Atos 26
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Go Agrïpa Paulo yɔ̈ɔ̈k, “Yïn aca puɔ̈l ku ba jam ba rot kony.” Go Paulo yecin nyuɔɔth bï kɔc biɛt ku jɔl jam ëlä bï rot kony.
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 “Bɛ̈ny Agrïpa! Ɣɛn ë rot yök aköl kënë ke ɣa mit guɔ̈p rin bï ɣɛn rot kony yïnhom käk cï kɔc Itharel ɣa gaany ëbën.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Kënë adhil a yic alanden rin yïïn aŋic apath, yen tɛ̈ ye kɔc Itharel cieŋ thïn, ku käk ye kek wääc thïn. Yïn aba lɔ̈ŋ ëmën ku ba yïguɔ̈p päl piny ku ba wɛ̈lkiɛ̈ piŋ.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 “Kɔc Itharel ëbën aŋickë yen tɛ̈n pïïr ɣɛn thïn tɛ̈ɣɔn koor ɣɛn. Aŋickë tɛ̈ cï ɣɛn piɛ̈rdiɛ̈ jaak thïn ɣɔn tueŋ panda ku jɔl a Jeruthalem.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Aŋickë akölaköl, ku acïk bï dhɔ̈l lɔn nadë ke ɣɛn acï kaŋ cieŋ ke ɣa ye raan akut Parathï kɔc ke muk lööŋ Nhialic cök apɛi.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Ku ëmën ɣɛn a kääc luk yic ë tɛ̈n rin ye ɣɛn wɛ̈t cï Nhialic lɛ̈k wärkuan dït ŋɔ̈ɔ̈th,
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 kën yen ye kuat kackua kathiäär ku rou ŋɔ̈ɔ̈th ka bïk yök, tɛ̈ ye kek Nhialic door aköl ku wɛ̈ɛ̈r. Ku ë rin ŋɔ̈th kënë, yïn Bɛ̈nydït, yen acï kɔc Itharel ɣa gaany!
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Yeŋö ye wek ye yök wek kɔc Itharel ke ril yic bäk gam lɔn ye Nhialic raan cï thou jɔt bei thou yic?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Aca them yen ɣɛn ku ba këriëëc ëbën looi, käk bï rin Jethu raan Nadharet rac guɔ̈p.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Yen ë kën aca looi Jeruthalem. Ɣɛn ɣa ye bɛ̈nydït käk Nhialic yiëk riɛl ku ba kɔc juëc cï wɛ̈t Jethu gam aa dɔm ku mac ke. Ku aca ya gam aya, yen lɔn nɛ̈k kɔc cï tɛ̈m awuɔ̈c bï ke tɛ̈m thou.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Aaca cɔl aaye tɛ̈m awuɔ̈c arak juëc ɣɔ̈n amat kɔc Itharel yiic, ku aca them ba ke cɔl abaŋ bïk wɛ̈t Jethu puɔ̈l, ku riääk puɔ̈u apɛi tënë ke, agut ba ke aa luɔɔp wuɔ̈t kɔ̈k yiic ku cal ke agum apɛi.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Ee rin ë wɛ̈t kënë yen ë ler ɣɛn Damathkuth ke ɣa cï raandït käk Nhialic yiëk riɛl.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Nawën akɔ̈l ciɛl yic, Bɛ̈nydït, ke ɣa ŋoot dhël yic, ke ɣa tïŋ many ɣer apɛi, wär akɔ̈l, ke ruel nhial ke cä gɔ̈ɔ̈m piny kek kɔc ke cath kek ɣa.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Ku wïïkku piny ëbën, ku piɛŋ röl ke ye lɛ̈k ɣa thuɔŋdiɛ̈, ‘Thawul, Thawul! Yeŋö cɔl yïn ɣa agum? Yïn acï rot baŋ, rin ye yïn ye wïc ku ba këcït këdhie ye akaja looi, kë ye yen wai ye raan la ye ye yup ke kuɛɛth, wɛc ciëën.’
