Atos 26

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Go Agrïpa Paulo yɔ̈ɔ̈k, “Yïn aca puɔ̈l ku ba jam ba rot kony.” Go Paulo yecin nyuɔɔth bï kɔc biɛt ku jɔl jam ëlä bï rot kony.
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Bɛ̈ny Agrïpa! Ɣɛn ë rot yök aköl kënë ke ɣa mit guɔ̈p rin bï ɣɛn rot kony yïnhom käk cï kɔc Itharel ɣa gaany ëbën.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Kënë adhil a yic alanden rin yïïn aŋic apath, yen tɛ̈ ye kɔc Itharel cieŋ thïn, ku käk ye kek wääc thïn. Yïn aba lɔ̈ŋ ëmën ku ba yïguɔ̈p päl piny ku ba wɛ̈lkiɛ̈ piŋ.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 “Kɔc Itharel ëbën aŋickë yen tɛ̈n pïïr ɣɛn thïn tɛ̈ɣɔn koor ɣɛn. Aŋickë tɛ̈ cï ɣɛn piɛ̈rdiɛ̈ jaak thïn ɣɔn tueŋ panda ku jɔl a Jeruthalem.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Aŋickë akölaköl, ku acïk bï dhɔ̈l lɔn nadë ke ɣɛn acï kaŋ cieŋ ke ɣa ye raan akut Parathï kɔc ke muk lööŋ Nhialic cök apɛi.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Ku ëmën ɣɛn a kääc luk yic ë tɛ̈n rin ye ɣɛn wɛ̈t cï Nhialic lɛ̈k wärkuan dït ŋɔ̈ɔ̈th,
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 kën yen ye kuat kackua kathiäär ku rou ŋɔ̈ɔ̈th ka bïk yök, tɛ̈ ye kek Nhialic door aköl ku wɛ̈ɛ̈r. Ku ë rin ŋɔ̈th kënë, yïn Bɛ̈nydït, yen acï kɔc Itharel ɣa gaany!
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Yeŋö ye wek ye yök wek kɔc Itharel ke ril yic bäk gam lɔn ye Nhialic raan cï thou jɔt bei thou yic?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Aca them yen ɣɛn ku ba këriëëc ëbën looi, käk bï rin Jethu raan Nadharet rac guɔ̈p.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Yen ë kën aca looi Jeruthalem. Ɣɛn ɣa ye bɛ̈nydït käk Nhialic yiëk riɛl ku ba kɔc juëc cï wɛ̈t Jethu gam aa dɔm ku mac ke. Ku aca ya gam aya, yen lɔn nɛ̈k kɔc cï tɛ̈m awuɔ̈c bï ke tɛ̈m thou.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Aaca cɔl aaye tɛ̈m awuɔ̈c arak juëc ɣɔ̈n amat kɔc Itharel yiic, ku aca them ba ke cɔl abaŋ bïk wɛ̈t Jethu puɔ̈l, ku riääk puɔ̈u apɛi tënë ke, agut ba ke aa luɔɔp wuɔ̈t kɔ̈k yiic ku cal ke agum apɛi.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Ee rin ë wɛ̈t kënë yen ë ler ɣɛn Damathkuth ke ɣa cï raandït käk Nhialic yiëk riɛl.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Nawën akɔ̈l ciɛl yic, Bɛ̈nydït, ke ɣa ŋoot dhël yic, ke ɣa tïŋ many ɣer apɛi, wär akɔ̈l, ke ruel nhial ke cä gɔ̈ɔ̈m piny kek kɔc ke cath kek ɣa.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Ku wïïkku piny ëbën, ku piɛŋ röl ke ye lɛ̈k ɣa thuɔŋdiɛ̈, ‘Thawul, Thawul! Yeŋö cɔl yïn ɣa agum? Yïn acï rot baŋ, rin ye yïn ye wïc ku ba këcït këdhie ye akaja looi, kë ye yen wai ye raan la ye ye yup ke kuɛɛth, wɛc ciëën.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Guɔ thiëëc, ‘Ye yïn ŋa Bɛ̈ny?’ Go Bɛ̈ny lueel, ‘Ee ɣɛn Jethu, raan ca cɔl agum.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Ke yeen jɔt rot ku kääc cɔ̈kku. Ɣɛn acï rot nyuɔ̈th yï, rin yïn aca lɔc ku ba ya aluaŋdiɛ̈, yïn abï kɔc kɔ̈k lɛ̈k kë ca tïŋ tënë ɣa akölë, ku kë ba nyuɔ̈th yï aköldä.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Yïn aba tiit bï ciɛ̈n kërɛɛc yï yök kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel cin, kɔc bï ɣɛn yï tuɔɔc thïn.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Keek aaba piɔ̈ɔ̈c bïk käŋ ŋic, ku bïk luɔi kärɛc puɔ̈l, ku jiëlkë riɛl jɔŋrac yic ku lek tënë Nhialic, rin gäm bï kek wɛ̈tdiɛ̈ gam, yen aabï kärɛc cïk looi päl piny ku tɛ̈ɛ̈u ke kam kɔc cï Nhialic lɔc.’
