Atos 26
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Go Agrïpa Paulo yɔ̈ɔ̈k, “Yïn aca puɔ̈l ku ba jam ba rot kony.” Go Paulo yecin nyuɔɔth bï kɔc biɛt ku jɔl jam ëlä bï rot kony.
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Bɛ̈ny Agrïpa! Ɣɛn ë rot yök aköl kënë ke ɣa mit guɔ̈p rin bï ɣɛn rot kony yïnhom käk cï kɔc Itharel ɣa gaany ëbën.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 Kënë adhil a yic alanden rin yïïn aŋic apath, yen tɛ̈ ye kɔc Itharel cieŋ thïn, ku käk ye kek wääc thïn. Yïn aba lɔ̈ŋ ëmën ku ba yïguɔ̈p päl piny ku ba wɛ̈lkiɛ̈ piŋ.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 “Kɔc Itharel ëbën aŋickë yen tɛ̈n pïïr ɣɛn thïn tɛ̈ɣɔn koor ɣɛn. Aŋickë tɛ̈ cï ɣɛn piɛ̈rdiɛ̈ jaak thïn ɣɔn tueŋ panda ku jɔl a Jeruthalem.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Aŋickë akölaköl, ku acïk bï dhɔ̈l lɔn nadë ke ɣɛn acï kaŋ cieŋ ke ɣa ye raan akut Parathï kɔc ke muk lööŋ Nhialic cök apɛi.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 Ku ëmën ɣɛn a kääc luk yic ë tɛ̈n rin ye ɣɛn wɛ̈t cï Nhialic lɛ̈k wärkuan dït ŋɔ̈ɔ̈th,
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 kën yen ye kuat kackua kathiäär ku rou ŋɔ̈ɔ̈th ka bïk yök, tɛ̈ ye kek Nhialic door aköl ku wɛ̈ɛ̈r. Ku ë rin ŋɔ̈th kënë, yïn Bɛ̈nydït, yen acï kɔc Itharel ɣa gaany!
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Yeŋö ye wek ye yök wek kɔc Itharel ke ril yic bäk gam lɔn ye Nhialic raan cï thou jɔt bei thou yic?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 “Aca them yen ɣɛn ku ba këriëëc ëbën looi, käk bï rin Jethu raan Nadharet rac guɔ̈p.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Yen ë kën aca looi Jeruthalem. Ɣɛn ɣa ye bɛ̈nydït käk Nhialic yiëk riɛl ku ba kɔc juëc cï wɛ̈t Jethu gam aa dɔm ku mac ke. Ku aca ya gam aya, yen lɔn nɛ̈k kɔc cï tɛ̈m awuɔ̈c bï ke tɛ̈m thou.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Aaca cɔl aaye tɛ̈m awuɔ̈c arak juëc ɣɔ̈n amat kɔc Itharel yiic, ku aca them ba ke cɔl abaŋ bïk wɛ̈t Jethu puɔ̈l, ku riääk puɔ̈u apɛi tënë ke, agut ba ke aa luɔɔp wuɔ̈t kɔ̈k yiic ku cal ke agum apɛi.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Ee rin ë wɛ̈t kënë yen ë ler ɣɛn Damathkuth ke ɣa cï raandït käk Nhialic yiëk riɛl.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Nawën akɔ̈l ciɛl yic, Bɛ̈nydït, ke ɣa ŋoot dhël yic, ke ɣa tïŋ many ɣer apɛi, wär akɔ̈l, ke ruel nhial ke cä gɔ̈ɔ̈m piny kek kɔc ke cath kek ɣa.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Ku wïïkku piny ëbën, ku piɛŋ röl ke ye lɛ̈k ɣa thuɔŋdiɛ̈, ‘Thawul, Thawul! Yeŋö cɔl yïn ɣa agum? Yïn acï rot baŋ, rin ye yïn ye wïc ku ba këcït këdhie ye akaja looi, kë ye yen wai ye raan la ye ye yup ke kuɛɛth, wɛc ciëën.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 Guɔ thiëëc, ‘Ye yïn ŋa Bɛ̈ny?’ Go Bɛ̈ny lueel, ‘Ee ɣɛn Jethu, raan ca cɔl agum.
