Atos 26
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Go Agrïpa Paulo yɔ̈ɔ̈k, “Yïn aca puɔ̈l ku ba jam ba rot kony.” Go Paulo yecin nyuɔɔth bï kɔc biɛt ku jɔl jam ëlä bï rot kony.
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “Bɛ̈ny Agrïpa! Ɣɛn ë rot yök aköl kënë ke ɣa mit guɔ̈p rin bï ɣɛn rot kony yïnhom käk cï kɔc Itharel ɣa gaany ëbën.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Kënë adhil a yic alanden rin yïïn aŋic apath, yen tɛ̈ ye kɔc Itharel cieŋ thïn, ku käk ye kek wääc thïn. Yïn aba lɔ̈ŋ ëmën ku ba yïguɔ̈p päl piny ku ba wɛ̈lkiɛ̈ piŋ.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 “Kɔc Itharel ëbën aŋickë yen tɛ̈n pïïr ɣɛn thïn tɛ̈ɣɔn koor ɣɛn. Aŋickë tɛ̈ cï ɣɛn piɛ̈rdiɛ̈ jaak thïn ɣɔn tueŋ panda ku jɔl a Jeruthalem.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Aŋickë akölaköl, ku acïk bï dhɔ̈l lɔn nadë ke ɣɛn acï kaŋ cieŋ ke ɣa ye raan akut Parathï kɔc ke muk lööŋ Nhialic cök apɛi.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ku ëmën ɣɛn a kääc luk yic ë tɛ̈n rin ye ɣɛn wɛ̈t cï Nhialic lɛ̈k wärkuan dït ŋɔ̈ɔ̈th,
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 kën yen ye kuat kackua kathiäär ku rou ŋɔ̈ɔ̈th ka bïk yök, tɛ̈ ye kek Nhialic door aköl ku wɛ̈ɛ̈r. Ku ë rin ŋɔ̈th kënë, yïn Bɛ̈nydït, yen acï kɔc Itharel ɣa gaany!
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Yeŋö ye wek ye yök wek kɔc Itharel ke ril yic bäk gam lɔn ye Nhialic raan cï thou jɔt bei thou yic?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Aca them yen ɣɛn ku ba këriëëc ëbën looi, käk bï rin Jethu raan Nadharet rac guɔ̈p.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Yen ë kën aca looi Jeruthalem. Ɣɛn ɣa ye bɛ̈nydït käk Nhialic yiëk riɛl ku ba kɔc juëc cï wɛ̈t Jethu gam aa dɔm ku mac ke. Ku aca ya gam aya, yen lɔn nɛ̈k kɔc cï tɛ̈m awuɔ̈c bï ke tɛ̈m thou.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Aaca cɔl aaye tɛ̈m awuɔ̈c arak juëc ɣɔ̈n amat kɔc Itharel yiic, ku aca them ba ke cɔl abaŋ bïk wɛ̈t Jethu puɔ̈l, ku riääk puɔ̈u apɛi tënë ke, agut ba ke aa luɔɔp wuɔ̈t kɔ̈k yiic ku cal ke agum apɛi.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 “Ee rin ë wɛ̈t kënë yen ë ler ɣɛn Damathkuth ke ɣa cï raandït käk Nhialic yiëk riɛl.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Nawën akɔ̈l ciɛl yic, Bɛ̈nydït, ke ɣa ŋoot dhël yic, ke ɣa tïŋ many ɣer apɛi, wär akɔ̈l, ke ruel nhial ke cä gɔ̈ɔ̈m piny kek kɔc ke cath kek ɣa.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Ku wïïkku piny ëbën, ku piɛŋ röl ke ye lɛ̈k ɣa thuɔŋdiɛ̈, ‘Thawul, Thawul! Yeŋö cɔl yïn ɣa agum? Yïn acï rot baŋ, rin ye yïn ye wïc ku ba këcït këdhie ye akaja looi, kë ye yen wai ye raan la ye ye yup ke kuɛɛth, wɛc ciëën.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Guɔ thiëëc, ‘Ye yïn ŋa Bɛ̈ny?’ Go Bɛ̈ny lueel, ‘Ee ɣɛn Jethu, raan ca cɔl agum.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Ke yeen jɔt rot ku kääc cɔ̈kku. Ɣɛn acï rot nyuɔ̈th yï, rin yïn aca lɔc ku ba ya aluaŋdiɛ̈, yïn abï kɔc kɔ̈k lɛ̈k kë ca tïŋ tënë ɣa akölë, ku kë ba nyuɔ̈th yï aköldä.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Yïn aba tiit bï ciɛ̈n kërɛɛc yï yök kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel cin, kɔc bï ɣɛn yï tuɔɔc thïn.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Keek aaba piɔ̈ɔ̈c bïk käŋ ŋic, ku bïk luɔi kärɛc puɔ̈l, ku jiëlkë riɛl jɔŋrac yic ku lek tënë Nhialic, rin gäm bï kek wɛ̈tdiɛ̈ gam, yen aabï kärɛc cïk looi päl piny ku tɛ̈ɛ̈u ke kam kɔc cï Nhialic lɔc.’