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 “Këya, Bɛ̈ny Agrïpa, ɣɛn akëc wɛ̈t kë ca tïŋ nhial cït nyuɔ̈th dhɔ̈l yic.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Wäär tueŋ Damathkuth ku Jeruthalem, ku jɔl aa wuɔ̈t kɔc Itharel yiic ëbën, ku kam kɔc cie kɔc Itharel, aake ya lɛ̈k lɔn bïk luɔi kärɛc puɔ̈l ku dhukkë Nhialic, ku yekë luui käpath ye nyooth lɔn cï kek muɔ̈l kärɛc.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Ee rin ë wɛ̈t kënë, yen aa dɔm kɔc Itharel ɣa ke ɣa tɔ̈ kal luaŋ Nhialic, ku wïckë bïk ɣa nɔ̈k.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Ku agut cï aköl kënë Nhialic acä kony, ku ë wɛ̈t kën, yen akɛ̈ɛ̈c ɣɛn ë tɛ̈n ku ba kë ŋiɛc lɛ̈k raan ëbën, kɔckor ku kɔcdït. Käk ya lueel ka bï röt looi aa thöŋ kek käk ye kɔc käk Nhialic tïŋ ku Mothith lueel,
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 lɔn nadë Raan cï lɔc ku dɔc abï gum, ku ë yen bï rot kaŋ jɔt thou yic, ku ë yen abï kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel lɛ̈k wɛ̈t bï kɔc kuɔ̈ny bei kärɛc yiic.”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Tɛ̈wën jiɛɛm Paulo ke kony rot ë wëlkä, go Pethtuth rɛ̈l, “Paulo! Yïn acï muɔ̈l. Piöc cï yïn piöc acï cɔl amuɔ̈l!”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈nydït! Ɣɛn akëc muɔ̈l. Wël ya lueel aa yith cïn yic muɔ̈l.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Bɛ̈ny Agrïpa! Alɛ̈u ku ba jam tënë yï ke ɣa cïï riɔ̈c, rin yïn aŋic käkkä ëbën. Aŋiɛc alanden lɔn nadë ke keek aaca lɛ̈k yï ëbën rin kënë acie kë cïï thiaan, aa käk ŋic jäŋ ëbën.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Bɛ̈ny Agrïpa! Cï wël kɔc käk Nhialic tïŋ ye gam? Aŋiɛc lɔn ye yïn ke gam!”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Go Agrïpa lɛ̈k Paulo, “Ye yök yïpuɔ̈u ë kaam thïn lɔn bï yïn ɣa wel ba ya Krïthian?”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Na cɔk aa kaamkoor ku kaamdït, rɔ̈ɔ̈kdiɛ̈ tënë Nhialic ë lɔn bï yïn ku kɔc kɔ̈k piŋ käk luɛɛl ke aköl röt wel bïk ciɛ̈t ɣa, ku acie rin bï ke mac.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Go bɛ̈ny ku Pethtuth ku Bernike, ku kɔc kɔ̈k ke cï nyuc luk yic röt jɔt,
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 ku wën cï kek jäl aacï jal aa jam kamken, ëlä, “Acïn kë cï ë mony kënë looi, kë lëu bï ye cɔl anäk ku mac aya.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Ku jɔl Agrïpa lɛ̈k Pethtuth, “Yen ë mony kënë ŋuɔ̈t acï lony, ke rin cï yen ye wïc ku bï ya Bɛ̈nyŋaknhom yen bï luɔ̈ŋde la tïŋ.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.