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Ke yeen jɔt rot ku kääc cɔ̈kku. Ɣɛn acï rot nyuɔ̈th yï, rin yïn aca lɔc ku ba ya aluaŋdiɛ̈, yïn abï kɔc kɔ̈k lɛ̈k kë ca tïŋ tënë ɣa akölë, ku kë ba nyuɔ̈th yï aköldä.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Yïn aba tiit bï ciɛ̈n kërɛɛc yï yök kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel cin, kɔc bï ɣɛn yï tuɔɔc thïn.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 Keek aaba piɔ̈ɔ̈c bïk käŋ ŋic, ku bïk luɔi kärɛc puɔ̈l, ku jiëlkë riɛl jɔŋrac yic ku lek tënë Nhialic, rin gäm bï kek wɛ̈tdiɛ̈ gam, yen aabï kärɛc cïk looi päl piny ku tɛ̈ɛ̈u ke kam kɔc cï Nhialic lɔc.’
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 “Këya, Bɛ̈ny Agrïpa, ɣɛn akëc wɛ̈t kë ca tïŋ nhial cït nyuɔ̈th dhɔ̈l yic.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Wäär tueŋ Damathkuth ku Jeruthalem, ku jɔl aa wuɔ̈t kɔc Itharel yiic ëbën, ku kam kɔc cie kɔc Itharel, aake ya lɛ̈k lɔn bïk luɔi kärɛc puɔ̈l ku dhukkë Nhialic, ku yekë luui käpath ye nyooth lɔn cï kek muɔ̈l kärɛc.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Ee rin ë wɛ̈t kënë, yen aa dɔm kɔc Itharel ɣa ke ɣa tɔ̈ kal luaŋ Nhialic, ku wïckë bïk ɣa nɔ̈k.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Ku agut cï aköl kënë Nhialic acä kony, ku ë wɛ̈t kën, yen akɛ̈ɛ̈c ɣɛn ë tɛ̈n ku ba kë ŋiɛc lɛ̈k raan ëbën, kɔckor ku kɔcdït. Käk ya lueel ka bï röt looi aa thöŋ kek käk ye kɔc käk Nhialic tïŋ ku Mothith lueel,
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 lɔn nadë Raan cï lɔc ku dɔc abï gum, ku ë yen bï rot kaŋ jɔt thou yic, ku ë yen abï kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel lɛ̈k wɛ̈t bï kɔc kuɔ̈ny bei kärɛc yiic.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Tɛ̈wën jiɛɛm Paulo ke kony rot ë wëlkä, go Pethtuth rɛ̈l, “Paulo! Yïn acï muɔ̈l. Piöc cï yïn piöc acï cɔl amuɔ̈l!”
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈nydït! Ɣɛn akëc muɔ̈l. Wël ya lueel aa yith cïn yic muɔ̈l.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Bɛ̈ny Agrïpa! Alɛ̈u ku ba jam tënë yï ke ɣa cïï riɔ̈c, rin yïn aŋic käkkä ëbën. Aŋiɛc alanden lɔn nadë ke keek aaca lɛ̈k yï ëbën rin kënë acie kë cïï thiaan, aa käk ŋic jäŋ ëbën.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Bɛ̈ny Agrïpa! Cï wël kɔc käk Nhialic tïŋ ye gam? Aŋiɛc lɔn ye yïn ke gam!”
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Go Agrïpa lɛ̈k Paulo, “Ye yök yïpuɔ̈u ë kaam thïn lɔn bï yïn ɣa wel ba ya Krïthian?”
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Na cɔk aa kaamkoor ku kaamdït, rɔ̈ɔ̈kdiɛ̈ tënë Nhialic ë lɔn bï yïn ku kɔc kɔ̈k piŋ käk luɛɛl ke aköl röt wel bïk ciɛ̈t ɣa, ku acie rin bï ke mac.”
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Go bɛ̈ny ku Pethtuth ku Bernike, ku kɔc kɔ̈k ke cï nyuc luk yic röt jɔt,
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 ku wën cï kek jäl aacï jal aa jam kamken, ëlä, “Acïn kë cï ë mony kënë looi, kë lëu bï ye cɔl anäk ku mac aya.”
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Ku jɔl Agrïpa lɛ̈k Pethtuth, “Yen ë mony kënë ŋuɔ̈t acï lony, ke rin cï yen ye wïc ku bï ya Bɛ̈nyŋaknhom yen bï luɔ̈ŋde la tïŋ.”
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.