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 “Këya, Bɛ̈ny Agrïpa, ɣɛn akëc wɛ̈t kë ca tïŋ nhial cït nyuɔ̈th dhɔ̈l yic.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Wäär tueŋ Damathkuth ku Jeruthalem, ku jɔl aa wuɔ̈t kɔc Itharel yiic ëbën, ku kam kɔc cie kɔc Itharel, aake ya lɛ̈k lɔn bïk luɔi kärɛc puɔ̈l ku dhukkë Nhialic, ku yekë luui käpath ye nyooth lɔn cï kek muɔ̈l kärɛc.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Ee rin ë wɛ̈t kënë, yen aa dɔm kɔc Itharel ɣa ke ɣa tɔ̈ kal luaŋ Nhialic, ku wïckë bïk ɣa nɔ̈k.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Ku agut cï aköl kënë Nhialic acä kony, ku ë wɛ̈t kën, yen akɛ̈ɛ̈c ɣɛn ë tɛ̈n ku ba kë ŋiɛc lɛ̈k raan ëbën, kɔckor ku kɔcdït. Käk ya lueel ka bï röt looi aa thöŋ kek käk ye kɔc käk Nhialic tïŋ ku Mothith lueel,
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 lɔn nadë Raan cï lɔc ku dɔc abï gum, ku ë yen bï rot kaŋ jɔt thou yic, ku ë yen abï kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel lɛ̈k wɛ̈t bï kɔc kuɔ̈ny bei kärɛc yiic.”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Tɛ̈wën jiɛɛm Paulo ke kony rot ë wëlkä, go Pethtuth rɛ̈l, “Paulo! Yïn acï muɔ̈l. Piöc cï yïn piöc acï cɔl amuɔ̈l!”
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈nydït! Ɣɛn akëc muɔ̈l. Wël ya lueel aa yith cïn yic muɔ̈l.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Bɛ̈ny Agrïpa! Alɛ̈u ku ba jam tënë yï ke ɣa cïï riɔ̈c, rin yïn aŋic käkkä ëbën. Aŋiɛc alanden lɔn nadë ke keek aaca lɛ̈k yï ëbën rin kënë acie kë cïï thiaan, aa käk ŋic jäŋ ëbën.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Bɛ̈ny Agrïpa! Cï wël kɔc käk Nhialic tïŋ ye gam? Aŋiɛc lɔn ye yïn ke gam!”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Go Agrïpa lɛ̈k Paulo, “Ye yök yïpuɔ̈u ë kaam thïn lɔn bï yïn ɣa wel ba ya Krïthian?”
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Na cɔk aa kaamkoor ku kaamdït, rɔ̈ɔ̈kdiɛ̈ tënë Nhialic ë lɔn bï yïn ku kɔc kɔ̈k piŋ käk luɛɛl ke aköl röt wel bïk ciɛ̈t ɣa, ku acie rin bï ke mac.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Go bɛ̈ny ku Pethtuth ku Bernike, ku kɔc kɔ̈k ke cï nyuc luk yic röt jɔt,
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 ku wën cï kek jäl aacï jal aa jam kamken, ëlä, “Acïn kë cï ë mony kënë looi, kë lëu bï ye cɔl anäk ku mac aya.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Ku jɔl Agrïpa lɛ̈k Pethtuth, “Yen ë mony kënë ŋuɔ̈t acï lony, ke rin cï yen ye wïc ku bï ya Bɛ̈nyŋaknhom yen bï luɔ̈ŋde la tïŋ.”
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.