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Guɔ thiëëc, ‘Ye yïn ŋa Bɛ̈ny?’ Go Bɛ̈ny lueel, ‘Ee ɣɛn Jethu, raan ca cɔl agum.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Ke yeen jɔt rot ku kääc cɔ̈kku. Ɣɛn acï rot nyuɔ̈th yï, rin yïn aca lɔc ku ba ya aluaŋdiɛ̈, yïn abï kɔc kɔ̈k lɛ̈k kë ca tïŋ tënë ɣa akölë, ku kë ba nyuɔ̈th yï aköldä.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Yïn aba tiit bï ciɛ̈n kërɛɛc yï yök kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel cin, kɔc bï ɣɛn yï tuɔɔc thïn.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Keek aaba piɔ̈ɔ̈c bïk käŋ ŋic, ku bïk luɔi kärɛc puɔ̈l, ku jiëlkë riɛl jɔŋrac yic ku lek tënë Nhialic, rin gäm bï kek wɛ̈tdiɛ̈ gam, yen aabï kärɛc cïk looi päl piny ku tɛ̈ɛ̈u ke kam kɔc cï Nhialic lɔc.’
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 “Këya, Bɛ̈ny Agrïpa, ɣɛn akëc wɛ̈t kë ca tïŋ nhial cït nyuɔ̈th dhɔ̈l yic.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Wäär tueŋ Damathkuth ku Jeruthalem, ku jɔl aa wuɔ̈t kɔc Itharel yiic ëbën, ku kam kɔc cie kɔc Itharel, aake ya lɛ̈k lɔn bïk luɔi kärɛc puɔ̈l ku dhukkë Nhialic, ku yekë luui käpath ye nyooth lɔn cï kek muɔ̈l kärɛc.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Ee rin ë wɛ̈t kënë, yen aa dɔm kɔc Itharel ɣa ke ɣa tɔ̈ kal luaŋ Nhialic, ku wïckë bïk ɣa nɔ̈k.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Ku agut cï aköl kënë Nhialic acä kony, ku ë wɛ̈t kën, yen akɛ̈ɛ̈c ɣɛn ë tɛ̈n ku ba kë ŋiɛc lɛ̈k raan ëbën, kɔckor ku kɔcdït. Käk ya lueel ka bï röt looi aa thöŋ kek käk ye kɔc käk Nhialic tïŋ ku Mothith lueel,
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 lɔn nadë Raan cï lɔc ku dɔc abï gum, ku ë yen bï rot kaŋ jɔt thou yic, ku ë yen abï kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel lɛ̈k wɛ̈t bï kɔc kuɔ̈ny bei kärɛc yiic.”
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Tɛ̈wën jiɛɛm Paulo ke kony rot ë wëlkä, go Pethtuth rɛ̈l, “Paulo! Yïn acï muɔ̈l. Piöc cï yïn piöc acï cɔl amuɔ̈l!”
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈nydït! Ɣɛn akëc muɔ̈l. Wël ya lueel aa yith cïn yic muɔ̈l.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Bɛ̈ny Agrïpa! Alɛ̈u ku ba jam tënë yï ke ɣa cïï riɔ̈c, rin yïn aŋic käkkä ëbën. Aŋiɛc alanden lɔn nadë ke keek aaca lɛ̈k yï ëbën rin kënë acie kë cïï thiaan, aa käk ŋic jäŋ ëbën.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Bɛ̈ny Agrïpa! Cï wël kɔc käk Nhialic tïŋ ye gam? Aŋiɛc lɔn ye yïn ke gam!”
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Go Agrïpa lɛ̈k Paulo, “Ye yök yïpuɔ̈u ë kaam thïn lɔn bï yïn ɣa wel ba ya Krïthian?”
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Go Paulo bɛ̈ɛ̈r, “Na cɔk aa kaamkoor ku kaamdït, rɔ̈ɔ̈kdiɛ̈ tënë Nhialic ë lɔn bï yïn ku kɔc kɔ̈k piŋ käk luɛɛl ke aköl röt wel bïk ciɛ̈t ɣa, ku acie rin bï ke mac.”
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Go bɛ̈ny ku Pethtuth ku Bernike, ku kɔc kɔ̈k ke cï nyuc luk yic röt jɔt,
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 ku wën cï kek jäl aacï jal aa jam kamken, ëlä, “Acïn kë cï ë mony kënë looi, kë lëu bï ye cɔl anäk ku mac aya.”
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Ku jɔl Agrïpa lɛ̈k Pethtuth, “Yen ë mony kënë ŋuɔ̈t acï lony, ke rin cï yen ye wïc ku bï ya Bɛ̈nyŋaknhom yen bï luɔ̈ŋde la tïŋ.”
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.