔc keyiic tek.
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, eu vos digo, mas antes dissensão:
52 Many la yic kɔc kadhiëc abï yeyic tek. Kɔc kadiäk aabä nhiaar ku man rou ɣa. Tɛ̈dë, kɔc karou aabä nhiaar ku man kɔc kadiäk ɣa.
52 pois daqui em diante estarão cinco pessoas numa casa divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Mïth röör kek wärken aabï kenhïïm tuɔ̈ɔ̈m ë riɛnkiɛ̈. Ku yen ë lɔn nyïïr kek märken. Ku man athiëëk kek tïŋ wënde aabï röt maan aya.”
53 estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Ku ben Jethu lɛ̈k thän awën tɔ̈ thïn, “Na tiɛ̈ŋkë luät nhial, ka guɔkë lueel lɔn deŋ abï tuɛny, ku tueny ayic.
54 Dizia também às multidões: Quando vedes subir uma nuvem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; e assim sucede;
55 Ku na dɔm bï la dïl, ku ruel akɔ̈l apɛi, ka luɛlkë lɔn bï piny tuɔ̈c, ku tuc ayic.
55 e quando vedes soprar o vento sul dizeis; Haverá calor; e assim sucede.
56 Yeŋa wiɛ̈ckë bäk ruëëny! Awëëŋkui? Wek aa kë bï rot looi ŋic tɛ̈ tïŋ wek käkkä nhial. Ku cäk kë loi rot ëmën ŋic ayic?
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 “Yeŋö cïï wek yic bäk looi ye ŋic?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Cïmën na ɣɛ̈th raan yï luk yic, ke yï lɔc wɛ̈t waar yic, ku dɔ̈ɔ̈rkë ke këc yï guɔ ɣäth luk yic. Na cïï lɔc looi këlä, ka ɣɛ̈th yï luk yic tënë bäny, ku bɛ̈ny abï la thɔ̈n apuruuk, ku mac yï.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura fazer as pazes com ele no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te lance na prisão
59 Alɛ̈k yï, yïn acïï bï kaŋ lony, ɣet tɛ̈ bï yïn këthiin kɔ̈ny tënë yï kaŋ cool.”
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro lepto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.